Disa politikanë dhe ligjvënës të njohur gjermanë i kanë dërguar përshëndetjet e tyre Rezistencës Iraniane, zonjës Maryam Rajavi dhe anëtarëve të Muxhahedinëve iranianë në Ashraf 3, në Shqipëri, me rastin e Vitit të Ri Pers.
Deklarata e lëshuar nga anëtarët e Komitetit Gjerman të Solidaritetit për një Iran të Lirë, uron që një Iran i lirë dhe demokratik të realizohet këtë vit.
Nënshkruesit e deklaratës shprehën shpresën e tyre për një Iran të lirë, vend i cili është shtypur për 44 vitet e fundit nën një diktaturë brutale që ka përdorur dhunë dhe propagandë për të shuar çdo shpresë për vetëvendosje. Kryengritja e fundit popullore në Iran pas vdekjes së Mahsa Amini u ka dhënë njerëzve më shumë shpresë, pasi shihet si një revolucion në zhvillim e sipër.
Politikanët dhe ligjvënësit gjermanë shprehën mirënjohje për “luftëtarët e palëkundur të lirisë” në Iran, Ashraf 3 dhe komunitetet iraniane në Evropë dhe SHBA. Ata vlerësuan gjithashtu përpjekjet e luftëtarëve të lirisë në Njësitë e Rezistencës Iraniane dhe të personaliteteve në mbarë botën që kanë punuar pa u lodhur drejt realizimit të një Irani të lirë dhe demokratik.
Sektorë të Ndryshëm të Shoqërisë së Iranit Vazhdojnë me Protestat në Rrugë
Kryengritja mbarëkombëtare e Iranit shënoi ditën e saj të 193-të të hënën, ndërsa njerëz nga shtresa të ndryshme po dalin në rrugë për të shprehur hallet dhe fatkeqësitë e tyre. Pensionistët në Shush dhe Ahvaz protestuan për vështirësitë e tyre pasi çmimet po rriten në qiell dhe pagat e tyre mbeten jashtëzakonisht të ulëta. Taksistë dhe investitorë të ndryshëm në qytete të tjera protestuan gjithashtu duke hyrë në grevë dhe/ose duke zhvilluar protesta ku kërkonin kushte më të mira dhe kthimin e parave të vjedhura.
Njerëzit në të gjithë vendin po e mbajnë në mënyrë specifike udhëheqësin suprem të mullahëve Ali Khamenein përgjegjës për mjerimet e tyre, ndërsa dënojnë gjithashtu focat represive të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) dhe njësive paramilitare Basij, së bashku me njësitë e tjera të sigurisë që janë në terren duke shtypur demonstruesit paqësorë.
E Burgosura Politike Massoumeh Senobari Privohet nga të Drejtat Bazike dhe Mbahet në Izolim
E burgosura politike Massoumeh Senobari mbahet në repartin e karantinës në burgun Fardis të Karajit, i njohur si burgu Kachouii. Asaj i janë mohuar të gjitha të drejtat si e burgosur politike dhe e kalon kohën në kushte të tmerrshme. Ajo është e privuar nga ajri i pastër, mbahet në izolim dhe nuk mund të takohet me të burgosurit e tjerë. E burgosura politike Massoumeh Senobari është dënuar me 7.5 vite burg. Nga një burim branda burgut Kachouii raportohet se e burgosura politike Massoumeh Senobari mbahet në një dhomë izolimi në repartin e grave. Ndryshe nga të burgosurat e tjera, ajo ka kohë të kufizuar për të kontaktuar me familjen e saj.
Arritjet e Rezistencës Iraniane në Vitin 1401 të Kalendarit Pers
Kryengritja e fundit e popullit iranian mund të konsiderohet si arritja më e rëndësishme e vitit të kaluar. Kjo arritje u plotësua nga konfrontimi i suksesshëm i Rezistencës Iraniane me komplotet e regjimit. Me rëndësi të veçantë ishin përpjekjet e palodhura të Njësive të Rezistencës brenda Iranit, të cilat mbajtën të gjallë flakën e kryengritjes kundër masave represive të regjimit. Në të njëjtën kohë, Rezistenca Iraniane kundërshtoi përpjekjet e regjimit dhe elementëve oportunistë për të devijuar revolucionin nga rruga e tij.
Pas Sulmeve të SHBA, Milicitë Iraniane Përdorin Civilët si Mburojë Njerëzore në Lagjet e Banuara
Provinca Deir Ezzor: Anëtarët e milicive iraniane u vendosën në qytetin Deir Ezzor dhe enden në lagjet e qytetit duke kërkuar shtëpi në mesin e civilëve, në mes të një gjendje paniku dhe frike mes civilëve për përdorimin e tyre si mburoja njerëzore.
Këto lëvizje pasuan sulmet e kryera nga “Koalicioni Ndërkombëtar” kundër milicive iraniane në Deir Ezzor së fundmi.
Vlen të theksohet se “milicitë iraniane” po përpiqen të fshihen gjatë kësaj periudhe, duke qëndruar në shtëpi në lagjet e banuara në qytetin Deir Ezzor në këmbim të pagesës së shumave të mëdha parash për t’u mbrojtur nga “Koalicioni Ndërkombëtar”.
Gjatë aktivitetit, znj. Soona Samsami, përfaqësuese e NCRI në Shtetet e Bashkuara, foli për kryengritjet e vazhdueshme iraniane dhe ndryshimet sizmike që kanë ndodhur në Iran gjatë vitit të kaluar. Ajo pranoi se kishte sfida përpara dhe se Teherani do të vazhdonte të shtypte protestat, por Rezistenca iraniane ishte e përgatitur t’i përballonte ato sfida me guxim dhe vendosmëri.
Ajo gjithashtu nënvizoi se “kryengritja e Iranit e ka bërë të qartë se populli iranian kundërshton të gjitha format e diktaturave dhe i ka bërë të kota përpjekjet për të krijuar një alternativë të rreme nga mbetjet e diktaturës së Shahut”.
“Kjo është shprehur qartë në sloganet “vdekje shtypësit, qoftë Shah apo Lider”, dhe “Jo Monarki, Jo Teokraci, Po Demokracisë, Barazi”, të cilat janë brohoritur në të gjithë vendin. Këto slogane i bënë të kota përpjekjet për të krijuar një alternativë të rreme nga mbetjet e diktaturës së urryer dhe të rrëzuar të Shahut – dhe bashkëpunëtorëve të tyre – me synimin për të prishur revolucionin në vazhdim për të përmbysur teokracinë aktuale në tërësinë e saj me të gjitha fraksionet e saj dhe forcat shtypëse.”, shtoi zonja Samsami.
E nderuara Ileana Ros-Lehtinen, ish-kryetare e Komitetit të Punëve të Jashtme të Dhomës së Përfaqësuesve, iu drejtua auditorit dhe shprehu mbështetjen e saj për popullin e Iranit që dëshiron të çlirojë veten nga regjimi teokratik që kufizon lirinë e tyre.
“Kam pasur nderin të shërbej në Kongres për gati 30 vjet. Dhe në atë kohë, që nga fillimi deri në frymën time të fundit në Kongres, unë kam qëndruar pranë popullit liridashës të Iranit që dëshiron të heqë qafe ata mullahë që duan të kufizojnë lirinë, dhe veçanërisht kufizojnë lirinë e vajzave të reja dhe të grave,” tha Hon Ros-Lehtinen. “Ne i kemi parë ata të ngrihen, megjithëse në një rrezik të madh. Ata mund të humbasin jetën e tyre dhe shumë nga ata e kanë humbur. Familjet e tyre do të persekutohen dhe shumë janë persekutuar. Por ata vazhdojnë të luftojnë. Dhe ata po luftojnë për secilin prej nesh.”
Ambasadori Robert Joseph, ish-nënsekretar i shtetit për Kontrollin e Armëve dhe Sigurinë Ndërkombëtare, foli gjithashtu në ngjarjen e Nevruzit dhe vlerësoi Njësitë e Rezistencës në Iran për udhëheqjen e luftës për liri. Ai theksoi se NCRI dhe përbërësi kryesor i saj, organizata Muxhahedin-e-Khalq, kanë një vizion për një Iran të lirë, demokratik, laik dhe jobërthamor që e frikëson më së shumti regjimin, por në fund do të triumfojë.
Ambasadori Joseph theksoi gjithashtu se populli iranian dëshiron një republikë laike dhe demokratike, duke shtuar se “thirrja e popullit iranian për të refuzuar diktaturën, qoftë ajo fetare apo ajo e Shahut, nuk është vetëm një slogan. Është një dëshmi e vendosmërisë së njerëzve për të krijuar një Iran të lirë dhe demokratik. Kjo paraqet një pikë kthese historike. Regjimi nuk do të jetë kurrë i njëjti. Tani është e pamohueshme që ditët e regjimit janë të numëruara.”
Prof. Ivan Sascha Sheehan, asociuar dekan i Kolegjit të Marrëdhënieve Publike në Universitetin e Baltimores, vuri në dukje se batica po kthehet dhe se diktatura e Teheranit do të zëvendësohet nga një qeveri paqësore, gjithëpërfshirëse, tolerante që mbështet të drejtat e njeriut dhe ruan marrëdhënie pozitive. me botën. Ai theksoi se “Më pak zyrtarë amerikanë po pyesin sot nëse ajatollahët do të rrëzohen. Pyetja tani është se kur do të ndodhë kolapsi i regjimit dhe çfarë mund të bëhet për t’u përgatitur për të. Gjëja e parë që politikëbërësit mund të bëjnë është të pranojnë se ndryshimi i regjimit nga brenda nuk duhet të rezultojë në kaos ose një zhvendosje anësore nga një diktaturë antagoniste në tjetrën. Duke njohur të drejtën e protestuesve iranianë për t’u mbrojtur, duke rritur sanksionet gjymtuese dhe duke shtypur regjimin terrorist që e quan veten Republika Islamike, SHBA mund të udhëheqë botën për izolimin dhe dobësimin e ajatollahëve duke i bërë ata të paaftë për t’i rezistuar vullnetit të popullit iranian.”
Profesor Steven M. Schneebaum, një ekspert i shquar i së drejtës ndërkombëtare dhe profesor në Shkollën e Studimeve të Avancuara Ndërkombëtare në Universitetin Johns Hopkins, foli për përvojën e tij duke vizituar Ashraf 1 dhe Ashraf 2 në Iran dhe Ashraf 3 në Shqipëri. Përshëndetjet e Nevruzit ai ua dërgoi miqve të tij iranianë që luftojnë për liri jo vetëm në Shqipëri, por edhe në Iran e vende të tjera.
Koloneli Wes Martin, ish-oficer i lartë i Antiterrorizmit dhe Mbrojtjes së Forcave për të gjitha Forcat e Koalicionit në Irak, foli gjithashtu në këtë ngjarje. Ai uroi popullin iranian për luftën e tij kundër shtypjes dhe tiranisë dhe theksoi se si populli iranian po “i thotë JO Khameneit”. “Ju po i thoni JO Pahlavit dhe familjes së Shahut. Ju po i thoni JO shtypjes. Ju po i thoni JO tiranisë. Kur shikoj historinë e Iranit, nuk shoh asnjë ndryshim midis Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike dhe SAVAK-ut dhe Forcës Quds”, shtoi ai.
Dr. Sofey Saidi, një anëtare e Komitetit të Punëve të Jashtme të NCRI, moderoi pritjen e Nevruzit dhe theksoi rolin udhëheqës të grave iraniane në kryengritjen aktuale. Ajo iu referua një fjalimi të Presidentes së zgjedhur të NCRI, znj. Marjam Raxhavi në një ngjarje ndërkombëtare të organizuar nga Rezistenca Iraniane në Earls Court, Londër, në 1996.
“Në fjalimin e saj historik, zonja Raxhavi shtjelloi se kontrolli i mullahëve mbi shoqërinë bazohet në aparteidin gjinor dhe për të përmbysur sistemin e diskriminimit gjinor dhe për të sjellë ndryshime thelbësore, gratë duhet të marrin një rol udhëheqës,” përfundoi ajo.
Në një fjalim në një tubim të Nevruzit në Bruksel më 20 mars, senatori belg Mark Demesmaeker kritikoi shtetet evropiane për dështimin për të mbajtur përgjegjës regjimin iranian për qasjen e tij brutale në vend dhe për shtrirjen e terrorizmit të tij jashtë vendit. Z. Demesmaeker shprehu gjithashtu mbështetjen e tij për Rezistencën iraniane, udhëheqjen e saj dhe Njësitë e Rezistencës brenda Iranit.
Më poshtë është skenari i fragmenteve të fjalimit të senatorit belg Mark Demesmaeker në tubimin e Nevruzit në Bruksel:
Faleminderit. Dhe më lejoni, para së gjithash, t’ju përgëzoj për vitin e ri iranian: Nevruzin. Le të jetë kthimi i dritës dhe diellit dhe ngjyrave dhe jetës në çdo kuptim të fjalës. Në të vërtetë, unë e kam ndjekur nga afër situatën në Iran, edhe në vitet kur isha gazetar dhe më pas kur u zgjodha në disa parlamente. Dhe gjatë kohës sime në Parlamentin Evropian, pata fatin të organizoja shumë takime të ndërgrupit të Miqve të Iranit të Lirë, ku e ftuam shumë herë znj. Rajavi.
Dhe tani në vitet e fundit, unë kam qenë anëtar i senatit belg. Dhe sigurisht, unë vazhdoj luftën tuaj për një Iran të lirë. Populli i Iranit i ka treguar gjithë botës se dëshiron ndryshimin e regjimit, se refuzon diktaturën aktuale fetare të mullahëve dhe se nuk duan të kthehen në diktaturën e Shahut. Ata duan një republikë laike, demokratike dhe ne i mbështesim ata në këtë.
Po, ne e kuptojmë, dhe ne e dimë se ky regjim në Iran është një kërcënim për sigurinë e Evropës. Mullahët janë të përfshirë në mënyrë aktive në agresionin rus kundër Ukrainës. Regjimi është sponsori numër një i terrorizmit në botë. Ajo përdor ambasadat e saj, në të vërtetë, këtu në Evropë dhe të ashtuquajturit diplomatë të saj për terrorizëm kundër nesh, kundër kundërshtarëve të saj, veçanërisht opozitës kryesore PMOI.
Në tubimin e Nevruzit në Bruksel, Manel Msalmi, këshilltare për çështjet ndërkombëtare në Parlamentin Evropian, shprehu mbështetjen e saj për luftën e popullit iranian për liri dhe demokraci në Iran. Duke u bërë thirrje liderëve dhe ligjvënësve perëndimorë që të miratojnë një politikë të fortë kundër regjimit iranian, ajo denoncoi shtypjen e popullit iranian, terrorizmin e regjimit në Lindjen e Mesme dhe politikën e marrjes së pengjeve dhe shantazhit.
Më poshtë janë pjesët e fjalëve të Manel Msalmit në tubimin e Nevruzit në Bruksel:
Faleminderit. Zonja dhe zotërinj, të dashura motra në Iran, jam vërtet e lumtur sot që jam këtu dhe ndaj fjalimin tim, ndjenjat dhe mendimet e mia me ju. Dëshiroj të shpreh mirënjohjen dhe të gjithë mbështetjen time për miqtë e mi belgë, aktiviste këtu me origjinë iraniane, për të gjitha punët dhe gjithë punën e palodhur që po bëjnë për të rritur ndërgjegjësimin në lidhje me situatën e grave në Iran. Por gjithashtu, unë do të doja të mbështes motrat e mia iraniane dhe të mbështes rezistencën iraniane.
Populli iranian ka paguar një çmim të rëndë për lirinë e tij. Ne duhet t’i mbështesim ata dhe t’u bëjmë të ditur se Evropa dhe komuniteti ndërkombëtar kujdesen për të drejtat e njeriut, lirinë e tyre, për drejtësinë, për një republikë, demokratike, laike dhe republikë që respekton të drejtat e njeriut dhe të grave.
Dënoj ashpër helmimin e vajzave në shkolla, që është padyshim një përpjekje e regjimit për të mbyllur gojën dhe për t’i nënshtruar vajzat e reja. Por këto të reja pa frikë u ngritën dhe protestuan kundër diktaturës brutale. Ata refuzojnë çdo formë diktature dhe bëjnë thirrje për krijimin e një republike demokratike dhe laike. Dhe kjo është arsyeja pse ne kishim slogane në rrugë që nuk donin as Shah, as Mullah. I gjithë populli iranian po bën thirrje për një republikë demokratike, laike dhe të pavarur.
Bazuar pjesërisht në raportimin e Rrjetit PMOI (MEK) në Iran
E diel, 26 mars 2023 – 20:00 GMT + 1
Ditët: 192
Protesta: 282 qytete
Vdekje: 750+ vdekje të vlerësuara, 672 të identifikuara nga MEK
Paraburgimet: 30.000
Qytetet e Iranit raportojnë protesta pasi monedha vendase është përsëri në rënie
Njerëzit në qytete të ndryshme të Iranit po dalin në rrugë duke protestuar për kushtet e tyre të këqija të jetesës, ndërsa monedha kombëtare e vendit, riali, vazhdon të bjerë sërish kundrejt dollarit amerikan. Politikat ekonomike katastrofike të regjimit në pushtet, ose mungesa e tyre në tërësi, kanë shkatërruar jetën e iranianëve të zakonshëm anembanë vendit pasi dhjetëra milionë nga 85 milionë banorët e popullsisë po jetojnë në varfëri ndërsa flasim. Njerëzit në të gjithë vendin po e mbajnë në mënyrë specifike udhëheqësin suprem të mullahëve Ali Khamenei përgjegjës për mjerimet e tyre, ndërsa dënojnë gjithashtu Korpusin shtypës të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) dhe njësitë paraushtarake Basij, së bashku me njësitë e tjera të sigurisë që janë në terren duke shtypur demonstruesit paqësorë.
Deklarata thekson gjithashtu miratimin e platformës prej 10 pikash të presidentes së zgjedhur të opozitës iraniane, zonjës Maryam Rajavi për një republikë demokratike
26 Mars 2023, 18:33Nga k.m.
Foto ilustruese
Në një letër të përbashkët drejtuar Presidentit të Këshillit Evropian, 50 laureatë të Nobelit shprehën mbështetjen e tyre për kryengritjen e vazhdueshme mbarëkombëtare në Iran, e cila filloi gjashtë muaj më parë dhe kërkon të krijojë një republikë demokratike dhe të lirë. Populli iranian ka mbetur i palëkundur në kërkimin e tij për liri dhe demokraci, pavarësisht represionit brutal nga Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), me të paktën 750 njerëz të vrarë, përfshirë 70 fëmijë dhe më shumë se 30,000 të arrestuar. Laureatët kërkuan që të ndërmerren hapa konkretë nga advokuesit për të drejtat e njeriut për të mbështetur rezistencën e drejtë të popullit iranian, duke përfshirë futjen e IRGC-së në listën e zezë nga Bashkimi Evropian dhe mbështetjen për misionin faktmbledhës të Kombeve të Bashkuara në Iran.
Deklarata thekson gjithashtu miratimin e platformës prej 10 pikash të presidentes së zgjedhur të opozitës iraniane, zonjës Maryam Rajavi për një republikë demokratike, laike dhe jo-bërthamore, nga përfaqësues të Dhomës së Komunave dhe Dhomës së Lordëve në Mbretërinë e Bashkuar, si dhe rezolutën nga Dhoma e Përfaqësuesve e SHBA, e cila njeh të drejtën e popullit iranian për të krijuar një republikë të tillë.
Teksti i plotë i kësaj deklarate vijon si më poshtë:
President,
Prej gjashtë muajsh populli iranian po udhëheq një kryengritje mbarëkombëtare për një republikë të zgjedhur në mënyrë demokratike. Pavarësisht përballjes me një shtypje brutale nga Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) dhe viktimave të shumta njerëzore – me 750 të vrarë, prej të cilëve të paktën 70 fëmijë dhe më shumë se 30,000 arrestime – të rejat dhe të rinjtë e guximshëm të Iranit kanë këmbëngulur në kërkimin e tyre për demokraci, duke frymëzuar respekt dhe admirim tek njerëzit në mbarë botën.
Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) është mjeti kryesor i luftës, represionit, terrorizmit dhe luftënxitjes, prandaj populli i Iranit dëshiron që kjo organizatë të futet në listën e zezë nga bota e qytetëruar, veçanërisht nga Bashkimi Evropian. Më 19 janar 2023, Parlamenti Evropian miratoi një rezolutë që bën thirrje për përcaktimin e IRGC-së si organizatë terroriste.
Vendosmëria e palëkundur e popullit iranian për të arritur liritë e tij të mohuara prej kohësh, pavarësisht kostove të rënda, e bën të domosdoshme për advokuesit e të drejtave të njeriut që të ndërmarrin hapa konkretë për të mbështetur popullin iranian dhe rezistencën e tij të drejtë.
Dyzet e katër vjet më parë, miliona njerëz iranianë hodhën poshtë sundimin despotik të Shahut dhe policisë së tij sekrete brutale (SAVAK) për shkak të krimeve të tij dhe torturimit të njerëzve duke marrë pjesë në demonstrata masive. Sot, gjatë protestave mbarëkombëtare, ata thërrasin “Jo Monarkisë, Jo Teokracisë! Po Demokracisë dhe Barazisë”.
Platforma prej 10 pikash e Maryam Rajavit për një republikë demokratike, laike dhe jobërthamore, e mbështetur tashmë nga nënshkruesit e kësaj deklarate, u miratua nga 250 përfaqësues të Dhomës së Komunave të Mbretërisë së Bashkuar dhe Dhomës së Lordëve në shkurt 2023.
Shumica absolute e anëtarëve të Dhomës së Përfaqësuesve të SHBA (225 anëtarë) sponsorizuan gjithashtu një rezolutë (H.Res. 100) në mars 2023, e cila njeh të drejtën e popullit iranian për të krijuar një republikë demokratike, laike dhe jobërthamore dhe platformën me 10 pika, e cila bën thirrje për të drejtën universale të votës, zgjedhje të lira, një ekonomi tregu, gjyqësor të pavarur, barazi gjinore, fetare dhe etnike, një politikë të jashtme të bazuar në bashkëjetesën paqësore dhe një Iran jobërthamor.
Vendosja e IRGC-së në listën e zezë nga Bashkimi Evropian dhe mbështetja e misionit faktmbledhës të Kombeve të Bashkuara në Iran janë thelbësore. Le të qëndrojmë me popullin e guximshëm të Iranit në kërkimin e lirisë dhe demokracisë dhe një ndryshimi të vërtetë në jetën e tyre.
Me respekt,
Nënshkruesit:
Presidenti José Ramos-Horta, President i Timor-Leste, Fitues i Çmimit Nobel për Paqen 1996, Timor-Leste
Presidenti Juan Manuel Santos, President i Kolumbisë (2010 to 2018), Fitues i Çmimit Nobel për Paqen 2016, Kolumbi
Presidenti i Kosta Rikas, President Oscar Arias Sanchez, Fitues i Çmimit Nobel për Paqen 1986, Kosta Rika
Oleksandra Matviichuk, Fituese e Çmimit Nobel për Paqen 2022, Ukrainë
Profesor Sir Richard J. Roberts, Fitues i Çmimit Nobel në Mjeksi 1993, Mbretëria e Bahkuar – SHBA
Profesor John C. Mather, Fitues i Çmimit Nobel në Fizikë 2006, SHBA
Profesor Svetlana Alexievich, Fituese e Çmimit Nobel në Letërsi 2015, Bjellorusi
Profesor Harvey J Alter, Fitues i Çmimit Nobel në Mjeksi 2020, SHBA
Profesor Robert Aumann, Fitues i Çmimit Nobel në Ekonomi 2018, Amerikë-Izrael
Profesor Barry Barish, Fitues i Çmimit Nobel në Fizikë 2017, SHBA
Profesor Georg Bednorz, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 1987, Gjermani
Profesor Elias Corey, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 1990, SHBA
Profesor Thomas Cech, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 1989, SHBA
Profesor Jacques Dubochet, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2017, Zvicër
Profesor Gerhard Ertl, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2007, Gjermani
Profesor Joachim Frank, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2017, SHBA
Profesor Jerome Friedman, Fitues i Çmimit Nobel në Fizikë 1990, SHBA
Profesor Sheldon Glashow, Fitues i Çmimit Nobel në Fizikë 1979, SHBA
Profesor John Lewis Hall, Fitues i Çmimit Nobel në Fizikë 2005, SHBA
Profesor Oliver Hart, Fitues i Çmimit Nobel në Ekonomi 2016, SHBA
Profesor Alan Heeger, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2000, SHBA
Profesor Richard Henderson, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2017, Mbreteria e Bashkuar
Sir Kazuo Ishiguro, Fitues i Çmimit Nobel në Letërsi 2017, Mbreteria e Bashkuar-Japoni
Profesor Elfriede Jelinek, Fitues i Çmimit Nobel në Letërsi 2004, Austri
Profesor Brian Kobilka, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2012, SHBA
Profesor Roger Kornberg, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2006, SHBA
Profesor Finn Kydland, Fitues i Çmimit Nobel në Ekonomi 2004, Norvegji
Profesor Jean-Marie Lehn, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 1987, Francë
Profesor Eric Maskin, Fitues i Çmimit Nobel në Ekonomi 2007, SHBA
Profesor John Maxwell Coetzee, Fitues i Çmimit Nobel në Letërsi 2003, Afrika e Jugut
Profesor Michel Mayor, Fitues i Çmimit Nobel në Fizikë 2019, Zvicër
Profesor Patrick Modiano, Fitues i Çmimit Nobel në Letërsi 2014, Francë
Profesor Paul Modric, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2015, SHBA
Profesor May-Britt Moser, Fituese e Çmimit Nobel në Mjeksi 2014, Norvegji
Profesor Edvard Moser, Fitues i Çmimit Nobel në Mjeksi 2014, Norvegji
Profesor Herta Muller, Fitues i Çmimit Nobel në Letërsi 2009, Gjermani
Profesor Orhan Pamuk, Fitues i Çmimit Nobel në Letërsi 2006, Turqi
Profesor John Polanyi, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 1986, Kanada
Profesor Sir Peter Ratcliffe, Fitues i Çmimit Nobel në Mjeksi 2019, Mbreteria e Bashkuar
Profesor Michael Rosbash, Fitues i Çmimit Nobel në Mjeksi 2017, SHBA
Profesor Jean-Pierre Sauvage, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2016, Francë
Profesor Richard Schrock, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2005, SHBA
Profesor Gregg Semenza, Fitues i Çmimit Nobel në Mjeksi 2019, SHBA
Profesor Wole Soyinka, Fitues i Çmimit Nobel në Letërsi 1986, Nigeri
Profesor Kip Thorne, Fitues i Çmimit Nobel në Fizikë 2017, SHBA
Profesor Mario Vargas Llosa, Fitues i Çmimit Nobel në Letërsi 2010, Peru
Profesor Arieh Warshel, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2013, SHBA -Izrael
Profesor David Wineland, Fitues i Çmimit Nobel në Fizikë 2012, SHBA
Profesor Sir Gregory P. Winter, Fitues i Çmimit Nobel në Kimi 2018, Mbreteria e Bashkuar
Profesor Michael Young, Fitues i Çmimit Nobel në Mjeksi 2017, SHBA
Udhëheqësi suprem i regjimit iranian, Ali Khamenei, mbajti fjalimin e tij të përvitshëm më 21 mars. Përveç pretendimeve të tij të rreme për fitore dhe fajësimit të “armiqve” për krizat sociale dhe ekonomike të Iranit, fjalimi i Khameneit ishte një dëshmi e qartë e mangësive dhe krizave të regjimit.
Ai e nisi fjalën e tij duke sulmuar personat e brendshëm të regjimit të cilët kanë sugjeruar disa reforma, si ndryshimin e kushtetutës. “Unë flas edhe për reforma dhe ndryshim. Por kjo është krejtësisht e ndryshme nga ajo që dëshiron armiku. Për shembull, ndryshimi i kushtetutës dhe strukturës së sistemit islam promovohet nga të çmendurit dhe armiqtë. Për fat të keq, ndonjëherë, disa persona të brendshëm [të regjimit] i përsërisin ato fjalë nga neglizhenca ose me qëllime të tjera. Armiqtë kërkojnë të ndryshojnë identitetin e Republikës Islamike”, tha ai.
Khamenei nuk ia ka dalë të shuajë kryengritjen mbarëkombëtare që kur ajo shpërtheu në shtator. Vazhdimi i këtyre protestave ka nxjerrë në pah dobësinë e regjimit të tij. Megjithatë, Khamenei nuk u shmang nga “fuqia” e tij e zakonshme dhe retorika vetëlavdëruese.
“Ajo që ndodhi në terren ishte në kontrast të plotë me atë që kishte planifikuar armiku. Republika Islamike tregoi forcën e saj dhe doli fitimtare nga një komplot global. I kemi goditur ata që kanë nxitur trazirat, i kanë mbështetur apo janë provokuar të marrin pjesë në to,” pohoi ai.
Megjithatë, ai e kundërshtoi veten duke i ftuar banditët dhe zyrtarët e tij të “krijojnë shpresë”, duke pranuar në heshtje se morali po zbehet në radhët e tij. “Armiku dëshiron të shuajë flakën e shpresës në zemrat e të rinjve tanë. Duhet të jemi vigjilentë për këtë. Këshilla ime më e rëndësishme është të krijojmë shpresë,” tha ai, duke u përpjekur të rrisë moralin e forcave të tij, të cilët duken të dëshpëruar përballë valës në rritje të mospajtimit brenda Iranit.
Sipas raporteve më të fundit, protestuesit në të paktën 282 qytete në të gjithë 31 provincat e Iranit kanë dalë në rrugë për 190 ditë deri tani duke kërkuar të përmbysin regjimin e mullahëve. Mbi 750 protestues janë vrarë nga forcat e sigurisë së regjimit dhe të paktën 30,000 të tjerë janë arrestuar, sipas burimeve të lidhura me opozitën iraniane PMOI/MEK.
Njerëz nga sfera të ndryshme të jetës në Iran po vazhdojnë protestat e tyre kundër regjimit të mullahëve, veçanërisht duke kritikuar politikat ekonomike skatërruese të diktaturës në pushtet. Inflacioni është jashtë kontrollit, çmimet e mallrave bazë po rriten tej mase, monedha kombëtare e vendit, riali, po bie kundrejt dollarit amerikan, ndërsa papunësia vazhdon të rritet në nivele të rrezikshme.
Ndërsa e premtja shënon ditën e 190-të të kryengritjes mbarëkombëtare të Iranit, njerëzit në qytete të ndryshme anembanë vendit kanë mbajtur tubime, demonstrata dhe kanë përdorur metoda të tjera për të shprehur ankesat e tyre. Edhe banorët e provincës Sistan & Baluchestan po nisin protesta të reja sot.
Njerëzit në të gjithë vendin po e mbajnë në mënyrë specifike udhëheqësin suprem të mullahëve Ali Khamenei përgjegjës për mjerimet e tyre, ndërsa dënojnë gjithashtu forcat represive të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) dhe njësive paramilitare Basij, si dhe njësive të tjera të sigurisë që janë në terren duke shtypur demonstruesit paqësorë.
Shqipëria shprehu shqetësim të thellë për përdorimin e dënimit
me vdekje në Iran kundër individëve të arrestuar gjatë
ushtrimit të të drejtave të tyre legjitime për lirinë e shprehjes
dhe mendimit, për tubim paqësor dhe asociacion.
Sesioni i 52-të i Këshillit të Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut, i cili
filloi më 27 shkurt, u fokusua në shqyrtimin e situatave të të drejtave të njeriut
në vende të ndryshme, përfshirë Iranin. Sesioni i 20 marsit iu kushtua situatës
në Iran, ku z. Javaid Rehman, Raportuesi Special i OKB-së për situatën e të
drejtave të njeriut në Iran, paraqiti një raport gjithëpërfshirës mbi shkeljet
skandaloze të të drejtave të njeriut nga regjimi iranian, veçanërisht që kur
shpërtheu kryengritja mbarëkombëtare në shtator.
Vrasja brutale e Mahsa Amini nga e ashtuquajtura "polici e moralit" e regjimit
ndezi protesta mbarëkombëtare. Në raportin e tij, z. Rehman nënvizoi se
vdekja e Mahsa-s "nuk ishte një ngjarje e izoluar, por më e fundit në një seri të
gjatë të dhunës ekstreme të ushtruar ndaj grave dhe vajzave nga autoritetet
iraniane".
“Pretendimet legjitime nga iranianë të të gjitha moshave, gjinive, përkatësive
etnike, gjuhësore, fetare dhe socio-ekonomike, për t'i dhënë fund shkeljeve të
rënda të të drejtave të njeriut, duke përfshirë dhunën dhe diskriminimin me
bazë gjinore, dhe aspirata e tyre për një sistem qeverisës demokratik dhe laik,
u përball me dhunë brutale shtetërore,” tha zoti Rehman.
Eksperti i OKB-së shprehu gjithashtu shqetësimin e tij të thellë "për shkeljet e
vazhdueshme dhe gjithnjë e më të shumta të të drejtave të njeriut" në Iran që
kur Ebrahim Raisi u bë president i regjimit. Raisi është një vrasës i masave i
paskrupullt që mori pjesë në masakrën e vitit 1988 ndaj mbi 30,000 të
burgosurve politikë, kryesisht anëtarë dhe mbështetës të Organizatës së
Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).
Duke iu referuar raporteve të tij në mars të vitit 2022 dhe 2023, z. Rehman
arriti në përfundimin se “ka mungesë llogaridhënieje për shkelje të rënda të të
drejtave të njeriut dhe për krime sipas ligjit ndërkombëtar brenda sistemit
politik, kushtetues dhe ligjor të Iranit”.
“Në mungesë të llogaridhënies në nivel vendor, unë kam advokuar fuqimisht
për krijimin e një misioni të pavarur ndërkombëtar faktmbledhës dhe do të
bashkëpunoj plotësisht me të për të garantuar drejtësi dhe llogaridhënie për
viktimat e shkeljeve të të drejtave të njeriut,” shtoi ai.
Mbretëria e Bashkuar e konsideroi Iranin fajtor për shkelje të vazhdueshme të të
drejtave të njeriut, duke përfshirë përdorimin e dënimit me vdekje, kufizimet në
media dhe internet, dhe në lirinë e fjalës, shprehjes, fesë dhe besimit. Ata
kërkuan që Irani të mbahet përgjegjës për shkeljet skandaloze të të drejtave
të njeriut.
Shqipëria shprehu shqetësim të thellë për përdorimin e dënimit me vdekje në
Iran kundër individëve të arrestuar gjatë ushtrimit të të drejtave të tyre
legjitime për lirinë e shprehjes dhe mendimit, tubimin paqësor dhe shoqërimin.
Ata vunë në dukje gjithashtu se Irani ka një histori të gjatë e famëkeqe të
shkeljeve sistematike, duke përfshirë një rritje të madhe të numrit të
ekzekutimeve, ku minoritetet etnike dhe kombëtare janë veçanërisht të
prekura.
Siç përmendi zoti Rehman, shkeljet e vazhdueshme të të drejtave të njeriut
nga regjimi iranian dhe kriza e pandëshkueshmërisë në Iran kërkojnë veprim
të përbashkët ndërkombëtar. Komuniteti botëror duhet t'i japë fund dekadave
të abuzimeve të të drejtave të njeriut në Iran duke referuar dosjen e regjimit
në Këshillin e Sigurimit të OKB-së dhe duke sjellë para drejtësisë liderët e tij
kriminalë.