Traktati me Mullahët inkurajon terrorizmin e mëtejshëm dhe marrjen e pengjeve

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Rezistenca iraniane do të vazhdojë të shqyrtojë të gjitha rrugët dhe opsionet politike dhe ligjore për të parandaluar ekstradimin e diplomatit terrorist në Iran

Rezistenca iraniane dënon fuqimisht miratimin e marrëveshjes së turpshme me regjimin klerik dhe e konsideron atë si nxitjen më të lartë për fashizmin fetar që sundon Iranin që të forcojë terrorizmin dhe të përdorë pengmarrjen sa më shumë që të jetë e mundur për lirimin e terroristëve dhe agjentëve të arrestuar. Shumë juristë të shquar e deklaruan këtë si një shkelje të qartë të Rezolutës 1373 të Këshillit të Sigurimit të OKB-së.

Traktati u miratua pavarësisht se u përball jo vetëm me kundërshtimin e gjerë dhe të unifikuar të refugjatëve iranianë, partive politike opozitare të Belgjikës, avokatëve dhe shoqatave të të drejtave të njeriut, por edhe disa partive dhe parlamentarëve që janë anëtarë të koalicionit qeveritar, të cilët u përpoqën ta largonin atë nga axhenda e parlamentit, duke e quajtur gjithashtu një stigmë që do ta shtynte regjimin klerik të kryente terrorizëm të mëtejshëm në Belgjikë dhe Evropë.

Që në fillim, ky traktat u nënshkrua në fshehtësi dhe iu dorëzua parlamentit në javët e fundit të punës së tyre me urgjencë. Ai u përfshi në mes të disa traktateve të tjera, duke i lënë edhe ata brenda koalicionit qeverisës që e kundërshtuan atë me një fakt të kryer dhe duke i shtyrë ata të votonin për të duke thirrur sistemin e njohur të imperativave të “sigurisë kombëtare”.

Fushata globale e Rezistencës Iraniane, e ndihmuar dhe e mbështetur nga juristë ndërkombëtarë, partitë opozitare dhe deputetë të Parlamentit belg, figura politike dhe ligjvënës në Evropë dhe Shtetet e Bashkuara, do të vazhdojë duke shqyrtuar të gjitha rrugët dhe opsionet politike dhe ligjore për të parandaluar lirimin dhe riatdhesimin në Irani të Assadollah Assadi, diplomatit terrorist të regjimit, dhe bashkëpunëtorëve të tij.

Çdo zhvendosje e kriminelëve që janë përgjegjës për terrorizmin dhe shkeljet e të drejtave të njeriut, pa kryer dënimin e mandatuar ligjërisht, inkurajon terrorizmin e shkeljet e të drejtave të njeriut dhe një shkelje të ligjeve ndërkombëtare e rezolutave të Këshillit të Sigurimit të OKB-së.

Zonja Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), kujtoi se sipas dokumenteve të dosjes, ky terrorist-diplomat kërcënoi se grupet e armatosura në Iran, Irak, Siri, Liban dhe Jemen do të mbanin akte terroriste kundër Belgjikës.

Në një mesazh për iranianët liridashës që protestuan jashtë parlamentit të Belgjikës më 14 korrik kundër këtij traktati të turpshëm, zonja Rajavi tha: Thelbi dhe emri aktual i traktatit përbën dhënien e pandëshkueshmërisë së terrorizmit të fashizmit fetar dhe të mullahëve, të cilët kishin plan për të kryer një vrasje masive në Paris, duke shënuar incidentin më të madh terrorist në Evropë. Megjithatë, me përpjekjet tuaja gjatë gjithë kohës, ju dhe njerëz të tjerë të ndërgjegjshëm ekspozuat konspiracionin skandaloz ndërkombëtarisht, në një periudhë të shkurtër kohore.

Ajo vuri në dukje: Mbrojtësit e zbutjes dhe marrëveshjeve të pasme, kërkojnë ta kthejnë pengmarrjen e qytetarëve belgë në Iran, në një taktikë kundër viktimave të terrorizmit dhe kërkojnë të qetësojnë xhelatin me gjakun e viktimave.

Ligjvënësit dhe OJQ-të në mbarë botën shprehin solidaritetin gjate Samitit Global per Iranin e Lirë 2022

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Për 40 vjet populli iranian është mbajtur peng nga një regjim ekstremist që ka shkatërruar burimet natyrore të Iranit, strukturën e tij sociale, kulturën e pasur, mjedisin e butë dhe potencialin e tij ekonomik. Ajo ka shtypur te papajtueshmit dhe i është përgjigjur protestave të tyre me dhunë, burgosje, tortura dhe ekzekutime të sanksionuara nga shteti. Regjimi mban rekordin botëror për ekzekutime, veçanërisht të grave dhe të rinjve.

Presidenti aktual i regjimit, Ebrahim Raisi, është një nga autorët kryesorë të masakrës së vitit 1988, të 30 mijë të burgosurve politikë. Qindra zyrtarë aktualë dhe ish-zyrtarë të OKB-së, ekspertë ligjorë dhe të të drejtave të njeriut dhe OJQ-të ndërkombëtare i kanë shkruar një letër të hapur Këshillit të OKB-së për të Drejtat e Njeriut duke i bërë thirrje për një hetim ndërkombëtar për masakrën e vitit 1988.

Që nga viti 2018, tetë protesta të mëdha për ndryshime demokratike në Iran janë shtypur brutalisht (Raporti i Amnesty International 2021). Në nëntor 2019, më shumë se 1,500 protestues, kryesisht të rinj dhe gra u qëlluan për vdekje në rrugë.

Populli iranian, veçanërisht brezi i ri, po lufton për liri. Ata janë privuar nga liritë e tyre themelore e për këtë arsye ata refuzuan diktaturën monarkike dhe po kundërshtojnë tiraninë fetare. Irani është në prag të një ndryshimi të madh. Pas 100 vitesh luftë kundër diktaturës, populli iranian dëshiron një Iran të lirë, demokratik, një Republikë të bazuar në zgjedhje të lira dhe në refuzimin e çdo diktature.

Çdo vit, dhjetëra mijëra iranianë dhe qindra personalitete ndërkombëtare nga e gjithë bota mblidhen për të qenë zëri i një kombi që po reziston. Pjesëmarrësit dënojnë diktaturën fetare dhe shprehin mbështetjen e tyre për një Iran të lirë dhe programin 10-pikësh të opozitës për një republikë laike, jobërthamore, barazi gjinore, fundin e diskriminimit ndaj pakicave etnike dhe fetare, respektimin e Deklaratës Universale të të drejtave të Njeriut dhe konventat ndërkombëtare për liritë politike.

Samiti Global për një Iran të Lirë do të mbahet këtë vit më 23 korrik 2022.

Populli iranian ka të drejtë t’i rezistojë regjimit për liri.

 

Ne u bëjmë thirrje qeverive tona të qëndrojnë me popullin iranian dhe rezistencën e tij, në anën e duhur të historisë dhe të njohin të drejtën e tyre për liri.

(Një klip 2 MN për mbi 40 vjet tirani në Iran dhe Samitin Global)

 

Ne shprehim solidaritetin tonë me Samitin Global për një Iran të Lirë dhe qëllimet e tij demokratike.

 

Lista e pjesshme e mbështetësve është si më poshtë:

Komisionet parlamentare:

 

Sindikatat:

 

OJQ-të dhe qytetet:

 

 

Më shumë se kurrë, përballja me regjimin e Iranit është një imperativ strategjik dhe moral

Nga
Mehdi Oghbaee
-

Iran nuclear facilitiesDosja foto-objektet bërthamore të Iranit

Të dielën, një ish-ministër i jashtëm iranian dhe këshilltar aktual i udhëheqjes së lartë të regjimit, Kamal Kharrazi, i tha Al Jazeera-s se regjimi iranian tashmë ka aftësinë teknike për të ndërtuar një armë bërthamore. Kharrazi vazhdoi duke thënë se regjimi nuk e ka marrë vendimin për të ndjekur në mënyrë aktive këtë qëllim, por deklarata të tilla janë krijuar në mënyrë të qartë për të promovuar një tregim të zhvillimit paqësor bërthamor që do t’i lejonte regjimit një ditë të pretendonte se kundërshtarët perëndimorë e kishin “detyruar” për të drejtuar përparimet e mëparshme drejt qëllimeve ushtarake.

Ish-ministri i inteligjencës i regjimit iranian, Mahmoud Alavi, pothuajse e pranoi atë strategji në fillim të vitit të kaluar kur theksoi një fetva që supozohet se e ndalon vendin të marrë armë bërthamore, por më pas pranoi menjëherë se urdhri mund të anulohej dhe pa pasoja. “Fetvaja ndalon prodhimin e armëve bërthamore, por nëse ata e shtyjnë Iranin në ato drejtime,” tha Alavi për SHBA-në dhe Evropën, “nuk është faji i Iranit. Ata që e shtynë Iranin në atë drejtim do të jenë fajtorë”.

Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit ka argumentuar prej kohësh se regjimi klerik nuk do të heqë dorë kurrë nga ambiciet e tij në lidhje me armët bërthamore. Sipas NCRI, ky dhe gjeste të tjera provokuese ndaj komunitetit ndërkombëtar përbëjnë një nga dy shtyllat qendrore të strategjisë së regjimit për ruajtjen e pushtetit. Tjetra është shtypja e brendshme e disidencës dhe të dyja fenomenet janë përshpejtuar dukshëm vitet e fundit.

Shtypja e mospajtimit është bërë qartësisht më jetike se kurrë për mbijetesën e regjimit pasi Irani ka pësuar të paktën nëntë kryengritje antiqeveritare që nga fundi i vitit 2017. Kjo ka bërë që shumë analistë të arrijnë në përfundimin se regjimi është në situatën e tij më të cenueshme deri më sot . Edhe pse 1,500 protestues paqësorë u vranë në vetëm disa ditë gjatë një kryengritjeje në nëntor 2019, demonstratat rifilluan në pjesën më të madhe të vendit vetëm dy muaj më vonë, duke sinjalizuar se strategjitë represive po dështojnë.

Përshkallëzohet tensioni lidhur me marrëveshjen e turpshme të shkëmbimit të të burgosurve Iran-Belgjikë  

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Një projekt-ligj i propozuar nga qeveria belge për një marrëveshje shkëmbimi të të burgosurve me regjimin e Iranit dhe katër vende të tjera do të hidhet në votim të mërkurën, më 20 korrik, duke qenë dita e fundit para pushimeve verore të deputetëve. Nëse votimi nuk zhvillohet, i gjithë mocioni do të shtyhet për në shtator dhe do të vendoset në shqyrtim të mëtejshëm.

Gjatë javëve të fundit, qarqet pro-zbutëse në Perëndim janë përpjekur të shtyjnë një marrëveshje të fshehtë midis Belgjikës dhe regjimit iranian, shteti kryesor sponsorizues në botë i terrorizmit, për të parë lirimin e diplomatit-terrorist të dënuar të Teheranit, Assadollah Assadi dhe tre bashkëpunëtorë të tij dhe t’i kthejnë në Iran.

Koncertet, Vallëzimi dhe Lumturia Shihen si Krime Nën Sundimin e Mullahëve

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Concerts, dancing, and happiness viewed as crimes under the mullahs’ ruleRegjimi iranian ka shtuar goditjet e tij ndaj grave gjatë muajit të kaluar nën pretekstin e hixhabit. Si masa represive paralele, forcat e sigurisë anuluan koncertet e grave. Ata arrestuan gra për shkak se vallëzonin në rrugë dhe postonin në rrjetet sociale foto pa mbuluar kokën. Përtej pasqyrimit të shtypjes së regjimit, ky lajm tregon kundërshtimin e popullit iranian dhe veçanërisht të grave, ndaj ligjeve dhe detyrimeve të regjimit në forma të ndryshme.

Nën sundimin represiv të mullahëve, gratë e dinin se do të arrestoheshin për vallëzim në rrugë. Megjithatë, ato rrezikuan dhe e bënë këtë. Lajmet tregojnë rebelimin e një kombi të ngopur me sundimin shtypës dhe të paligjshëm të mullahëve.

Anullohet koncerti në Yazd

Një grupi muzikor në Yazd iu ndalua të performonte koncertin e tij sepse i ishin bashkuar muzikante femra.

Grupi muzikor në Yazd refuzoi të performonte koncertin e tij në sallën e zgjedhur. Në vend të kësaj, ata performuan për të ftuarit, me të gjitha muzikantet femra të pranishme, në një ambient të hapur. (Shtetërorja arshehonline.com – 9 korrik 2022)

Concerts, dancing, and happiness viewed as crimes under the mullahs’ rule

Një grup muzikor në Yazd performoi koncertin e tij në një ambient të hapur në mes të shkretëtirës

 

Koha Për t’i Kërkuar Llogari të Gjithë Regjimit Vrasës të Iranit

Nga
Shahriar Kia
-

Me Dënimin e Hamid Noury-t, Është Koha Për t’i Kërkuar Llogari të Gjithë Regjimit Vrasës të Iranit

Shkruar nga Shahriar Kia

Të enjten, më 14 korrik, një gjykatë në Suedi dënoi Hamid Noury-n me burgim të përjetshëm për rolin e tij në masakrën e vitit 1988 ndaj mbi 30,000 të burgosurve politikë, kryesisht anëtarë të Mujahedin-e Khalq (PMOI/MEK). Gjykata suedeze zhvilloi 9 ditë seanca në Shqipëri, në Gjykatën e Durrësit, për të dëgjuar dëshmitë e anëtarëve të Muxhahedinëve iranianë që banojnë në Ashraf 3, në Manzë.

Noury ishte një zyrtar në burgun Gohardasht në Karaj, në perëndim të Teheranit. Gjatë gjyqit të tij, të mbijetuar të masakrës së 1988-ës treguan rrëfime rrëqethëse të asaj që dëshmuan në birucat e regjimit, veçanërisht gjatë atyre ditëve të errëta të 1988-ës.

Dënimi i Noury-t lumturoi dhjetëra mijëra iranianë, të cilët kanë vuajtur për dyzet vjet për shkak të krizës së mosndëshkimit në Iran, e cila i ka lejuar zyrtarët e regjimit të vazhdojnë dhunimin e të drejtave të njeriut dhe të shpërblehen në vend që t’iu kërkohet llogari.

Por dënimi i Noury-t ishte me të vërtetë një lajm i hidhur për regjimin dhe zyrtarët e tij. Nasser Kanani, zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme të regjimit, protestoi kundër dënimit të Noury. “Zoti Noury ka kaluar 30 muaj në izolim dhe është privuar nga kujdesi i duhur mjekësor. Si rezultat, ai nuk mundi as të lexonte vendimin e gjykatës,” deklaroi paturpësisht Kanani më 14 korrik, siç citohet nga shtetërorja Hamshahri Online.

Kjo nuk është hera e parë që autoritetet e shtetit që mban rekordin botëror të varjeve për frymë ankohen për shkeljen e “të drejtave të njeriut” të Noury-t!

Kanani iu shmang temës së masakrës së vitit 1988 dhe se si një fetva e liderit suprem të atëhershëm të regjimit i lejoi të ashtuquajturit “Komisionet e Vdekjes” të vulosnin në pak minuta fatin e dhjetëra mijëra njerëzve pas shumë vitesh burgim dhe tortura, dhe ndërsa iu privua të paturit një avokat.

Megjithatë, Noury-t iu bë një gjyq i drejtë, nuk u torturua dhe pati orë të tëra në gjyq për të përsëritur akuzat e regjimit kundër opozitës dhe për të mbrojtur kriminelë si Khomeini dhe presidenti aktual i regjimit, Ebrahim Raisi, i cili ishte anëtar i komisionit të vdekjes në Teheran në vitin 1988.

Kjo e fundit u theksua nga zoti Kenneth Leëis, i cili përfaqësoi dhjetëra anëtarë dhe mbështetës të MEK gjatë gjyqit të Noury-t në një tubim të mbajtur nga mbështetësit e Rezistencës Iraniane në Stokholm të shtunën.

“Ndryshe nga Noury, i cili kishte dy avokatë gjatë 92 ditëve të gjyqeve, viktimat nuk kishin avokatë dhe gjyqet e tyre zgjatnin vetëm disa minuta para se të dërgoheshin drejt vdekjes,” tha Leëis.

Përveç kësaj, regjimi iranian flet për të drejtat e njeriut, ndërsa që kur Raisi u bë president i tij, numri i ekzekutimeve është rritur në mënyrë dramatike. Midis 6 dhe 13 korrikut, Teherani vari 25 të burgosur. Sipas burimeve të pavarura, si Monitoruesi i të Drejtave Njerëzore në Iran (Iran HRM), të paktën 193 të burgosur janë ekzekutuar në Iran që nga fillimi i vitit 2022 deri në qershor.

Rritja e numrit të varjeve në Iran pasohet nga trajtime të tjera çnjerëzore, si prerja e duarve dhe amputimi i gjymtyrëve, arrestimet arbitrare, rrahja publike me kamxhik dhe sulmimi i grave në rrugë me pretekstin e promovimit të virtytit dhe parandalimit të veseve.

Ajo që i inkurajon zyrtarët e regjimit të flasin hapur dhe paturpësisht për të drejtat e njeriut dhe të kërcënojnë fuqitë perëndimore është qasja e dobët e këtyre të fundit ndaj regjimit, duke krijuar krizën e mosndëshkimit në Iran.

Kur Raisi u bë president i regjimit në qershor 2022, Amnesty International e përshkroi atë si një “kujtesë të zymtë se pandëshkueshmëria ka pushtet absolut në Iran”.

Në një letër të botuar në shtator 2020, shtatë ekspertë të OKB-së nënvizuan se dështimi i organeve të OKB-së për të vepruar mbi masakrën e vitit 1988 ka “patur një ndikim shkatërrimtar tek të mbijetuarit dhe familjet” dhe “i inkurajoi” autoritetet iraniane të “fshehin fatin e viktimave dhe të mbajnë një strategji devijimi dhe mohimi.”

Arrestimi, gjyqi dhe dënimi i Noury-t, i cili ndodhi në kontekstin e “juridiksionit universal”, mund të krijojë një precedent dhe të lejojë vendet e tjera perëndimore t’u kërkojnë llogari zyrtarëve iranianë të përfshirë në vrasje masive.

Siç theksoi Amnesty International më 15 korrik, vendimi i gjykatës i së enjtes “dërgon një mesazh të qartë dhe të vonuar për autoritetet iraniane se ata që janë përgjegjës për krime kundër njerëzimit në Iran nuk do t’i shpëtojnë drejtësisë”.

“Ky vendim kritik duhet të shërbejë si një thirrje zgjimi për komunitetin ndërkombëtar që të trajtojë krizën e mosndëshkimit që mbizotëron në Iran,” shtoi Amnesty.

Për më tepër, Raportuesi Special për situatën e të drejtave të njeriut në Iran, Javaid Rehman, u kërkoi shteteve të tjera “të ndërmarrin hetime të ngjashme dhe ndjekje penale të shkeljeve të rënda të të drejtave të njeriut në Iran duke përdorur parimet e juridiksionit universal”. Michelle Bachelet, Komisionerja e Lartë e OKB-së për të Drejtat e Njeriut, u bëri thirrje vendeve të tjera që “të përdorin juridiksionin universal për të kapërcyer hendekun e llogaridhënies për krimet e rënda dhe për të garantuar të vërtetën dhe drejtësinë”.

Tani topi është në fushën e fuqive perëndimore. Ka ardhur koha që perëndimorët t’u përmbahen plotësisht vlerave të të drejtave të njeriut që ata i çmojnë dhe t’i kërkojnë llogari regjimit vrasës të Iranit.

Siç theksoi të enjten zonja Maryam Rajavi, liderja e opozitës iraniane, dënimi i Noury-t ishte “hapi i parë në rrugën drejt drejtësisë së plotë” dhe “se ndjekja penale e [udhëheqësit suprem të regjimit Ali] Khamenei dhe e Raisit tani është më e domosdoshme se kurrë. ”

Nëna e të ndjerit, Mahboubeh Ramezani, dënohet me 100 kamxhik

Nga
Shkrimtar i stafit
-

The ‌‌‌‌bereaved mother, Mahboubeh Ramezani, sentenced to 100 lashesNëna e të ndjerit, Mahboubeh Ramezani, është dënuar me 100 kamxhik. Gjyqësori i mullahëve e dha dënimin në mungesë disa muaj më parë. Djali i zonjës Ramezani, Pejman Qolipur, u vra gjatë protestave të nëntorit 2019 nga forcat e sigurisë në Teheran. Lajmin e ka publikuar Peyman Qolipur, vëllai i Pejmanit, në llogarinë e tij në Instagram. Ai tha se agjentët e Ministrisë së Inteligjencës po prisnin një moment të përshtatshëm për të arrestuar nënën e tij.

“Fakti është se krimi i vetëm i nënës sime ishte kërkimi i drejtësisë. Ata kanë shumë frikë prej saj sepse ajo thërret të vërtetën. Ata i frikësohen asaj sepse ajo nuk e ka lënë për asnjë moment foton e Pejmanit.”Nëna e ndjerë, Mahboubeh Ramezani, dhe disa nëna dhe familjarë të tjerë të viktimave të shtypjes së protestave të nëntorit 2019 u arrestuan më 11 korrik 2022. Sipas disa raportimeve, nëna e viktimave, Mahboubeh Ramezani, është transferuar në burgun Evin. Peyman Qolipour tha: “Nëna ime ishte nën presion për një kohë të gjatë. Ata e frikësonin vazhdimisht dhe ajo ishte thirrur disa herë. Disa muaj më parë e dënuan me 100 kamxhik, por kjo nuk e trembi mamanë time. Çfarë kemi për të humbur pas Pejmanit? Çfarë ka mbetur pas nëntorit 2019? Ata po kërkonin një justifikim për të heshtur nënën time.

Më 11 korrik, familjet në kërkim të drejtësisë duhej të mblidheshin për ribashkimin e tyre mujor në rezidencën e nënës së Navid Behboudi.”“Krimi i vetëm i nënës sime është se ajo kërkon drejtësi. Kjo është arsyeja më e rëndësishme që ata kanë frikë prej saj. Ata i frikësohen asaj, sepse ajo nuk e ka lënë fotografinë e Pejmanit për asnjë moment.”

The ‌‌‌‌bereaved mother, Mahboubeh Ramezani, sentenced to 100 lashes

Nëna e viktimës ekspozoi kërcënime për jetën e saj

 Në një artikull të botuar në prill të vitit 2022, nëna e të ndjerit, Mahboubeh Ramezani, shpjegoi: “Pas disa herë që (shërbimet e sigurisë) thirrën mua dhe bashkëshortin tim, por ne nuk u përgjigjëm, ata thirrën djalin tim. I thanë të ketë kujdes. “Nëse familja juaj vazhdon të bëjë atë që po bën, do t’i presin incidente më të këqija.” Djali im u tha atyre, “Prindërit e mi kërkojnë drejtësi për djalin e tyre.” (Shërbimet e sigurisë) u përgjigjën: “Djali i tyre ishte një shkelës, dhe ne e kemi vrarë! Thuaju prindërve të tu të vijnë këtu, ose do të vijmë t’i transferojmë në burg.” Duke reaguar ndaj kërcënimeve, Mahboubeh Ramezani përsëriti: “Gjokset e të gjitha familjeve (të viktimave të kryengritjes së Nëntorit 2019) janë gati për plumbat tuaj.

Kërcënimet, burgosjet dhe torturat tuaja nuk janë më efektive. Ne do t’ju bëjmë të pendoheni. Ne do t’ju bëjmë të pendoheni për çdo jetë që keni marrë gjatë gjithë këtyre viteve.”Që kur humbi djalin e saj në nëntor 2019, zonja Ramezani ka kërkuar vazhdimisht drejtësi për djalin e saj 18-vjeçar, Pejman Qolipur dhe të gjitha viktimat e vrarë gjatë protestave të nëntorit 2019. Ajo ka ekspozuar krimet e regjimit klerikal.Në maj 2021, nëna e ndjerë, Mahboubeh Ramezani, zbuloi virtualisht në një videoklip sesi regjimi ngeci hetimet për vrasjen e djalit të saj.

“Kur po kërkoja kamerën sipër fëmijës tim, thashë: “Zotëri, ma tregoni këtë kamer që të zbuloj se kush e vrau fëmijën tim?” Pas njëmbëdhjetë muajsh më sollën një letër false që komuna kishte thënë se kamera që kishte u dogj më 17 (nëntor) kur u qëllua fëmija im!”Në një nga lutjet e saj për publikun, ajo tha: “Më ndihmoni të kërkoj drejtësi për djalin tim. Më ndihmoni të qëndroj në rrugën e kërkimit të drejtësisë për djalin tim. I kam premtuar Pejmanit që të jetë zëri i tij në çdo frymëmarrje. Bëhu zëri ynë. Bëhu zëri i nënave. Ne nuk duam asgjë tjetër nga ju. Bëhu vetëm zëri ynë. Kjo është e vetmja gjë që na duhet.”

 

Iran: 25 ekzekutime në 8 ditë

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Photo of gallowsFoto e trekëmbëshit

Regjimi shpall prerje duarsh dhe më shumë ekzekutime

Regjimi iranian vazhdon ekzekutimet kriminale për të krijuar terror dhe frikësim në një shoqëri gjithnjë e më të gatshme për t’u ngritur kundër tij. Zyrtarët e drejtësisë ekzekutuan 25 të burgosur në vetëm 8 ditë (6-13 korrik) në një tjetër vepër penale. Dy të burgosur në burgun qendror të Karajit, dy të burgosur në burgun Isfahan Dastgerd dhe katër të burgosur në burgun qendror të Ilamit u dërguan në trekëmbësh më 13 korrik.

Rezistenca iraniane i bën thirrje komunitetit ndërkombëtar të ndërmarrë veprime të menjëhershme për të shpëtuar jetën e mijëra të burgosurve të dënuar me vdekje në Iran dhe për të ndaluar dënimet penale të amputimit, referimin e dosjes së shkeljes brutale dhe sistematike të të drejtave të njeriut në Iran në Këshillin e Sigurimit, dhe të sjellë para drejtësisë liderët e regjimit klerikal për katër dekada të krimeve kundër njerëzimit dhe gjenocidit.

Disa Zyrtarë Amerikanë Nuk Mund t’i Kalojnë Pushimet në Iran, Pasi Regjimi i Ka Futur në Listën e Zezë Për Mbështetje Ndaj MEK

Nga
Mansoureh Galestan
-

Në një lëvizje krejtësisht qesharake, teokracia që sundon Iranin përditësoi listën e zezë të zyrtarëve amerikanë që kanë mbështetur opozitën Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK). Duket se këta personalitete dhe ligjvënës nuk mund të kalojnë pushimet në Iran nën qeverinë që mban rekordin botëror të varjeve për frymë!

Rreth 61 zyrtarë janë shtuar në listën e zezë të regjimit, duke përfshirë ish-sekretarin amerikan të shtetit, Mike Pompeo, senatorin demokrat Robert Menendez nga Neë Jersey, kolegun e tij republikan, senatorin Ted Cruz nga Teksasi dhe disa anëtarë të Dhomës së Përfaqësuesve të SHBA-së, duke përfshirë Udhëheqësin e Pakicës në Dhomën e Përfaqësuesve, Kevin McCarthy. Disa prej këtyre personaliteteve reaguan ndaj këtij etiketimi, duke përfshirë ambasadorin Nathan Sales, ish-ambasadori i lartë i Byrosë së Departamentit të Shtetit për Antiterrorizmin. “Krenar që i bashkohem këtij klubi të shquar”, shkroi Ambasadori Sales në Twitter.

Këto sanksione, të cilat kanë në shënjestër dhjetëra amerikanë, i lejojnë regjimit të konfiskojë çdo pasuri që ata mbajnë në Iran. Por meqenëse zyrtarët e listuar të SHBA-së nuk kanë asgjë në Iran, këto hapa “ka të ngjarë të jenë simbolikë”, siç përshkroi Reuters në një raport më 16 korrik.

Kumbari i terrorizmit në botë ka vendosur sanksione ndaj zyrtarëve amerikanë për mbështetjen e MEK-ut, ndërsa diplomati-terrorist i regjimit, Assadollah Assadi, u arrestua në korrik 2018 për komplotin për të hedhur në erë “Samitin Botëror për Iranin e Lirë” të Rezistencës Iraniane në Paris. Shumë prej politikanëve dhe ligjvënësve të shquar amerikanë në listën e zezë morën pjesë në tubimin e vitit 2018, dhe disa janë paditës në çështjen e Assadit.

Sanksionet e reja të Teheranit janë të pakuptimta dhe më tepër një gjest absurd për të ruajtur imazhin pas marrjes së disa goditjeve të rënda nga Rezistenca Iraniane. Ky veprim patetik vjen disa ditë pasi një gjykatë në Suedi dënoi me burgim të përjetshëm Hamid Noury-n, një zyrtar burgu që mori pjesë në masakrën ndaj 30,000 të burgosurve politikë, kryesisht anëtarë të MEK, në vitin 1988.

Për më tepër, ndërsa regjimi kishte shpresa të mëdha se traktati i tij me Belgjikën për shkëmbimin e të burgosurve mund të rezultonte në lirimin e Asadit, mobilizimi global i Rezistencës Iraniane e ka penguar qeverinë e Belgjikës ta zbatojë këtë traktat deri më tani.

Në një deklaratë më 16 korrik, të transmetuar në televizionin satelitor të opozitës iraniane Simay-e Azadi, Z. Massoud Rajavi, Udhëheqësi i Rezistencës Iraniane, komentoi etiketimin terrorist nga regjimi të dhjetëra ligjvënësve dhe personaliteteve të shquara dypartiake amerikane.

“Këta 61 personalitete ishin ndër paditësit në çështjen e terrorizmit në Belgjikë, që përfshinte terrorizëm të drejtuar nga fashizmi fetar në pushtet në Iran. Kjo është një tjetër arsye pse qeveria belge nuk duhet ta lirojë diplomatin komplotues dhe bashkëpunëtorët e tij. Duke marrë parasysh etiketimin e personaliteteve amerikane nga regjimi, lirimi i Assadit dhe bashkëpunëtorëve të tij është një shkelje flagrante e ligjit ndërkombëtar, dhe veçanërisht Rezolutës 1373 të Këshillit të Sigurimit të OKB-së,” tha zoti Rajavi.

Regjimi iranian përballet me një shoqëri të paqëndrueshme. Më 16 korrik, pensionistët në të gjithë Iranin zhvilluan protesta, duke kritikuar liderin e regjimit, kryesisht presidentin Ebrahim Raisi. Protestat po zgjerohen në të gjithë vendin për shkak të rritjes së krizave sociale dhe ekonomike që vijnë nga korrupsioni, keqmenaxhimi dhe paaftësia e regjimit. Përveç kësaj, gjithnjë e më shumë të rinj iranianë po tërhiqen nga MEK dhe numri në rritje i aktiviteteve nga Njësitë e Rezistencës së MEK në të gjithë vendin e ka tmerruar regjimin.

Nga ana tjetër, pas disa raundesh bisedime të kota bërthamore me teokracinë që sundon Iranin, në lidhje me programin e tij bërthamor klandestin, duket se fuqitë perëndimore po humbasin shpresën për ringjalljen e marrëveshjes bërthamore të njohur zyrtarisht si Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit (JCPOA). Prandaj, regjimi po përballet me mundësinë e një izolimi më të madh ndërkombëtar.

Këto kriza kanë një ndikim të madh tek zyrtarët e regjimit dhe demoralizojnë forcat e tij. Për të rritur moralin e tyre, Teherani bën gjeste boshe, si sanksionimi i zyrtarëve amerikanë ose pengmarrja e shtetasve të huaj dhe vazhdimi i shantazhit bërthamor për të përfituar më shumë lëshime nga Perëndimi. Por këto veprime janë një dëshmi e dobësisë së regjimit, jo e fuqisë së tij. Siç tha zoti Rajavi, komuniteti ndërkombëtar duhet t’i përgjigjet me vendosmëri terrorizmit të shfrenuar të regjimit dhe t’i japë fund paqësimit të ajatollahëve në Iran.

 

Në një Marshim Gjigant në Stokholm, Iranianët Bëjnë Thirrje për Llogaridhënie dhe Drejtësi

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Të shtunën, mijëra iranianë liridashës, mbështetës të Organizatës së Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) dhe Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) zhvilluan një tubim në Stokholm, Suedi. Në këtë tubim morën pjesë edhe disa deputetë suedezë dhe politikanë të njohur europianë. Mbledhja e sotme masive vjen dy ditë pasi një gjykatë në Stokholm dënoi me burgim të përjetshëm Hamid Noury-n, një zyrtar i burgut iranian i përfshirë në masakrën e vitit 1988. Noury u arrestua në vitin 2019 në Suedi në kontekstin e Juridiksionit Universal dhe për pjesëmarrjen e tij në gjenocidin e vitit 1988 ndaj 30,000 të burgosurve politikë, kryesisht anëtarë të MEK. Vendimi i gjykatës theksoi gjithashtu se anëtarët e MEK ishin objektivi kryesor i këtij gjenocidi.

Në gjyqin e Noury-t u paraqitën rrëfime rrëqethëse nga të mbijetuarit e masakrës së vitit 1988 të atyre ditëve të zeza në burgun Gohardasht në Karaj, në perëndim të Teheranit, ku Noury punonte si zëvendësdrejtor i burgut.

Njëkohësisht me gjyqin e Noury-t, i cili zgjati 33 muaj, mbështetësit e MEK dhe familjarët e viktimave të vitit 1988 zhvilluan një protestë para gjykatës. Mesazhi thelbësor i tubimit të sotëm është nevoja për të mbajtur përgjegjës të gjithë autorët e masakrës së 1988-ës, përfshirë presidentin aktual të regjimit Ebrahim Raisi, anëtar i “Komisionit të Vdekjes” të Teheranit, i cili ishte përgjegjës për dënimin e të burgosurve me ekzekutim.

1...187188189...733Faqja 188 nga 733