KRYEARTIKULLI: Fjalimi i Raisit, një njollë e turpshme në reputacionin e OKB –së

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

Të martën, presidenti i regjimit iranian, Ebrahim Raisi, bëri debutimin e tij ndërkombëtar duke mbajtur një fjalim virtual në Asamblenë e Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara. Ai i karakterizoi sanksionet amerikane ndaj regjimit, të vendosura për aventurizmin e tij bërthamor, si “shtypëse”. Dhe, ai u shpreh se “sistemi hegjemonik i Shteteve të Bashkuara nuk ka besueshmëri”. Vërejtje të tilla nuk kanë ndonjë peshë serioze, padyshim. Por ata demonstrojnë një qëndrim të guximshëm nga ana e Teheranit pas dështimit të Perëndimit, dhe veçanërisht të Evropës, për të miratuar një politikë vendimtare kundrejt sjelljes mashtruese të Teheranit.

Populli iranian shpesh i përqesh mullahët për paturpësinë e tyre të pakrahasueshme dhe vërejtjet fyese. Në asnjë moment kjo paturpësi nuk ishte më e qartë se kur Raisi pohoi se sanksionet amerikane kundër teokracisë ishin “krime kundër njerëzimit”.

Kjo vjen nga një figurë e dënuar nga populli iranian dhe organizatat globale të të drejtave të njeriut si një krim kundër njerëzimit për rolin e tij kryesor në masakrën e vitit 1988.

Që nga vendosja e Raisi si president i mullahëve, ka pasur dënime të shumta dhe thirrje në rritje nga organizatat e të drejtave të njeriut për ndjekjen e tij për kryerjen e krimeve kundër njerëzimit dhe gjenocidit. Në 1988, ai ishte pjesë e “Komitetit të Vdekjes” i ngarkuar për vrasjen e mbi 30,000 të burgosurve politikë. Viktimat u varrosën në varre masive sekrete të pashënuara, dhe deri më sot, familjeve të tyre u ndalohet të mbajnë edhe ceremoni mortore ose përkujtimore për ta. Shumica e viktimave ishin anëtarë të opozitës kryesore demokratike Muxhahedine (PMOI/MEK). Familjet e viktimave kanë kërkuar drejtësi gjatë 33 viteve të fundit.

Mësuesit iranianë zhvillojnë protesta mbarëkombëtare

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Iranian teachers hold nationwide protests on the first day of the school year

Mësuesit iranianë protestojnë në Boroujerd, Lorestan më 23 shtator 2021

Mësuesit iranianë zhvilluan protesta mbarëkombëtare në mbarë Iranin më 23 shtator 2021.

Gjysma e mësuesve ishin gra të cilat morën pjesë gjerësisht dhe në mënyrë aktive në protesta. Mësuesit protestues i zhvilluan protestat e tyre jashtë Departamentit të Arsimit në çdo qytet.

Në Qom, mësuesit i zhvilluan protestat e tyre pavarësisht se ishin kërcënuar një natë më parë nga agjentët e regjimit. Ata thërrisnin: “Mësuesit janë zgjuar, ata e urrejnë diskriminimin,” “është e drejta jonë e patjetërsueshme që të marrim rroga në përputhje me rangun tonë,” dhe “jetesa dhe dinjiteti janë të drejtat tona të patjetërsueshme.”

Iranian teachers hold nationwide protests on the first day of the school yearMësuesit bëjnë protestë në Qom më 23 shtator 2021

Krahas Teheranit, mësuesit iranianë zhvilluan protesta edhe në qytetet Mamsani në provincën Fars, Ardabil, Yazd, Arak, Shahroud, Sanandaj, Chahar Mahal-o Bakhtiari, Karaj, Divandarreh, Kuhdasht, Zanjan, Tabriz, Hamadan, Qazvin, Kermanshah, Abadan, Mazandaran, Mashhad, dhe Qom.

Iranian teachers hold nationwide protests on the first day of the school yearProtesta e mësuesve në Kermanshah, më 23 shtator 2021

Iranian teachers hold nationwide protests on the first day of the school yearProtesta e mësuesve në Mamsani, provinca Fars, më 23 shtator 2021

Iranian teachers hold nationwide protests on the first day of the school yearProtesta e mësuesve në Karaj të provincës Alborz më 23 shtator

Mësueset femra në Abadan më 23 shtator

Të shtunën më 18 shtator, mësuesit iranianë zhvilluan protesta në 14 provinca. Shumica e protestuesve në këto 14 provinca ishin gra. Kërkesa e tyre ishte implementimi i planit të ndarjes në rangje, plan sipas të cilit, mësuesit do të merrnin 80 përqind të rrogës së pedagogëve të shkencave në universitete me të njëjtin nivel eksperience në punë.

Mësuesit me punësim të përhershëm marrin një rrogë mesatare prej 4 milion Toman në muaj. Mësuesit me kontrata të përkohshme marrin një deri në dy milion Toman në muaj. Shpesh, atyre nuk ua japin rrogat për muaj të tërë, ndërkohë që pragu i varfërisë në Iran është 14 milion Toman në muaj.

Mësuesit me Dëftesa të Gjelbra zhvillojnë protestë në Teheran më 23 shtator 2021

 

Iran: Konferencat në SHBA dhe Europë Bëjnë Thirrje për Ndjekjen Penale të Raisi-t Ndërkohë që Ai Flet në OKB

Nga
Amir Taghati
-

Të martën, Presidenti i regjimit iranian Ebrahim Raisi u paraqit në mbledhjen e përvitshme të Asemblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara me një fjalim të regjistruar që më parë, në të cilin ai shmangu çështjen e proliferimit bërthamor dhe fajësoi Shtetet e Bashkuara për problemet aktuale të Iranit. Duke iu referuar sanksioneve ekonomike si një mjet i ri lufte, Raisi akuzoi Departamentin amerikan të Thesarit se nuk ka lejuar importimin e barnave gjatë pandemisë së koronavirusit, dhe pastaj citoi zhvillimet e fundit, si tërheqja kontroversale nga Afganistani, duke i quajtur ato shenja të rënies dhe dështimit të Amerikës.
Këto pika u refuzuan ditën e fjalimit jo vetëm nga zyrtarët amerikanë, por edhe nga mërgimtarët iranianë nëpër botë. Mbrëmjen përpara fjalimit të Raisi, Organizata e Komuniteteve Iraniano-Amerikane kishte mbajtur një konferencë në Uashington D.C., ku u dënua pjesëmarrja e presidentit iranian në Asemblenë e Përgjithshme dhe u theksua përfshirja e tij në dhunime të të drejtave njerëzore dhe krime kundër njerëzimit në të shkuarën. Një event i ngjashëm është zhvilluar edhe në Stokholm të Suedisë të martën, për të theksuar thirrjen e organizatorëve që Raisi të vihet para përgjegjësisë për rolin e tij kyç në masakrën ndaj mbi 30,000 të burgosurve politikë në 1988-ën.
Mospërfillja e qëllimshme e Teheranit për masakrën e 1988-ës është riafirmuar në raste të shumta gjatë 33 viteve të fundit, dhe caktimi i Raisi-t në krye të presidencës është një ndër shembujt më të qartë të kësaj. Në Gjatë periudhës përpara “zgjedhjeve” të qershorit 2021, Raisi është dënuar gjerësisht nga aktivistët iranianë si “ekzekutuesi i 1988-ës” – një etiketim që u përsërit nga ish të burgosurit politikë iranianë në konferencat e kësaj jave. Në kohën e masakrës, Raisi ishte njëri nga katër zyrtarët që bënin pjesë në “komisionin e vdekjes,” të Teheranit, një organ që merrte në pyetje të burgosurit dhe jepte urdhër për ekzekutime në burgjet Evin dhe Gohardasht, duke u hapur rrugë kështu procedurave të ngjashme nëpër burgje anembanë vendit.

Nasrollah Marandi, duke folur në emër të një delegacioni të tërë ish të burgosurish politikë në konferencën e Stokholmit, raportoi se ata kishin qenë dëshmitarë të ekzekutimit të mijëra shokëve e kolegëve të tyre në dy burgjet ku Raisi kishte patur juridiksionin e tij fillestar. “Shumë nga shokët tanë kanë qenë dëshmitarë të ekzekutimit të shumë anëtarëve të MEK nga Raisi në Hamedan dhe Karaj,” shtoi ai, duke iu referuar Mojahedin-e Khalq, apo Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), e cila ishte zëri kryesor i opozitës ndaj regjimit teokratik, dhe si rrjedhim u bë fokusi kryesor i masakrës së 1988-ës.

Sipas raporteve, kjo masakër ka shkaktuar rreth 30,000 viktima gjatë një periudhe tre-mujore, dhe 90 përqind e këtyre viktimave kanë qenë të lidhur me MEK. Ebrahim Raisi konsiderohet se ka patur përgjegjësi direkte për këtë ritëm ekzekutimesh, dhe prania e tij në Hamedan dhe Karaj, si dhe në Teheran, është provë për këtë. Kur ekzekutimet sistematike ishin vënë në vijë në burgun Evin, Khomeini e zgjeroi personalisht juridiksionin e Raisi-t si shpërblim për entuziazmin që ai kishte treguar në implementimin e fetvas së Khomeinit, e cila jepte urdhër për ekzekutimin masiv të anëtarëve dhe mbrojtësve të MEK. Në një letër, themeluesi dhe lideri i parë suprem i regjimit, i dha pushtet Raisi-t për të korrigjuar “dobësinë e sistemit gjyqësor” duke lehtësuar zbatimin e “urdhrit të Zotit” në disa qytete ku MEK besohej se kishte aktivitet të lartë.

 

Iran: Sa duhet të paguajë një familje me katër persona për të mbijetuar në një muaj?

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

Familjet iraniane tani kanë kushtet më të këqija të jetesës të katër dekadave të fundit. Ndoshta kjo situatë mund të krahasohet pa ekzagjerim me periudhat e urisë në Iranin e lashtë. Niveli i të ushqyerit në Iran ka rënë ndjeshëm. Klasat e mesme janë bërë të varfra dhe të varfërit nuk kanë më një jetë të zakonshme.Tani edhe të flasësh për çmimet e disa prej mallrave bazë është si një fyerje për klasat e ulëta. Sepse shumë prej tyre janë jashtë mundësive. Më e rëndësishmja, të kesh një jetë të lumtur është e pamundur.Këta iranianë nuk kanë para për qira, rroba, kujdes shëndetësor dhe higjienë, arsim, mobilje, udhëtime, fruta, ëmbëlsira, arra, ujë, energji elektrike, fatura gazi dhe telefoni, makinë dhe karburant, dhe shpenzimi i tyre i vetëm është të mbijetojnë.

 

Protesta iraniane në të gjithë botën kundër fjalimit të Raisi në OKB

Nga
Mansoureh Galestan
-

 

Të martën, iranianët dhe mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK) mbajtën një tubim në dhjetëra qytete në të dy anët e Atlantikut, duke dënuar abuzimet sistematike të të drejtave të njeriut nga regjimi klerikal. Këto protesta u mbajtën njëkohësisht me fjalimin e presidentit të ri të regjimit, Ebrahim Raisi, në Asamblenë e Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara.Këto protesta u mbajtën në Nju Jork, Paris, Londër, Berlin, Rom, Vancouver, Hagë, Bruksel, Këln, Bukuresht dhe Gothenburg.Mbështetësit e MEK -ut dhe diaspora iraniane dënuan njëzëri fjalimin e Raisit në Asamblenë e Përgjithshme të OKB -së. Ata nënvizuan se mosveprimi i bashkësisë botërore dhe lejimi i një vrasësi masiv si Raisi për t’iu drejtuar botës nxit mosndëshkimin sistematik në Iran.Raisi ka luajtur një rol kyç gjatë masakrës në 1988 mbi 30,000 të burgosur politikë. Shumica e viktimave ishin mbështetës dhe anëtarë të MEK -ut.Demonstrata globale e iranianëve, mbështetës të MEK – 21 shtator 2021Në Nju Jork, iranianët mbajtën një tubim, njëkohësisht me fjalimin e Raisit, në Sheshin Dag Hammarskjöld, pranë hyrjes së OKB -së. Protestuesit i kërkuan komunitetit ndërkombëtar që të referojë dosjen e regjimit për shkeljet e të drejtave të njeriut në Këshillin e Sigurimit të OKB -së dhe të mbajë Raisin përgjegjës për rolin e tij në masakrën e vitit 1988. Ata gjithashtu u bënë thirrje fuqive perëndimore të vendosin sanksione gjithëpërfshirëse ndaj regjimit për shkeljet sistematike të të drejtave të njeriut, eksportin e terrorizmit jashtë vendit, programin bërthamor dhe prodhimin e armëve të shkatërrimit në masë.Në fund të gushtit 2021, avokatët dhe ekspertët e njohur evropianë nënvizuan se bazuar në fetvanë e Ruhollah Khomeini, e cila rezultoi në masakrën e të burgosurve politikë në 1988 për besimet e tyre fetare, masakra e 1988 konsiderohet gjenocid. Kështu, të gjitha fuqitë perëndimore janë të detyruara sipas kushteve të Konventës së Gjenocidit që të quajnë përgjegjës vrasësit masivë dhe autorët e atij gjenocidi.Protestuesit në Nju Jork përsëritën këtë kërkesë dhe kujtuan komunitetin botëror për detyrimet e tij humanitare.Përveç protestave të tyre, iranianët në SHBA, Kanada dhe Evropë mbajtën ekspozita fotografike duke përkujtuar dëshmorët e masakrës së vitit 1988. Ata mbanin gjithashtu pankarta të mëdha që mbështesnin Lëvizjen për Kërkimin e Drejtësisë të viktimave të masakrës të vitit 1988, të filluara fillimisht nga presidentja e opozitës iraniane, zonja Maryam Rajavi, në vitin 2016.

Kush është Esmail Khatib, Ministri i Inteligjencës i Iranit (MOIS)

Nga
Shahriar Kia
-

 

esmail-khatib-iranian-minister-intelligence-moisPothuajse askush nuk dyshon se emërimet e kabinetit të Ebrahim Raisi nuk kanë të bëjnë me talentin ose ekspertizën dhe se ekuipazhi u instalua vetëm për një qëllim: për të shmangur krizat aktuale dhe për të penguar rënien e regjimit. Midis ministrive dhe drejtuesve të tyre të pakualifikuar, ekziston një përjashtim: Ministria e Inteligjencës (MOIS) tani drejtohet nga një person që pasqyron në mënyrë të përsosur të gjithë themelimin e terrorit dhe shtypjes.Ashtu si shumë anëtarë të kabinetit të Ebrahim Raisi, Esmail Khatib po del nga hijet. Praktikisht i panjohur për Perëndimin, emri i tij gjeneron dridhje mes klasës sunduese. Në fakt, rekordi i Khatib gjatë 43 viteve të fundit ka qenë i lidhur me pastrimin dhe asgjësimin e klerikëve, agjentëve të inteligjencës dhe rojeve që guxuan të përbëjnë një kërcënim për mbretërimin dhe trashëgimtarin e Ali Khamenei. Për shumë vite, Khatib ka punuar me Hossein Taeb, shefi i njësisë së inteligjencës të IRGC, dhe vëllai i tij Mehdi Taeb, kreu i selisë së Ammar i cili i raporton drejtpërdrejt Mojtaba Khamenei. Gjatë një takimi midis Esmail Khatib dhe shefit të Njësisë së Inteligjencës së IRGC, Hossein Taeb më 6 shtator 2021, të dy theksuan bashkëpunimin dhe konsolidimin e përpjekjeve të inteligjencës Trupat e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) u themeluan në 1980, me qëllimin për të mbrojtur sundimin e udhëheqësit suprem. Edhe pse Ruhollah Khomeini, atëherë udhëheqësi suprem, kishte zgjedhur më së larti në radhët e ushtrisë klasike të Iranit (të quajtur Artesh), ai ende nuk i besonte organizatës për të kapërcyer kërcënimin kryesor ndaj regjimit të tij: mospajtimin e brendshëm.

 

Iran: Vdekje e dyshimtë e Shahin Naseri në Burgun e Teheranit të Madh, një i Burguari që kishte Dëshmuar për Torturat e Navid Afkarit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Shkruar nga Sekretariati i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)

Right: A young Navid Afkari Left: Written testimony about Navid's torture by Shahin Naseri Majtas: Një i ri Navid Afkari Djathtas: Dëshmi me shkrim rreth torturës së Navidit nga Shahin Naseri

Thirrje për një hetim ndërkombëtar për krimet e fashizmit fetar në burgje

Shahin Naseri, një i burgosur i ri që kishte qenë dëshmitar i torturës së dëshmorit Navid Afkari (ekzekutuar për pjesëmarrje në kryengritjen e vitit 2018), vdiq në mënyrë të dyshimtë në Burgun e Teheranit të Madh. Thuhet se në mëngjesin e së Mërkurës, 22 Shtator, familja e tij u informua se ata duhet të shkonin në “Gjykatën Penale të Teheranit” për të marrë trupin e djalit të tyre. Ndërkohë, lajmi për vdekjen e të burgosurit ishte publikuar në mediat sociale të hënën, 20 shtator.

Sipas raporteve të publikuara në internet, në një audio në shtator 2020, Shahin Naseri kishte zbuluar torturat e shkaktuara ndaj Navid Afkari, për të cilat ai kishte qenë dëshmitar ndërsa ishte në burgun Shiraz. Pas këtij zbulimi, gjyqësori i regjimit e internoi Shahin Naserin nga Burgu Shiraz (Irani Jugor) në Burgun e Teheranit të Madh (Irani Qendror). Sipas raporteve nga burgu i Teheranit të Madh, rreth 10 ditë më parë, në përvjetorin e martirizimit të Navid Afkari, Shahin Naseri u transferua nga një repart publik në izolim. Karta e tij SIM e telefonit u konfiskua, duke i ndërprerë kontaktet me pjesën e jashtme të burgut.

Të martën, 31 gusht 2021, në një krim tjetër të tmerrshëm, përkrahësit e Khamenei vranë një të burgosur me emrin Hadi Atazadeh në burgun Ahar duke e torturuar dhe fshikulluar atë.

Duke theksuar se vrasja e të burgosurve është një praktikë e zakonshme në burgjet e fashizmit fetar, Rezistenca Iraniane edhe një herë i bën thirrje Kombeve të Bashkuara që të formojnë një mision hetimor ndërkombëtar për të vizituar burgjet e Iranit, për t’u takuar me të burgosurit dhe për të hetuar krimet e regjimit klerikal në burgjet, veçanërisht vdekja e Shahin Naseri.

 

 

 

Sekretari i 70-të i Shtetit i SHBA, Michael Pompeo- Politika e SHBA ndaj Iranit, Llogaridhënie për Dhunimet e të Drejtave, 21/9

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

Fragmente nga Fjalimi

Është bekim për mua të jem sot këtu me ju. Kjo është një mbledhje e veçantë ku mund të mblidhemi për të folur në lidhje me një kërcënim tepër të madh ndaj botës dhe njerëzve liri-dashës. Është vërtet një nder. Që kur kam folur për herë të fundit me ju, Ebrahim Raisi është instaluar zyrtarisht si i ashtu-quajturi president më i ri i Iranit. Jeni mbledhur me të drejtë në këtë konferencë rreth temës së kërkesës që ai të mbahet përgjegjës për atë që ka ndodhur në 1988-ën. Masakrën e të burgosurve politikë brenda Iranit. Dhe dua që secili nga ju ta dijë sot se ju bashkohem në këtë kauzë! E kam njohur për herë të parë Raisi-n kur isha drejtor i CIA-s. Ai duhet të ndiqet penalisht; jo nesër; jo javën tjetër; jo vitin tjetër. Ai duhet të ndiqet penalisht tani. Dhe sigurisht, do të flas më shumë për këtë, por unë mbështes një Iran të lirë. Bekuar qofshi që vazhdoni të luftoni. Ta dini mirë, Ebrahim Raisi vetë, personalisht, është përgjegjës për ekzekutimet masive të 1988-ës ndaj mijëra të burgosurve politikë iranianë; emrat e mbi 5,000 prej tyre janë publikuar. Trupat e këtyre burrave e grave trime janë hedhur në varre të pashënuara. Dhe duke qenë se Irani nuk ka lejuar, dhe me siguri nën këtë regjim nuk do të lejojë kurrë një hetim të këtyre vrasjeve, nuk e dimë numrin e vërtetë të iranianëve që janë vrarë. Por pothuajse me siguri mund të themi që bëhet fjalë për më shumë sesa lista me 5,000 emra që kemi. Veprimet tuaja, veprimet tona në mbështetje të dashurisë sonë për popullin iranian duhet të fillojnë me mbajtjen përgjegjës të Raisi-t për krimet e tij kundër njerëzimit. Mbani mend që ai nuk ishte këshilltar, nuk ishte ushtar këmbësor. Ai ishte ekzekutues. E di se ka në audiencë nga ata që u janë vrarë familjarët në masakrën e Raisi-t. Gjithashtu, disa prej jush keni familjarë dhe miq të burgosur aktualisht, në Evin dhe në burgje të tjera të Iranit, dhe disave familjarët jua kanë zhdukur, apo edhe më keq. Ne, asnjëri prej nesh, nuk do t’i harrojë kurrë ata dhe do të lutemi për ju dhe për të gjithë ata. Ebrahim Raisi është pikërisht lloji i njeriut që Khamenei dëshiron si President; një njeri që t’i bindet atij. Një njeri që është i gatshëm t’i brutalizojë dhe t’i vrasë iranianët me urdhër të tij. Kjo nuk është ecje përpara. Është ecje prapa. Janë vetëm ata që rezistojnë, si brenda ashtu edhe jashtë, të cilët sjellin shpresë për Iranin. Ja pse kjo mbledhje dhe ajo që ju po bëni sot është kaq e rëndësishme. Kontrasti midis një qeverie që i shërben popullit të vet dhe asaj që e nënshtron popullin, është jashtëzakonisht i theksuar. Mund ta shohim. Ky duhet të jetë frymëzimi ynë për lirinë e popullit iranian. E megjithatë, e dimë se, sa më shumë që një qeveri të përpiqet ta forcojë kontrollin mbi popullin e Iranit, aq më e dobët do të bëhet ajo. Pikërisht kjo po ndodh sot. Protestat e nxitura nga mungesat e ujit shpërthyen në më shumë se gjysmën e provincave të vendit. Ka patur gjithashtu protesta në Ahvaz, Tabriz, Teheran, Isfahan, dhe në qytete të tjera anembanë Iranit. Këta protestues kanë treguar rezistencë dhe trimëri të konsiderueshme kundër regjimit. Dhe unë e di, e di, në fund populli iranian do të ketë një republikë laike, demokratike, dhe jo-bërthamore. Veprimet e 1979-ës janë një pikë kthese kyçe. Për ta kuptuar Iranin dhe vendin që atij i takon të zërë në histori, duhet të zbërthejmë se çfarë ndodhi në 1979-ën. Mendoj se Irani nuk do t’i kthehet më kurrë sundimit nga një Shah diktatorial apo regjim teokratik. Kjo është beteja e vërtetë dhe ka nisur në ato çastet e para të frikshme të revolucionit në 1979-ën. Beteja qendrore është ajo në rrugë, në xhami dhe në mendjet e iranianëve; është konflikti midis popullit dhe opozitës së organizuar që kërkon liri dhe demokraci nga njëra anë, dhe regjimit në tërësi nga ana tjetër. Por lajmi i mirë është ky. Forcat e rezistencës në Iran, ata patriotë fisnikë iranianë, janë po aq të fortë sa ç’kanë qenë gjithmonë dhe sjellin optimizëm për këdo që i mbështet nëpër botë. Mund të shihen qartë efektet e viteve të fundit të punës sonë në zgjedhjet më të fundit. Regjimi është bërë gjithnjë e më i dëshpëruar, i ka shtuar mashtrimet, dhe populli iranian e ka kuptuar këtë. Që në 1979-ën, çdo proces zgjedhjesh në Iran ka shërbyer vetëm për t’i dhënë një fasadë republikanizmi një teokracie të korruptuar dhe brutale. Por zgjedhjet presidenciale të vitit 2021 kanë qenë shumë më ndryshe nga ato të mëparshmet, kryesisht për shkak se janë zhvilluar në një kohë kur regjimi teokratik është në gjendjen më delikate që ka qenë ndonjëherë që kur mori pushtetin në 1979-ën, dhe populli i Iranit e di këtë. Perspektiva e tij për mbijetesë po vihet në dyshim haptazi nga vetë personat e brendshëm të regjimit, si dhe po sfidohet nga një komb i trazuar që kërkon lirinë. Me pak fjalë, e llogaritni vetë. Shumë pak njerëz kanë votuar PRO Raisi-t. Pjesëmarrja ka qenë më e ulëta që në 1979-ën, duke shënuar kështu një refuzim total ndaj regjimit dhe kandidatit të tij. Edhe vetë regjimi e ka pranuar për herë të parë në 40 vite se shumica e iranianëve i kanë qëndruar larg kutisë së votimit. Në fakt, ky ishte një bojkot ndaj regjimit dhe liderët e regjimit e dinë këtë. Ky bojkot nga populli iranian vërteton faktin që populli iranian nuk var asnjë shpresë te zgjedhjet si mjet për ndryshime thelbësore.

70th U.S. Secretary of State Mike Pompeo - U.S. Iran Policy, Accountability For Rights Abuses, 9/20

Një njeri i besimit baluç u vra nga policia e doganës në juglindje të Iranit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Baluch man killed by traffic police in SE Iran

Një burrë i besimit baluc u vra dje nga policia. Sipas faqes online të Besimit Baloch, burri u identifikua si Farhad Narouyi. Policia e doganës hapi zjarr mbi makinën e tij sepse ai nuk u ndal ndaj paralajmërimit të tyre. Farhad u qëllua në kokë dhe humbi jetën. Raporti tha se Farhad nuk kishte patentë shoferi dhe nuk u ndal për të shmangur pasojat e mëtejshme.Forcat iraniane të sigurisë dhe IRGC -ja qëllojnë dhe vrasin tregtarët e karburantit pa u ndëshkuar.Forcat e sigurisë të regjimit iranian dhe policia kanë një histori të të shtënave dhe vrasjes së civilëve. Ka pothuajse raporte të përditshme për policinë dhe rojet kufitare që hapin zjarr ndaj naftëmjaftësve kurdë të kufirit në Iranin perëndimor dhe civilëve që transportonin karburant në Iranin juglindor.

 

Iran: Qeveria e Raisi është e mbushur me kriminelë dhe terroristë

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

Mohammad Bagher Zolghadr është emëruar si sekretar i Këshillit të Shërbimit të Përshtatshmërisë së Iranit. Ndër zërat e shumtë për dorëheqjen e Sadeq Larijani nga kreu i Këshillit të Përshtatshmërisë, Zolghadr u emërua si sekretar i këshillit.

Kush është Mohammad Bagher Zolghadr?

Mohammad Bagher Zolghadr është një ish komandant i Gardës Revolucionare dhe zëvendës strategjik, si dhe kreu i mbrojtjes sociale dhe parandalimit të krimit në gjyqësorin e regjimit.

Zolghadr lindi në 1954 në Fasa (provinca e Farsit). Para revolucionit të vitit 1979, ai ishte bashkuar me grupet reaksionare fetare.

Për këtë arsye, pas revolucionit, ai u bashkua me të ashtuquajturin Komitet të asaj kohe, i krijuar nga Hezbollahis, dhe ai filloi të shtypë njerëzit dhe kundërshtarët e regjimit. Më pas ai u bashkua me Gardën Revolucionare dhe mori përgjegjësinë për trajnimin e forcave të IRGC.

Pas një kohe, ai u bë komandant i kampit të parregullt të luftës të IRGC. Gruaja e Zolghadr është Sedigheh Beigam Hejazi, e cila ka punuar si drejtoreshë e përgjithshme e Zyrës për Çështjet e Grave dhe Familjes në Organizatën e Kulturës dhe Komunikimit Islam, një nga institucionet që përdoren për eksportimin e revolucionit nga regjimi. Që nga fillimi e vitit 2007

Mohammad Baqer Zolghadr ishte kreu i Shtabit të Përbashkët të IRGC për tetë vjet pas luftës (gjatë presidencës së Hashemi Rafsanjani). Pas kësaj, ai ishte Zëvendës Komandant i Përgjithshëm i Trupave të Gardës Revolucionare Islamike për tetë vjet të tjerë.

 

 

1...256257258...728Faqja 257 nga 728