Iran: Gruaja, 23 vjeçe, Ekzekutohet në Qazvin pas pesë vitesh burg

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Varen dy të rinj të burgosur në Ardabil

Të shtunën, më 5 shkurt 2022, një grua 23-vjeçare e quajtur Khatoon Hamidi u ekzekutua nga regjimi klerik në Burgun Qendror të Qazvinit. Ajo ishte burgosur për pesë vjet. Kjo e çon në 18 numrin e grave të ekzekutuara gjatë vitit të kaluar dhe në 11 që kur Ebrahim Raisi u bë president.

 

Të dielën, më 6 shkurt, regjimi vari në burgun e Ardabilit dy të burgosur, Behzad Tahmatan, 32 vjeç dhe kushëririn e tij Yousef Tahmantan, 26 vjeç.

 

Rezistenca iraniane tërheq vëmendjen e Kombeve të Bashkuara, të organeve dhe raportuesve përkatës, si dhe të Bashkimit Evropian dhe shteteve të tij anëtare për shkeljet e rënda të të drejtave të njeriut në Iran dhe rritjen e numrit të ekzekutimeve gjatë mandatit të Raisit dhe bën thirrje për veprim të menjëhershëm për të shpëtuar jetën e të dënuarve me vdekje.

 

Raporti mujor Janar 2022, Iran Human Rights Monitor

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Regjimi iranian rriti shtypjen nga ekzekutimet në rritje dhe arrestimet e përhapura të aktivistëve civilë dhe protestuesve, nga njëra anë, dhe përshkallëzoi presionin mbi të burgosurit, veçanërisht ata të burgosur për shkaqe politike. Muaji janar e gjeti regjimin klerikal duke rritur shtrëngimin social në të njëjtin hap me pakënaqësinë në rritje dhe përhapjen e protestave popullore. Vrasjet arbitrare, shkeljet e të drejtave të të burgosurve, si dhe torturat dhe keqtrajtimi i civilëve vazhduan. Lexo më shumë:

https://iran-hrm.com/2022/02/06/monthly-report-january-2022-iran-human-rights-monitor/

 

Gjermania nuk do ta pranojë Iranin bërthamor, thotë kancelari

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Gjatë një interviste me Washington Post, kancelari gjerman Olaf Scholz e bëri të qartë se Gjermania nuk do të lejojë që regjimi iranian të marrë një armë bërthamore.

 

Kur u pyet se sa larg janë negociatat nga arritja e një marrëveshjeje, z. Scholz u përgjigj: “Kjo varet nga Irani. Ne u dhamë atyre një mesazh të qartë se tani është koha për vendime dhe për përparim, dhe jo për të zgjatur procesin. Ne nuk do të pranojmë aftësinë e Iranit për të pasur një bombë bërthamore… Nuk ka mbetur shumë kohë. Sepse ne e dimë për përparimin e programit bërthamor të Iranit.”

Raisi paralajmëroi tubimin e MPB-së, IRGC-së dhe policisë për ‘depërtimin’

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Sot, pas një sërë sulmesh në qendrat e inteligjencës dhe informacionit të regjimit iranian, duke përfshirë ndërprerjen e rrjeteve shtetërore të radios dhe televizionit, presidenti i regjimit Ebrahim Raisi, iu drejtua një mbledhjeje të paprecedentë zyrtarëve nga Ministria e Inteligjencës, Garda Revolucionare dhe policia e shtetit.

 

Duke shpjeguar qëllimin e këtij takimi, si “parandalimi i depërtimit”, “luftimi i korrupsionit” dhe “eliminimi i mafies së kontrabandës”, Raisi tha: “Armiqtë e shtetit kanë vënë në shënjestër çdo kapacitet të vendit tonë. Ata kanë kërcënuar dhe sanksionuar, përdorin metoda të reja dhe marifete. Përdorin shkencën dhe teknologjinë për të luftuar sistemin tonë.”

 

Duke iu referuar paaftësisë së regjimit për të parandaluar rrjedhjet e informacionit, Raisi shtoi: “Nuk mjafton vetëm të paralajmërosh forcat e inteligjencës, por duhet të parandalosh rebelimet dhe incidentet. Armiku kërkon të ndryshojë sistemin e menaxhimit të menaxherëve tanë.”

Video raport: Një burrë i pret kokën gruas së re në jugperëndim të Iranit në një vrasje rrëqethëse për nder

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Mona Heidari_ honor killing in IranMë 5 shkurt 2022, një burrë i preu kokën gruas së tij të re në Ahvaz, Irani jugperëndimor. Mona Heidari, një nuse/nënë fëmijë 17-vjeçare iraniane, iu pre koka nga i shoqi për shkak se iku në Turqi.

Mona Heidari - Honor Killings in Iran

Regjimi, i drejtuar nga mullahët mizogjenë, inkurajon në mënyrë implicite vrasjet e “nderit” dhe kulturën brutale të hakmarrjes ndaj grave “të pabindura”. Mona-s iu pre koka nga i shoqi dhe vëllai i tij (kushërinjtë e saj) më 5 shkurt në Ahvaz, JW Iran. Ajo ishte nënë e një djali 3 vjeç dhe u detyrua të martohej me kushëririn e saj kur ajo ishte 12 vjeç. Ajo iku në Turqi për t’u larguar nga dhuna e të shoqit.

 

Sipas ligjeve të Iranit, vetëm “pronarët e gjakut” ose anëtarët e afërt të familjes lejohen të kërkojnë ekzekutim për vrasjen e të dashurit të tyre, prandaj shumica e vrasjeve për nder mbeten të pandëshkuara pasi familjet nuk kërkojnë dënim të rëndë për një anëtar tjetër të familjes.

Para kësaj, një baba që i kishte prerë kokën vajzës së tij u dënua me 9 vjet burg.

Komiteti i Grave i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) shpreh tronditjen e tij për vrasjen e tmerrshme dhe prerjen e kokës të 17-vjeçares Mona Heydari dhe shfaqjen e saj publike nga bashkëshorti i saj. Ky krim është rezultat i katër dekadave të sundimit mesjetar dhe mizogjinist të regjimit klerikal dhe ligjeve të tij çnjerëzore, të cilat nuk u japin grave asnjë të drejtë.

Për të Ndaluar Terrorizmin në Emër të Islamit, Merrni në Shënjestër Zemrën e Tij në Teheran

Nga
Alejo Vidal Quadras
-

Prof. Alejo Vidal Quadras

Pas vdekjes së kreut të Shtetit Islamik, Abu Ibrahim al Qurayshi, në një sulm ushtarak amerikan të enjten më 3 shkurt, presidenti Joe Biden nënvizoi se “ky udhëheqës i tmerrshëm terrorist nuk është më.” Është e vërtetë që kjo fitore duhet duartrokitur, por a ka marrë fund terrorizmi nën flamurin e Islamit?

Administrata Biden vërtet u dha një goditje të madhe terroristëve të IS. Por lufta e saj kundër terrorizmit është në kontrast të plotë me përqasjen e dobët që ajo ka ndaj shtetit më aktiv sponsorizues të terrorizmit në botë sot, pasi po përpiqet të ringjallë marrëveshjen bërthamore të 2015-ës, e cila ka të meta fatale.

Marrëveshja e vitit 2015, e njohur zakonisht si Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit (JCPOA), u siguroi mullahëve një mal me para në këmbim të kufizimeve pothuajse sipërfaqësore në programin e tyre bërthamor klandestin.

Teokracia që sundon Iranin i përdori këto para për të vazhduar mbështetjen ndaj regjimit vrasës të Bashar-al Asadit, për të nxitur një spastrim sektar në Irak nën emrin e luftimit të ISIS-it, për të financuar dhe armatosur Hezbollahun terrorist në Liban, dhe për të financuar e trajnuar Houthi-t në Jemen, shënjestrat e të cilëve tani kanë shkuar përtej Arabisë Saudite.

Terrorizmi nën flamurin e Islamit është bërë një kërcënim global, por nuk duhet të harrojmë se nga e ka origjinën ky kërcënim. Kur Ruhollah Khomeini themeloi “Shtetin Islamik” në Iran në shkurt 1979, ai bëri thirrje shprehimisht për krijimin e një Gjysmëhëne Shi’ite. Mullahët kanë institucionalizuar eksportin e “revolucionit”, që është interpretimi i tyre ekstremist i Islamit.

Teherani e zgjati luftën shkatërrimtare me Irakun për tetë vjet, duke lënë miliona të vdekur nga të dyja palët dhe duke dëmtuar rëndë infrastrukturën e të dy vendeve. Khomeini ishte zotuar ta vazhdonte luftën Iran-Irak “deri në prishjen e shtëpisë së fundit në Teheran”.

Khomeini vdiq shpejt pas luftës, por pasuesi i tij, Ali Khamenei, e ka vazhduar trashëgiminë e tij deri më sot. Teherani formoi Forcën ekstraterritoriale Quds të Gardës Revolucionare (IRGC) në 1989-ën për të vazhduar politikat e saj luftënxitëse. Komandanti i Forcave Quds, Qassem Soleimani, i vrarë nga një sulm me dron në vitin 2020, orkestronte operacionet terroriste të regjimit në Lindjen e Mesme.

Por terrorizmi i shfrenuar i Teheranit nuk ka qenë i kufizuar vetëm në këtë rajon. 5 shkurti shënon përvjetorin e dënimit historik të Assadollah Assadi, një diplomat i Teheranit me bazë në Vjenë, i cili kishte komplotuar për të hedhur në erë tubimin e opozitës në Francë në vitin 2018. Assadi ua dorëzoi personalisht bombën dy bashkëpunëtorëve të tij, ndërsa një operativ i tretë u arrestua në Francë. Gjykata në Anversë të Belgjikës dënoi Assadin dhe bashkëpunëtorët e tij me 15 deri në 20 vjet burg, duke nënvizuar se ky komplot i dështuar ishte një shenjë “terrorizmi shtetëror”.

Vendi që Assadi donte të hidhte në erë, në Francë, ishte i mbushur me afro 100,000 iranianë dhe qindra personalitete ndërkombëtare, duke përfshirë zyrtarë aktualë dhe ish-zyrtarë të nivelit të lartë, dhe shumë ligjvënës europianë. Nëse bomba do të kishte shpërthyer, shumë prej tyre së bashku me mijëra të tjerë mund të ishin vrarë ose gjymtuar.

Teherani i ka vazhduar aktivitetet e tij terroriste që nga dënimi i Assadi-t dhe rrjeti që koordinonte Assadi nëpër Europë mbetet i paprekur.

Presidenti Biden dhe ekipi i tij duhet të kenë parasysh se diplomatët iranianë që ata duan të takojnë drejtpërdrejt nuk janë të ndryshëm nga Assadi. Hossain Amir Abdollahian, Ministri i Jashtëm i Teheranit, është mburrur me pafytyrësi se do ta vazhdojë rrugën e Soleimanit.

Regjimi bandit në Teheran e ka bërë të qartë se nuk ka ndër mend t’i japë fund aventurizmit të tij rajonal dhe mbetet i palëkundur në synimin e tij për të zotëruar një bombë atomike. Për këtë, ai ka prodhuar metal uranium, përdorimi i vetëm i të cilit është për një armë, dhe ka pasuruar uranium përtej nivelit të lejuar nga JCPOA. Ndërkohë që zyrtarët perëndimorë zvarriten me negociatat bërthamore dhe hezitojnë ta ndëshkojnë Teheranin për sjelljen e tij agresive, proksit Houthi të mullahëve sulmojnë aleatët amerikanë në rajon.

Me pak fjalë, pa i kërkuar llogari regjimit iranian, pretendimet për luftimin e terrorizmit janë retorikë boshe. ISIS është versioni suni i Shtetit Islamik terrorist që sundon Iranin, i cili ka bërë kërdi në rajon dhe ka vrarë qytetarë iranianë në emër të Islami “shi’it”.

Qeveritë perëndimore, veçanërisht SHBA-ja, duhet të ndërmarrin një politikë të rreptë kundrejt regjimit iranian. Lejimi i Teheranit që të korrë përsëri shuma marramendëse do të rezultonte vetëm në shtim të krizave në rajon. Regjimit nuk duhet t’i jepet asnjë lehtësim sanksionesh. Përkundrazi, mullahët duhet të ndëshkohen për veprimet e tyre. Koka e gjarprit të terrorizmit dhe fondamentalizmit islamik duhet të shtypet në Teheran.

Mosrealizimi i kësaj do të bënte që njerëzit e pafajshëm në Iran dhe në Lindjen e Mesme, si dhe qytetarët e vendeve të tjera, të paguajnë çmimin e lartë të një marrëveshjeje të keqe me një regjim terrorist i cili nuk ka skrupuj për të kryer sulme terroriste për të ruajtur pushtetin e tij.

Dr. Alejo Vidal-Quadras

Alejo Vidal-Quadras, profesor spanjoll i fizikës atomike dhe bërthamore, ka qenë zëvendës-president i parë i Parlamentit Europian nga 2004 deri në 2007. Ai aktualisht është president i Komitetit Ndërkombëtar në Kërkim të Drejtësisë (ISJ) me qendër në Bruksel.

 

 

Khatoun Hamidi, 23 vjeç, u var në burgun qendror të Qazvinit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Khatoun Hamidi, 23, hanged in the Central Prison of QazvinAutoritetet e Burgut Qendror të Qazvinit (a.k.a. Chubindar) varën një grua të re me emrin Khatoun Hamidi mëngjesin e së shtunës, 5 shkurt 2022. Khatoun Hamidi, 23 vjeç, u akuzua për vrasje me dashje për të cilën u dënua me vdekje.

Ekzekutimi i Khatoun Hamidi e çon në 130 numrin e grave të ekzekutuara në Iran që nga vera e vitit 2013. Një burim informues tha se Khatoun Hamidi u arrestua dhe u ndalua pesë vjet më parë pasi vrau të fejuarin e saj. Ajo nuk e donte të fejuarin e saj dhe ishte detyruar nga babai i saj, një narkoman, të martohej me të sepse ishte i pasur.

Burimet shtuan, “Khatoun kishte vetëm një vëlla. Nëna i kishte vdekur dhe ajo nuk kishte njeri. Vëllai i saj u përpoq shumë për të marrë faljen e prindërve të viktimës, por ata nuk pranuan dhe kërkuan hakmarrje.”

Megjithëse mosha e saj e saktë nuk dihet, organizatat e të drejtave të njeriut dyshojnë se Khatoun Hamidi ishte nën 18 vjeç në kohën e kryerjes së krimit. Mediat shtetërore në Iran ende nuk e kanë bërë të ditur ekzekutimin e saj teksa lajmi po publikohet.

Njësitë e Rezistencës Iraniane: “Rebelët do të fitojnë”

Nga
Matin Karim
-

Activities by MEK Resistance UnitsSë bashku me protestat e vazhdueshme nga mësuesit, punëtorët, pensionistët dhe segmente të tjera të shoqërisë iraniane, Njësitë e Rezistencës, një rrjet aktivistësh të MEK brenda Iranit, vazhdojnë aktivitetet e tyre, duke bërë thirrje për përmbysjen e regjimit të mullahëve dhe krijimin e një shteti demokratik.

Këto aktivitete zhvillohen ndërsa regjimi vazhdon të shpërfillë nevojat themelore të popullit iranian dhe të shpërdorojë burimet e vendit për politikat e tij shkatërruese dhe kriminale, të tilla si armatosja e grupeve terroriste në rajon dhe ndjekja e armëve bërthamore.

Me pakënaqësinë dhe urrejtjen ndaj mullahëve në pushtet në kulmin e të gjitha kohërave, shoqëria iraniane është në prag të një shpërthimi tjetër. Ndërkohë, Njësitë e Rezistencës po veprojnë si një fener shprese për popullin iranian në luftën e tyre kundër shtypjes dhe dhunës së regjimit, duke mbajtur të gjallë flakën e rezistencës dhe rebelimit në mbarë Iranin.

Iran's people will overthrow the mullahs' regime, MEK Resistance Units say

Ndërsa Njësitë e Rezistencës vazhdojnë të rrisin aktivitetet e tyre, zyrtarët e regjimit janë gjithnjë e më të shqetësuar për gjendjen shpërthyese të shoqërisë iraniane dhe thellimin e urrejtjes ndaj fashizmit fetar që sundon Iranin.

PMOI/MEK members and Resistance Units are committed to overthrow the Iranian regime

 

IRAN: Fjalimi i Khamenei-t dhe Lista Pa Mbarim e Krizave të Teheranit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Foto fajli

Më 30 janar, Udhëheqësi Suprem i regjimit iranian, Ali Khamenei, u ankua për krizën ekonomike të vendit, duke fajësuar zyrtarët e qeverisë, të emëruar drejtpërdrejt ose tërthorazi prej tij, për normën në rritje të inflacionit në vend.

Komentet e Khameneit ishin në kontrast të plotë me deklaratat e tij të mëparshme për “qëndrueshmëri ekonomike”, duke konfirmuar se pretendimi i regjimit për mbështetje te vetja është një mirazh.

“Nëse zyrtarët e qeverisë do të kishin bashkëpunuar më shumë gjatë viteve të fundit, ne mund të kishim arritur më shumë lavdi,” tha Khamenei. Por menjëherë e ktheu mbrapsht këtë duke thënë: “Sigurisht, statistikat makroekonomike të viteve 2010 janë relativisht të pakënaqshme. Statistikat dhe rritja e PBB-së, formimi i kapitalit, inflacioni, rritja e likuiditetit, strehimi, oferta e makinerive dhe çështje të ngjashme nuk janë të kënaqshme. Impakti në jetesën e njerëzve, për të cilën jemi vazhdimisht të shqetësuar, është i rrënjosur në këto çështje dhe fakte.”

Pavarësisht përpjekjeve të apologjetëve të regjimit për të lënë të kuptohet se krizat e mjerueshme ekonomike të Iranit janë shkaktuar nga sanksionet, Khamenei e pranoi se “shkaku kryesor i këtyre krizave nuk janë sanksionet. Vendimet e gabuara dhe mosveprimi luajnë një rol të rëndësishëm në krijimin e këtyre problemeve.”

Mediat shtetërore pranuan disa fakte në lidhje me situatën e mjerueshme financiare të Iranit dhe vështirësitë e njerëzve. “Banka Qendrore publikoi treguesit e ekonomisë së Iranit në tremujorin e dytë të vitit. Të dhënat e paraqitura në këtë raport konfirmojnë ngadalësimin e rritjes ekonomike në atë periudhë,” shkruante shtetërorja Jahan-e Sanat më 13 janar.

Sipas Jahan-e Sanat, “Një krahasim i normës së likuiditetit në vitet e fundit tregon se vëllimi i përgjithshëm i likuiditetit është rritur me 166 për qind nga viti 2018 deri në fund të shtatorit të këtij viti”.

“Arsyeja kryesore është se qeveria i është drejtuar gjithmonë bankës qendrore për të kompensuar defiçitin buxhetor. Sipas statistikave, borxhi i qeverisë ndaj bankës qendrore ka patur rritje të qëndrueshme gjatë gjithë vitit të kaluar, duke arritur në 50.8% në fund të 2021-it,” shton gazeta.

“Edhe pse Banka Qendrore nuk ka shpallur statistika të inflacionit që nga viti 2019, sipas Qendrës për Statistikat e Inflacionit, ai ende qëndron mbi 40%.”

Shkalla e papunësisë në Iran po rritet gjithashtu.

“Shkalla e papunësisë është 9,6 për qind në tremujorin e dytë të 2021-it. Është rritur me 0,8 për qind që nga pranvera,” shton Jahan-e Sanat.

“Bazuar në normën totale të papunësisë dhe inflacionit këtë verë, indeksi i mjerimit është 55,4%, një rritje prej 9,3% dhe 6,3% krahasuar përkatësisht me dimrin e kaluar dhe me këtë pranverë,” pranoi Jahan-e Sanat.

Me fjalë të tjera, miliona iranianë nuk mund të kenë një jetë të mirë dhe janë nën kufirin e varfërisë.

Ndërkohë që populli mezi fiton bukën e gojës, personat e lidhur me regjimin dhe familjarët e tyre bëjnë jetë luksoze. Lajmet dhe fotot e shtëpive luksoze dhe makinave të shtrenjta të zyrtarëve të regjimit qarkullojnë në internet, njëkohësisht me videot tronditëse të punëtorëve fëmijë iranianë që rrëmojnë nëpër kazanët e plehrave për ushqim.

Krizat aktuale ekonomike të Iranit, të shkaktuara nga paaftësia, korrupsioni dhe keqmenaxhimi i regjimit, e kanë kthyer shoqërinë në një fuçi baruti. Protestat e përditshme nga njerëz të të gjitha sferave të jetës dëshmojnë për këtë gjendje eksplozive. Shumë treguese është sidomos protesta e fundit mbarëkombëtare e mësuesve, të cilët zotohen t’i “Vazhdojnë protestat për të fituar” të drejtat e tyre.

I gjendur përballë një shoqërie të trazuar, Khamenei, i cili është vetë përgjegjës për këtë situatë katastrofike, flet për krizë ekonomike në përpjekje për të larguar vëmendjen e njerëzve nga burimi i vërtetë i korrupsionit, domethënë, kleptokracia në pushtet që ai vetë drejton. Megjithatë, parullat e njerëzve kundër regjimit në tërësi tregojnë se Khamenei ka dështuar dhe do të ketë kryengritje të tjera, siç vazhdojnë të paralajmërojnë mediat shtetërore dhe zyrtarët e qeverisë.

“Thirrja e ushtrisë së të papunëve, fabrikave të falimentuara, problemeve të sigurimit shoqëror, dhe bankave në kolaps, është e fortë dhe e qartë,” shkroi e përditshmja shtetërore Mostaghel më 31 janar.

“Kur korrupsioni institucionalizohet, trazirat serioze sociale janë të pashmangshme,” shkruan Mostaghel, duke cituar Mohammad Askari, një nga deputetët e regjimit.

 

 

 

Mullahët dhe katër dekadat e shkeljeve të të drejtave të grave në Iran

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Women's rights violations in IranGratë iraniane të veshura me hixhab ecin nëpër një rrugë në kryeqytetin Teheran më 7 shkurt 2018. ATTA KENARE/AFP nëpërmjet Getty Images

 

Revolucioni iranian i vitit 1979 është një histori premtimesh të paplotësuara, mundësive të neglizhuara, qeverive të paafta dhe historive të patreguara. Pritshmëritë e miliona iranianëve, të cilët në vitin 1979 votuan për një Republikë Islamike dhe për prosperitet dhe liri, mbeten në mënyrë drastike të paplotësuara. Në vend të demokracisë, iranianët përfunduan me autokraci. Në vend të një qeverie të përgjegjshme, ata përfunduan me korrupsion dhe miqësi. Të drejtat e njeriut dhe të drejtat e grave dhe të pakicave u sakrifikuan të gjitha në emër të fesë.

Në krye të premtimeve të thyera të revolucionit të vitit 1979, qëndron shkelje e të drejtave të grave në Iran. Ideologjia mizogjene e mullahëve u bë aktive menjëherë pas zotërimit të tyre mbi pushtetin. Gratë iraniane, të reja e të vjetra, të cilat ishin aq të dobishme në rrëzimin e regjimit të Shahut, u bënë të burgosura të një regjimi tjetër, këtë herë nën maskën e fesë. Sot, Irani është një nga shtypësit më të mëdhenj të grave në botë.

Kufizimet e regjimit ndaj grave në Iran

Gratë nuk janë në gjendje të largohen nga vendi, madje as të marrin një pasaportë nëse burri i tyre nuk e lejon. Sa i përket shkollimit të lartë, shumë fusha studimi, si inxhinieria apo fushat teknologjike, janë të kufizuara vetëm për meshkujt. Kështu ndodh edhe në vendin e punës. Gratë mund të punojnë nëse bashkëshortët e tyre e lejojnë. Edhe nëse ai e lejon atë, ato janë në gjendje të punojnë vetëm në punë që janë të hapura për gratë dhe shumica janë të hapura vetëm për burrat.

Gratë janë ende të mandatuara të mbajnë hixhabin dhe çadorin sa herë që janë në publik, vetëm duke treguar fytyrat e tyre.

Një nga aktet e para të qeverisë revolucionare ishte pezullimi i Ligjit për Mbrojtjen e Familjes dhe shpërbërja e Gjykatave Familjare. Burrat ishin edhe një herë të lirë të divorcoheshin nga gratë e tyre me një deklaratë të thjeshtë; ata gjithashtu fituan kujdestarinë ekskluzive të fëmijëve të tyre. Gratë nuk mund të bënin më kërkesë për divorc nëse e drejta nuk parashikohej në kontratat e martesës dhe ato humbnin të drejtën për kujdestarinë e fëmijëve.

U hoqën gjithashtu kufizimet për poligaminë.

Në vitin 1981, parlamenti i Iranit miratoi Ligjin Islamik të Ndëshkimit, duke futur fshikullimin, goditjen me gurë dhe pagesën e parave të gjakut për krime që variojnë nga tradhtia bashkëshortore deri te shkelja e kodeve islame të veshjes.

Mosha e martesës për vajzat u reduktua në pubertet, e cila është nëntë sipas ligjit islamik. Sipas ligjit, një vajzë deri në 13 vjeç mund të martohet, ndërsa vajzat edhe më të vogla mund të martohen ligjërisht me pëlqimin gjyqësor të babait. Në gjysmën e parë të vitit 2021, sipas shifrave zyrtare të qeverisë, mbi 16,000 vajza të moshës nga 10 deri në 14 vjeç janë martuar.

Më 16 nëntor 2021, ekspertët e të drejtave të njeriut të OKB-së i kërkuan Iranit të shfuqizojë një ligj të ri të gjerë që kufizon ashpër aksesin në abortin, kontracepsionin, shërbimet e sterilizimit vullnetar dhe informacionin përkatës, duke shkelur drejtpërdrejt të drejtat e njeriut të grave sipas ligjit ndërkombëtar. Ligji për “Popullsinë e të rinjve dhe mbrojtjen e familjes”, i cili synon të rrisë shkallën e lindshmërisë, i ratifikuar nga Këshilli Gardian i Iranit në nëntor, është në “shkelje të qartë të ligjit ndërkombëtar”, vunë në dukje ekspertët. Ligji i ri përmban gjithashtu një dispozitë të formuluar në mënyrë të paqartë në nenin 61, e cila thotë se nëse kryhet në shkallë të gjerë, aborti do të binte nën krimin e “korrupsionit në tokë” dhe do të dënohej me vdekje.

“Pasojat e këtij ligji do të jenë gjymtuese për të drejtën e grave dhe vajzave për shëndet dhe përfaqëson një kthesë alarmante dhe regresive nga një qeveri që ishte lavdëruar për përparimin në të drejtën për shëndet”, thanë ekspertët.

Shumë gra në Iran po përballen me ndëshkime për t’u mbrojtur kundër kësaj shtypjeje. Këto dënime përfshijnë rrahje, tortura dhe burgim. Këto gra po i nënshtrohen një dënimi mizor dhe të pazakontë për aktin e thjeshtë të luftimit kundër shkeljeve të të drejtave të grave në Iran.

Dhe lista vazhdon e vazhdon.

1...220221222...727Faqja 221 nga 727