Lideri Suprem i regjimit iranian hodhi poshtë bojkotin zgjedhor të Iranit dhe tha sot se votimi ishte “monumental”.

Khamenei tha se ata që dolën për zgjedhje “hodhën një grusht ndaj bojkotuesve dhe kundërshtarëve të zgjedhjeve”.

Zgjedhjet e ashtuquajtura të Iranit çuan në fitoren e ish-Kryeprokurorit Ebrahim Raisi, i njohur kryesisht për pjesën e tij në ekzekutimin e mijëra të burgosurve politikë në fund të viteve 1980.

“Të huajt shpresuan që pjesëmarrja të ishte 20 deri në 25% por kjo shpresë nuk u përmbush,” tha Khamenei në një takim me Raisi dhe zyrtarë gjyqësorë.

Kjo ndërsa ndërsa sipas shifrave zyrtare, rreth 49% morën pjesë në votimet e manipuluara, një rekord i ulët krahasuar me zgjedhjet e mëparshme. Raportet në terren dhe videot amatore të vendvotimeve bosh treguan se më pak se 10% morën pjesë në zgjedhjet e 18 qershorit.

Para kësaj, Khamenei kishte deklaruar se “mungesa e pjesëmarrjes në zgjedhje do të thotë që njerëzit janë distancuar nga Republika Islamike” dhe madje kishte lëshuar një dekret fetar që ndalonte fletët e votimit të zbrazëta si “haram”.

Si gjithmonë, ai u përpoq pa sukses para zgjedhjeve për të përdorur fenë për të kërcënuar iranianët që të dilnin, duke thënë se largimi nga vota ishte një “mëkat i madh”.

Sipas statistikave zyrtare të Iranit, 13 iranianë vdesin çdo ditë për shkak të abuzimit me drogën.

Drejtori i përgjithshëm i trajtimit dhe mbështetjes sociale të selisë anti-narkotike të vendit tha se ka rreth 2.8 milion të varur në Iran. Për më tepër, 1.6 milion njerëz përdorin barna në mënyrë rekreative.

Statistikat që janë të dhimbshme dhe nuk mund të injorohen, tregojnë se janë qytetarë të thjeshtë nga dimensione të ndryshme kulturore, sociale, shëndetësore, madje edhe ekonomike dhe politike.

Varësia në vendet e zhvilluara shoqërore dhe kulturore studiohet aq seriozisht, saqë sot ata kanë zgjidhje të qëndrueshme dhe të njohura për këtë problem.

Realiteti është se në Iran askush nuk është i informuar mirë për dimensionet e varësisë dhe realiteti po mbahet i fshehur prapa dyerve të mbyllura.

Reza Tuyserkanmanesh, Drejtori i Përgjithshëm i Trajtimit dhe Mbështetjes Sociale të Selisë Kundër Narkotikëve njoftoi rritjen e varësisë nga droga dhe droga psikedelike, qershorin e kaluar në ceremoninë e hapjes së një fabrike të re për të prodhuar ilaçe për trajtimin e varësisë me teknologji të re.

Sipas këtij zyrtari, ka rreth 2.8 milion përdorues të rregullt të drogës në Iran. Kjo shifër është ekuivalente me 4.5% të popullsisë aktive të vendit. Rreth 1.6 milion njerëz në vend përdorin barna në mënyrë jo të vazhdueshme dhe rekreative. Në total, kjo na jep një numër të tmerrshëm prej 4.4 milion njerëz.

Sipas statistikave të siguruara nga qeveria, të cilat mendohet të jenë më pak se shifrat reale, rreth katër deri në pesë mijë njerëz vdesin çdo vit në vend për shkak të abuzimit të drogës, dmth, rreth 12 deri në 13 njerëz vdesin çdo ditë për shkak të drogës, që do të thotë se më shumë se 10 familje iraniane po vajtojnë çdo ditë për të afërmit e tyre të humbur. Këto statistika tregojnë situatën jashtëzakonisht të tmerrshme të shoqërisë së Iranit.

Greva e punëtorëve të sektorit të naftës në Iran

Ka nisur java e dytë e grevës së gjerë të punëtorëve iranianë të industrive petrokimike e të naftës. Këta punëtorë, të cilët e nisën grevën më 19 qershor, të nesërmen e farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit, kërkojnë rroga dhe kushte më të mira pune. Punëtorët po përballen me një presion gjithnjë e më të madh si rezultat i një ekonomie në rënie të shkaktuar nga korrupsioni qeveritar dhe përgjigjja e dobët e regjimit ndaj pandemisë së Covid-19, e cila ka shkaktuar papunësi masive.

Përkeqësimi i kushteve ekonomike ka shkaktuar inflacion të shfrenuar dhe rritje të çmimeve. Ndërkohë, rrogat e punëtorëve kanë mbetur të njëjta, dhe ata mezi arrijnë të plotësojnë nevojat më bazë të familjeve të tyre.

Protestuesit kanë theksuar se do ta vazhdojnë grevën dhe do ta zgjerojnë edhe më shumë atë nëse nuk u plotësohen kërkesat.

Që nga fillimi i grevës, lëvizja është zgjeruar në qytete të ndryshme dhe janë përfshirë disa mijëra punëtorë. I janë bashkuar grevës punëtorë nga më shumë se 60 kompani.

Të dielën, një grup punëtorësh nga kompania petrokimike e Bushehr deklaruan se do t’i bashkohen edhe ata grevës.

Lideri Suprem i regjimit iranian Ali Khamenei ka përzgjedhur Ebrahim Raisi-n si president të ri të regjimit për arsye se regjimi po përballet me shoqërinë e trazuar të Iranit e cila është e vendosur ta rrëzojë diktaturën me çdo kusht.

Populli iranian ka treguar dëshirën e tij për ndryshim regjimi në kryengritje të shumta. Kryengritja e fundit ishte në nëntor 2019, në të cilën Khamenei i dha urdhër Gardës Revolucionare (IRGC) t’i masakronte protestuesit. Në mes të dhjetorit, Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) pati zbuluar se IRGC kishte vrarë mbi 1,500 protestues gjatë kryengritjes së nëntorit. Në dhjetor 2019, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), zonja Maryam Rajavi, pati deklaruar: “numri i dëshmorëve e kalon pa dyshim shifrën 1,500. Sigurisht, numri i vërtetë është shumë më i lartë. Kjo do të thotë që regjimi ka vrarë të paktën 60 herë më shumë njerëz sesa numri i të vrarëve gjatë kryengritjes së dhjetorit 2017-janarit 2018. Një numër shumë më i madh janë plagosur me thika, sëpata, dhe saçma, mes të tjerash.”

Ebrahim Raisi është një nga personat kryesorë përgjegjës për masakrën e 30,000 të burgosurve politikë në verën e 1988-ës, shumica anëtarë e mbështetës të PMOI/MEK.

Caktimi si president i ekzekutuesit të masakrës së 1988-ës, Ebrahim Raisi, jep dy mesazhe: Së pari, ia ka vënë kapakun idesë së “reformizmit”. Së dyti, rezistenca e organizuar e popullit iranian është alternativa ndaj regjimit.

Caktimi i Raisi-t …. është një deklaratë e hapur dhe shumë më e fuqishme lufte kundër popullit të Iranit nga grabitësi i madh i sovranitetit të tij,” tha Maryam Rajavi në fjalimin e saj me rastin e 20 qershorit, 40-vjetorit të fillimit të rezistencës kundër regjimit iranian.

“Që më 20 qershor 1981, ka patur vetëm dy kampe kryesore kundërshtare në Iran: Nga njëra anë kampi i rezistencës së popullit për liri, dhe nga ana tjetër, kampi i fashizmit fetar, reaksionit, dhe diktaturës që përpiqet të ruajë në pushtet një regjim vrasës. Tani, në 40-vjetorin e Rezistencës, regjimi po mbytet në një vorbull përmbysjeje, aq sa ka vendosur ta lidhë fatin e tij me një vrasës të lig të masave, emri dhe identiteti i të cilit simbolizon fundin e regjimit,” shtoi ajo.

Ebrahim Raisi u përfshi në hierarkinë e regjimit në 1979-ën pasi mullahët kishin marrë pushtetin në Iran. Ai ishte 19 vjeç kur u bë gjykatës, dhe ka luajtur një rol kyç në vrasjen dhe shtypjen e PMOI/MEK e grupeve të tjera opozitare.

Thirrje për Mbështetje të Popullit dhe Opozitës Iraniane Kundër Fashizmit Fetar

Pas zgjedhjeve presidenciale të 18 qershorit në Iran, politikëbërësit në mbarë botën duhet të përleshen me realitetin e ngritjes së një dhunuesi famëkeq të të drejtave njerëzore në postin e presidentit të regjimit iranian. Ndërkohë që shumica e zyrtarëve të lartë iranianë kanë njëfarë lidhjeje me dhunimet e të drejtave njerëzore nga regjimi teokratik në të shkuarën, Ebrahim Raisi konsiderohet si një nga autorët kryesorë të krimit më të rëndë të regjimit iranian kundër njerëzimit.
Në 1988-ën, Raisi ka qenë zëvendës prokuror në kryeqytetin Teheran, dhe në verën e atij viti, ai u caktua në “komisionin e vdekjes” që duhej të implementonte fatwa-n e Ajatollah Khomeini-t në burgun Evin. Si vendi ku mbaheshin popullsia më e madhe e të burgosurve politikë të Iranit, ky burg u bë skena kryesore e përpjekjes së Khomeini-t për ta asgjësuar opozitën e organizuar, veçanërisht anëtarët e Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).