Të mërkurën, autoritetet iraniane ekzekutuan shtatë të burgosur në burgun Gohardasht, në Karaj. Mes të ekzekutuarve ishte një nënë 42-vjeçare e dy fëmijëve. Të hënën, më 15 shkurt, regjimi kreu dy ekzekutime të tjera në Birjand. Dy ditë më parë, një i burgosur ishte varur në Meshginshahr. Kështu, në vetëm pesë ditë, regjimi iranian ka ekzekutuar të paktën dhjetë të burgosur në pjesë të ndryshme të Iranit. Vlen të përmendet se regjimi i kryen shumë ekzekutime në fshehtësi, dhe numri i vërtetë i ekzekutimeve mund të jetë shumë më i lartë. Sipas raporteve të marra nga brenda Iranit, shumë të burgosur janë transferuar në izolim për t’u përgatitur për ekzekutimin.
Banorët e zemëruar në Sisakht të Iranit jug-perëndimor kanë protestuar ndaj minimizimit nga ana e zyrtarëve dhe televizionit shtetëror të dëmeve të shkaktuara nga një tërmet i shkallës 5.6 që ktheu në rrënoja shumë shtëpi.
Tërmeti tronditi qytetin jug-perëndimor Sisakht dhe fshatrat përreth mbrëmjen e 17 shkurtit. Agjencitë shtetërore të lajmeve shpallën 64 të plagosur dje, 25 prej të cilëve janë transferuar në spitale. Tërmeti preku një zonë me diametër 10km nga epiqendra.
Një faqe lokale interneti ka thënë se zyrtarët i kanë minimizuar dëmet kur kanë transmetuar raportet fillestare në televizionin shtetëror IRIB TV. Raporti kritikon autoritetet për llogaritjet e tyre të gabuara.
Ka patur dhjetëra ekzekutime ditët e fundit në Iran nën regjimin e mullahëve, dhe kjo është shenjë e përkeqësimit të situatës së të drejtave njerëzore. Më 17 shkurt, regjimi iranian vari të paktën shtatë njerëz, duke përfshirë një grua me emrin Zahra Esmaili. Zahra Esmaili ishte gruaja e 114-të e ekzekutuar gjatë mandatit të Hassan Rouhani-t si President gjoja “i moderuar” i regjimit.
Avokati i Zahra Esmaili-t, Omid Moradi, ka zbuluar se regjimi e ka varur trupin e pajetë të Esmaili-t pasi ajo kishte vdekur që më parë për shkak të një ataku në zemër. Ai tha gjithashtu se përpara Zahra-së ishin ekzekutuar të paktën 16 njerëz, jo 6.
“Sot pashë çertifikatën e vdekjes të Zahra Esmaili. Aty deklarohet arresti kardiak si shkak i vdekjes sepse 16 burra ishin varur përpara syve të saj dje. Zahra-së i pushoi zemra, dhe vdiq para se ta çonin në trekëmbësh,” shkruan Omid Moradi.
Që kur Rouhani është bërë president i regjimit, ka patur mbi 4,000 ekzekutime. Rouhani dhe Ministri i Jashtëm Mohammad Javad Zarif i mbrojnë dhunimet që regjimi u bën të drejtave të njeriut, madje Zarif e quan regjimin “demokracia më e madhe” në Lindjen e Mesme.
Ekzekutimet e ditëve të fundit në Iran nuk do të jenë të fundit fare. Amnesty International deklaroi më 18 shkurt se regjimi iranian po bëhet gati të ekzekutojë dy të burgosur të etnisë Baluch.
Bob Blackman, Anëtar i Parlamentit nga Mbretëria e Bashkuar, ka lëshuar një deklaratë më 19 shkurt, në emër të Komitetit Ndërkombëtar të Parlamentarëve për një Iran Demokratik, deklaratë ku dënon mosveprimin e Bashkimit Europian përballë terrorizmit shtetëror të regjimit iranian, sidomos pas faktit që një gjykatë belge më 4 shkurt dënoi diplomatin terrorist të Iranit, Assadollah Assadi, me 20 vite burg për tentativën e tij për të shpërthyer një bombë në tubimin e opozitës në 2018-ën, në Francë.
“Komiteti Ndërkombëtar i Parlamentarëve për një Iran Demokratik dënon fuqishëm mosveprimin e Mbretërisë së Bashkuar dhe BE-së në vijim të dënimit të një diplomati iranian dhe bashkëpunëtorëve të tij në Belgjikë, për akuzën e terrorizmit dhe për planifikimin e shpërthimit të një bombe në tubimin Irani i Lirë, të organizuar nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) në Paris, në qershor 2018,” lexon deklarata.
“Komiteti Ndërkombëtar i Parlamentarëve për një Iran Demokratik u bën thirrje Ministrave të Jashtëm të BE-së që të bien dakord në takimin e tyre në Bruksel më 22 shkurt 2021 për t’i pezulluar lidhjet diplomatike me Iranin dhe vizitat zyrtare ministeriale dypalëshe drejt Iranit apo nga Irani, deri sa regjimi t’i japë fund terrorizmit të tij shtetëror,” shton deklarata.
Avokati i një gruaje të ekzekutuar ditët e fundit në Iran tha të premten se autoritetet e kanë varur klienten e tij ndonëse ajo kishte pësuar një infarkt fatal përpara ekzekutimit.
Në një postim në Facebook të premten, por që më vonë është fshirë, Omid Moradi tha se Zahra Esmaili kishte pësuar një infarkt fatal pasi kishte parë varjen e 16 burrave para saj, dhe autoritetet kanë varur trupin e saj të pajetë. Ai tha se në çertifikatën e vdekjes të Esmaili-t deklarohet “arresti kardiak” si shkaku i vdekjes.
“Deklarohet arresti kardiak si shkak i vdekjes sepse dje, 16 burra janë varur përpara syve të saj. Zahra-së i ndaloi zemra dhe vdiq para se ta çonin në trekëmbësh,” shkruan Moradi.
“Ata varën trupin e pajetë të saj, dhe nëna e viktimës, Fatemeh Asal-Mahi, i ra vetë me shqelm stolit nën këmbët e saj në mënyrë që ta shihte kufomën e nuses së djalit të saj në trekëmbësh qoftë edhe për pak sekonda.”
Zahra Esmaili, nënë e dy fëmijëve, është shpallur fajtore për vrasjen e të shoqit i cili ishte agjent i lartë në Ministrinë e Inteligjencës, sipas Omid Moradi.
Ajo është varur mëngjesin e së mërkurës, 17 shkurt 2021, në burgun Rajaei Shahr të Karaj, në perëndim të kryeqytetit Teheran.
Zahra Esmaili ka qenë viktimë e dhunës në familje dhe e kishte vrarë të shoqin për vetë-mbrojtje. Bashkëshorti i saj, një zyrtar i lartë i inteligjencës, e rrihte shpesh atë.
Zahra-në e kishin transferuar në izolim së bashku me 10 të burgosur të tjerë të dënuar me vdekje të hënën, më 15 shkurt, për ta përgatitur për ekzekutim. Ajo e kishte vuajtur dënimin në burgun famëkeq Qarchak.
IrajHarirchi, Zëvendës Ministër i Shëndetësisë i regjimit: Duhet të supozojmë që mutacioni britanik i COVID-19 është përhapur në mbarë vendin. Është parë më shumë në provincat Teheran, Alborz, Khuzestan, dhe Qazvin. (agjencia e lajmeve Mehr, 18 shkurt 2021)
Minoo Mohraz, anëtare e Taskforcës Kombëtare për Luftimin e Koronavirusit (NCCT): Ritmi i përhapjes së COVID-19 po shtohet në mënyrë të konsiderueshme. Duhet të bëhemi gati për valën e katërt në vend. (media shtetërore Khabarfori Online, 19 shkurt 2021)
Kryetari i Organizatës Mjekësore: Vonesat në përgatitjen e vaksinës mund të vënë në rrezik shëndetin e njerëzve. Vaksinimi duhet të jetë prioritet për personat në pushtet, pavarësisht çështjeve politike. (media shtetërore Salamat, 19 shkurt 2021)
Të mërkurën, Komiteti Ndërkombëtar në Kërkim të Drejtësisë nxori një deklaratë që qorton heshtjen europiane lidhur me dënimin nga një gjykatë belge të Assadollah Assadi-t, një diplomat i lartë iranian i cili ka drejtuar një operacion që kishte për qëllim shpërthimin e një bombe në një tubim masiv të emigrantëve iranianë pranë Parisit. Është një fatkeqësi e madhe që kjo organizatë e ka ndier nevojën për ta lëshuar këtë deklaratë, duke patur parasysh që nuk është e para e llojit të vet, dhe reflekton mospërfilljen me sa duket të qëllimshme ndaj këshillave politike që janë ofruar gjatë javëve të mëparshme nga dhjetëra parlamentarë e ish-zyrtarë të qeverive europiane.
Deklarata e re përsërit një argument që është përmendur shumë herë edhe gjatë gjyqit: “nuk mund të ketë asnjë dyshim që skandali terrorist i Assadi-t ka qenë i planifikuar dhe urdhëruar nga rangjet më të larta të regjimit, duke përfshirë Liderin Suprem Ajatollah Ali Khamenei, presidentin Hassan Rouhani, ministrin e jashtëm Javad Zarif dhe Ministrin e Inteligjencës Mahmoud Alavi.” Provat për këtë përfundim janë të shumta, dhe përfshijnë faktin e thjeshtë që Assadi, si konsullor i tretë në ambasadën e Iranit në Vienë, duhet të ketë patur kontakte të ngushta me diplomatë të rangjeve më të larta si vetë Zarif, dhe kjo e bën të pamundur që Ministria e Jashtme të mos ketë patur dijeni për veprimtaritë e tij.
Për më tepër, qëllimi i këtij komploti terrorist përputhej me një obsesion të vjetër të vetë regjimit iranian. Ai këkonte të pengonte eventin me rëndësi më të madhe simbolike të organizuar nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) dhe të vriste udhëheqësen e këtij koalicioni, Maryam Rajavi. Grupi kryesor përbërës i NCRI-së është Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK), dhe në janar 2018, Khamenei e quajti publikisht këtë grup si forca kryesore shtytëse prapa kryengritjes që po zhvillohej atëherë kundër sistemit në pushtet. Që nga ajo kohë, zyrtarë të lartë iranianë i kanë paralajmëruar vazhdimisht mbështetësit e tyre për perspektivën e qartë për trazira të reja, dhe në nëntor 2019, një tjetër lëvizje protestuese e eklipsoi të parën, duke u përhapur menjëherë në gati 200 qytete të mëdha e të vogla.
Një zyrtar i lartë i Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) ka lënë të kuptohet se kjo organizatë famëkeqe terroriste po përgatitet të shtypë protestat e ardhshme me urdhër të Udhëheqësit Suprem të regjimit. Në një takim me përfaqësuesin e liderit suprem në provincën veri-lindore Khorasan Jugor, Gholamhossein GheibParvar, Zëvendës Komandanti i Bazës së Sigurisë Imam Ali, tha se IRGC do të merret me çështjet e sigurisë më shumë se më parë.
“Udhëheqësi Suprem ka thënë se dëshiron siguri nga IRGC, kështu që aktualisht IRGC po merret me çështje të ndryshme të sigurisë më me zell sesa më parë,” tha ai në komentet e publikuara nga agjencia shtetërore e lajmeve Fars më 15 shkurt.
Ai la të kuptohej gjithashtu se IRGC po përgatitet të veprojë kundër protestave të ardhshme.
“Armiku përdor çdo mundësi për të prishur situatën e brendshme të vendit, kështu që duhet të jemi gati për këtë,” theksoi ai.
Baza e Sigurisë Imam Ali ka për detyrë të komandojë e të shpërndajë “Batalionet” e IRGC-së përreth Iranit. Këto batalione përdoren si forca speciale për të shtypur protestat. Batalionet Imam Ali janë krijuar në 2011-ën, pas suksesit të batalioneve të tjera të IRGC-së në frenimin e protestave madhore të 2009-ës.
Një raport tronditës nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), i publikuar më 18 shkurt, ofron prova të mëtejshme se aparati diplomatik i regjimit iranian është i përfshirë në mënyrë të paligjshme në propagandë, spiunazh, dhe terrorizëm kundër anëtarëve të Rezistencës Iraniane.
Në një letër drejtuar Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së, Hadi Sani-Khani, ish-anëtar i Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), ka përshkruar se si, pas largimit nga MEK në Shqipëri, është rekrutuar nga ambasada e regjimit iranian në Tiranë dhe është përdorur nga Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) e regjimit. Sani-Khani ia ka dërguar një kopje të letrës edhe Komitetit të Sigurisë dhe Anti-terrorizmit të NCRI.
“Për katër vite rashë në kurthin e ngritur nga Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) e regjimit iranain dhe ambasada iraniane në Shqipëri,” shkruan Sani-Khani në këtë letër.
Pas largimit nga radhët e MEK në 2016-ën, Sani-Khani u kontaktua menjëherë nga Ebrahim Khodabandeh, një agjent i njohur i MOIS, dhe u nxit të shkonte në ambasadën iraniane në Tiranë. Atje i thanë se, nëse donte të kthehej në Iran, do t’i duhej të bashkëpunonte me regjimin kundër MEK.
Thirrje për veprim për të shpëtuar të burgosurit e dënuar me vdekje,
Referojini abuzimet ndaj të drejtave njerëzore tek Këshilli i Sigurimit i OKB-së, kërkojuni llogari liderëve të regjimit
Mëngjesin e së mërkurës, 17 shkurt 2021, regjimi klerikal vari shtatë të burgosur në burgun Gohardasht të Karaj. Mes këtyre të burgosurve ishte Zahra Esmaili, 42 vjeç, nënë e dy fëmijëve të cilën e kishin transferuar nga burgu Qarchak në Gohardasht.
Regjimi vari gjithashtu dy të burgosur të etnisë Baluch në Burgun Qendror të Birjand të hënën. Një tjetër i burgosur u ekzekutua në burgun Meshkinshahr të shtunën, më 13 shkurt 2021. Kështu, brenda vetëm pesë ditëve janë ekzekutuar 10 të burgosur në qytete të ndryshme.
Në mesin e krizave të pashërueshme të brendshme e ndërkombëtare, regjimi klerikal i ka shtuar torturat dhe ekzekutimet, të cilat janë e vetmja rrugë shpëtimi për të. I gjendur përballë zemërimit dhe protestave popullore, ky regjim nuk mund të mbijetojë as edhe një ditë të vetme pa represion e ekzekutime.
Rezistenca Iraniane i bën thirrje edhe një herë Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së, Komisioneres së Lartë të OKB-së për të Drejtat e Njeriut, Këshillit të Sigurimit të OKB-së, si dhe të gjitha organizatave që mbrojnë të drejtat e njeriut, që të veprojnë urgjentisht për t’ua shpëtuar jetën të burgosurve të dënuar me vdekje dhe që të dërgojnë një delegacion ndërkombëtar i cili të vizitojë burgjet iraniane dhe të takohet me të burgosurit, sidomos ata që presin ekzekutimin. Çështja e abuzimeve tronditëse e sistematike ndaj të drejtave njerëzore në Iran duhet t’i referohet Këshillit të Sigurimit të OKB-së, dhe liderët e regjimit iranian duhet të përballen me drejtësinë për katër dekada krime kundër njerëzimit.