
Nuk është çudi që në mesin e të pranishmëve në takim ishin gjashtë zyrtarë të cilët tashmë kanë sanksione individuale ndaj tyre për shkelje të të drejtave të njeriut në Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimin Evropian.
Ndër të pranishmit në seancë ishin: shefi i gjyqësorit të regjimit Gholam Hossein Mohseni Ejei, i cili drejtoi mbledhjen; Ali Shamkhani, Sekretar i Këshillit të Lartë të Sigurisë Kombëtare; Ministri i Jashtëm Hossein Amir Abdollahian; Ministri i Inteligjencës Esmail Khatib; Ministri i Brendshëm Ahmad Vahidi; Ministri i Kulturës, Mohammad Mehdi Esmaili; dhe Ministri i Drejtësisë Amin Hossein Rahimi.
Tema e diskutimit ishte sfidat me të cilat përballet regjimi në fushën e të drejtave të njeriut. Por kjo nuk ishte një seancë rreth asaj se si të përmirësohej situata e të drejtave të njeriut në Iran, por si të trajtohej reagimi me të cilin po përballen mullahët në lidhje me të dhënat e tij të tmerrshme të të drejtave të njeriut.
Gjatë seancës, Ejei deklaroi se regjimit i janë vendosur disa kushte për të drejtat e njeriut dhe se ‘armiqtë’ po bëjnë presion mbi regjimin për t’u bindur. Ai sugjeroi që regjimi duhet të marrë një qëndrim ‘aktiv dhe ofendues’, në vend të një ‘qasjeje pasive’ ndaj çështjeve të të drejtave të njeriut.
Shamkhani ngriti çështjen se regjimi është ‘nën zjarr për shkelje të të drejtave të njeriut’, ndërsa Esmaili sugjeroi se regjimi duhet ‘të kalojë nga mbrojtja në sulm’ në lidhje me çështjet e të drejtave të njeriut.
Pyetja është se për çfarë shqetësohet regjimi dhe pse zyrtarët e tij po përpiqen befas të bëjnë këto vërejtje për situatën e të drejtave të njeriut në vend? Ndër ngjarjet e dukshme që po ndodhin aktualisht, lidhur me çështjet e të drejtave të njeriut në Iran, është gjyqi në vazhdim i ish-zyrtarit të burgut iranian Hamid Noury në Suedi për përfshirjen e tij në masakrën e vitit 1988 të mbi 30,000 të burgosurve politikë.
Ky gjyq ka nxjerrë në pah shtrirjen e krimeve të regjimit kundër njerëzimit gjatë katër dekadave. Gjatë rezolutës së fundit të 68-të të Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së, abuzimet e regjimit të të drejtave të njeriut u dënuan gjerësisht, ndërsa një grup pune i OKB-së ka kërkuar që të kryhet një hetim i pavarur në lidhje me masakrën e vitit 1988.
Regjimi nuk ka synime të përmirësojë situatën e të drejtave të njeriut në Iran, veçanërisht kur ata vazhdojnë të mbajnë pushtetin përmes taktikave të tyre të arrestimeve, dhunës, burgosjeve, torturave dhe ekzekutimeve.
Me shoqërinë iraniane në prag të shpërthimit të madh, nëse regjimi do të lehtësonte shkeljet e tyre të të drejtave të njeriut, protestat masive që pasuan ka të ngjarë t’i rrëzonin ato, një skenar që regjimi është i dëshpëruar ta shmangë me çdo kusht.



Të mërkurën, raketat goditën bazat që strehojnë forcat amerikane në Siri dhe Irak, duke shënuar ditën e tretë radhazi të armiqësive nga grupet militante të mbështetura nga Irani.
Autoritetet konfiskojnë pronën e njërës prej tyre
Më 6 janar, njëkohësisht me përvjetorin e dytë të eliminimit të Qassem Soleimani-t, Njësitë e Rezistencës dogjën statujën e tij në Shahr-e Kord të provincës Chaharmahal dhe Bakhtiari. I tmerruar nga ky veprim i guximshëm, Mohammad Ali Nekonam, përfaqësuesi i udhëheqësit suprem të regjimit iranian në Shahr-e Kord, lëshoi një deklaratë të enjten, sipas agjencisë shtetërore të lajmeve ISNA.
Të hënën, një gjykatë kanadeze i dha urdhër Iranit t’u paguajë 84 milionë dollarë familjeve të 85 shtetasve dhe banorëve të përhershëm kanadezë që u vranë në janar 2020 kur Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) rrëzoi fluturimin 752 të Ukraine International Airlines. Është e sigurt se regjimi iranian do ta shpërfillë rezultatin e padisë civile. Megjithatë, avokatët e paditësve kanë sugjeruar se sekuestrimi i aseteve iraniane është një mjet për të siguruar të paktën një pjesë të kompensimit.

Pa koment!!
Komiteti Britanik për Lirinë e Iranit, i përbërë nga dhjetëra ligjvënës të njohur nga Mbretëria e Bashkuar, lëshoi një deklaratë më 2 janar, ku dënon sulmet me artileri të regjimit iranian në zonat e banuara në provincën juglindore Sistan dhe Baluchistan. Deklarata e përshkruan këtë sulm dhe “vrasjen e civilëve, grave dhe fëmijëve”, si një “krim lufte të diktaturës fetare”.
Isfahan – Veprimtaritë e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës në përvjetorin e kryengritjes së dhjetorit 2017 – “Massoud Rajavi: Kemi ardhur për të luftuar për liri, dhe kemi besim se populli heroik i Iranit do ta fitojë në fund këtë betejë”- 3 janar 2022


Njësitë e Rezistencës dogjën statujën e madhe dhe të sapondërtuar të Qassem Soleimani, komandantit të eliminuar të Forcave terroriste Quds, në Shahrekord, në orën 21:30 me kohën lokale sonte. Soleimani ishte vrasësi masiv i Mojahedin-e Khalq (MEK/PMOI) dhe popullit të Irakut dhe Sirisë. Shtatorja e tij u vendos mëngjesin e sotëm në prani të zyrtarëve të regjimit klerikal me bujë të madhe. Megjithatë, disa orë më vonë, asaj iu vu zjarri.

