Javën e shkuar, regjimi iranian shpalli që po fillonte punën për pasurimin e uraniumit deri në 60 përqind. Në shërbim të këtij qëllimi, tha Zëvendës Ministri i Jashtëm Abbas Araqchi, “1,000 centrifuga të tjera me kapacitet 50 përqind më të madh do t’u shtohen makinerive ekzistuese në Natanz.” Kjo deklaratë nënvizon faktin që Teherani po i vazhdon, madje po i përshpejton shkeljet e tij ndaj Planit të Përbashkët Gjithëpërfshirës të Veprimit në po të njëjtën kohë kur partnerët e tij europianë në negociata po bëjnë çfarë të jetë e mundur për ta rikthyer në fuqi këtë pakt bërthamor të 2015-ës.
Kërcënimi për pasurim deri në 60 përqind është konfirmimi më i fundit për faktin që Irani nuk i merr negociatat seriozisht. Që kur u shfaq perspektiva e rikthimit të SHBA tek JCPOA, zyrtarët iranianë kanë këmbëngulur që sanksionet amerikane duhet të hiqen menjëherë dhe plotësisht, pa marrë parasysh statusin e shkeljeve gjithëpërfshirëse të paktit nga ana e Teheranit.
Zëvendës Sekretarja amerikane e Shtetit, Ëendy Sherman, tha gjatë seancës së saj të konfirmimit: “Faktet në terren kanë ndryshuar, gjeopolitika e rajonit ka ndryshuar, kështu që rruga që duhet ndjekur duhet të ndryshojë gjithashtu.” Një koment i tillë bëhet edhe i rëndësishëm nga fakti që Sherman ka qenë udhëheqëse e skuadrës amerikane në negociatat kur JCPOA po merrte formë nën administratën Obama. Nëse ajo e pohon nevojën për ndryshim, atëherë Teherani nuk ka se si të shpresojë që ta bindë botën se ka më shumë vlerë status quo-ja. E megjithatë, është pikërisht kjo ajo që Teherani po përpiqet të bëjë, për arsyen e thjeshtë që regjimi iranian nuk ka alternativë tjetër.
Sigurisht, Teherani do të kishte patur plot mundësi të tjera nëse do të kishte qenë ndonjëherë i gatshëm të negocionte në mirëbesim. Por ngurrimi i regjimit për të hedhur edhe një hap të vogël larg pozicionit që ka marrë që më përpara është dëshmi për faktin që kushtet e JCPOA-së ishin maksimumi absolult që Teherani do të kishte qenë i gatshëm të pranonte ndonjëherë. Kjo duhet të na alarmojë, duke marrë parasysh edhe se tërheqja e SHBA-së nga kjo marrëveshje në maj 2018 u mbështet nga një numër i madh komentatorësh e politikëbërësish, si brenda SHBA, ashtu edhe tek aleatët e tyre, veçanërisht në Lindjen e Mesme.
Të paktën 84 njerëz kanë tentuar të vrasin veten vetëm brenda një dite në kryeqytetin iranian, Teheran, sipas agjencisë shtetërore të lajmeve Rokna.
Nga e enjtja, 15 prill, deri të premten, 16 prill, janë regjistruar 84 tentativa vetëvrasjeje në pjesë të ndryshme të Teheranit, nga të cilat 12 kanë rezultuar në vdekje.
Sipas raportit, tetë njerëz kanë kryer vetëvrasje duke gjymtuar veten, tre duke u vetë-varur, 15 me helmim dhe 11 me anë të mbidozës së drogës.
Raporti thotë se 58 viktima janë dërguar në spital pas tentativës për vetëvrasje, dhe 14 kanë refuzuar të shkojnë në spital. Njëri vdiq në vendngjarje, ndërsa të tjerët nuk kishin nevojë të dërgoheshin në spital.
Të paktën 10 deri në 12 njerëz kanë vdekur dhe 74 janë shpëtuar pas dërgimit në spital.
Regjimi iranian ka filluar ta pasurojë uraniumin me 60 përqind, në përputhje me fushatën e shantazheve bërthamore të mullahëve.
Zëvendës Ministri i Jashtëm i mullahëve, Abbas Araqchi, kishte shpallur më përpara se “1,000 centrifuga të tjera me kapacitet 50% më të madh do t’u shtohen makinerive ekzistuese në Natanz, krahas zëvendësimit të makinerive të dëmtuara.”
Fakti që përmendi makineritë e dëmtuara ishte një pohim i faktit që në fillim të javës, në kompleksin e fortifikuar bërthamor në Natanz ishte thyer siguria. Sabotazhi në këtë kompleks ishtë një shenjë e qartë e dobësisë së regjimit iranian, gjë që e ka bëër pa dyshim Teheranin edhe më të dëshpëruar për të prezantuar një imazh të fortë.
Komuniteti ndërkombëtar, kryesisht Bashkimi Europian, duhet të bëjë kujdes në mënyrën se si u përgjigjet provokimeve të regjimit, duke filluar nga kërcënimi i pasurimit të përshkallëzuar në Natanz e në komplekse të tjera. Sigurisht që këto kërcënime duhet të merren seriozisht, por jo aq seriozisht saqë entitetet perëndimore të ndihen të detyruara t’i bëjnë Teheranit lëshime të reja me qëllimin që ta nxisin regjimin të tërhiqet.
Pa dyshim që ky është pikërisht rezultati që udhëheqësit e regjimit kanë në mendje. Dhe nëse shtetet e Europës ua japin atë që ata duan, regjimi vetëm sa do të stimulohet edhe më tej që të bëjë gjeste të tjera provokuese sa herë që të jetë nën presion në të ardhmen.
Fakti është që është shumë më e mundshme që Teherani t’i përgjigjet gjuhës së forcës sesa të hyjë në negociata në mirëbesim me komunitetin ndërkombëtar. Pasurimi me 60 përqind nënvizon mungesën e këtij mirëbesimi në të shkuarën, pjesërisht për shkak se reflekton një ritëm përshkallëzimi që u ka ardhur i papritur shumë mbështetësve të paktit bërthamor të 2015-ës me Iranin, dhe pjesërisht për shkak se me sa duket konfirmon objektivat malinje prapa projekteve bërthamore të regjimit iranian, të cilat ai i kishte mohuar me kohë.
Ky përshkallëzim i fundit nuk është aspak e para gjë që e konfirmon këtë. Në fillim të këtij viti, regjimi shpalli se kishte nisur të punonte për prodhimin e metalit uranium. Shumë ekspertë të teknologjisë bërthamore u përgjigjën duke konfirmuar se kjo substancë nuk ka asnjë qëllim tjetër veçse të funksionojë si një komponent kyç në bërthamën e një arme bërthamore. Ky fakt i përforcoi shqetësimet që kishin nisur kur regjimi filloi të operonte centrifuga më të avancuara se sa ato që lejoheshin sipas kushteve të paktit bërthamor, duke e rritur kështu edhe nivelin, edhe shpejtësinë e pasurimit të uraniumit.
Regjimi iranian ka prodhuar uranium të pasuruar me 20 përqind të paktën që nga janari. Në mënyrë që të prodhojë bomba bërthamore, regjimit do t’i duhej të vazhdonte ta pasuronte uraniumin përtej 90 përqind, por siç kanë vënë në dukje edhe ekspertët bërthamorë, për të mbërritur këtu duhet vetëm një hap i shkurtër teknik nga pasurimi me 20 përqind. Makineritë e regjimit kanë nisur tashmë të lëvizin drejt 60 përqindshit, kështu që hapi i kërkuar është edhe më i shkurtër, dhe koha e “shpërthimit” të Teheranit për një armë bërthamore do të jetë edhe më e shkurtër sesa afërsisht dy muajt që citohen në llogaritjet më të fundit.
Bandar Anzali – Veprimtaritë e Njësive të Rezistencës dhe mbështetësve të MEK, duke bërë thirrje për bojkot të farsës së zgjedhjeve të regjimit – 10 prill 2021
Njësitë e opozitës iraniane brenda Iranit kanë bërë thirrje për bojkot të zgjedhjeve presidenciale të regjimit. Më 16 prill 2021, Sekretariati i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) publikoi një deklaratë lidhur me këtë.
“Mes datave 9 dhe 15 prill 2021, mbështetësit e Muxhahedinëve (MEK/PMOI) dhe Njësitë e Rezistencës kanë bërë thirrje për një bojkot mbarëkombëtar të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit duke vendosur postera e afishe, duke shkruar graffiti, dhe duke shpërndarë fletushka në vende publike,” lexon deklarata e NCRI-së.
Në veprimtaritë e tyre, Njësitë e Rezistencës të MEK kanë theksuar se bojkoti mbarëkombëtar i zgjedhjeve është një përgjigje ndaj atyre që qëlluan për vdekje mbi 1500 protestues gjatë protestave mbarëkombëtare të Iranit në nëntor 2019.
Një nuse 17-vjeçare fëmijë u vetë-flakërua dhe vdiq në Gonbad Kavus, Irani verior pasi fëmija i saj vdiq.Sipas faqes në internet të të drejtave të njeriut Tuhra, vajza u identifikua si Behnaz G.“Behnaz u martua kur ishte 15 vjeç dhe lindi një fëmijë vitin e kaluar. Foshnja tre muajshe vdiq në një aksident. Pas kësaj, ajo u depresionua thellë, ”tha një burim i informuar.Ky nuk është një rast i izoluar. Në fund të marsit, një vajzë 15-vjeçare e cila ishte martuar kohët e fundit bëri vetëvrasje në Taybad, në verilindje të Iranit duke marrë tableta orizi, një lloj pesticidi. Në një rast tjetër më 18 mars, një grua 20-vjeçare e identifikuar si Sahar Fakheri në Qarkun Boyer-Ahmad, Irani jugperëndimor, vrau veten sepse ishte e detyruar të martohej me kushëririn e saj. Ajo vrau veten me një pushkë gjuetie kur ishte vetëm në shtëpi.
Qytetet iraniane përsëri dëshmuan protesta nga pensionistët dhe pensionistët e zemëruar të enjten. Tubimi i së enjtes ishte raundi i 11-të i tubimit mbarëkombëtar të pensionistëve në tre muajt e fundit. Cili është mesazhi kryesor i këtyre protestave të vazhdueshme në Iran?Në Teheran, pensionistët dhe pensionistët marshuan nga parlamenti drejt “Organizatës së Planifikimit dhe Buxhetit”. Ata po brohorisnin:“Ne ndajmë të njëjtat probleme; bashkohu me ne,”“Ne nuk do të votojmë më; ne nuk kemi parë ndonjë drejtësi, ”“Ne nuk do të votojmë më; kemi dëgjuar mjaft gënjeshtra ”,”Vetëm duke dalë në rrugë, ne mund të marrim të drejtat tona,””Tavolinat tona janë boshe, mjafton shtypja,””Mjaft me premtime boshe, tryezat tona janë boshe.”Të enjten, një grup investitorësh të plaçkitur zhvilluan një tubim përpara Bursës së Teheranit. Ata brohorisnin parrulla të tilla si “Vdekje Rouhanit”, presidentit të regjimit dhe “Ne nuk do të votojmë më; ne nuk kemi parë ndonjë drejtësi. ”Regjimi iranian ka dy mundësi përballë protestave të përsëritura, të cilat ishin zvogëluar për shkak të shpërthimit të koronavirusit për dhjetë muaj. Së pari, shtypni brutalisht këto protesta, të cilat, meqenëse shoqëria është e ndezur, i intensifikon këto protesta. Një shembull i mirë është kryengritja e fundit në Sistan dhe Baluchestan, ku regjimi hapi zjarr mbi një grup të derëtarëve protestues të karburantit. Si rezultat, vendasit e zemëruar mësynë qendrat e shtypjes.
E marta shënoi fillimin e muajit të shenjtë të Ramazanit. Shumë iranianë e filluan këtë muaj me tavolina të zbrazëta dhe u përballën me çmime të larta. “Një vështrim në raportin e Qendrës Statistikore të Iranit tregon rritjen e shpenzimeve gjatë Ramazanit për iranianët”, shkroi të enjten gazeta shtetërore Aftab-e Yazd . Sipas Aftab-e Yazd, raportet e Qendrës Statistikore “krahasojnë çmimet e mallrave bazë me 2019, duke treguar një rritje 100% të nevojave themelore të njerëzve.”Në një situatë të tillë, Aftab-e Yazd pranon se shumë familje hanë vetëm një vakt në ditë në Sahar dhe nuk mund të përballojnë një vakt tjetër për iftarin e tyre. Çmimi i mishit të qengjit tani është 160 mijë tomanë për kilogram, cmimi i mishit të qengjit është 185 mijë tomanë, dhe kur është në mungesë cmimi i tij është 210 mijë euro. Shumë familje nuk kanë mundësi të blejnë këto artikuj për shkak të fuqisë së dobët financiare. ”
Zanjan dhe Tabriz – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – “Maryam Rajavi: Bojkoti mbarëkombëtar i popullit iranian të zgjedhjeve të ardhshme të rreme është ana e kundërt e kryengritjeve të njerëzve” – Prill 9, 2021
Aktivitetet mbarëkombëtare të mbështetësve dhe njësive të rezistencës së MEK:“Vota jonë është ndryshimi i regjimit, po për një republikë të zgjedhur në mënyrë demokratike”Midis 9 dhe 15 Prill 2021, mbështetësit e Muxhahedinëve (MEK / PMOI) dhe Njësitë e Rezistencës bënë thirrje për një bojkot në të gjithë vendin për zgjedhjet e rreme presidenciale të regjimit duke postuar parulla e pankarta dhe duke shpërndarë fletëpalosje në vende publike. Përveç pjesëve të ndryshme të Teheranit, këto aktivitete ndodhën në Isfahan, Karaj, Ahvaz, Abadan, Mashhad, Shiraz, Rasht, Tabriz, Zanjan, Kermanshah, Yazd, Kerman, Ilam, Qazvin, Khorramabad, Bandar Anzali, Tonekabon, Yasuj , Torbat-e Jam, Birjand, Bijar, Neyshabur, Langarud dhe Bukan.Parulla në pankarta, mbishkrime dhe banderola që kërkonin bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit përfshinin: “Maryam Rajavi: bojkot në të gjithë vendin e zgjedhjeve, një përgjigje ndaj vrasësve të 1.500 dëshmorëve të kryengritjes së nëntorit 2019”, “Maryam Rajavi: Populli iranian Bojkotimi mbarëkombëtar i zgjedhjeve të ardhshme të rreme është ana e kundërt e kryengritjeve të njerëzve “, ” Massoud Rajavi: “Jo për diktaturën fetare, po për një republikë të zgjedhur në mënyrë demokratike “,” Massoud Rajavi: Vota jonë është ndryshimi i regjimit dhe bojkoti i zgjedhjeve të rreme “,” Bojkotimi i farsës zgjedhore është një detyrë patriotike “,” Vota jonë është ndryshimi i regjimit, po për një republikë të zgjedhur në mënyrë demokratike “,” Kryengritja dhe rrëzimi i regjimit po afrohet “, “Demokracia, liria me Maryam Rajavi “, “Poshtë Khamenei, rroftë liria”, “Zgjedhjet e rreme presidenciale nuk kanë legjitimitet në mesin e popullit iranian”, “Ushtria e të uriturve përpara rebelimit dhe kryengritjes” dhe “Poshtë Khamenei”.
Teheran – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – 9 – 14 Prill 2021
Teheran – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit. – 10 prill 2021
Teheran – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – 12 Prill 2021 Teheran – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – 13 Prill 2021 Shiraz – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit. “Kryengritja dhe rënia në pritje të regjimit klerikal” – 13 Prill 2021
Karaj – “Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit. – ”Maryam Rajavi: bojkotimi mbarëkombëtar i zgjedhjeve, një përgjigje ndaj vrasësve të 1500 dëshmorëve të kryengritjes së nëntorit 2019” – 12 Prill 2021
Bandar Anzali – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – 10 Prill 2021 Qazvin – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – 9 – 12 Prill 2021 Ilam – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e rreme të regjimit “Bojkotimi i farsës zgjedhore është një detyrë patriotike” – “Bojkotimi i farsës zgjedhore është një detyrë patriotike” – 13 Prill 2021
Mashhad – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – Maryam Rajavi: Bojkotimi mbarëkombëtar i popullit iranian i zgjedhjeve të ardhshme të rreme është ana e kundërt e kryengritjeve të njerëzve” – 12 Prill – 13, 2021 Neyshabur dhe Khorramabad – Aktivitetet e njësive të rezistencës, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – “Massoud Rajavi: Bojkotimi i farsës zgjedhore është një detyrë patriotike” – 9-10 Prill 2021 Isfahan – Aktivitetet e njësive të rezistencës dhe mbështetësit e MEK, duke bërë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – “Massoud Rajavi: Bojkotimi i farsës zgjedhore është një detyrë patriotike” – 13 Prill 2021
Mediat shtetërore kanë raportuar se tetë persona, përfshirë një grua, janë dënuar me goditje kamxhiku nga Drejtësia e Iranit.
Agjencia e lajmeve ROKNA raportoi dje se një burrë dhe një grua në Mashhad të Iranit veri-lindor janë dënuar me 74 goditje kamxhiku secili, krahas dënimit me burg, nga Gjykata Penale e Mashhad, për vjedhje.
Sipas raportit, burri, i identifikuar vetëm me emrin e tij Hossein, është akuzuar për dy vjedhje dhe dënuar me 10 vite burg e 74 goditje me kamxhik. Gruaja e tij Zahra është akuzuar për një vjedhje dhe është dënuar me katër vite burg dhe 74 goditje kamxhiku.
Dje, Zëdhënësi i Gjyqësorit në Iran shpalli se gjasthë burra ishin dënuar me goditje kamxhiku dhe me burg për krime financiare, sipas raportimit të djeshëm nga agjencia shtetërore e lajmeve Mehr.
Nuk do të ketë asgjë për të cilën të shkruajmë kur të përfundojë raundi aktual i bisedimeve me regjimin iranian. E shkuara na shërben si mësim; asnjë sasi stimujsh politikë apo ekonomikë nuk do të nxisë ndryshim sjelljeje në regjimin e Teheranit. Kjo sepse sigurimi i mbijetesës dhe ruajtja e hegjemonisë së regjimit mbështeten tek shtypja e popullit dhe sjellja prej shteti vagabond, sjellje që përfshin programin bërthamor.
Si rrjedhojë, investimi në negociata me Teheranin për cilëndo çështje të rëndësishme është si të bësh një vrimë në ujë.
Pavarësisht pikëpamjeve të gjithësecilit lidhur me JCPOA-në në 2015-ën, faktet në terren dhe gjeopolitika e rajonit gjashtë vite më vonë e kanë bërë këtë marrëveshje të pavlefshme. Zyrtarët si në Europë, ashtu edhe në SHBA, po kërkojnë një pakt bërthamor më të gjerë e më të fortë me regjimin sesa Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit (JCPOA) i 2015-ës. Ata duan gjithashtu të adresojnë edhe terrorizmin dhe programin e raketave balistike të regjimit. Por mullahët e Teheranit i kanë refuzuar të dyja këto pika reference, gjë që hedh një dyshim të konsiderueshëm mbi seriozitetin e këtyre bisedimeve.
Por edhe po të mos i marrim parasysh këto fakte, vetë akti i bisedimit në mirëbesim me atë lloj shteti që e mbështet pushtetin e vet tek mohimi, dyfytyrësia, dhe mashtrimi është një përpjekje e kotë.
Diplomacia dhe negociatat janë vegla jetike të menaxhimit të shtetit. Por duke përdorur negociatat për të adresuar larminë e veçantë të kërcënimeve të regjimit, europianët po përpiqen të bëjnë një vrimë në ujë. Kur Chamberlain negocioi Marrëveshjen e Mynihut, ai ishte i verbër ndaj faktit që Hitleri nuk kishte patur kurrë ndërmend ta zbatonte atë marrëveshje, gjë që i bëri negociatat të kota.