Reagimi Plot Frikë i Regjimit Iranian Ndaj Samitit Botëror për Iranin e Lirë 2021

 

Free Iran 2021 Maryam Rajavi

Rezistenca Iraniane zhvilloi tubimin e saj të përvitshëm “Irani i Lirë” më 10-12 korrik. Ky tubim online, që ishte më i madhi i organizuar ndonjëherë, lidhi 50,000 lokacione, duke përfshirë dhjetëra tubime në person, me Ashraf 3, vendbanimin e anëtarëve të opozitës iraniane në Shqipëri. Mbi 1000 personalitete politike morën pjesë në “Samitin Botëror për Iranin e Lirë.” Edhe regjimi iranian ka reaguar ndaj këtij tubimi, duke shprehur frikën e plotë nga lëvizja e organizuar e Rezistencës.

Mike Pompeo, ish-Sekretari i Shtetit i Shteteve të Bashkuara, dhe Janez Janša, kryeministër i Sllovenisë, ishin dy nga folësit e Samitit për Iranin e Lirë 2021.

Të gjitha personalitetet e larta pjesëmarrëse në Samitin për Iranin e Lirë dënuan dhunimet sistematike të të drejtave njerëzore në Iran, veçanërisht selektimin e Ebrahim Raisi-t si presidenti i ri i regjimit. SHBA dhe Bashkimi Europian e kanë etiketuar Raisi-n për dhunime të të drejtave njerëzore.

Raisi ka luajtur një rol kyç në masakrën e 1988-ës ndaj mbi 30,000 të burgosurve politikë, kryesisht anëtarë dhe mbëështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).

Ministria e Jashtme e regjimit ka thirrur ambasadorin e Sllovenisë në Iran për shkak të komenteve të kryeministrit Janša, i cili dënoi dhunimet e të drejtave njerëzore dhe masakrën e 1988-ës në Iran. Si përgjigje, Kryeministri Janša përsëriti mbështetjen e tij për të drejtat e njeriut dhe demokracinë në Iran, në disa postime në Twitter. Qeveria e tij thirri ambasadorin e regjimit në Slloveni për t’i thënë regjimit se Sllovenia i mbështet gjithmonë të drejtat e njeriut.

Saeed Khatibzadeh, zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme të regjimit, i sulmoi verbalisht personalitetet politike që morën pjesë në tubimin për Iranin e Lirë dhe i kërcënoi ata. Kryesisht, ai akuzoi Sekretarin Pompeo për gënjeshtra.

“Disa liderë dhe zyrtarë perëndimorë kanë ekspozuar përqasjen e tyre hipokrite duke marrë pjesë e duke mbajtur fjalime në tubimin e MEK. Ata e kanë treguar edhe një herë që slloganet në dukje të bukura të Perëndimit për mbrojtjen e të drejtave njerëzore dhe luftimin e terrorizmit janë të vlefshme për aq kohë sa nuk bien në kundërshtim me interesat e tyre,” shkruante të hënën agjencia zyrtare e lajmeve IRNA.

Mediat shtetërore të regjimit kanë pasqyruar gjithashtu zemërimin e regjimit dhe frikën e tij nga Rezistenca Iraniane.

“MEK pretendon se mbështetësit e saj kanë marrë pjesë virtualisht në këtë event nga 50,000 lokacione në 105 shtete, dhe se ka patur 1029 delegacione politike nga pesë kontinente. Disa nga mediat perëndimore kanë folur për këtë event, duke e quajtur atë ‘tubimi i opozitës në mërgim të Iranit’ pa iu referuar historisë së dhunës së MEK ndaj republikës islamike,” shkruante më 12 korrik e përditshmja shtetërore Etemad.

Etemad më pas citon Sekretarin Pompeo duke thënë, “Në fund, populli iranian do të ketë një Republikë laike, demokratike, e jo-bërthamore. Lutem që kjo ditë të vijë shpejt dhe, me mbështetjen e iranianëve që jetojnë në mbarë botën – si dhe të atyre që rezistojnë nga brenda vendit — kjo ditë do të vijë edhe më shpejt. Jam i përkushtuar ndaj kësaj kauze; E di se edhe ju të gjithë jeni të përkushtuar ndaj saj. Qoftë misioni juaj i bekuar dhe i mbrojtur. Qoftë i bekuar populli iranian.”

Mediat e regjimit kanë pasqyruar kryesisht frikën nga thirrjet e bëra në samitin për Iranin e Lirë për ta rritur presionin mbi regjimin.

Shtetërorja Asr Iran më 12 korrik citoi Sekretarin Pompeo duke thënë, “Nuk mund ta mbulojmë Ajatollahun me para e përfitime ekonomike me shpresën se nuk do t’i përdorë ato për terror.”

“Stephen Harper, ish-kryeministri i Kanadasë, duke akuzuar Republikën Islamike të shtunën, i nxiti të gjitha shtetet që t’i shmangen bashkëpunimit me qeverinë e re të Iranit,” shkruante të dielën Rrjeti shtetëror Studentor i Lajmeve (SSN).

SNN citon kryeministrin Harper duke thënë, “Turp për çdo qeveri të botës që ulet e negocion me një administratë të kryesuar nga Ebrahim Raisi.”

Tubimi për Iranin e Lirë tregoi edhe një herë përkushtimin e Rezistencës Iraniane ndaj kauzës së lirisë dhe ndryshimit të regjimit. Reagimet plot frikë të regjimit treguan impaktin e këtij tubimi mbi shoqërinë iraniane dhe mbi balancën e pushtetit në Iran. Me pak fjalë, tubimi për Iranin e Lirë ishte një tjetër disfatë e madhe për regjimin e mullahëve, pas bojkotit madhor të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit, dhe mes thirrjeve gjithnjë e më të shumta për ndryshim regjimi në Iran.

Maryam Rajavi i drejtohet ditës së dytë të Samitit Botëror të Iranit të Lirë -2021

Dita e dytë e samitit botëror 2021 të Iranit të Lirë:
Alternativa demokratike në marrshimin për fitore me  pjesëmarrjen e 15 europianëve, kanadezëve dhe delegacioneve australiane, 5 ish zyrtarëArabe, 8 delegacione parlamentare dhe gjithsej 70 folës.
Maryam Rajavi, Presidente e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) iu bashkua qindra anëtarëve të muxhahedinëve në Ashraf-3, Shqipëri, të cilët ishin online me qindra mijëra vendndodhje të iranianëve në 105 shtete të botës, përfshirë Iranin.
Free Iran Sumit 2021-Maryam Rajavu's speech

 

Samiti Botëror për Iranin e Lirë 2021-Deklarata Nr.2

Samiti online i iranianëve nga 50,000 lokacione në 105 shtete, me pjesëmarrjen e 1,029 personaliteteve politike nga pesë kontinente, dhe me tubime në 17 shtete

  • Maryam Rajavi: Vetëm frika e regjimit nga kryengritjet dhe disfata politike e liderit suprem mund ta shpjegojnë ngritjen e Raisi-t, ekzekutuesit të masakrës së 1988-ës, në këtë post të lartë.
  • JanezJanša, Kryeministër i Sllovenisë: Për 33 vjet, bota e ka harruar masakrën e 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë. Kjo duhet të ndryshojë. Sidomos pasi Amnesty International e ka akuzuar Ebrahim Raisi-n për krime kundër njerëzimit për rolin e tij në këtë masakër
  • Michael Pompeo, ish-Sekretari amerikan i Shtetit (2018-2021): Populli i Iranit e sheh teokracinë e korruptuar në pushtet si armikun e tij të vërtetë dhe si shkakun më kryesor të krizave ekonomike. Duhet të vazhdojmë ta mbështesim popullin iranian në luftën e tij për një Iran më të lirë e më demokratik me çdo mënyrë të mundshme. Në fund, populli iranian do të ketë një Republikë laike, demokratike dhe jo-bërthamore.
  • Fjalime nga 30 ligjvënës amerikanë, përfshirë Senatorët Robert Menendez, Ted Cruz, Roy Blunt,  dhe Kongresmenët Kevin McCarthy e Hakeem Jeffries; si dhe nga Stephen Harper, ish-kryeministër i Kanadasë; ish-ministrat e jashtëm të Francës, Italisë, dhe Polonisë; dhe Ministrat e Mbrojtjes të Mbretërisë së Bashkuar dhe Francës.

Të shtunën, më 10 korrik 2021, filloi Samiti Botëror tre-ditor për Iranin e Lirë-2021 me pjesëmarrjen e iranianëve dhe mbështetësve të rezistencës iraniane nga mbi 50,000 lokacione në 105 shtete, dhe me praninë e mijëra anëtarëve të Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) që banojnë në Ashraf 3 të Shqipërisë.

Në fjalimin e saj ditën e parë të samitit, zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), tha se instalimi si president [nga Khamenei] i Ebrahim Raisi-t, njërit prej autorëve të masakrës së 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë, shënon disfatën dhe turpin më të madh në historinë e regjimit klerikal. Kjo ishte një lëvizje e nxituar për spastrimin dhe eliminimin e fraksioneve të brendshme në rrugën drejt konsolidimit të pushtetit në fazën finale të sundimit të tij. Vetëm frika e regjimit nga kryengritjet dhe disfata politike e liderit suprem mund ta shpjegojë ngritjen e Raisi-t, ekzekutuesit të masakrës së 1988-ës, në këtë post të lartë. Duam të sjellim përpara drejtësisë liderin suprem të mullahëve, Ali Khamenei, presidentin e tij Ebrahim Raisi, Kryegjyqtarin Gholam-Hossein Mohseni Eje’i, dhe zyrtarët e tjerë përgjegjës për masakrën e 1988-ës, me akuzën e krimeve kundër njerëzimit dhe gjenocidit. E nxisim Këshillin e Sigurimit të OKB që të bëjë të mundur ndjekjen penale ndërkombëtare të Raisi-t dhe t’i kërkojë atij llogari për krime kundër njerëzimit. Regjimi i mullahëve nuk do ta braktisë kurrë përpjekjen për të zotëruar armë bërthamore, për të eksportuar terrorizmin, dhe për të nxitur luftëra në rajon. Prandaj, duke qenë kërcënimi kryesor ndaj paqes dhe sigurisë, ai duhet t’u nënshtrohet sanksioneve ndërkombëtare sipas Kreut Shtatë të Kartës së OKB.

Në këtë samit mbajtën fjalimet e tyre Mike Pompeo, Sekretari amerikan i Shtetit (2018-2021), Janez Janša, Kryeministër i Sllovenisë, Donna Brazile, Kryetare në Detyrë e Komitetit Kombëtar Demokratik (2016- 2017), Stephen Harper, kryeministër i Kanadasë (2006-2015), Franco Frattini, Ministër i Jashtëm i Italisë (2008 –2011), Pandeli Majko, ish-kryeministër i Shqipërisë, dhjetëra senatorë e anëtarë të dhomës së përfaqësuesve të SHBA nga të dy partitë, demokratike dhe republikane, përfshirë senatorët Robert Menendez, Ted Cruz, Roy Blunt, dhe kongresmenët Kevin McCarthy e Hakeem Jeffries; Gjenerali James Jones, Këshilltar i Presidentit Obama për Sigurinë Kombëtare, dhe disa ish-ministra europianë, përfshirë ish-ministrat e jashtëm të Francës, Italisë, dhe Polonisë, ish-ministrat e mbrojtjes të Britanisë dhe Francës, si dhe lideri i Partisë Popullore të Europës, më të madhes në Europë.

Në fjalimin e tij, Secretary Pompeo tha: “Regjimi teokratik është në gjendjen më të pasigurt që nga viti 1979, dhe perspektiva e tij për mbijetesë po vihet në dyshim haptazi nga zyrtarët e brendshëm të regjimit dhe nga një komb i trazuar e liri-dashës. Me pak fjalë: shumë pak njerëz votuan PRO Raisi-t… Këto zgjedhje janë ndikuar nga një varg trazirash madhore sociale, duke përfshirë kryengritjet e viteve 2017, 2018, dhe 2019, të cilat kishin si sllogan kryesor: ‘Konservatorë, reformistë, loja ka mbaruar tashmë,’ dhe ‘Vdekje diktatorit.’ Kjo e trondit të gjithë regjimin deri në themele… Ata e shohin teokracinë e korruptuar në pushtet si armikun e vërtetë, dhe si shkakun më kryesor të krizave ekonomike. Një nga slloganet më mbizotëruese në kryengritjet e fundit ka qenë: ‘Armiku ynë është këtu; gënjejnë kur thonë se është Amerika.’” Sekretari Pompeo shtoi: “Duhet të vazhdojmë ta mbshtesim popullin iranian në luftën e tij për një Iran më të lirë e më demokratik me çdo mënyrë të mundshme. Në fund, populli iranian do të ketë një Republikë laike, demokratike dhe jo-bërthamore.”

“Për gati 33 vjet, bota i ka harruar 30,000 të burgosurit politikë që ranë viktima në masakrën e 1988-ës,” tha Janez Janša, kryeministër i Sllovenisë. “Kjo situatë duhet të ndryshojë. Komisioni Hetimor i OKB është ka një detyrë thelbësore për të hedhur dritë mbi masakrën e tmerrshme të 1988-ës. Kjo është veçanërisht e rëndësishme po të kemi parasysh faktin që presidenti i ardhshëm i regjimit do të jetë Ebrahim Raisi, të cilin Amnesty International e akuzon për krime kundër njerëzimit për shkak të rolit të tij në këtë masakër.”

Sen. Robert Menendez, kryetar i Komitetit të Sentatit për Punët e Jashtme, tha se Ebrahim Raisi “fitoi një farsë zgjedhjesh pasi regjimi kishte përjashtuar nga gara çdo sfidues të vërtetë të tij. Një farsë zgjedhjesh ku shumica e votuesve të ligjshëm shprehën neverinë e tyre duke refuzuar të merrnin pjesë, duke çuar kështu në pjesëmarrjen më të ulët të votuesve që nga viti 1979… Është një akuzë e mëtejshme për sundimin e tij fakti që ai jo vetëm ka qenë pro marrjes së postit të presidentit nga një njeri si Raisi, por edhe ka manovruar për ta favorizuar një gjë të tillë. Për Raisi-n, një njeri i cili ka qenë i përfshirë në mënyrë aktive në zhdukjen me forcë dhe vrasjen jashtë-gjyqësore të mijëra disidentëve iranianë në vitin 1988. Një njeri për të cilin Sekretarja e Përgjithshme e Amnesty International, Agnès Callamard, ka thënë së fundmi se duhet të hetohet për krime kundër njerëzimit.”

Senatori Ted Cruz paralajmëroi kundër politikës së paqësimit ndaj regjimit, duke theksuar: “Po i shohim frytet e këtij paqësimi në formën e sulmeve të vazhdueshme nga Irani dhe nga ushtritë e tij terroriste ndaj forcave amerikane dhe aleatëve tanë në Lindjen e Mesme.” “Do të vazhdoj ta udhëheq luftën në Senat për t’i kërkuar llogari regjimit për veprimtaritë e tij malinje. Dhe për ta rikthyer politikën amerikane në një politikë presioni maksimal deri në çastin kur ky regjim i lig e despotik më në fund të rrëzohet,” shtoi ai.

Kevin McCarthy, Lider i Minorancës në Dhomën e Përfaqësuesve të Shteteve të Bashkuara, tha: “Jam i lumtur që jam me ju sot për të shprehur mbështetjen për një Iran të lirë e demokratik. Regjimi shtypës në Teheran dhe presidenti i tij i ri kanë një histori të gjatë të shtypjes së lirisë së fjalës, të mbështetjes për terrorizmin, dhe të përpjekjes për të zotëruar armë bërthamore. Shpresoj që ditët e errëta të frikës nën sundimin e Liderit Suprem do të marrin fund dhe Irani të lulëzojë si një komb i përgjegjshëm dhe demokratik. Përfytyrojeni. Një Iran i lirë.”

Në një pjesë tjetër të Samitit të sotëm, mes atmosferës më të rëndë të represionit në Iran, video-mesazhe nga mbi 1,000 anëtarë të Njësive të Rezistencës të MEK nga brenda Iranit u shfaqën në ekrane të mëdha në këtë event. Në këto mesazhe, të rinjtë e rebeluar theksonin gatishmërinë e tyre për ta përmbysur diktaturën fetare.

Njëkohësisht me këtë samit, mijëra iranianë janë grumbulluar në Portën Brandenburg të Berlinit, si dhe në 16 qytete e kryeqytete të tjera të botës, përfshirë Paris, Uashington, Londër, Amsterdam, Stokholm, Oslo, Vienë, Romë, dhe Gjenevë. Këto tubime u lidhën drejtpërdrejt me samitin.

Samiti Botëror i Iranit te lirë për të Shfaqur Progresin në rritje të Aktivizmit Pro-Demokraci

 

Foto: Grumbullimi i Iranit të lirë në Berlin 2018

Këtë fundjavë, të mërguarit iranianë do të mbajnë mbledhjen e tyre vjetore, “Samiti Botëror i Iranit të Lirë”. Duke marrë parasysh pandeminë e vazhdueshme, ngjarja do të jetë edhe një herë një tubim personal dhe një konferencë në internet, siç ishte vitin e kaluar.

Fjalimet do të transmetohen nga faqet dhe profilet e të huajve në vende të ndryshme, si dhe nga zyrat e mbështetësve të profilit të lartë të opozitës Iraniane dhe avokatët për qëllimin e saj për të lehtësuar ndryshimin e regjimit dhe për të vendosur një alternativë demokratike ndaj diktaturës ekzistuese teokratike.

Përparimi i fundit drejt këtij qëllimi ka qenë jashtëzakonisht i shpejtë. Në dhjetor 2017, protestat shpërthyen në të gjithë vendin pasi ankesat ekonomike u shprehën në një shkallë të gjerë në qytetin e dytë të vendit në Mashhad. Nga mesi i janarit 2018, kryengritja që rezultoi kishte përfshirë mbi 100 qytete dhe qyteza dhe kishte marrë një mesazh politik shumë më larg.

Protestat e Iranit 2018 bënë një marrëveshje të madhe për të popullarizuar parullat anti-regjim. Udhëheqësi Suprem i regjimit Ali Khamenei pranoi se grupi kryesor i opozitës, Mujahedin-e Khalq (MEK), kishte “planifikuar për muaj” për të sjellë kryengritjen, me ndihmën e sistemit global të mbështetjes të siguruar nga aktivistët e të huajve dhe NCRI.

Paralajmërimet e Teheranit për një lëvizje në rritje të Rezistencës në Iran vazhduan shumë kohë pasi kryengritja fillestare ishte shtypur me dhjetra vrasje dhe mijëra arrestime.

Duke mbajtur ato parulla në qarkullimin popullor, “Njësitë e Rezistencës” të MEK ndihmuan për të ngritur skenën për një kryengritje tjetër në nëntor 2019, kjo që përfshin gati 200 lokalitete. Përsëritja e thirrjeve kaq të gjera dhe të shumëllojshme shoqërore për ndryshimin e regjimit e çoi regjimin në një gjendje paniku të menjëhershëm. Khamenei drejtoi autoritetet e regjimit për të rivendosur rendin me çdo mjet të nevojshëm, dhe Trupat e Gardës Revolucionare Islamike menjëherë u përgjigjën duke hapur zjarr ndaj turmave të protestuesve, duke vrarë rreth 1,500 prej tyre.

Së shpejti pas kësaj, komuniteti i aktivistëve filloi të raportonte se mbi 12,000 individë ishin arrestuar, dhe shumë prej tyre ishin dërguar në vende të panjohura para se të arrestoheshin për muaj me radhë. Shumë prej tyre gjithashtu iu nënshtruan torturave sistematike me qëllim që të siguronin rrëfime të rreme dhe të implikonin aktivistë të tjerë pro-demokracisë në krimet e “sigurisë kombëtare”. Në përgjithësi, kjo torturë vazhdoi edhe në vitin 2020, siç detajohet në një raport nga Amnesty International me titull “Shkelja e Njerëzimit”.

Por edhe këto hakmarrje të dhunshme nuk arritën të mbanin kapakun e shprehjes publike të disidencës. Pasi IRGC rrëzoi një avion komercial pranë Teheranit në janar 2020, studentë aktivistë dhe banorë të më shumë se një duzine provincash iraniane dolën edhe një herë në rrugë për të dënuar të gjithë sistemin që ishte përpjekur të mbulonte atë incident para se të ekspozohej nga dëshmitarët civilë dhe ata tē inteligjencës së huaj. Edhe një herë, parullat nga janari 2018 përcaktuan kryengritjen që rezulton, dhe një herë se PMOI mori përgjegjësinë në organizimin dhe përhapjen e saj.

Pjesa tjetër e vitit 2020 ishte relativisht e qetë, jo për shkak të diçkaje që regjimi iranian bëri për t’u përballur me lëvizjen e Rezistencës, por për shkak të asaj që ai qëllimisht refuzoi të mbronte popullatën civile kundër shpërthimit të Covid-19. Duke imponuar rreziqe të reja, të padukshme mbi të gjitha tubimet publike, pandemia e koronavirusit kufizoi shumicën e shprehjeve të disidencës në një shkallë relativisht të vogël. Ndërkohë, autoritetet e regjimit, bënë shumë pak për t’i siguruar popullatës një lloj mbështetjeje që mund t’i kishte lejuar ata të zbatonin të njëjtën kujdes për biznesin dhe tregtinë.

Në të vërtetë, Khamenei deklaroi në Mars 2020 që viti i ri kalendarik iranian duhet të konsiderohet si “viti i rritjes së prodhimit”, që do të thotë që regjimi në mënyrë të qartë i dha përparësi pasurisë së tij mbi nevojat themelore të popullit iranian. Khamenei dhe IRGC secili ka kontroll personal mbi qindra miliarda dollarë në asete financiare, përmes kompanive të përparme, “fondacioneve fetare” dhe më shumë.

Kjo situatë natyrshëm e la popullin iranian me më shumë ankesa kundër regjimit më vonë, edhe pse kufizonte mundësitë e tyre për të shprehur ato ankesa për një periudhë afatshkurtër. Khamenei komentoi pandeminë duke e referuar atë si një “bekim”. Khamenei nuk sheh mjete të zbatueshme për të mbajtur pushtetin në këtë moment historik përveç se duke mbajtur popullsinë e përgjithshme jashtë rrugëve me çdo mjet në dispozicion.

Pasojat e kësaj strategjie ishin të dukshme muajin e kaluar në formën e zgjedhjeve të rreme presidenciale të Iranit, të cilat sollën në pushtet një nga abuzuesit më të njohur të të drejtave të njeriut të regjimit. Në 1988 Ebrahim Raisi luajti një rol kryesor në atë që është quajtur “krimi më i keq i Republikës Islamike” dhe një nga krimet më të mëdha kundër njerëzimit që ka ndodhur kudo gjatë gjysmës së dytë të shekullit të 20-të. Si një figurë kryesore në “komisionet e vdekjes” që zbatoi një fetva të lëshuar nga themeluesi i regjimit Ruhollah Khomenei kundër MEK, Raisi mban përgjegjësi për shumë nga 30,000 ekzekutimet e kryera në verën e atij viti.

Pasi u shpërblye kohët e fundit për një dhunë të tillë politike me një emërim si shef i gjyqësorit, Raisi mbikëqyri gjithashtu goditjen e kryengritjes së nëntorit 2019 përpara se të ngrihej për të kandiduar praktikisht pa kundërshtim në zgjedhjet e falsifikuara të 18 qershorit. Qëllimi i synuar i Khamenei ishte pa dyshim që të krijonte bazën për goditje edhe më të këqija të disidencës pasi Raisi të marrë presidencën në gusht. Pasoja përfundimtare do të jetë shpërbërja e regjimit, veçanërisht nëse bashkësia ndërkombëtare qëndron përkrah popullit iranian.

Teherani e pranon që pjesëmarrja në zgjedhjet e rreme ishte historikisht e ulët dhe MEK ka cituar gazetarë të pavarur dhe video të vendeve bosh të votimit për të mbështetur përfundimin se ishte më pak se dhjetë përqind. Shenjat e kryengritjes së premtuar mbarëkombëtare filluan të shfaqeshin të nesërmen në formën e protestave dhe grevave të punës në të gjithë vendin dhe mesazhi i kryengritjeve të mëparshme ka filluar të evoluojë në ” poshtë diktatori”.

Përparimi i mëtejshëm i lëvizjes së Rezistencës do të theksohet për të gjithë botën për të parë në Samitin Botëror të Iranit të Lirë midis të Shtunës dhe të Hënës, dhe të gjitha kombet demokratike do të këshillohen mirë t’i kushtojnë vëmendje të madhe asaj që thotë për mënyrën se si politikat e tyre mund të formojnë të ardhmen e demokracisë në Lindjen e Mesme.

Dita e Parë e Samitit Botëror për Iranin e Lirë 2021

 

Samit online me pjesëmarrjen e iranianëve nga 50,000 lokacione në 105 shtete, duke përfshirë tubime në 17 shtete

Maryam Rajavi: Instalimi i Raisi-t si president është shenjë e fazës së fundit të regjimit, frikës nga kryengritjet, paaftësisë për ndryshim, dhe intensifikimit të spastrimit të brendshëm

  • Fjalim nga JanezJanša, Kryeministër i Sllovenisë
  • Fjalime nga Sekretari i Shtetit Michael R. Pompeo (2018-2021) dhe nga 30 ligjvënës amerikanë, duke përfshirë senatorët Menendez, Cruz, Blunt, Cardin, përfaqësuesit Kevin McCarthy, Hakeem Jeffries
  • Maryam Rajavi: Khamenei, Ebrahim Raisi, dhe autorët e tjerë të masakrës së 1988-ës duhet të hidhen në gjyq për krime kundër njerëzimit dhe gjenocid. Këshilli i Sigurimit i OKB duhet ta organizojë këtë gjykim.
  • Regjimi iranian nuk do ta braktisë kurrë projektin e tij për të zotëruar bomba atomike, eksportin e terrorizmit, dhe luftënxitjen. Për të ruajtur paqen dhe sigurinë, ky regjim duhet t’i nënshtrohet sanksioneve ndërkombëtare sipas Kreut VII të Kartës së OKB, dhe duhet të njihet përpjekja e popullit iranian për ndryshim regjimi dhe për liri e barazi.

 Të shtunën, më 10 korrik 2021, filloi Samiti Botëror tre-ditor për Iranin e Lirë-2021 me pjesëmarrjen e iranianëve dhe mbështetësve të rezistencës nga mbi 50,000 lokacione në 105 shtete, dhe me praninë e mijëra anëtarëve të Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) në Ashraf 3 të Shqipërisë. Nga Sidnej në Hawaii, pjesëmarrësit u mblodhën bashkë online në vende të ndryshme me një diferencë kohore prej 20 orësh.

Në fjalimin e saj ditën e parë të samitit, zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), tha se instalimi si president [nga Khamenei] i Ebrahim Raisi-t, njërit prej autorëve të masakrës së 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë, shënon disfatën dhe turpin më të madh në historinë e regjimit klerikal. Kjo ishte një lëvizje e nxituar për spastrimin dhe eliminimin e fraksioneve të brendshme në rrugën drejt konsolidimit të pushtetit në fazën finale të sundimit të tij. Vetëm frika e regjimit nga kryengritjet dhe disfata politike e liderit suprem mund ta shpjegojë ngritjen e Raisi-t, ekzekutuesit të masakrës së 1988-ës, në këtë post të lartë.

Znj. Rajavi shtoi: Vullneti ynë dhe i popullit tonë mund të përmblidhet në këto tre fjalë: liri, demokraci, dhe barazi. Për sa i përket komunitetit ndërkombëtar, i kërkojmë që ta njohë përpjekjen e popullit iranian për ta përmbysur këtë regjim dhe t’i njohë këto tre koncepte. Duam të sjellim përpara drejtësisë liderin suprem të mullahëve, Ali Khamenei, presidentin e tij Ebrahim Raisi, Kryegjyqtarin Gholam-Hossein Mohseni Eje’i, dhe zyrtarët e tjerë përgjegjës për masakrën e 1988-ës, me akuzën e krimeve kundër njerëzimit dhe gjenocidit. E nxisim Këshillin e Sigurimit të OKB që të bëjë të mundur ndjekjen penale ndërkombëtare të Raisi-t dhe t’i kërkojë atij llogari për krime kundër njerëzimit, si dhe të mos e lejojë praninë e tij në seancën e ardhshme të Asemblesë së Përgjithshme të OKB. Regjimi i mullahëve nuk do ta braktisë kurrë përpjekjen për të zotëruar armë bërthamore, për të eksportuar terrorizmin, dhe për të nxitur luftëra në rajon. Prandaj, duke qenë kërcënimi kryesor ndaj paqes dhe sigurisë, ai duhet t’u nënshtrohet sanksioneve ndërkombëtare sipas Kreut Shtatë të Kartës së OKB.

Presidentja e zgjedhur e NCRI vuri në dukje se regjimi klerikal gjendet në një rrugë pa krye: Një lake drejton pushtetin Ekzekutiv; një ekzekutues dhe torturues famëkeq me emrin Eje’i drejton pushtetin Gjyqësor, dhe një mullah gjakatar ndodhet në majë të të gjithë regjimit. Tani skuadra e kanibalëve është plotësuar. Ky kombinim flet vetë dhe nuk ka nevojë për prova të tjera për të kuptuar se regjimi është në fazën e fundit. Prandaj, në epokën e re, armiqësia midis regjimit dhe shoqërisë iraniane do të intensifikohet më shumë se kurrë më parë, ashtu siç ndodhi edhe me Shahun tashmë të rrëzuar, i cili pati deklaruar regjimin ushtarak duke emëruar Gjeneralin Gholamreza Az’hari si kryeministër, por rezultati i gjithë kësaj qe e kundërta e pritshmërive të tij.

Znj. Rajavi theksoi: Asetet tona janë rebelimi dhe revolta e ushtrisë së të rinjve që u derdhën nëpër rrugë në nëntor 2019. Dhe fuqia jonë vjen nga një rrjet mbarëkombëtar i Njësive të Rezistencës të cilat kanë punuar pa pushim çdo ditë të vitit, dhe në vitin 2020 e kanë dyfishuar numrin e veprimtarive dhe operacioneve të tyre krahasuar me vitin e mëparshëm, për t’i thyer zinxhirët e represionit.

Ajo shtoi: Rezistenca Iraniane mbron me një plan të qartë të drejtën e autonomisë për të gjitha minoritetet etnike të shtypura, brenda kuadrit të unitetit dhe integritetit territorial të Iranit, dhe mban lart flamurin e marrëdhënieve të drejta bazuar në respektin për pavarësinë, sovranitetin kombëtar, dhe për interesat e ndërsjellta me fqinjët e saj dhe me botën.

Njëkohësisht me Samitin, mijëra iranianë u grumbulluan në Portën Brandenburg të Berlinit, si dhe në 16 qytete e kryeqytete të tjera, si Paris, Uashington, Londër, Amsterdam, Stokholm, Oslo, Vienë, Romë, dhe Gjenevë. Këto tubime u lidhën drejtpërdrejt me samitin.

Në këtë samit mbajtën fjalimet e tyre Janez Janša, Kryeministër i Sllovenisë, Mike Pompeo, Sekretari amerikan i Shtetit deri në vitin 2021, Donna Brazile, Kryetare në Detyrë e Komitetit Kombëtar Demokratik (2016- 2017), Stephen Harper, kryeministër i Kanadasë (2006-2015), Franco Frattini, Ministër i Jashtëm i Italisë (2008 –2011), Pandeli Majko, ish-kryeministër i Shqipërisë, dhjetëra senatorë e anëtarë të dhomës së përfaqësuesve të SHBA nga të dy partitë, demokratike dhe republikane, përfshirë senatorët Robert Menendez, Ted Cruz, Roy Blunt, Ben Cardin, dhe kongresmenët Kevin McCarthy e Hakeem Jeffries; Gjenerali James Jones, Këshilltar i Presidentit Obama për Sigurinë Kombëtare, dhe disa ish-ministra europianë, përfshirë ish-ministrat e jashtëm të Francës, Italisë, dhe Polonisë, ish-ministrat e mbrojtjes të Britanisë dhe Francës, si dhe lideri i Partisë Popullore të Europës, më të madhes në Europë.

 

 

 

 

Dita e parë e Samitit Botëror për Iranin e Lirë 2021 – Samit online me pjesëmarrjen e iranianëve nga 50,000 lokacione në 105 shtete, duke përfshirë Shqipërinë

 

 

Të shtunën, më 10 korrik 2021, filloi Samiti tre-ditor Botëror për Iranin e Lirë -2021, me pjesëmarrjen e iranianëve e mbështetësve të rezistencës nga mbi 50,000 lokacione në 105 shtete, dhe me praninë e mijëra anëtarëve të Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) në Ashraf 3 të Shqipërisë.

Në fjalimin e saj ditën e parë të samitit, zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), tha se instalimi si president [nga Khamenei] i Ebrahim Raisi-t, njërit prej autorëve të masakrës së 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë, ka shënuar disfatën dhe turpin më të madh në historinë e regjimit klerikal. Vetëm frika e regjimit nga kryengritjet dhe disfata politike e liderit suprem mund ta shpjegojë ngritjen e Raisi-t, ekzekutuesit të masakrës së 1988-ës, në këtë post të lartë.

Znj. Rajavi shtoi: Vullneti ynë dhe i popullit tonë mund të përmblidhet në këto tre fjalë: liri, demokraci, dhe barazi. Për sa i përket komunitetit ndërkombëtar, i kërkojmë që ta njohë përpjekjen e popullit iranian për ta përmbysur këtë regjim dhe t’i njohë këto tre koncepte. Duam të sjellim përpara drejtësisë liderin suprem të mullahëve, Ali Khamenei, presidentin e tij Ebrahim Raisi, Kryegjyqtarin Gholam-Hossein Mohseni Eje’i, dhe zyrtarët e tjerë përgjegjës për masakrën e 1988-ës, me akuzën e krimeve kundër njerëzimit dhe gjenocidit. E nxisim Këshillin e Sigurimit të OKB që të bëjë të mundur ndjekjen penale ndërkombëtare të Raisi-t dhe t’i kërkojë atij llogari për krime kundër njerëzimit, si dhe të mos e lejojë praninë e tij në seancën e ardhshme të Asemblesë së Përgjithshme të OKB. Regjimi i mullahëve nuk do ta braktisë kurrë përpjekjen për të zotëruar armë bërthamore, për të eksportuar terrorizmin, dhe për të nxitur luftëra në rajon. Prandaj, duke qenë kërcënimi kryesor ndaj paqes dhe sigurisë, ai duhet t’u nënshtrohet sanksioneve ndërkombëtare sipas Kreut Shtatë të Kartës së OKB

Presidentja e zgjedhur e NCRI vuri në dukje se regjimi klerikal gjendet në një rrugë pa krye: Një lake drejton pushtetin Ekzekutiv; një ekzekutues dhe torturues famëkeq me emrin Eje’i drejton pushtetin Gjyqësor, dhe një mullah gjakatar ndodhet në majë të të gjithë regjimit. Tani skuadra e kanibalëve është plotësuar. Ky kombinim flet vetë dhe nuk ka nevojë për prova të tjera për të kuptuar se regjimi është në fazën e fundit. Prandaj, në epokën e re, armiqësia midis regjimit dhe shoqërisë iraniane do të intensifikohet më shumë se kurrë më parë, ashtu siç ndodhi edhe me Shahun tashmë të rrëzuar, i cili pati deklaruar regjimin ushtarak duke emëruar Gjeneralin Gholamreza Az’hari si kryeministër, por rezultati i gjithë kësaj qe e kundërta e pritshmërive të tij.

Znj. Rajavi theksoi: Asetet tona janë rebelimi dhe revolta e ushtrisë së të rinjve që u derdhën nëpër rrugë në nëntor 2019. Dhe fuqia jonë vjen nga një rrjet mbarëkombëtar i Njësive të Rezistencës të cilat kanë punuar pa pushim çdo ditë të vitit, dhe në vitin 2020 e kanë dyfishuar numrin e veprimtarive dhe operacioneve të tyre krahasuar me vitin e mëparshëm, për t’i thyer zinxhirët e represionit.

Ajo shtoi: Rezistenca Iraniane mbron me një plan të qartë të drejtën e autonomisë për të gjitha minoritetet etnike të shtypura, brenda kuadrit të unitetit dhe integritetit territorial të Iranit, dhe mban lart flamurin e marrëdhënieve të drejta bazuar në respektin për pavarësinë, sovranitetin kombëtar, dhe për interesat e ndërsjellta me fqinjët e saj dhe me botën.

Njëkohësisht me Samitin, mijëra iranianë u grumbulluan në Portën Brandenburg të Berlinit, si dhe në 16 qytete e kryeqytete të tjera, si Paris, Uashington, Londër, Amsterdam, Stokholm, Oslo, Vienë, Romë, dhe Gjenevë. Këto tubime u lidhën drejtpërdrejt me samitin.

Mike Pompeo, Sekretari amerikan i Shtetit deri në vitin 2021, tha: “Diktatura fetare është në pikën më të brishtë të saj që nga viti 1979, dhe perspektiva e saj për mbijetesë po vihet në dyshim haptazi nga zyrtarë të brendshëm të regjimit dhe nga njerëzit e pakënaqur e liri-dashësit.” Mike Pompeo shtoi: “Duhet ta mbështesim popullin iranian me çdo mënyrë të mundshme në luftën e tij për një Iran më të lirë e më demokratik. “Në fund, populli iranian do të ketë një republikë laike, deomkratike dhe jo-bërthamore.”

Dhjetëra senatorë të lartë e anëtarë të Dhomës së Përfaqësuesve nga të dyja partitë, demokratike dhe republikane, duke përfshirë Senatorin Robert Menendez, kryetar i Komitetit të Marrëdhënieve me Jashtë, morën pjesë në këtë samit dhe theksuan mbështetjen e tyre për opozitën iraniane Mujahedeen dhe zonjën Maryam Rajavi për një Iran të Lirë.

Pandeli Majko, ministër dhe ish-kryeministër i Shqipërisë, tha: Populli iranian e bojkotoi farsën e zgjedhjeve presidenciale. Raisi akuzohet për krime kundër njerëzimit nga organizata ndërkombëtare të të drejtave njerëzore, dhe tani zgjidhet president.

Jam i lumtur që sot u qëndroj përkrah njerëzve që duan të jenë pjesë e të ardhmes së Iranit. Me Maryam Rajavi-n ka shpresë që Irani do të marrë vendin që meriton në botë.

  1. Lulzim Basha, lideri i opozitës dhe Partisë Demokratike të Shqipërisë, shtoi: Partia Demokratike e Shqipërisë e ka shprehur qartë pozicionin e saj. Ne kemi një pozicion të fortë kundër tentativave të regjimit iranian për veprime të paligjshme e terroriste në tokën tonë, si dhe kundër përpjekjes së tij të strukturuar për eksportimin e fondamentalizmit në Shqipëri dhe në rajonin tonë.

Ne mbështesim popullin iranian dhe qëllimin e tij për një Iran demokratik e jo-bërthamor. Ne mbështesim dëshirën e popullit iranian për ndryshim dhe e vlerësojmë zonjën Rajavi dhe përpjekjet e saj për t’i ofruar popullit të Iranit perspektivën e një vendi të lirë, laik dhe demokratik.

Kryeministri slloven Jans Jansa tha: Për gati 33 vjet, bota i ka harruar 30,000 të burgosurit politikë që ranë viktimë gjatë masakrës së 1988-ës. Kjo situatë duhet të ndryshojë.

Senatori Robert Menendez, kryetar i Komitetit të Sentatit për Marrëdhëniet me Jashtë, tha: Raisi fitoi një farsë zgjedhjesh … në të cilën shumica e votuesve të ligjshëm shprehën neverinë e tyre duke mos e hedhur votën në zgjedhje… Kjo është një tjetër akuzë për udhëheqjen e Khamenei-t, i cili përgatit terrenin në favor të një presidenti që ka qenë i përfshirë në mënyrë aktive në zhdukjet me forcë dhe vrasjet e paligjshme të mijëra disidentëve iranianë në 1988-ën.

 

Gratë e burgosura rrahen nga rojat e sigurisë për protestimet e tyre, në Iranin veri-perëndimor

 

Urmia Central Prison NW IranUrmia Central Prison NË Iran

 

Ka patur përplasje midis grave të burgosura dhe autoriteteve të burgut dje në Burgun Qendror të Urmia-së në Iranin veri-perëndimor. Të burgosurat protestuan kundër transferimit të njërës prej tyre në seksionin e sigurisë së lartë.

Sipas raportit nga Organizata Hengaw, një burim i informuar ka thënë se të burgosurat kanë thyer dyert dhe dritaret e burgut. Rojat e sigurisë së burgut i kanë sulmuar të burgosurat dhe i kanë rrahur rëndë ato.

Të burgosurat kishin kërkuar rikthimin e ArezouRouhinejad në seksionin publik. Ajo ishte transferuar në seksionin e sigurisë së lartë gjashtë ditë më parë, kur të burgosurat kishin festuar pas anulimit të dënimit me vdekje për njërën prej tyre.

Burimi thotë se Arezou-në e kanë kthyer në seksionin publik pas gjashtë ditësh.

 

Iran: Fermerët e Isfahan-it Protestojnë, Duke Rezistuar ndaj Sulmit të Forcave Represive SSF

Dita e 19-të e grevës së punëtorëve me kontratë të industrisë petrokimike dhe të naftës në 87 rafineri dhe komplekse, në 26 qytete.
Vazhdojnë protestat publike kundër mungesës së ujit dhe ndërprerjeve të energjisë në qytete të ndryshme

Mëngjesin e sotëm, fermerët në Isfahan u mblodhën për të protestuar përpara zyrës së Guvernatorit. Ata protestuan kundër mohimit të së drejtës së tyre për ujë për shkak të ndryshimit të drejtimit të lumit Zayandeh-Rud; këta fermerë protestuan kundër kostos së lartë të ushqimeve për bagëtitë dhe të rritjes së tyre.

Forcat represive të Sigurisë së Shtetit (SSF) tentuan t’i konfrontonin fermerët dhe të mos i lejonin ata të hynin në zyrën e Guvernatorit. Por u përballën me rezistencën e protestuesve. Fermerët protestues thërrisnin: “Zoti është i madh…,” “Do ta fitojmë të drejtën tonë për ujë, edhe nëse na duhet të sakrifikojmë jetën.” Një grup grash e vajzash u vunë në rresht përballë forcave represive duke thirrur, “I lutemi Zotit që ta asgjësojë shtypjen.” Pati gjithashtu edhe thirrje tallëse kundër policisë për përdorimin e forcës kundër protestuesve.

Në të njëjtën kohë, edhe fermerët në Damghan protestuan kundër çmimit të ulët të qumështit dhe kostos së lartë të ushqimit për bagëtitë.

Ndërkohë, punëtorët e industrisë petrokimike dhe të naftës dolën sot në grevë për të 19-ën ditë rresht. Ditët e fundit, saldatorët në Zahedan, Kerman (Kompania Asia Haftsang), Rasht (Kompania Darya Sahel), si dhe punëtorët në Stacionin e Pompimit në Firoozabad iu bashkuan kësaj greve kombëtare. Punëtorët me kontratë në të paktën 87 komplekse petrokimike e të naftës në 26 qytete i janë bashkuar grevës mbarëkombëtare.

Mbrëmjen e së martës, për të katërtën natë rresht, banorët e disa qyteteve si Rasht, Shiraz, Mashhad, Kermanshah, dhe Fasa, protestuan kundër ndërprerjeve të energjisë duke thirrur “Vdekje Khamenei-t, vdekje diktatorit.”

Gazeta shtetërore Hamdeli paralajmëron, “Nëse situata vazhdon kështu, nuk do të mbarojë me një protestë të thjeshtë ndaj ndërprerjes së energjisë, por protestat do të zgjerohen deri në përmasa politike e të lidhura me sigurinë. Zyrtarët e lartë të shtetit duhet të rikujtojnë protestat e dhjetorit 2017 – janarit 2018 si dhe protestat e nëntorit 2019 kundër çmimit të lartë të karburantit, dhe pasi t’i analizojnë ato, të gjykojnë se a i kishte sosur durimi popullit më shumë atëherë apo tani?”

 

Asaluyeh – Greva e punëtorëve me kontratë të industrive petrokimike e të naftës – 7 korrik 2021 Isfahan – Fermerët në Isfahan mblidhen në protestë përpara zyrës së Guvernatorit – 7 korrik 2021

Iran: Ndërprerjet e energjisë nxisin protestat publike

 

Ndërsa pjesa më e madhe e hemisferës veriore përballet me nxehtësi të madhe, Irani po përjeton ndërprerje të përsëritura energjie të cilat i lënë qytetarët e prekshëm pa kondicionim të ajrit ose dritë për orë të tëra në mos ditë me radhë. Problemi ka vazhduar për më shumë se gjashtë javë, pa asnjë përgjigje nga regjimi.

Në fakt, disa raporte tregojnë se entitetet e lidhura me regjimin janë kryesisht përgjegjëse për faktorin kryesor që kontribuon në ndërprerjet: minierat e kriptovalutave. Procesi jashtëzakonisht intensiv i energjisë është qartë i pranuar nga Teherani si një mjet për të shmangur sanksionet ndërsa digjen

burimet e tepërta të naftës dhe gazit.

Ndërsa ndërprerjet kanë vazhduar, po kështu edhe protestat. Dhe ndërsa ndërgjegjësimi i publikut për rolin e regjimit në ato ndërprerje është rritur, protestat janë rritur si në përmasa ashtu edhe në shtrirje gjeografike duke marrë gjithashtu mesazhe të qarta anti-qeveritare. Të Dielën në mbrëmje, disa tubime u mbajtën njëkohësisht në të gjithë kryeqytetin e Teheranit, dhe në shumë raste, pjesëmarrësit u dëgjuan me parulla tashmë të njohura si “vdekje për diktatorin” dhe “rrëzimi i Republikës Islamike”.

Protestat e errësirës pasqyrojnë të njëjtin model të protestave kryesore të Iranit, dhe kështu ato mbështesin pretendimet e vazhdimësisë midis situatës aktuale dhe rrethanave siç ato ekzistonin në kohën e kryengritjes. Midis atëherë dhe tani, komuniteti aktivist i Iranit ka organizuar protesta të tjera të panumërta në shkallë të vogël duke shfaqur të njëjtat parulla anti-regjim. Shumica e qytetarëve iranianë gjithashtu morën pjesë në dy bojkote elektorale – njëri shënjestroi zgjedhjet parlamentare në shkurt 2020 dhe tjetri shënjestroi zgjedhjet e rreme presidenciale të muajit të kaluar.

Në prag të zgjedhjeve të fundit të rreme, mijëra e mijëra iranianë ndihmuan për të vendosur bazën për ndryshimin e regjimit duke bashkuar protestat e tyre me një çështje të vetme në ndjenjat e mëparshme anti-qeveritare. Punëtorët e jakave blu, investitorët e klasës së mesme dhe pensionistët të gjithë organizuan demonstrata të koordinuara gjatë asaj periudhe dhe secili grup kishte një parullë të ngjashme duke dënuar regjimin dhe duke shprehur një angazhim për të shmangur pjesëmarrjen në zgjedhje të rreme për sa kohë që ato kontrollohen nga sistemi në pushtet .

Për shkak të kësaj situate, kandidati i favorizuar i Udhëheqësit Suprem të Ali Khamenei, Ebrahim Raisi, kandidoi praktikisht i pakundërshtuar në zgjedhjet e rreme të muajit të kaluar, afërsisht dy vjet e gjysmë pasi u emërua shef i drejtësisë nga vetë Khamenei. Promovimet e njëpasnjëshme të Raisi u përballën me zemërim të njohur nga qytetarët iranianë dhe aktivistët e Rezistencës për shkak të rolit të tij udhëheqës në masakrën e 30,000 të burgosurve politikë në 1988, si dhe kontributeve të tij në shtypjen e kryengritjes së nëntorit 2019, e cila vrau të paktën 1,500 njerëz.

 

Iran: Letër e përbashkët e laureatëve të Nobelit drejtuar Sekretarit të Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara

Në një letër drejtuar Sekretarit të Përgjithshëm të KB Antonio Guterres, 11 laureatët e Nobelit shprehën shqetësimin e tyre për Ebrahim Raisi si Presidenti i ri i Iranit. Laureatët e Nobelit e quajtën Raisi një kriminel që ka kryer krime kundër njerëzimit. Ata cituan deklarata nga Amnesty International dhe organizata të tjera të të drejtave të njeriut duke deklaruar se Ibrahim Raisi, si anëtar i “Komisionit të Vdekjes”, është përgjegjës për ekzekutimin e disa mijëra anëtarëve të Muxhahedinëve (MEK) në masakrën e vitit 1988 të të burgosurit politikë.

Laureatët e Nobelit i shkruan Sekretarit të Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara: “Përveç detyrimeve tona humanitare për të avancuar ndërmarrjen shkencore dhe për të përmirësuar jetën në përgjithësi, ne besojmë fuqimisht se mbrojtja e të drejtave të njeriut në të gjithë globin është gjithashtu detyra jonë. Prandaj, ne kërkojmë nga ju që të krijoni një komitet për të hetuar masakrën e burgut të vitit 1988 në Iran dhe rolin e Raisi në kryerjen e krimit kundër njerëzimit dhe kundër ligjit ndërkombëtar. ”

Nënshkruesit:

  • Profesor Barry Barish, Çmimi Nobel, Fizikë 2017, SHBA
  • Profesor Elias Corey, Çmimi Nobel, Kimi 1990, SHBA
  • Profesor Jerome Friedman, Çmimi Nobel, Fizikë 1986, SHBA
  • Profesor Sheldon Glashow, Çmimi Nobel, Fizikë, 1979, SHBA
  • Profesor Dudley Herschbach, Çmimi Nobel, Kimi 1986, SHBA
  • Profesor Brian Kobilka, Çmimi Nobel, Kimi 2012, SHBA
  • Profesor John Mather, Çmimi Nobel, Fizikë, 2006, SHBA
  • Profesor John Polanyi, Çmimi Nobel, Kimi 1986, Kanada
  • Profesor icRichard Roberts, Çmimi Nobel, Mjekësi 1993, SHBA
  • Profesor Randy Schekman, Çmimi Nobel, Mjekësi 2013, SHBA
  • Profesor David Wineland, Çmimi Nobel, Fizikë 2012, SHBA