Rahman Ahmadian

Një Kurd iranian u vra nën tortura më 16 korrik në Qendrën e Paraburgimit të Zyrës së Inteligjencës Urmia. Sipas raportit nga Organizata Hengaw, burri u identifikua si 38-vjeçari Rahman Ahmadian. Rahman dhe shtetas të tjerë, përfshirë fqinjin e tij, u arrestuan nga agjentët e Inteligjencës më 13 korrik.

Një mik i ngushtë i Rahmanit tha se agjentët e Inteligjencës telefonuan familjen Ahmadian të Dielën, 18 Korrik dhe u thanë atyre që të vinin për të marrë trupin e Rahmanit nga qendra e paraburgimit. Agjentët i thanë familjes së Rahmanit se ai ishte varur në qendrën e paraburgimit.

“Ata na thanë se ata e kanë marrë trupin e Rahmanit në forenzikë dhe nuk ka nevojë që ne ta çojmë atje. Ata na thanë se do të dërgojnë raportin e forenzikës për 2 muaj, ”tha shoku i tij.

Makina vrasëse e regjimit iranian ka shtuar mizorinë e saj me emërimin e Gholam-Hussein Mohseni-Eje’i si kreu i gjyqësorit. Lideri suprem i Iranit Ali Khamenei vitin e kaluar vendosi të kontraktojë qeverinë e tij dhe filloi ngadalë për të eleminuar figurat e të ashtuquajturës fraksion reformist me shpresën e forcimit të qeverisë së tij dhe të qenit në gjendje të përballej me protestat e ardhshme dhe krizat e jashtme. Plumbi i fundit i këtij vendimi ishte emërimi i Ebrahim Raisi si president i regjimit, jo më pak bojkoti që shumica dërrmuese e popullit të Iranit i bëri zgjedhjeve presidenciale.

Së bashku me këtë tkurrje, Khamenei emëroi famëkeqin dhe mizorin Gholam-Hussein Mohseni-Eje’I si shef të gjyqësorit, duke zëvendësuar Ebrahim Raisi. Duket se makineria e ekzekutimit të këtij regjimi ka filluar përsëri punën e saj në mënyrë që regjimi të ekzekutojë 12 persona javën e kaluar.

Duke pasur një rast katastrofik në të drejtat e njeriut, ky regjim po e bën të paligjshme çdo negociatë dhe qetësim.

Senatori amerikan Ted Cruz (R-Texas), anëtar i Komitetit të Marrëdhënieve të Jashtme të Senatit dhe 16 senatorë të tjerë amerikanë prezantuan një projekt-ligj për të sanksionuar presidentin e regjimit iranian, Ebrahim Raisi dhe udhëheqësin suprem Ali Khamenei.

Me prezantimin e këtij legjislacioni, Senatori Cruz nënvizoi se “Raisi është përgjegjës për vrasjen e dhjetëra mijëra iranianëve të pafajshëm. Ata të dy duhet t’i nënshtrohen fuqisë së plotë të sanksioneve amerikane. Unë jam krenar që prezantoj këtë legjislacion për të siguruar që ne vazhdojmë të vendosim sanksione kritike për të izoluar regjimin iranian dhe për të bllokuar aktivitetet e tyre malinje. ”

Senatori Kevin Cramer (R-N.D.), Një tjetër bashkë-sponsor i këtij projektligji, tha: “Ajatollah Khamenei dhe Ebrahim Raisi kanë përdorur pozicionet e tyre për tu pasuruar ndërsa terrorizonin qytetarët iranianë dhe aleatët e Amerikës. Projekt-ligji ynë do të parandalonte Presidentin Biden të tërhiqte sanksionet e vendosura ndaj këtyre anëtarëve të falimentuar moralisht të regjimit iranian. ”

Projekt-ligji i bën thirrje qeverisë së Shteteve të Bashkuara të “vendosë sanksione në lidhje me Udhëheqësin Suprem të Republikës Islamike të Iranit, Ajatollah Ali Khamenei dhe Sayyid Ebrahim Raisol-Sadati, i cili u zgjodh president i Republikës Islamike të Iranit në zgjedhjet presidenciale 2021 “

Viktimat e Masakrës së 1988-ës në Iran

Në verën e 1988-ës, “komisionet e vdekjes” në mbarë Iranin morën në pyetje, dënuan dhe ekzekutuan sistematikisht 30,000 të burgosur politikë si pjesë e një përpjekjeje për ta shtypur opozitën e organizuar ndaj diktaturës së re teokratike. Gjatë më shumë se tre dekadave që kanë kaluar që atëherë, askush nuk është mbajtur përgjegjës për këto vrasje. Madje përkundrazi, zyrtarët që morën pjesë në këtë masakër janë shpërblyer vazhdimisht për përkushtimin e tyre ndaj represionit të dhunshëm.

Shumë nga këto shpërblime kanë ardhur në formën e emërimeve në poste qeveritare thellësisht ironike, në shërbim të të ashtu-quajturës drejtësi. Ministri aktual dhe ai i mëparshëm i Drejtësisë kanë qenë anëtarë të komisioneve të vdekjes në 1988-ën. Edhe Kryegjyqtari aktual i vendit dhe ai i sapo-emëruar në këtë post kanë luajtur role të rëndësishme në atë masakër, njëri si anëtar i komisionit të vdekjes të Teheranit dhe tjetri si përfaqësues i gjyqësorit në Ministrinë e Inteligjencës dhe Sigurisë.

I pari, Ebrahim Raisi, u konfirmua si presidenti i ri i regjimit iranian më 18 qershor, pas një procesi zgjedhor të kontrolluar rreptësisht në të cilin shumica dërrmuese e popullsisë iraniane refuzoi të merrte pjesë. Sipas Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit, shumë qendra votimi mbetën bosh gjithë ditën, duke mbështetur kështu konkluzionin se pjesëmarrja e votuesve ka qenë më pak se 10 përqind.

Ky bojkot zgjedhor është një deklaratë e thellë që ia mohon legjitimitetin presidentit të ri dhe të gjithë sistemit që i organizoi këto “zgjedhje.” Grupi kryesor përbërës i NCRI-së, Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK), ia kishte promovuar këtë bojkot popullsisë iraniane si një mjet për të “votuar për ndryshim regjimi.” Njësitë e Rezistencës të MEK e kanë përçuar këtë mesazh përmes graffiti, posterave, dhe demonstratave të paligjshme publike në qindra qytete, për muaj të tërë përpara zgjedhjeve. Disa prej këtyre aktivistëve i nënvizuan përpjekjet e tyre përpara një audience ndërkombëtare, përmes mesazheve anonime në Samitin Botëror për Iranin e Lirë.

Ka kaluar gati një muaj që kur Ebrahim Raisi u caktua si presidenti i ri i regjimit iranian. Fjala “u caktua” e përshkruan shumë më mirë situatën sesa fjala “u zgjodh” duke patur parasysh faktin që shumica dërrmuese e popullit iranian e bojkotoi farsën e zgjedhjeve të 18 qershorit për të treguar dëshirën e tij për ndryshim regjimi dhe për të nënvizuar mungesën e legjitimitetit të regjimit.

Ndërkohë që i gjithë procesi i përzgjedhjes në Iran nën regjimin e mullahëve është jodemokratik, Raisi zhvilloi një fushatë të cilës nuk iu kundërvu askush për shkak se kishte mbështetjen entuziaste dhe personale të Liderit Suprem Ali Khamenei.

Kush është Ebrahim Raisi, kandidat në zgjedhjet presidenciale të Iranit dhe ekzekutues në masakrën e 1988-ës-t p

Këshilli i Gardianëve, një organ 12-anëtarësh të emëruar në mënyrë direkte dhe indirekte nga lideri suprem, e kanë shpërblyer këtë mbështetje duke përjashtuar të gjithë kandidatët e tjerë nga votimet, e duke lënë një zyrtar nga administrata në ikje që të shërbente si kokë turku në debatet me Raisi-n, si dhe katër të ashtu-quajtur “konservatorë” të tjerë, gjysma e të cilëve e lanë garën në çastin e fundit për t’ia shtuar edhe më shumë shanset Raisi-t për fitore.

Kësaj mbështetjeje iu kundërvunë protestat publike të organizuara nga opozita iraniane, Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK), e cila e ka përshkruar me kohë Raisi-n si “laro i 1988-ës” për shkak të rolit të tij kyç në masakrën e atij viti ndaj të burgosurve politikë, masakër e cila kishte në shënjestër kryesisht MEK-ët mbi bazën e një fatwa nga Ruhollah Khomeini ku ata deklaroheshin armiq të Zotit. Kjo masakër ua mori jetën mbi 30,000 njerëzve në mbarë vendin, dhe si një nga anëtarët e “komisionit të vdekjes” të Teheranit në atë kohë, mund të argumentohet se Raisi mban përgjegjësi për shumicën e tyre.

VIDEO: Historia e patreguar e Masakrës së 1988-ës në Iran

Në periudhën përpara emërimit më të fundit të Raisi-t, ai ka qenë gjithashtu në shënjestër të protestave nga ata qytetarë iranianë që kanë humbur familjarët e tyre në një masakër të kohëve të fundit. Në nëntor 2019, Irani u trondit nga një kryengritje mbarëkombëtare që përfshiu gati 200 qytete të mëdha e të vogla dhe ku njerëzit thërrisnin me sllogane si “vdekje diktatorit.” Ngaqë ishte përballur edhe më përpara me këto sllogane në një kryengritje të ngjashme më pak se dy vite më parë, regjimi ishte i dëshpëruar për t’i shtypur veprimtaritë disidente me shumë më tepër forcë. Khamenei dha urdhër për raprezalie të menjëhershme dhe Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike u përgjigj menjëherë duke hapur zjarr mbi turmat e protestuesve, duke vrarë 1,500 njerëz brenda pak ditësh.

Rrjedhojat e këtyre gjuajtjeve ishin të tmerrshme, dhe ndonëse nuk është bërë e qartë asnjëherë se sa shumë është rritur bilanci i vdekjeve në muajt e mëpasshëm, nuk ka dyshim që pushteti gjyqësor i regjimit ka torturuar qindra, në mos mijëra, të arrestuar gjatë kësaj periudhe. Kjo është konfirmuar në një raport të detajuar nga Amnesty International, dhe rrjetet e inteligjencës të lidhura me MEK kanë llogaritur se mbi 12,000 njerëz janë ndikuar në mënyrë direkte nga fushata e terrorit pas arrestimit për pjesëmarrje në kryengritje.

Të gjitha këto reflektojnë mbi historikun e brutalitetit të Raisi-t sepse ai ishte kryegjyqtar në kohën e shtypjes të protestave të 2019-ës, pasi ishte emëruar në këtë post në fillim të atij viti nga Khamenei.

Zgjedhjet në Iran 2021: Qendrat e Votimit Bosh në Mbarë Vendin (Përmbledhje vol.1)

Në 2020 dhe 2021, “Njësitë e Rezistencës” të lidhura me MEK kanë ngjitur mesazhe në hapësira publike dhe kanë zhvilluar demonstrata të paligjshme për t’u thënë të gjithë iranianëve  që të “votojnë për ndryshim regjimi.”

Nisur nga përhapja e këtyre mesazheve dhe nga lidhjet që njihen midis MEK dhe kryengritjeve të mëparshme, arrihet në konkluzionin se pjesëmarrja historikisht e ulët në zgjedhjet e muajit të shkuar ka qenë një pohim i jashtëzakonshëm i dëshirës për ndryshim regjimi nga i gjithë populli iranian. Është jetike që i gjithë komuniteti ndërkombëtar t’i kushtojë vëmendje këtij mesazhi ndërkohë që Teherani bëhet gati për tranzicionin e tij presidencial dhe bota përpiqet të kuptojë se si mund të ndryshojë çështja iraniane në këtë epokë të re.

Siç ka nënvizuar Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e  NCRI, gjatë Samitit Botëror për Iranin e Lirë më 10-12 korrik, “Për sa i përket komunitetit ndërkombëtar, i kërkojmë që ta njohë përpjekjen e popullit iranian për ta përmbysur këtë regjim dhe t’i njohë këto tre koncepte.

Duam t’i sjellim para drejtësisë liderin suprem të regjimit, Ali Khamenei, presidentin Ebrahim Raisi, kryegjyqtarin Gholam-Hossein Mohseni Ejeii, dhe zyrtarët e tjerë përgjegjës për masakrën e 1988-ës, me akuzën e krimeve kundër njerëzimit dhe gjenocidit.
E nxisim Këshillin e Sigurimit të OKB që të bëjë të mundur ndjekjen penale ndërkombëtare të Mullahut Raisi dhe t’i kërkojë atij llogari për krime kundër njerëzimit, si dhe ta refuzojë praninë e tij në seancën e ardhshme të Asemblesë së Përgjithshme të OKB.”

Në 1988-ën, Ebrahim Raisi shërbente si zëvendës prokurori publik i Teheranit kur u caktua si nga figurat kryesore të “komisionit të vdekjes” që kishte për detyrë t’i merrte në pyetje të burgosurit politikë në kryeqytetin iranian lidhur me pikëpamjet dhe lidhjet e tyre. Tridhjetë e një vjet më vonë, ai u emërua në krye të pushtetit gjyqësor të vendit, dhe dy vite pas kësaj, Lideri Suprem i regjimit, Ali Khamenei, ia hapi rrugën duke e bërë kandidatin e vetëm që kishte gjasa të fitonte presidencën duke pasuar kështu Presidentin në ikje, Hassan Rouhani.