Shumica e Senatit italian bën thirrje për një politikë të re për Iranin dhe mbështet planin 10-pikësh të Maryam Rajavi

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Senatori Giulio Terzi : “Është e rëndësishme të kuptohet situata në Iran. Zonja Rajavi dhe njerëzit e Ashraf 3 përfaqësojnë popullin iranian dhe ata përfaqësojnë shoqërinë iraniane jashtë vendit.

Më 12 prill, në një konferencë shtypi në Romë, Itali, ligjvënësit italianë njoftuan një nismë të re ndërpartiake që bën thirrje për një qasje dhe politikë të re ndaj Iranit.

Përveç thirrjes për përcaktimin terrorist të Gardës Revolucionare të regjimit iranian, anëtarët e Senatit dhe Parlamentit italian diskutuan kryengritjen mbarëkombëtare që ka përparuar në të gjithë Iranin për gati shtatë muaj, ndikimin dhe pasojat e saj, si dhe kundërmasat e regjimit, p.sh. sulmet kimike zinxhir ndaj studentëve në të gjithë vendin.

Në këtë konferencë për shtyp të mbajtur disa ligjvënës të njohur italianë shpallën një nismë të re ndërpartiake që kërkon një qasje dhe politikë të re ndaj Iranit. Parlamentarët bënë thirrje për përcaktimin terrorist të Gardës Revolucionare të regjimit iranian (IRGC).

Ata diskutuan kryengritjen mbarëkombëtare që ka përparuar në të gjithë Iranin për gati shtatë muaj, ndikimin dhe pasojat e saj, si dhe kundërmasat e regjimit, të tilla si zinxhiri i sulmeve kimike kundër studentëve në të gjithë vendin. Në diskutim pritej të merrnin pjesë edhe anëtarë të Senatit Italian.

Deputetja Elisabetta Gardini, e cila moderoi aktivitetin, theksoi nevojën që bashkësia ndërkombëtare të solidarizohet me popullin iranian, i cili aktualisht po përballet me një situatë të vështirë. Ajo theksoi rëndësinë e vendosjes së kufijve të qartë dhe të njohjes së përdorimit të fesë nga regjimi iranian si një mjet për të justifikuar veprimet e tyre shtypëse. Gardini pranoi gjithashtu përpjekjet e rezistencës iraniane në luftën e tyre për liri kundër regjimit diktatorial që vazhdon të shtypë popullin e tyre.

Senatori Giulio Terzi theksoi rëndësinë e të kuptuarit të situatës në Iran dhe vlerësoi lëvizjen e rezistencës të krijuar nga zonja Rajavi dhe populli i Ashraf 3. “Është e rëndësishme të kuptohet situata në Iran. Zonja Rajavi dhe njerëzit e Ashraf 3 përfaqësojnë popullin iranian dhe ata përfaqësojnë shoqërinë iraniane jashtë vendit. Ata kanë krijuar një lëvizje rezistence që është bërë një forcë shtytëse për lirinë”, tha ai.

Ai theksoi nevojën që vendet perëndimore të shohin se çfarë po ndodh në Iran dhe shprehu mbështetjen e tij për rezolutën e Senatit italian, duke shtuar se ajo “tregon solidaritetin e popullit italian dhe përfaqësuesve të tij me popullin iranian. Mendoj se duhet të jetë baza e politikës sonë të jashtme ndaj regjimit në Iran.”

Ai gjithashtu bëri thirrje që Garda Revolucionare (IRGC) të futet “në listën e organizatave terroriste. Ne nuk duhet të lejojmë që regjimi të përdorë objektet e tij diplomatike për aktivitete terroriste.”

Emanuele Pozzolo, anëtar i Komisionit të Punëve të Jashtme të Parlamentit Italian, ndau përvojën e tij të vizitës së Ashraf 3 dhe shprehu solidaritetin e tij me popullin iranian.

“Ne duhet të shprehim solidaritetin tonë me popullin iranian. Politika e jashtme e vendeve perëndimore duhet të bazohet në realitet, jo në gënjeshtrat e regjimit. Në takimet e mia me zonjën Rajavi, kuptova se ata janë të vendosur të arrijnë lirinë për popullin e tyre dhe janë të gatshëm të bëjnë sakrifica”, tha ai.

Senatori Marco Scurria theksoi nevojën që politikanët në Itali të mbështesin popullin iranian dhe lëvizjen e tij të rezistencës. “Politikanët në Itali duhet të kenë parasysh se populli iranian ka nevojë për mbështetje të fortë. Nisma jonë është të mbështesim popullin iranian dhe lëvizjen e tij të rezistencës. Diktatorët nuk mund të marrin përgjithmonë në duart e tyre fatin e kombeve. Iranianët nuk duan të kthehen në diktaturën e mëparshme,” tha ai, duke shtuar se “Mbështesim objektivat e NCRI. Ato korrespondojnë me vlerat tona. Është gjithashtu kërkesë e popullit iranian.”

Në fjalën e tij duke iu drejtuar konferencës, deputeti Andrea Di Giuseppe bëri thirrje për një ndryshim në politikën e qeverive perëndimore ndaj Iranit. “Ne duhet të shohim një ndryshim në politikën e qeverive perëndimore. Çështja e Iranit nuk duhet të jetë vetëm një çështje e njerëzve të zakonshëm. Duhet të merret në konsideratë në politikat e qeverive evropiane, sepse pa një politikë dhe veprime të vendosura dhe vendime të qarta kundër këtij regjimi nuk do të arrijmë dot qëllimet tona. Na duhet qëndrueshmëri”, theksoi ai.

Si folëse e fundit, deputetja Stefania Ascari theksoi rëndësinë e qëndrimit në solidaritet me popullin iranian dhe nevojën për raportim të përgjegjshëm të situatës në Iran. “Unë mendoj se të gjithë ligjvënësit duhet të vizitojnë muzeun Ashraf 3 dhe të shohin se çfarë ka duruar populli i Iranit. Këta njerëz kanë rezistuar në dyzet vitet e fundit dhe vazhdojnë të rezistojnë për të arritur një vend të lirë dhe demokratik”, tha ajo.

“Më duhet të theksoj se në Parlament duhet të bëjmë gjithçka që të solidarizohemi me ta. Ne nuk duhet të qëndrojmë të heshtur dhe duhet të qëndrojmë me popullin iranian. Ne duhet të jemi të përgjegjshëm për informacionin që duhet të qëndrojmë përkrah këtyre njerëzve”, nënvizoi zonja Ascari.

Ligjvënësit Italianë Bëjnë Thirrje Për Politikë të Re Ndaj Iranit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

12 prril 2023

Më 12 prill, në një konferencë për shtyp në Romë, në Itali, ligjvënësit italianë
njoftuan një nismë të re ndërpartiake që bën thirrje për një qasje dhe politikë
të re ndaj Iranit.
Përveç thirrjes për etiketimin e Gardës Revolucionare të regjimit iranian si
organizatë terroriste, anëtarët e Senatit dhe Parlamentit italian diskutuan rreth
kryengritjes mbarëkombëtare që ka përparuar në të gjithë Iranin për gati
shtatë muaj, ndikimin dhe pasojat e saj, si dhe kundërpërgjigjet e regjimit,
p.sh. sulmet kimike zinxhir ndaj studenteve në të gjithë vendin.
Senator Giulio Terzi 

Është e rëndësishme të kuptohet situata në Iran. Zonja Rajavi dhe banorët e
Ashraf 3 përfaqësojnë popullin iranian dhe shoqërinë iraniane jashtë vendit.
Ata kanë krijuar një lëvizje rezistence që është bërë një forcë shtytëse për
lirinë. Dëshmorët e rezistencës kanë sakrifikuar jetën për t’iu kundërvënë këtij
regjimi.
Puna që po bëni në parlament është shumë e rëndësishme për ne. Ne
ndajmë fatin tonë me ju, prandaj duhet ta mbajmë këtë marrëdhënie me ju.
Regjimi është përpjekur të shkatërrojë çdo lloj rezistence dhe ju jeni ngritur
kundër këtij regjimi. Regjimi po përpiqet të shuajë çdo lloj rezistence, gjë që
po e shohim me helmimet në shkolla.
Vendet perëndimore duhet ta shohin vetë se çfarë po ndodh në Iran. Rezoluta
e Senatit italian është shumë e rëndësishme dhe tregon solidaritetin e popullit
italian dhe përfaqësuesve të tij me popullin iranian. Mendoj se duhet të jetë
baza e politikës sonë të jashtme ndaj regjimit në Iran. Siç është theksuar në
planin prej dhjetë pikash [të Maryam Rajavit], regjimi duhet të zëvendësohet
nga një qeveri e përkohshme që do t’u mundësojë njerëzve të zgjedhin shtetin
në të cilin duan të jetojnë.

Nuk duhet të dorëzohemi para kërkesave të këtij regjimi. IRGC duhet të futet
në listën e organizatave terroriste. Ne nuk duhet të lejojmë që regjimi të
përdorë objektet e tij diplomatike për aktivitete terroriste.

Emanuele Pozzolo, anëtar i Komitetit të Punëve të Jashtme të
Parlamentit Italian
Një vizitë në Ashraf 3 do të na ndihmojë të kuptojmë më mirë situatën në Iran
dhe Rezistencën Iraniane. Regjimi ka kundërshtuar qeverinë italiane për
vizitën tonë në Ashraf. Kjo na bën krenarë. Ne duhet të shprehim solidaritetin
tonë me popullin iranian. Regjimi është mësuar të përhapë gënjeshtra në
mbarë botën. Ne duhet të rezistojmë ndaj këtyre gënjeshtrave. Politika e
jashtme e vendeve perëndimore duhet të bazohet në realitet, jo në gënjeshtrat
e regjimit. Në takimet e mia me zonjën Rajavi, kuptova se ata janë të
vendosur për të arritur lirinë për popullin e tyre dhe janë të gatshëm të bëjnë
sakrifica. Ne nuk mund t’i injorojmë dhe të mbyllim sytë ndaj këtyre fakteve.
Ata kanë një dëshirë të fortë për të arritur lirinë në Iran.

Senator Marco Scurria
Politikanët në Itali duhet të kenë parasysh se populli iranian ka nevojë për
mbështetje të fortë. Nisma jonë është të mbështesim popullin iranian dhe
lëvizjen e tij të rezistencës. Ne dëshirojmë të ngremë çështjen e Iranit në
takimin e ardhshëm të Këshillit të të Drejtave të Njeriut. Unë besoj se
kryengritja në Iran, të cilën duhet ta cilësojmë si revolucion, nuk do të zhduket.
Ne do ta mbështesim këtë revolucion deri në fund. Media dhe rrjetet sociale
në vendet tona mund të jenë të dobishme për iranianët duke i lidhur ata me
njerëz të tjerë për të promovuar çështjen e lirisë së popullit iranian. Vazhdimi i
kësaj rezistence legjitime na jep mundësinë të qëndrojmë përkrah popullit për
të drejtat e njeriut. Ne duhet të marrim shumë iniciativa për t’i promovuar këto
vlera. Përveç demonstratave dhe protestave para ambasadës iraniane, ne
duhet të tregojmë solidaritetin tonë me diasporën iraniane dhe të promovojmë
idealet e atij populli. Shumë iranianë në mërgim kanë parë skena të
tmerrshme në Iran. Ne duhet t’i dëgjojmë ata dhe ta marrim seriozisht këtë
çështje.
Diktatorët nuk mund të marrin përgjithmonë në duart e tyre fatin e kombeve.
Iranianët nuk duan të kthehen në diktaturën e mëparshme. Ne mbështesim
objektivat e NCRI. Ato korrespondojnë me vlerat tona. Është gjithashtu
kërkesë e popullit iranian. Jemi të lumtur të shohim se iranianët janë të

vendosur të ndërtojnë vendin e tyre bazuar në vlerat demokratike dhe ta
udhëheqin këtë vend drejt demokracisë.

Andrea Di Giuseppe, anëtar i Komitetit të Punëve të Jashtme të
Parlamentit Italian
Ne duhet të shohim një ndryshim në politikën e qeverive perëndimore.
Çështja e Iranit nuk duhet të jetë vetëm një çështje e njerëzve të zakonshëm.
Duhet të merret në konsideratë në politikat e qeverive evropiane, sepse pa një
politikë dhe veprime të rrepta dhe vendime të qarta kundër këtij regjimi nuk do
t’i arrijmë dot qëllimet tona. Ne kemi nevojë për vendosmëri. Po përballemi me
një regjim i cili është një fyerje kundër njerëzimit, madje edhe ndaj Islamit,
fesë që ai pretendon se përfaqëson. Presioni mbi regjimin duhet të jetë shumë
i fortë. Nevoja për të rritur presionin ndaj regjimit iranian po ndihet në nivel
ndërkombëtar. Ne gjithashtu duhet të qëndrojmë në solidaritet me popullin
iranian.
Sot, regjimi është në anën e Rusisë në luftën e saj kundër Ukrainës. Kjo është
kundër paqes ndërkombëtare. Kjo gjë po diskutohet në rrjetet sociale, por nuk
duhet të qëndrojë vetëm në atë nivel. Duhet të shohim veprime konkrete
kundër regjimit, veprime diplomatike, apo masa të tjera që krijojnë më shumë
presion mbi regjimin. Ata duhet ta dinë se vendimet që marrin do të kenë
pasoja. Fatkeqësisht, represioni në Iran dhe rreziqet e kërcënimet kundër

popullit iranian dhe komunitetit ndërkombëtar nuk po transmetohen
mjaftueshëm në media.

Deputete Stefania Ascari, Dhoma e Deputetëve e Italisë 

Unë mendoj se të gjithë ligjvënësit duhet ta vizitojnë muzeun Ashraf 3 dhe të
shohin se çfarë ka duruar populli i Iranit. Këta njerëz kanë rezistuar në dyzet
vitet e fundit dhe vazhdojnë të rezistojnë për të arritur një vend të lirë dhe
demokratik. Më duhet të theksoj se në Parlament duhet të bëjmë gjithçka për
t’u solidarizuar me ta. Ne nuk duhet të qëndrojmë të heshtur dhe duhet të
mbështesim popullin iranian. Ne duhet të jemi të përgjegjshëm për
informacionin që kemi për të qëndruar përkrah këtyre njerëzve.

Pse klerikët qeverisës të Iranit përdorin fenë për të justifikuar masat shtypëse 

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Autoritetet e regjimit klerik shtojnë presionin ndaj iranianëve me pretekste të ndryshme. Këto përfshijnë miratimin e ligjeve të reja mizogjene për të kontrolluar gratë, mbylljen e dyqaneve me të ashtuquajturit klientë “të mbuluar në mënyrë të papërshtatshme” dhe arrestimin dhe dënimin e njerëzve që hanë ose pinë gjatë Ramazanit.

Më 4 prill, vetëm një ditë pas fillimit të muajit të shenjtë të Ramazanit, Ahmad Reza Ahmadian, komandant i Forcave të Sigurisë Shtetërore të Provincës Lorestan, njoftoi se 141 dyqane u inspektuan për “prishje të agjërimit publik” dhe 14 ishin mbyllur për shërbim ushqimi.

Tre javë në muajin, të cilin myslimanët e respektojnë si muajin e “bamirësisë, mirësisë dhe faljes”, regjimi ka arrestuar dhjetëra qytetarë në të gjithë Iranin për dyshimin se “thyen agjërimin” në publik. Sipas Kodit Penal Islamik të regjimit iranian, prishja e agjërimit në publik konsiderohet krim.

Masat represive të regjimit kundër të gjithë iranianëve me pretekstin e “promovimit të virtytit” dhe “parandalimit të veseve” nuk janë asgjë e re. Për katër dekada, klerikët në pushtet kanë shtypur liritë themelore duke abuzuar me një fe që supozohej të simbolizohej nga një profet i njohur për modesti, përulësi dhe falje.

Ashtu si teokracitë e tjera, fashizmi fetar në Iran përdor Islamin për të justifikuar krimet e tij. Në Evropën mesjetare, mijëra njerëz u vranë për kundërshtimin e “Zotit” dhe “kishës së shenjtë”. Mbretërit dhe princat i privuan njerëzit e varfër nga të drejtat e tyre dhe zhvilluan kryqëzata shkatërruese për të rritur pasurinë e tyre ndërsa pretendonin se mbronin “fenë”. Në gjyqet e inkuizicionit mesjetar, intelektualët të cilët guxuan të kundërshtonin mendimet e tyre prapanike u torturuan.

Qindra vjet më vonë, në shekullin e 21-të, teokracia që sundon Iranin vazhdon të diktojë interpretimin e saj fondamentalist të Islamit. Por pse?

Mullahët i shtypin liritë në emër të promovimit të Islamit. Por shoqëria e re dhe dinamike e refuzon sundimin e tyre të prapambetur. Ruhollah Khomeini ekzekutoi dhjetëra mijëra disidentë “myslimanë” dhe zhvilloi një luftë jopatriotike kundër Irakut, i cili gjithashtu ka një popullsi të madhe myslimane dhe ka marrë miliona viktima në emër të mbrojtjes së Islamit. Gratë kanë vuajtur që nga fillimi i regjimit. Mullahët financojnë grupet terroriste nën pretekstin e eksportimit të “revolucionit islamik” IRGC dhe organizatat e Liderit Suprem të lidhur me të dominojnë ekonominë dhe burimet e vendit, ndërsa atyre që vjedhin për të ushqyer familjet e tyre u amputohen gjymtyrët pasi kapen dhe dënohen.

Pas një kryengritjeje mbarëkombëtare, masat e fundit të regjimit synojnë gjithashtu të përhapin nocionin e rremë se lufta e popullit iranian është kundër fesë dhe se kërkesat e tij janë të kufizuara në “normat përçarëse shoqërore”.

Protestat e mëdha dhe reagimi i dhunshëm i regjimit shkaktuan bujë të madhe në regjim. Për të rritur moralin e trupave të tyre të demoralizuara dhe për të justifikuar goditjen e tyre ndaj njerëzve të pambrojtur që kërkojnë të drejtën e tyre për vetëvendosje dhe një vend demokratik, autoritetet e regjimit po përpiqen të portretizojnë trazirat aktuale si një luftë midis Islamit dhe apostatëve!

Khomeini përdori të njëjtën strategji në ditët e para pas revolucionit të vitit 1979 për të shtypur çdo mospajtim duke i quajtur disidentët si “anti-islam” Taktikat e Khomeinit dhe regjimit të tij dështuan sepse Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), një demokrate në rritje. Opozita myslimane përbënte një sfidë serioze për regjimin e tij. Anëtaret femra të MEK-ut që mbanin hixhab ishin në ballë të mbrojtjes së të drejtave të grave kur Khomeini miratoi ligjin e detyrueshëm të mbulesës.

Ashtu si problemet e popullit iranian nuk kufizohen në liritë e tyre themelore, zgjidhja e situatës aktuale në Iran nuk është të promovojë ndjenjat antifetare. Kjo ndihmon teokracinë në pushtet të përqendrojë forcat e saj dhe të minojë kryengritjen.

Histeria fetare e regjimit është ana tjetër e histerisë “anti-islame” të Reza Khan, themeluesit të diktaturës Pahlavi. Mullahët futën mbulesën e detyrueshme dhe Reza Khan ua hoqi me forcë hixhabin grave. Me fjalë të tjera, të dyja tiranitë hoqën të drejtën e grave për të zgjedhur se çfarë të vishnin dhe hoqën të drejtën e iranianëve të tjerë për të jetuar në një vend demokratik.

Zgjidhja e përgjithshme është ndryshimi i regjimit dhe krijimi i një republike laike dhe demokratike. Plani me dhjetë pika i Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Iranit (NCRI), bën thirrje për “ndarje të fesë nga shteti dhe lirinë e fesë dhe besimit” dhe mbron “barazinë e plotë gjinore”. Zonja Rajavi ka thënë vazhdimisht: “Jo hixhabit të detyruar, jo fesë së detyruar dhe jo sundimit të detyruar”.

Shkollat Iraniane Tronditen nga Sulmet Kimike ndaj Nxënësve Femra në Prill 2023

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Të

Shkollat iraniane tronditen nga sulme kimike ndaj nxënësve femra. Të paktën tetë shkolla në Isfahan u goditën më 11 prill 2023. Regjimi mohon dhe pengon ndihmën. Amnesty thotë se mijëra viktima rrezikojnë jetën.

Shkollat iraniane tronditen nga sulmet kimike ndaj nxënësve femra. Kjo ndodh më 11 prill 2023 në Shahin Shahr të Isfahanit. Të paktën tetë shkolla dhe një konservator preken. Nxënësit femra vuajnë nga gaz toksik. Për shembull, shkollat Menouchehr Ansari, Al-Yasin dhe Fahmideh goditen fort. Nxënës nga Shayan në Isfahan, Enghelab-e Eslami në Tabriz, Khadijeh Kobra në Ashnooyeh, Shima Moradi në Kermanshah dhe një shkollë në Bandar Gonaveh vuajnë po ashtu. Regjimi iranian mohon sulmet. Zyrtarët pengojnë prindërit dhe ambulancat. Kështu, mijëra vajza rrezikojnë shëndetin. Amnesty International raporton se sulmet vazhdojnë që nga nëntori 2022. Prandaj, e drejta për arsim mbetet në rrezik.

Sulmet Kimike në Shkollat e Vajzave Iraniane

Sulmet godasin shkollat kryesisht të vajzave. Më 11 prill 2023, gaz toksik futet në tetë shkolla të Shahin Shahrit. Nxënësit marrin frymë të vështirë. Ata vuajnë dhimbje koke dhe të vjella. Për më tepër, simptomat përhapen shpejt. Amnesty International numëron mijëra viktima. Këto sulme fillojnë në Qom më 30 nëntor 2022. Tani, preken 20 provinca. Prandaj, familjet protestojnë jashtë shkollave. Megjithatë, autoritetet kërcënojnë prindërit.

Mohimi i Regjimit Iranian ndaj Sulmeve Toksike

Regjimi iranian mohon sulmet kimike. Zyrtarët thonë se simptomat vijnë nga stresi ose shaka. Për shembull, në disa shkolla pengojnë hyrjen e ambulancave. Prindërit nuk lejohet të hyjnë brenda. Kështu, nxënësit vuajnë pa ndihmë të menjëhershme. Center for Human Rights in Iran raporton se autoritetet kërcënojnë mësuesit. Ata detyrojnë vazhdimin e mësimit në klasa të ndotura. Për më tepër, arrestojnë gazetarë që raportojnë. Prandaj, hetimet mungojnë plotësisht. Kjo nxit frikën te vajzat.

Ndikimi në Arsimin dhe Sigurinë e Nxënësve Femra

Sulmet kimike rrezikojnë arsimin e vajzave. Mijëra nxënësve largohen nga shkolla. Për shembull, në Qom vetëm 50 nga 250 vajza kthehen në klasa. OHCHR dënon sulmet si dhunë gjinore. Ato lidhen me protestat “Grua, Jetë, Liri”. Megjithatë, regjimi fajëson armiqtë e jashtëm. Kështu, vajzat humbasin të drejtën për edukim të sigurt. UNESCO kërkon hetime të menjëhershme. Për më tepër, familjet ndjehen të pafuqishme. Prandaj, nevoja për mbrojtje urgjente rritet çdo ditë.

taktikat e regjimit iranian kundër opozitës së tij kryesore, MEK

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Një përpjekje tjetër e regjimit për t’iu kundërvënë MEK-ut është demonizimi, delegjitimizimi dhe zhvlerësimi i të gjithë lëvizjes së rezistencës brenda dhe jashtë Iranit. Kjo fushatë e sofistikuar shpifjeje ka qenë e shumëanshme, e paepur, e financuar mirë dhe e gjerë si çështje e politikës shtetërore. Ajo mbështetet në mesazhe dhe narrativa të fabrikuara dhe të orkestruara mirë të promovuara nga “ish anëtarët” e MEK, komentime të drejtuara nga “kundërshtarët” e rremë të regjimit dhe ushtria kibernetike gjithnjë e më e madhe e Teheranit në botën virtuale.

Për vite me radhë, regjimi ka punësuar shërbimet e të ashtuquajturve ish-anëtarë të MEK-ut, të cilët dezertuan vite apo dekada më parë. Sipas një raporti të Bibliotekës së Kongresit të SHBA në dhjetor 2012: “Nga viti 1990–93, [Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë e regjimit iranian] MOIS rekrutoi ish-anëtarë të Mojahedin-e-Khalq (MEK) – të njohur gjithashtu si Muxhahedinët e Popullit të Iranit (PMOI) – në Evropë dhe i përdori ato për të nisur një fushatë dezinformimi kundër MEK. Qeveria iraniane dhe aparati i saj i inteligjencës e konsiderojnë MEK si organizatën më serioze disidente në lidhje me Revolucionin.” Në raport shtohet: “Ali Younesi, ish-ministri i inteligjencës dhe sigurisë, raportoi në televizionin shtetëror në tetor 2004 se Departamenti i Dezinformimit i ministrisë kishte punësuar mijëra agjentë, duke përfshirë disa ish-anëtarë të MEK, për të rritur funksionin e departamentit.”

Në vitin 2022, media shqiptare raportoi se autoritetet kishin arrestuar dhe marrë në pyetje 20 shtetas iranianë me akuzën e spiunazhit për llogari të shërbimeve inteligjente të regjimit. Këta individë u akuzuan për “marrje të parave nga shërbimet sekrete të Iranit, Forca Quds dhe IRGC për të grumbulluar informacion në lidhje me MEK në Shqipëri”. Kjo unazë përbëhej nga “ish-anëtarë” të MEK të rekrutuar nga shërbimi i inteligjencës i regjimit. Unaza anti-MEK e drjetuar nga Teherani dhe me banim në Shqipëri qe në gjendje të mashtronte apo manipulonte një duzinë gazetarësh nga burime të tilla mediatike si The Guardian, Foreign Policy, The Independent, Der Spiegel, MSNBC, madje edhe BBC dhe New York Times, si dhe të tjerë, që të publikonin akuza denigruese dhe të çuditshme kundër MEK.

Metoda tjetër e regjimit për të demonizuar MEK-un është përdorimi i individëve që e identifikojnë veten si “kundërshtar”, për të kritikuar MEK-un. Duke ditur faktin se propaganda e tij kundër MEK do të kishte pak ose aspak shanse suksesi për të minuar pozitën ndërkombëtare të Rezistencës, Teherani shpiku atë që zakonisht njihet brenda diasporës iraniane si rregulli 80/20 për ata që kërkonin favorin e tij. Kjo taktikë nënkupton që të ashtuquajturit “kundërshtarë” fokusojnë tetëdhjetë për qind të kritikës së tyre në të dukshmen dhe të pashmangshmen, duke përfshirë kritika të buta apo të nënkuptuara ndaj regjimit, në mënyrë që të krijojnë besueshmëri. Ata më pas synojnë MEK-un për njëzet për qind të kohës së mbetur, duke i mëshuar linjës së propagandës të Teheranit. Kjo taktikë ka për qëllim t’i japë besueshmëri propagandës anti-MEK, gjoja sepse ajo vjen nga ata që në shikim të parë nuk mund të jenë agjentë të regjimit.

Zyrtarët gjyqësorë dhe të sigurisë në Evropë kanë treguar, bazuar në prova konkrete, se këta “ish-anëtarë” janë të përfshirë në aktivitete dashakeqe dhe dezinformuese kundër MEK të udhëhequr rreptësisht nga inteligjenca e regjimit dhe agjencitë terroriste. Për shembull, shefi i policisë së Shqipërisë njoftoi në tetor 2019 shpërbërjen e një rrjeti terrorist të kontrolluar nga regjimi që synonte të dëmtonte MEK-un dhe anëtarët e tij. Ai tha se Alireza Naghashzadeh, një agjent i Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurisë të Iranit (MOIS), ishte i përfshirë në këtë operacion terrorist. Naghashzadeh e identifikon veten si një “ish-anëtar” i MEK. Në prill 2016, autoritetet gjermane arrestuan Meysam Panahin, i cili pretendonte se ishte një ish-anëtar i MEK-ut, për spiunim ndaj MEK dhe NCRI. Ai u dënua me më shumë se dy vjet burg. Procedurat gjyqësore zbuluan se Panahi vepronte nën urdhrat e një oficeri të lartë të inteligjencës me bazë në Teheran dhe i identifikuar si Sajjad.

Raporti tërheq vëmendjen në dy raste të qarta në lidhje me këta të ashtuquajtur “ish-anëtarë të MEK”, duke publikuar fotot e tyre dhe duke zbuluar politikën e MOIS në këtë drejtim: “Rekrutimi i një subjekti britanik, Anne Singleton, dhe burrit të saj iranian, Masoud Khodabandeh, jep një shembull të rëndësishëm se si MOIS detyron jo-iranianët të bashkëpunojnë. Ajo ka punuar me MEK në fund të viteve 1980. Masoud Khodabandeh dhe vëllai i tij Ibrahim ishin të dy anëtarë të MEK në atë kohë. Në vitin 1996 Masoud Khodabandeh vendosi të largohej nga organizata. Më vonë, ai u martua me Anne Singleton. Menjëherë pas martesës së tyre, MOIS i detyroi ata të bashkëpunonin duke i kërcënuar se do të konfiskonin pronat e mëdha të nënës së Khodabandeh në Teheran. Singleton dhe Khodabandeh më pas ranë dakord të punonin për MOIS dhe të spiunonin MEK-un.”

Protestat në Iran Përshkallëzojnë pas Sulmeve me Gaz në Shkollat e Saqqezit në 2023

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Protestat në Iran përshkallëzojnë pas sulmeve me gaz në shkolla. Nxënësit femra helmohen në Saqqez më 10 prill 2023. Banorët protestojnë kundër regjimit. Kryengritja vazhdon me zemërim të madh.

Protestat në Iran përshkallëzojnë pas valës së re të sulmeve me gaz. Kjo ndodh në shkolla të vajzave. Nxënësit femra helmohen në Saqqez, Iranin perëndimor. Operativët e regjimit godasin të paktën gjashtë shkolla më 10 prill 2023. Kryengritja mbarëkombëtare shënon ditën e 207-të. Sulmet prekin edhe Sanandajin në provincën Kurdistan. Njerëzit në Saqqez dalin në rrugë kundër mullahëve. Ndërkohë, banorët e Mahabadit protestojnë të dielën në mbrëmje. Ata shprehin zemërimin ndaj diktaturës. Për më tepër, iranianët fajësojnë udhëheqësin suprem Ali Khamenei. Ata dënojnë IRGC-në dhe Basij-in për represionin. Prandaj, demonstruesit paqësorë vuajnë shtypje të ashpër.

Sulmet me Gaz Helmojnë Nxënësit Femra në Saqqez

Operativët e regjimit sulmojnë shkolla të vajzave. Ata përdorin gaz kimik. Të paktën 47 nxënës transferohen në Spitalin Khomeini të Saqqezit. 20 prej tyre kanë gjendje kritike. Prindërit mblidhen jashtë shkollave. Ata kërkojnë përgjegjësi. Për më tepër, aktivistët raportojnë se forcat anti-revoltë mbushin rrugët. Banorët këndojnë slogane anti-regjim. Megjithatë, autoritetet frikësohen nga protesta të mëdha. Kështu, tensioni rritet çdo orë.

Përgjigjja e Banorëve me Protesta Kundër Regjimit

Protestat në Iran shpërthejnë në Saqqez. Njerëzit dalin në rrugë të hënën. Ata kundërshtojnë sulmet toksike. Në Mahabad, protestat fillojnë të dielën në mbrëmje. Banorët shprehin zemërimin e tyre. Për shembull, tregtarët në Saqqez bojkotojnë punën. Ata mbyllin dyqanet në shenjë proteste. Ndërkohë, policia hap zjarr për t’i shpërndarë turmat. Prandaj, frika dhe zemërimi bashkohen. Kjo situatë lidhet me vdekjen e Mahsa Aminit, vajzës nga Saqqez.

Faji te Khamenei dhe Forcat Represive IRGC

Iranianët mbajnë Khamenein përgjegjës për mjerimin. Ata akuzojnë IRGC-në dhe Basij-in. Këto forca shtypin demonstruesit paqësorë. Për më tepër, sulmet me gaz synojnë vajzat për t’i frikësuar. Amnesty International dënon këto akte. Ato i quajnë krime kundër njerëzimit. Megjithatë, regjimi mohon gjithçka. Prandaj, protesta vazhdojnë në të gjithë vendin. Kjo kryengritje kërkon liri dhe drejtësi.

Lajmet nga Irani shkurtimisht – 10 Prill, 2023

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Vala e re e sulmeve me gaz kimik në Iran sinjalizon shqetësimin e regjimit lidhur

me protestat e reja

Regjimi qeverisës i Iranit ka nisur një valë të re sulmesh kimike përmes operativëve të tij në qytete të ndryshme anembanë vendit me qëllimin për të mbajtur një kapak ndaj protestave të mundshme kundër diktaturës së mullahëve. Fëmijët e pafajshëm në shkolla janë vënë në shënjestër ndërsa regjimi mizogjen vazhdon sulmet e tij të pamëshirshme kundër popullit iranian, duke e ditur se çdo lehtësim në masat e tij të goditjes do të lejojë lindjen e një kryengritjeje të re. Ndërsa e diela shënon ditën e 206-të të kryengritjes mbarëkombëtare të Iranit, njerëzit anembanë vendit vazhdojnë të mbajnë në mënyrë specifike udhëheqësin suprem të mullahëve Ali Khamenei përgjegjës për mjerimet e tyre, ndërsa dënojnë gjithashtu Korpusin shtypës të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) dhe njësitë paraushtarake Basij, së bashku me të tjerët. njësitë e sigurisë që janë në terren duke shtypur demonstruesit paqësorë.

Sulmet kimike në shkollat ​​iraniane ndezin protesta dhe zemërim

Të dielën, më 9 prill, shumë shkolla në Iran u vunë në shënjestër të sulmeve kimike, duke rezultuar në shtrimin në spital të dhjetëra nxënësve.

Gjashtë shkolla të vajzave në Saqqez, duke përfshirë Meraj, Taleghani dhe Somayyeh, u prekën, me të paktën 47 nxënës që u dërguan në spital. Tragjikisht, njëzet prej tyre raportohet se janë në gjendje të rëndë.

Sulmet kanë shkaktuar zemërim dhe protesta në Saqqez, ku studentët dhe familjet e tyre kanë dalë në rrugë për të kërkuar drejtësi. Ata ndezën zjarre dhe brohoritën “Vdekje Khamenei” në një shfaqje zemërimi ndaj trajtimit të situatës nga regjimi iranian. Si kundërpërgjigje, njësitë speciale të Forcës së Sigurisë së Shtetit u vendosën në rrugë dhe hapën zjarr ndaj njerëzve në lagjen Shahnaz.

Parullat e zbrazëta të Vitit të Ri të Khameneit mes kryengritjeve dhe trazirave ekonomike në 2023

Në fillim të çdo viti të ri persian, pavarësisht pakuptimësisë së tij, Ali Khamenei bën një njoftim në lidhje me moton e vitit. Në prag të Nevruzit, Vitit të Ri Persian, Udhëheqësi Suprem shpesh përgatit terrenin për fjalimin e tij kryesor të nesërmen duke përmbledhur vitin e kaluar dhe duke shpallur një slogan për vitin e ardhshëm.

Ky mesazh zakonisht fokusohet në suksesin dhe qëndrueshmërinë e Iranit përballë presioneve të jashtme. Khamenei iu referua kësaj prirje gjatë fjalëve të tij në natën e Nevruzit më 20 mars, duke vënë në dukje se si fjalimet e mëparshme kanë theksuar besimin e tij se prodhimi “është çelësi për zgjidhjen e problemeve ekonomike të vendit” sepse ai “nxit rritjen ekonomike, krijon punësim, ul inflacionin, rrit për frymë. të ardhurat, përmirëson mirëqenien publike dhe krijon një ndjenjë dinjiteti në komb.” Në të vërtetë, nëntë nga dhjetë sloganet e tij të fundit të Nevruzit janë përqendruar në ekonominë e “rezistencës” të Iranit përballë sanksioneve ndërkombëtare, dhe ky vit nuk ishte ndryshe: Rritja ekonomike dhe kontrolli i inflacionit.

Pse regjimi i Iranit është ende duke u lëkundur nga vdekja e Soleimanit?

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Qassem Soleimani ishte një figurë famëkeqe në historinë iraniane, i njohur për përfshirjen e tij në terrorizëm dhe shtypjen e kryengritjeve brenda dhe jashtë Iranit. Soleimani mbikëqyri një rrjet politikanësh dhe milicish të korruptuar, duke përfshirë “Kata’ib Hezbollah” dhe “Asa’eb Ahl Al-Haq”, të cilët ishin përgjegjës për sulmet kundër forcave të koalicionit në Irak. Ai ishte gjithashtu i përfshirë në rrethimin e kampeve Ashraf dhe Liberty, shtëpitë e Organizatës së Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), armikut kryesor të mullahëve. Soleimani komplotoi dhe urdhëroi “Masakrën e Kampit Ashraf” në shtator 2013, duke rezultuar në vrasjen e stilit të ekzekutimit të 52 anëtarëve të pambrojtur të MEK-ut, me shtatë të tjerë të marrë peng.

Për më tepër, Soleimani ishte i angazhuar në mënyrë aktive në shtypjen e kryengritjeve mbarëkombëtare në Iran që nga vitet 1990, duke nënshkruar një letër në korrik 1999, duke bërë thirrje për një shtypje të dhunshme të protestave të studentëve të universitetit. Ai gjithashtu përdori njësitë e tij për të shtypur kryengritjet mbarëkombëtare në 2018 dhe nëntor 2019.

Pas vrasjes së tij në një sulm ajror të udhëhequr nga SHBA në janar 2020, zyrtarët iranianë filluan një fushatë të gjerë dezinformimi për ta portretizuar Soleimanin si një “hero kombëtar” që kishte “luftuar ISIS dhe kishte mbrojtur kufijtë!” Fotot e Soleimanit mbushën të gjitha muret anembanë Iranit dhe regjimi mobilizoi forcat e tij për të marrë pjesë në “funeralin” e tij. Apologjetët e regjimit jashtë vendit përdorën pamjet e cirkut të organizuar nga shteti, duke shtyrë narrativën e regjimit se Soleimani ishte me të vërtetë i mbështetur nga iranianët.

Megjithatë, krimet e Soleimanit nuk mund të shpërfillen dhe trashëgimia e tij mbetet një trashëgimi e vdekjes dhe e shkatërrimit. Përfshirja e tij në terrorizëm dhe shtypjen e kryengritjeve brenda dhe jashtë Iranit do të mbahet mend dhe bota nuk do t’i harrojë mizoritë që ai kreu kundër njerëzve të pafajshëm.

Pse regjimi i Iranit është ende duke u lëkundur nga vdekja e Soleimanit?Si përfundim, Qassem Soleimani nuk mund të konsiderohet një hero kombëtar, duke pasur parasysh trashëgiminë e tij të vdekjes dhe shkatërrimit përmes përfshirjes së tij në terrorizëm dhe shtypjes së kryengritjeve. Përpjekjet e regjimit iranian për ta portretizuar atë ndryshe nëpërmjet fushatave të gjera propagandistike nuk i pakësojnë krimet e tij.

 

 

 

———————————————————–

Helmohen qindra studentë në të paktën 16 shkolla në 7 qytete Protestat e familjarëve në Ardabil dhe Divandarreh

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Helmimi i qëllimshëm i nxënëseve, i cili rifilloi pas përfundimit të festimeve të Novruzit, Vitit të Ri Iranian, vazhdon me më shumë intensitet sot. Faqja shtetërore Shabake Sharq shkroi më 8 prill: “Zinxhiri i helmimit të studentëve vazhdon… Drejtori i Përgjithshëm i Çështjeve të Sigurisë dhe Zbatimit të Ligjit të Ardabilit njoftoi: Rreth 400 studentë janë dërguar me urgjencë në spital dhe janë nën mbikëqyrjen e mjekëve… Sot para mesditës disa nxënëse nga shkollat e vajzave në Din dhe Danesh, Efaf, Meraj, Khalaban, Zaker, Dadman, Baharan, Sama dhe një sërë shkollash të tjera në Ardabil, janë helmuar dhe kanë simptoma të përzierash dhe të vjellash.

Siç citohet nga media shtetërore Hamshahri, nënkryetari i Universitetit Jundishapur të Shkencave Mjekësore në Ahvaz ka thënë: Sot, më 8 prill, patëm raportime për helmim të nxënëseve në dy shkolla të vajzave në qytetet Haftkel dhe Ahvaz. Faqja shtetërore Khabar Fori raportoi sot se në Haftkel janë helmuar për herë të dytë nxënëse të shkollës së mesme Hajar dhe 20 prej tyre janë dërguar në spital. Nxënëset e shkollave të vajzave Parvin Etesami dhe Bent Al-Hada në Divandareh u vunë në shënjestër të një sulmi kimik dhe 15 prej tyre u dërguan në spital. Nxënëset e shkollës së vajzave Fadak e të një shkolle tjetër në Naqadeh dhe 20 nxënëse të shkollës së vajzave Khayyam në Pardis, në provincën e Teheranit, u prekën nga gazi toksik. Familjarët e studenteve kanë protestuar jashtë shkollave në Ardabil dhe para spitalit në Divandarreh duke thirrur parulla kundër regjimit.

Në rrethana të tilla dhe në muajin e pestë të këtyre krimeve zinxhir, vijojnë justifikimet qesharake dhe deklaratat kontradiktore të drejtuesve të regjimit dhe të organeve të sigurisë, politikës dhe propagandës. Siç citohet nga faqja shtetërore Etemad Online, Hamid Kazemi, kreu i “Task Forcës për Gjetjen e Fakteve rreth Helmimit të Studentëve” tha më 7 prill në parlamentin e regjimit: “Disa studentë mund të bëjnë gjëra të tilla nga djallëzia, dhe është e nevojshme që në shkolla të formohen mbrojtje jo operative për të parandaluar incidente të tilla… Dhe mendoj se pas dy javësh do të mund të paraqesim një raport për këtë çështje në sallën e hapur të Majlis-it”.

Zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), tha se qëllimi i regjimit antinjerëzor të mullahëve për kryerjen e këtij krimi madhor dhe sistematik është përballja me kryengritjen dhe hakmarrja ndaj vajzave dhe grave që janë në krye të luftës për përmbysjen e këtij regjimi. Ajo theksoi edhe një herë nevojën për hetime të pavarura nga misioni ndërkombëtar faktmbledhës dhe institucionet përkatëse të Kombeve të Bashkuara dhe marrjen e menjëhershme të veprimeve për ndalimin e këtij krimi masiv.

Ingrid Betancourt: Qeveritë perëndimore duhet të njohin rezistencën iraniane

Nga
Shkrimtar i stafit
-

“Sot, gruaja iraniane është ajo që duhet të ketë udhëheqjen e këtij tranzicioni. Dhe ne kemi një grua- Maryam Rajavi, e cila, për 40 vjet, ka organizuar këtë lëvizje”, tha zonja Ingrid Betancourt, një ish-senatore kolumbiane dhe peng francezo-kolumbian, gjatë fjalëve të saj në një konferencë në Asamblenë Kombëtare të Francës në shkurt. . Veprimtaria u mbajt në solidaritet me kryengritjen dhe Rezistencën e popullit iranian dhe morën pjesë personalitete të njohura franceze dhe deputetë nga grupe të ndryshme politike.

Më poshtë janë pjesët e përkthyera të zonjës Ingrid Betancourt, të rishikuara dhe të redaktuara për qartësi:

“E di që jeni shumë të zënë dhe se është një ditë e jashtëzakonshme dhe ju falënderoj që keni bërë këtë digresion dhe që e keni lënë këtë çështje magjepsëse të pensioneve të fokusohet për disa momente në një çështje po aq magjepsëse, pasi ajo mishëron të gjitha vlerat tona dhe të gjitha parimet tona.Kjo regjistron jetë njerëzore të sakrifikuara në Iran nga një diktaturë terroriste teokratike dhe besoj se për të gjithë ne, demokratë-republikanë, është me të vërtetë një moment reflektimi.

Për vite me radhë, ne kemi heshtur dhe kemi qënë joaktivë ndërsa regjimi iranian ka kryer mizori kundër popullit të tij. Sot, ne nuk mund të lejojmë të jemi të vetëkënaqur. Ne duhet të marrim masa dhe duhet ta bëjmë tani.

Si një e mbijetuar prej gjashtë vitesh në robëri, unë i di shumë mirë tmerret e të qenit në mëshirën e një regjimi brutal. Kam parë dhe përjetuar më të keqen e njerëzimit, por kam parë edhe më të mirën. Kam parë guximin e kolegëve të mi të marrë peng dhe vendosmërinë e atyre që punuan pa u lodhur për lirimin tonë.

Dhe unë besoj se ne mund të bëjmë të njëjtën gjë për popullin e Iranit. Ne mund t’u tregojmë atyre se nuk janë vetëm, se ne qëndrojmë me ta në luftën e tyre për liri dhe demokraci.

Por ne duhet të veprojmë shpejt. Situata në Iran po përkeqësohet me shpejtësi dhe regjimi po bëhet gjithnjë e më agresiv. Nuk mund të presim një tjetër krizë pengjesh apo një masakër tjetër.

Prandaj po ju bëj thirrje të gjithëve që të bashkoheni me mua në këtë luftë. Unë po ju bëj thirrje që të përdorni zërin tuaj, ndikimin dhe burimet tuaja për të mbështetur popullin e Iranit në kërkimin e tyre për liri.

Ne mund ta bëjmë atë. Ne mund të bëjmë një ndryshim. Por ne duhet të veprojmë tani. Nuk mund të lejojmë të heshtim më. Nuk mund të lejojmë të jemi të vetëkënaqur.

Pra, le të qëndrojmë së bashku, demokrato-republikanë, dhe le t’i tregojmë botës se nuk do të tolerojmë mizoritë e regjimit iranian. Le t’i tregojmë popullit të Iranit se ata nuk janë vetëm dhe se ne qëndrojmë me ta në luftën e tyre. Faleminderit.”

1...126127128...727Faqja 127 nga 727