Vala e arrestimeve të familjarëve dhe mbështetësve të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) vazhdon.

Në gjysmën e dytë të nëntorit, njëkohësisht me përvjetorin e protestave të vitit të shkuar, protesta të cilat e shkundën regjimin me themele, Ministria e Inteligjencës dhe forcat e agjentët e saj represivë kanë kryer një varg arrestimesh, veçanërisht mes familjarëve e mbështetësve të PMOI/MEK.

Në Teheran është marrë në shënjestër familja e mirënjohur Vafaii. Pouria Vahidian, 27 vjeç, është gjithashtu mes të arrestuarve të ditëve të fundit. Ai është një i afërm i Saeed Moghimi që është ekzekutuar gjatë masakrës së 1988-ës. Pouria Vahidian ka qenë më parë i burgosur nga viti 2018 në 2020-ën dhe është liruar pas mbarimit të dënimit në prill 2020.

Iran HRM ka raportuar më 15 nëntor mbi arrestimin e disa mbështetësve të tjerë të PMOI/MEK në Kermanshah, Yazd dhe Teheran.

Agjentët e Departamentit të Inteligjencës të Songhor, në provincën Kermanshah, kanë bastisur e plaçkitur rezidencat e disa ish të burgosurve politikë më 11 nëntor 2020. Gjithashtu kanë arrestuar Saeed Asghari, Saeed Samimi, dhe Kasra Bani Amerian dhe i kanë çuar ata në Pavijonin 4 të burgut Evin në Teheran, pas disa orësh marrje në pyetje. Për këta persona nuk kishte dalë asnjë thirrje për të raportuar në burg.

Lajme të tjera tregojnë se edhe të burgosurin politik Hamid Sharif e kanë arrestuar në mes të nëntorit dhe e kanë çuar në pavijonin 4 të burgut Evin. Gjykata Revolucionare e kishte dënuar atë me një vit burg.

Një tjetër i burgosur politik me emrin Sina Zahiri është thirrur për t’u paraqitur në burgun Evin më 14 nëntor, për të filluar dënimin e tij pesë-vjeçar.

Iran Human Rights Monitor i bën thirrje Kombeve të Bashkuara dhe raportuesve specialë, sidomos Raportuesit Special mbi Iranin dhe Komisioneres së Lartë Michelle Bachelet që të dërgojnë një delegacion ndërkombëtar në Iran për të vizituar burgjet e Iranit dhe sidomos për t’u takuar me të burgosurit politikë.

Forcat e sigurisë shkatërrojnë shtëpinë e një nëne të pamartuar e të papunë në Bandar Abbas

Raportim nga PMOI/MEK

Iran, 20 nëntor 2020—Në periferi të qytetit jugor Bandar Abbas të Iranit jetonte një grua e varfër, e pamartuar dhe e papunë në një shtëpi të vogël të bërë vetë, së bashku me fëmijët e saj. Por bota iu shemb asaj të mërkurën, më 18 nëntor, kur agjentët e sigurisë ia bastisën dhe shkatërruan shtëpinë me argumentin se ajo nuk kishte leje nga qeveria për të jetuar atje. E mbetur pa strehë dhe pa asnjë perspektivë për jetën, gruaja është vetë-flijuar pas këtij incidenti.

Ky është një tjetër shembull i mungesës së tolerancës së regjimit dhe trajtimit brutal që ai u bën miliona njerëzve të varfër e në nevojë në Iran. Disa nga vendasit që ishin të pranishëm në vendngjarje, e filmuan incidentin dhe e postuan atë në rrjetet sociale, gjë që ka shkaktuar një valë zemërimi publik.

Zyrtarët e regjimit e mohojnë përgjegjësinë

Si përgjigje, kryegjyqtari i regjimit Ebrahim Raisi është përpjekur ta shpëtojë veten nga zemërimi i popullit duke i bërë thirrje prokurorit të provincës Hormozgan që ta hetojë incidentin. Pas komenteve të Raisi-t, zyrtarë dhe organe të tjera të regjimit e ndoqën shembullin e tij dhe u përpoqën ta hiqnin nga supet përgjegjësinë duke ia vënë fajin kryebashkiakut të qytetit, oficerëve të papërgjegjshëm të policisë dhe kujtdo tjetër përveç vetes. Prokurori i Bandar Abbas pretendon se ka krijuar një dosje për incidentin.

Ndërkohë Raisi, i cili është famëkeq për rolin kryesor që ka luajtur në ekzekutimin e mijëra të burgosurve politikë, shtiret tani sikur i vjen keq për po ata njerëz jetët e të cilëve ai dhe zyrtarë të tjerë të regjimit i kanë shtyrë drejt varfërisë dhe mjerimit.

Të riun e burgosur Mohammad Dowji, 19 vjeç, e kanë torturuar për vdekje rojat e burgut Amirabad në Gorgan më 18 nëntor 2020. Atë e kishin burgosur për shkak se ishte përfshirë në një përleshje. Djali ishte nga fshati Odak Dowji në AghGhala të provincës Gorgan, në Iranin verior.

Një nga të burgosurit e këtij burgu ka thënë: “Në burg shpërtheu një përleshje. Për ta ndëshkuar Mohammad-in, rojat e burgut e zhveshën atë dhe ia lidhën duart e këmbët. E varën nga tavani në të ftohtë dhe e rrahën deri sa ai humbi ndjenjat. Pastaj i hodhën ujë të ftohtë përsipër. E bënë këtë përpara gjithë të burgosurve në mënyrë që të na bëhej mësim. Fatkeqësisht, Mohammad nuk mundi ta duronte torturën dhe ndërroi jetë në mëngjes.”

Ky i burgosur shtoi se autoritetet e burgut i kanë shtuar masat e sigurisë në burgun Amirabad pas këtij incidenti dhe kanë vënë kufizime të tjera mbi gjithë të burgosurit. Nuk i kanë lejuar të largohen asnjë nga të burgosurit që e kanë mbaruar periudhën e dënimit.

Burgu Evin

Raportim nga PMOI/MEK

—Në përvjetorin e kryengritjes më të madhe në Iran që nga revolucioni i 1979-ës, të burgosurit politikë në qytete të ndryshme bënë homazhe për dëshmorët e këtyre protestave mbarëkombëtare.

“Kryengritja e nëntorit 2019 është një nga rebelimet më të mëdha popullore kundër diktaturës në Iran dhe përgjigjja më e fortë ndaj katër dekadave të vrasjeve e korrupsionit të regjimit të mullahëve,” shkruan një grup të burgosurish politikë nga burgu Evin në një letër të hapur. “Kjo kryengritje do të mbetet e gdhendur përgjithmonë në historinë e Iranit.”

Protestat filluan pasi regjimi i rriti papritmas çmimet e gazolinës. Por ajo që nisi si demonstrata kundër mallrave të shtrenjta u shndërrua shpejt në protesta anti-regjim të cilat u përhapën në mbi 190 qytete. Demonstruesit bënin thirrje për përzënien e mullahëve. Një ndjenjë shumë-dekadëshe inati dhe zemërimi ndaj represionie e korrupsionit të regjimit u kthye në një shpërthim shoqëror i cili i shkundi themelet e pushtetit poshtë këmbëve të mullahëve. Regjimi ia doli ta ruante pushtetin vetëm me anë të një shtypjeje brutale që shkaktoi vdekjen e mbi 1,500 protestuesve.

• Kryetari i Këshillit të Qytetit të Teheranit: Sipas zyrtarëve të Ministrisë së Shëndetësisë, ekziston rreziku i arritjes së 1,000 vdekjeve në ditë së shpejti. Taskforca e Koronavirusit (NCCT), ku presidenti ka fjalën e fundit. Guvernatori i Teheranit, NCCT, Ministri i Shëndetësisë, anëtarët e Komitetit Shkencor të COVID-19, deputetët, dhe anëtarët e Komitetit të Shëndetit në Parlament, së bashku me ekspertët e shëndetësisë ngulin këmbë për një mbyllje të qytetit. Presidenti thotë fjalën e fundit në NCCT. Atëherë, kush është ai që kundërshton, që nuk e njihka askush?” (Tasnim, 15 nëntor 2020)
• Anëtari i Këshillit të Qyetetit të Teheranit: Të gjithë janë dakord, atëherë pse nuk është mbyllur Teherani? Edhe sa të tjerë duhet të vdesin deri sa ta mbyllim qytetin? Çfarë kërkon qeveria? Pse kaq shumë mungesë transparence? Çfarë duhet të ndodhë që të themi se kemi arritur në pikën e krizës? (Agjencia e lajmeve Mehr, 15 nëntor 2020)
• Deputet i Parlamentit: Në mbarë botën vdesin 240 nga çdo 10,000 pacientë të infektuar. Ndërsa në Iran, kjo shifër është 500 nga çdo 10,000. (Radio shtetërore, 15 nëntor 2020)
• Deputet i parlamentit nga Borujerd: Masakra e shkaktuar nga Koronavirusi po rritet ditë pas dite. (Radio shtetërore, 15 nëntor 2020)
• Universiteti i Shkencave Mjekësore në Kerman: Sistemi i shëndetësisë mund të mos jetë në gjendje të përgjigjet më dhe vdekjet mund të arrijnë në një pikë ku sistemi i varrosjeve të mos mundë t’i varrosë më të vdekurit. (IRNA, 15 nëntor 2020)
• Universiteti i Shkencave Mjekësore në Azerbaixhanin Perëndimor: Mesatarisht në provincë vdesin 35 deri në 40 pacientë me koronavirus. (agjencia e lajmeve Mehr, 15 nëntor 2020)

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI / MEK) shpalli këtë mbasdite, më 15 nëntor 2020, se koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 155,500 njerëzve në 465 qytete të Iranit.