Iran: Thirrje për të Hetuar Vdekjen e të Burgosurit Politik Adel Kianpour në Burgun e Ahvazit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

I burgosuri politik Adel Kianpour, i burgosur që nga gushti 2020, vdiq në mënyrë të dyshimtë të shtunën, më 1 janar 2022, pasi vuante nga Koronavirusi dhe pas një greve urie njëjavore në burgun Shiban në Ahvaz. Drejtësia e regjimit klerikal e kishte akuzuar atë për “propagandë kundër shtetit, propagandë në mbështetje të grupeve opozitare, shqetësim të opinionit publik për prishjen e sigurisë kombëtare dhe posedim të dy armëve”.

Adel ishte marrë në pyetje dhe ishte torturuar për disa muaj duke iu mohuar edhe e drejta për avokat. Atij gjithashtu i ishin mohuar edhe vizitat nga familja  për pesë muaj. Thuhet se një vit pas arrestimit të Adelit, gjyqësori i regjimit klerikal kishte vendosur një garanci të madhe prej 22.5 miliardë rialësh për lirimin e tij të përkohshëm, garanci të cilën familja e tij nuk mund ta përballonte.

Në tetor, Adel Kianpour u infektua me Koronavirus, por nuk iu dha trajtim mjekësor. Në shenjë proteste ndaj shtypjes dhe mizorisë së regjimit në pushtet në Iran, ai njoftoi se kishte vendosur të hynte në grevë urie të shtunën, më 25 dhjetor 2021. Në një regjistrim audio, ai tha: “Unë, Adel Kianpour, i burgosur politik, në përputhje me idealet e Kartës së të Drejtave të Njeriut, në emër të kombit dhe në emër të drejtësisë, fillova grevën time të urisë më 25 dhjetor dhe informoj publikun dhe organizatat e të drejtave të njeriut për vendimin tim.”

Rezistenca iraniane fajëson për vdekjen e Adel Kianpour tërësisht regjimin klerikal dhe gjyqësorin e tij dhe u bën thirrje Kombeve të Bashkuara, Bashkimit Europian dhe shteteve të tij anëtare që ta dënojnë me forcë këtë krim. Ai i kërkon Raportuesit Special të OKB-së për situatën e të drejtave të njeriut në Iran të hetojë arrestimin, gjykimin dhe vdekjen e Adel Kianpour në burgun Shiban dhe të bëjë publike rezultatet e hetimit.

 

Iran: Dhunimet e të Drejtave të Njeriut në Vitin 2021, një Vështrim i Shkurtër

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Për popullin e Iranit, viti 2021 përfundoi ndërkohë që situata e të drejtave të njeriut po përkeqësohet në mënyrë drastike. Raporti i mëposhtëm hedh dritë mbi mënyrën se si teokracia në pushtet rriti shtypjen në çdo aspekt të jetës për të ruajtur kontrollin e saj mbi pushtetin.

Raporti vjetor i Iran Human Rights Monitor (Iran HRM) mbi situatën e të drejtave të njeriut në Iran është burimi kryesor për këtë përmbledhje.

Shoqëria e Trazuar e Iranit dhe Formacioni i Ri i Pushtetit të Regjimit

Në vitin 2021, njerëz nga të gjitha sferat e jetës zhvilluan protesta të përditshme në të gjithë Iranin. Përveç kësaj, pati të paktën tre protesta të rëndësishme në tre provinca, Isfahan (në qendër), Khuzestan (në jugperëndim) dhe Sistan e Baluchistan (juglindje). Këto protesta treguan gjendjen gati për të shpërthyer të shoqërisë iraniane.

Për të ruajtur kontrollin, Udhëheqësi Suprem i regjimit iranian, Ali Khamenei, vendosi të shtrëngojë radhët. Në qershor 2021, Khamenei përzgjodhi Ebrahim Raisi, një dhunues famëkeq të të drejtave të njeriut, si president të regjimit. Ai gjithashtu emëroi Gholam-Hossein Mohseni Ejei në krye të Gjyqësorit. Ejei është një kriminel i pamëshirshëm, i cili ka shërbyer si zëvendës i Raisit kur ky i fundit ishte kreu i gjyqësorit nga viti 2019 deri në vitin 2021.

Në vitin 2020, Khamenei emëroi gjithashtu ish-komandantin e Forcave të Sigurisë Shtetërore, Mohammad Bagher Ghalibaf, si Kryetar të një parlamenti të manipuluar. Treshja Raisi, Ejei dhe Ghalibaf kanë vetëm një qëllim: intensifikimin e atmosferës së terrorit dhe represionit për të mbytur çdo formë kundërshtimi. Ky formacion i ri i pushtetit pasqyron gjithashtu paranojën e regjimit përballë kryengritjeve të pritshme të popullit dhe kërcënimit ekzistencial që ato paraqesin për mbijetesën e regjimit.

Shtypja e dhunshme e protestave në muajt e fundit dhe rritja e numrit të ekzekutimeve që nga qershori 2021, janë dëshmi e përkeqësimit të situatës së të drejtave të njeriut në Iran, nga njëra anë, dhe pasqyrojnë dëshpërimin e mullahëve në pushtet nga ana tjetër.

Iran: Protestat Mbarëkombëtare të Mësuesve

Protestat në Iran dhe shtypja e tyre nga regjimi

Protestat shpërthyen në të gjithë Iranin në vitin 2021 për shkak të krizave ekonomike dhe sociale që mundojnë vendin. Tre protesta të mëdha zgjatën deri në disa javë. Më 22 shkurt 2021, protestat shpërthyen në provincën Sistan dhe Baluchistan, në juglindje të Iranit, pas vrasjes nga forcat e sigurisë të regjimit të dhjetëra hamajve të varfër që transportonin karburant. Më 23 shkurt, megjithë praninë e madhe të forcave të sigurisë së regjimit, banorët e qytetit Saravan u ngritën dhe u përleshën me forcat shtypëse të regjimit. Ata gjithashtu sulmuan selinë e guvernatorit.

Si kundërpërgjigje, forcat e regjimit iranian hapën zjarr ndaj vendasve të paarmatosur, duke vrarë të paktën 40 protestues dhe duke plagosur 100 të tjerë.

Më 15 korrik, protestat filluan në provincën Khuzestan, në jugperëndim të Iranit, për shkak të mungesës së madhe të ujit dhe politikave shkatërrimtare të regjimit që kanë krijuar krizën e ujit. Protesta,e cila fillimisht ishte thjesht kundër mungesës së ujit, mori shpejt ngjyrime politike, pasi turmat e njerëzve filluan të thërrisnin parulla kundër regjimit, duke bërë thirrje për përmbysjen e regjimit. Forcat shtypëse hapën zjarr mbi protestuesit e paarmatosur. Njerëzit në disa qytete të tjera anembanë Iranit mbajtën protesta në solidaritet me popullin e Khuzestanit.

Më 26 nëntor, pas ditësh të tëra protestash në shkallë të gjerë, forcat e sigurisë së regjimit sulmuan fermerët dhe banorët në Isfahan, të cilët kërkonin të drejtën e tyre për ujë për vaditje. Forcat e sigurisë përdorën fishekë manovre, duke i qëlluar njerëzit kryesisht në sy. Për pasojë, shumë protestues, kryesisht të rinjtë, humbën shikimin.

Përditësim lidhur me koronavirusin në Iran: Mbi 494,400 vdekje, regjimi deklaron vetëm 159 raste me omicron

Nga
Shkrimtar i stafit
-

The novel coronavirus, also known as COVID-19, has taken the lives of over 494,400 people throughout Iran, according to the Iranian opposition PMOI/MEKKoronavirusi i ri, i njohur edhe si COVID-19, ua ka marrë jetën mbi 494,400 njerëzve në mbarë Iranin, sipas opozitës iraniane PMOI/MEK

Mbi 494,400 njerëz kanë vdekur nga koronavirusi i ri në 547 qytete të shpërndara në të 31 provincat e Iranit, sipas raporteve të mbledhura nga opozita iraniane e quajtur Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK), deri në pasditen e të dielës, me orën lokale, 2 janar. Numri zyrtar i vdekjeve të deklaruara nga regjimi është 131,680, rreth një e katërta e shifrës reale.

Numri i vdekjeve nga koronavirusi në provinca të ndryshme është: 115,600 në Teheran, 34,220 në Isfahan, 29,870 në Khuzestan, 16,360 në Lorestan, 14,448 në Alborz, 13,327 në Kerman, 10,765 në Golestan, 9244 në Kermanshah, 8180 në Hormozgan, dhe 4356 në Khorasan Jugor. Kjo është krahas raporteve të marra nga provincat e tjera.

Ministria e Shëndetësisë e regjimit shpalli të dielën shifrat e fabrikuara nga mullahët për Covid-19 për 24 orët e fundit: 41 vdekje dhe 1510 raste të reja. Gjithashtu, 2658 pacientë janë në terapi intensive dhe 294 nga rastet e reja janë hospitalizuar.

Koronavirusi i ri, i njohur edhe si COVID-19, ua ka marrë jetën mbi 494,400 njerëzve në mbarë Iranin, sipas opozitës iraniane PMOI/MEK

The novel coronavirus, also known as COVID-19, has taken the lives of over 494,400 people throughout Iran, according to the Iranian opposition PMOI/MEK

Ndërkohë që numri i vdekjeve nga koronavirusi në Iran i afrohet shifrës 500,000 për shkak të politikave kriminale dhe plaçkitëse të regjimit, Hossein Salami, kreu i Gardës Revolucionare të regjimit (IRGC), bëri komente mashtruese të dielën. “Armiqtë tanë janë në prag të mposhtjes nga koronavirusi dhe kjo shihet në numrin e lartë të vdekjeve mes tyre. Falë Islamit dhe [udhëheqësit suprem të regjimit Ali Khamenei], mençurisë dhe besimit, ne kemi qenë në gjendje ta luftojmë atë,” tha ai, sipas agjencisë gjysmë zyrtare të lajmeve ISNA.

 

Iran: Thirrje për të Shpëtuar Jetën e të Burgosurit Politik Mehran Gharabaghi

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Ministria e Inteligjencës i bën presion familjes së Mehranit për ta detyruar atë të bashkëpunojë

Duke vepruar me urdhër të Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS), të martën, më 21 dhjetor 2021, gjyqësori i regjimit në Khuzestan ngriti akuza të reja kundër të burgosurit politik Mehran Gharahbaghi, duke përfshirë “korrupsion mbi tokë”, “propagandë kundër shtetit, ” dhe “anëtarësim në Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI).” IRGC e arrestoi z. Gharabaghi më 19 dhjetor 2019 dhe e transferoi atë në burgun Behbahan pasi e kishte marrë në pyetje dhe torturuar për një muaj.

Gharabaghi u transferua papritur nga burgu i Behbahan në Qendrën e Paraburgimit të MOIS në Ahvaz më 12 korrik, dhe kundër tij u ngritën akuza të reja. Më 25 dhjetor 2021, ai u transferua në burgun Sheiban në Ahvaz, duke shkaktuar shqetësime për fatin e tij.

Akuzat e reja u lëshuan nga Seyed-Nasser Taheri-Nasab, një hetues në Degën 3 të “Prokurorisë Publike dhe Revolucionare” të Behbahanit. MOIS ka kërkuar vazhdimisht nga familja e Z. Gharabaghi që t’i bëjë presion atij për t’i braktisur idetë e tij dhe për të bashkëpunuar me MOIS kundër MEK-ut; përndryshe ai do të ekzekutohej. Mehran vuan nga zemra për shkak të torturave dhe kushteve shumë të vështira të jetesës në burg.

Rezistenca Iraniane i kërkon edhe një herë Kombeve të Bashkuara dhe të gjitha organizatave të të drejtave të njeriut, si dhe Bashkimit Europian e shteteve të tij anëtare të ndërmarrin veprime urgjente për të shpëtuar jetën e Z. Gharabaghi dhe të burgosurve të tjerë politikë dhe të dënojnë presionin që ushtrohet ndaj të burgosurve politikë.

Buxheti i Iranit për 2022-2023: Zero Punësim dhe Prodhim, Rritje e Plaçkitjeve

Nga
Mansoureh Galestan
-

Një nga problemet kryesore ekonomike të Iranit është papunësia e lartë dhe nivelet e ulëta të prodhimit. Por buxheti i Iranit për 2022-2023 i ka neglizhuar këta faktorë.

Shifrat e punësimit, inflacioni dhe prodhimi janë tre treguesit kryesorë të gjendjes ekonomike të një vendi.

Burimet e buxhetit të regjimit iranian për 2022-2023 përfshijnë eksportin e naftës (1.2 BPD), shitjen e letrave me vlerë dhe obligacioneve të qeverisë, rritjen e taksave, një ulje relative të pagave (sipas rritjes së normës së inflacionit) dhe të ardhura të kufizuara nga eksportet e lëndëve petrokimike dhe të çelikut.

Shitja e naftës, veçanërisht 1.2 BPD, është e pamundur për shkak të sanksioneve ndërkombëtare dhe infrastrukturës së dëmtuar të sektorit të naftës të Iranit. Madje edhe shitja e naftës me 60 dollarë për fuçi nuk do t’i mbulonte tërësisht shpenzimet e regjimit. Vlen të theksohet se tregu i naftës ka patur një rënie të ndjeshme, dhe është luhatur për shkak të pandemisë Covid-19.

Burimet kryesore të buxhetit të regjimit nuk përmenden fare në projektligjin e buxhetit, siç janë printimi i kartëmonedhave, të ardhurat nga tregu i kapitalit, nxjerrja e kriptomonedhave dhe të ardhurat nga shërbimet.

Projektligji i buxhetit tregon qartë se regjimi nuk ka absolutisht dëshirë për ta rritur prodhimin dhe nuk do t’i rrisë normat e prodhimit bujqësor e blegtoral apo industrial.

Vlen të theksohet se likuiditeti i vendit do të rritet me printimin e kartëmonedhave. Norma e inflacionit do të rritet ndjeshëm pasi regjimi refuzon të rrisë prodhimin dhe punësimin.

Kjo situatë ka bërë që ky regjim të renditet në fund të tabelës së sipërmarrësve në statistikat globale të sipërmarrjes.

Raporti i vitit 2020 i konsorciumit Global Entrepreneurship Watch (GEM) vlerëson situatën në Iran, së bashku me 44 vende të tjera si Gjermania, Australia, Hollanda, Egjipti, Kuvajti, Kili, Kanadaja, Italia, Omani, Norvegjia, India, Angola, dhe Greqia.

Sipas vlerësimeve të konsorciumit, Irani renditet i 41-ti nga 45 vende për sa i përket “frikës nga dështimi në sipërmarrje”. Kjo shpjegon pse investimet në prodhim në Iran po shkojnë vazhdimisht drejt zeros.

Me pak fjalë, regjimi iranian ka gërmuar edhe më thellë në xhepat e popullit duke rritur taksat, duke printuar kartëmonedha, duke rritur inflacionin dhe çmimet e mallrave bazë e ushqimeve thelbësore.

Dy gra dhe një fëmijë të vrarë nga granatimet e fshatrave të Baluçëve

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Two women and a child killed in the shelling of Baluch villagesTë paktën dy gra dhe një fëmijë u vranë nga bombardimet e dy fshatrave të Baluçëve në Iranin juglindor. Dhjetëra u plagosën.

Dhjetra automjete ushtarake sulmuan rajonin Shuro pranë Zahedanit, kryeqyteti i provincës Sistan dhe Baluchestan. Lajmi bën me dije se nga sulmi janë vrarë dy gra dhe një fëmijë.

Një konfrontim i rëndë shpërtheu në orët e para të së shtunës, 1 janar 2022, në fshatin Saeedabad të qarkut Kurin. Forcat ushtarake nisën një sulm, u përleshën me banorët Baluç dhe kërkuan përforcime. Ata përdorën armë të lehta dhe të rënda në këtë sulm. Konfrontimi u zgjerua më pas në fshatin Shuro, ku forcat ushtarake granatuan shtëpitë e njerëzve duke përdorur artileri.

Rënia e Sporteve Kombëtare të Iranit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Sporti kombëtar i Iranit, i cili solli shumë nderime për vendin, në të kaluarën dhe madje edhe në epokën e momenteve më të errëta të Iranit, tani po përjeton zbehjen e tij.

Qeveria e Iranit një simbol i një sistemi mesjetar në shekullin e 21-të, e ka bërë detyrimin e saj shkatërrimin e kulturës dhe vlerave kombëtare të vendit.

Mullahët po e varrosin vendin nën pluhurin e një feje të paraqitur në mënyrë mashtruese, e cila është në kundërshtim me mendimet e njerëzve që vazhdimisht këmbëngulin për ndarjen e fesë nga pushteti.

Populli i Iranit i shikon gjithmonë heronjtë e sportit që konsiderohen si simbole të sportit kombëtar me nderimet e vendit.

Këto nderime për të gjithë iranianët që u përkasin rrymave, shtresave dhe grupeve etnike të ndryshme. Por në këtë regjim, me ideologjinë e tij të degjeneruar dhe të prapambetur, me karakteristikën antipopullore, ai synon të heqë sportin kombëtar nga identiteti i vendit dhe të imponojë mendimet e tij reaksionare mbi komunitetin sportiv iranian, në kundërshtim me dëshirat dhe besimet e popullit.

Por e kundërta e kësaj, ikonat sportive të Iranit nuk i pranuan presionet e regjimit dhe ideologjinë e prapambetur. Prandaj, populli iranian i ka mbështetur gjithmonë dhe i ka kujtuar si simbole kombëtare.

Sporti kombëtar i Iranit po vuan nga çdo dëmtim dhe shtrirja e tij po zvogëlohet çdo ditë e më shumë për shkak të presioneve të regjimit dhe po zbret edhe nga shumë vende të Azisë, e cila dikur konsiderohej si një nga vendet më përparimtare në të gjithë. fusha sportive.

Shumë sportistë, me shpirtin e tyre liberal, nuk i pranuan mendimet reaksionare dhe i rezistuan shtypjes, prandaj sportistët më të vlefshëm iranianë u torturuan dhe u ekzekutuan nga regjimi. Dhe atletet gra vuajtën më së shumti nga presionet e regjimit për shkak të kulturës mizogjene të regjimit.

Pionieri i këtyre heronjve ishte kapiteni i kombëtares iraniane, Habib Khabiri, i cili u ekzekutua nga regjimi në vitin 1984.

Forouzan Abdi, një anëtare e ekipit kombëtar iranian të volejbollit për femra, u var për mbështetjen e Organizatës Muxhahedin Khalq gjatë masakrës së vitit 1988.

Houshang Montazer Al-Zohour, një anëtar i ekipit kombëtar iranian të mundjes në Lojërat Olimpike të Montrealit-1976, u ekzekutua nga regjimi në vitin 1981.

Ala Koushali ishte një lojtare e ekipit kombëtar të futbollit Daraei, Persepolis dhe iranian, të cilët u ekzekutuan në një pyll nga regjimi në vitin 1981.

Mahshid Razaghi, një anëtar i ekipit kombëtar Omid Iran dhe i Klubit Homa, u vra nga regjimi në vitin 1988.

Javad Nasiri, një anëtar i ekipit kombëtar iranian të skermës, u ekzekutua në vitin 1988.

Aktivistët shpresojnë për sfida ndaj mosndëshkimit të regjimit të Iranit, pas një viti abuzimesh në rritje

Nga
Mansoureh Galestan
-

Në mënyrë simbolike, 2021 ishte një tjetër vit shkatërrues për të drejtat e njeriut në Iran. Muaji gusht sollipërurimin zyrtar të Ebrahim Raisit si president i vendit, pas emërimit të tij dy muaj më parë përmes një procesi zgjedhor të kontrolluar fort dhe të rremë, në të cilin shumica dërrmuese e votuesve të mundshëm të Iranit refuzuan të merrnin pjesë.

Ai bojkot zgjedhor u shoqërua nga një sërë protestash publike që tërhoqën vëmendjen në historinë personale të Raisit për shkeljet e të drejtave të njeriut. Këto u përballën çuditërisht nga shtypje me forcë, i cili pasoi gjithashtu një sërë protestash të tjera që u mbajtën gjatë gjithë vitit me fokus në çështje të ndryshme specifike shqetësuese.

Kur Raisi u konfirmua si president në qershor, Amnesty International lëshoi ​​një deklaratë duke e quajtur atë një “kujtues të zymtë se pandëshkueshmëria mbretëron në Iran” dhe duke sugjeruar se Raisi duhej t’i nënshtrohej hetimit për “krimet kundër njerëzimit të vrasjes, zhdukjes me forcë, dhe tortura”, në vend që të ngjitej në presidencë. Këto akuza erdhën kryesisht nga pjesëmarrja e Raisit në dy krime kundër njerëzimit, një në 1988 dhe tjetri shumë më i fundit, në 2019.

Në radhë të parë, presidenti aktual shërbeu si një nga katër zyrtarët në “komisionin e vdekjes” të Teheranit gjatë verës së vitit 1988, kur rreth 30,000 të burgosur politikë u ekzekutuan sistematikisht në përputhje me një fetva nga lideri suprem i atëhershëm Ruhollah Khomeini, i cili konsiderohej kundërshtim i organizuar ndaj sistemit teokratik një shembull i «armiqësisë kundër Perëndisë». Detajet e përfshirjes së tij u ekspozuan para një auditori ndërkombëtar gjatë vitit 2021 si autor i asaj masakre, ish-zyrtari i burgut iranian Hamid Noury, u përball me gjyq në Suedi dhe më vonë në Shqipëri – Detyrim mbi bazën e “juridiksionit universal” të së drejtës ndërkombëtare për shkelje të rënda..

Video: Nënat e viktimave të protestave të Iranit i bëjnë jehonë thirrjeve për përgjegjësi

Nga
Shamsi Saadati
-

Aban MothersNënat e viktimave të nëntorit 2019 morën pjesë duke nderuar Amir Hossain Zarezadeh, i cili u vra gjatë protestave të nëntorit 2019.

 

“Nuk kam nevojë për lejen e askujt për të mbajtur një ceremoni për djalin tim”, këto janë fjalët e fuqishme të një nëne, fëmija i së cilës u vra nga regjimi iranian gjatë kryengritjes së nëntorit 2019.

Të mërkurën, nënat e viktimave të nëntorit 2019 morën pjesë duke nderuar Amir Hossain Zarezadeh, i cili u vra gjatë protestave të nëntorit 2019. Ceremonia e tij përkujtimore u mbajt në shtëpinë e tij të fëmijërisë, të organizuar nga nëna e tij.

Familja e Amir Hossain kishte njoftuar më parë se ata do të mbanin ceremoninë e tij përkujtimore në varrin e tij pranë Emamzadeh Ebrahim në Karaj. Por forcat e sigurisë së regjimit penguan familjen e zisë që të zhvillonte ceremoninë e tyre në Karaj. Prandaj, nëna e Amir Hossain përkujtoi djalin e tij duke mbajtur një ceremoni në shtëpinë e saj.

Nëna e guximshme e Amir Hossain vendosi gjithashtu një pankartë pranë shtëpisë së saj, duke nderuar të gjithë dëshmorët e protestës së nëntorit 2019. Autoritetet u përpoqën ta frikësonin, por një video e publikuar në rrjetet sociale tregon se ajo me guxim bën thirrje për drejtësi për djalin e saj të vrarë dhe dëshmorët e tjerë.

Gathering of Mothers of the November 2019 Martyrs

 

Mesazhi i Maryam Rajavi për Vitin e Ri 2022

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Maryam Rajavi: Fundi i regjimit vrasës në Iran është fillimi i një bote të çliruar nga burgu i fondamentalizmit dhe terrorizmit

Miq të dashur, bashkatdhetarë, dhe mbështetës të Rezistencës Iraniane në mbarë botën!
Në vigjilje të Vitit të Ri, në emër të Rezistencës së popullit iranian, ju uroj me zemër të gjithëve shumë bekime me ardhjen e vitit 2022.
Kombit tonë të madh i uroj triumfin e lirisë, demokracisë, paqes, dhe drejtësisë. Lutem që Irani, Lindja e Mesme, dhe e gjithë bota të çlirohen nga efektet e pandemisë globale, si dhe nga terrorizmi, luftënxitja, dhe represioni fondamentalist i regjimit iranian.
Me Vitin e Ri vjen një shpresë dhe vendosmëri e re për të ndryshuar atë që duket e pamundur dhe për t’i kapërcyer pengesat e mposhtur dëshpërimin.
Çlirimi i Lindjes së Mesme dhe botës nga rreziqet e programit bërthamor të regjimit iranian, injorancës së plotë dhe politikave të tij regresive, krimeve, dhe dhunës së grupeve proksi të tij, do të realizohet duke mbështetur të drejtën e popullit iranian për t’u ngritur dhe rezistuar, dhe jo përmes politikave paqësuese.
E fillojmë Vitin e Ri me një mesazh drejtuar gjithë popujve të botës që t’i bashkohen përpjekjes së popullit iranian për t’i dhënë fund fashizmit fetar në Iran dhe mjerimit që ai sjell për të gjithë.
Fundi i regjimit vrasës në Iran është fillimi i një bote të çliruar nga burgu i fondamentalizmit, terrorizmit, dhe luftërave.
Zoti ju bekoftë të gjithëve.

 

1...232233234...730Faqja 233 nga 730