Teheran – Të rinj sfidues duke ngritur fotografi të dëshmorëve të masakrës së 1988-ës
Raisi duhet të përballet me drejtësinë: Ky është verdikti i historisë dhe vullneti i popullit Iranian.
Për të shënuar përvjetorin e masakrës së 30,000 të burgosurve politikë në vitin 1988, mbështetësit e MEK-ut dhe Njësitë e Rezistencës vendosën postera e pankarta me grafite, shkruan vërejtjet e udhëheqjes së Rezistencës dhe vendosën kurora me lule mbi varret e dëshmorëve, të premten dhe të shtunën, më 29 dhe 30 korrik.
Një fetva, e lëshuar në atë kohë nga themeluesi i regjimit, Ruhollah Khomeini, urdhëroi ekzekutimin e të gjithë anëtarëve të MEK-ut që qëndruan të palëkundur në besnikërinë e tyre ndaj Organizatës.
Njësitë e Rezistencës theksuan angazhimin e tyre për të kërkuar drejtësi për dëshmorët e masakrës së 1988 dhe për të vazhduar rrugën e tyre deri në përmbysjen e fashizmit fetar që sundon Iranin dhe vendosjen e lirisë dhe demokracisë në Iran.
Fotografitë e disa prej këtyre aktiviteteve janë dhënë më poshtë.
Rezistenca iraniane dënon sulmin e Ministrisë së Inteligjencës (MOIS) të regjimit iranian ndaj komunitetit Baha’i dhe arrestimin e disa prej tyre në ditët dhe javët e fundit. Ai dënon gjithashtu përshkallëzimin e masave represive kundër këtij komuniteti me pretekste të diskredituara dhe të sajuara nga mullahët.
E përfshirë nga krizat e brendshme e ndërkombëtare dhe e paaftë për t’u përballur me kryengritjet popullore, diktatura fetare, terroriste që sundon Iranin ka gjetur represionin më të ashpër dhe më shumë ekzekutime si mjetin e vetëm.
Operativët e inteligjencës iraniane janë marrë në pyetje nga policia shqiptare
Më 16 korrik 2022, media shqiptare raportoi se Struktura e Posaçme për Luftën kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (SPAK) me kërkesë të Prokurorisë së Posaçme, ka ndaluar dhe ka marrë në pyetje 20 iranianë për spiunazh në shërbim të regjimit iranian. Policia shqiptare bastisi tetë banesa, katër zyra dhe disa godina ku ata qëndronin dhe kryenin aktivitete të ndaluara. Gjithashtu u kontrolluan ambientet e Shoqatës ASILA.
Sipas Policisë së Shqipërisë, këta persona ishin nën hetim prej katër vitesh. Sipas EuroNews Albania, ata dyshohen se kanë kryer aktivitete spiunazhi në territorin shqiptar në emër të Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), një entitet i përcaktuar nga Shtetet e Bashkuara si Organizatë e Huaj Terroriste (FTO), dhe në emër të Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS).
Më 12 korrik, Gjykata e Posaçme për Luftën kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar lëshoi urdhra kontrolli për objektet dhe pronat e lidhura me Hassan Heyrani, Mehdi Soleimani, Gholamreza Shekari, Mostafa Beheshti, Abdolrahman Mohammadian, Hassan Shahbaz, Sarfaraz Rahimi, Mahmoud Dehghan Gourabi, Mohammad Reza Seddigh, Reza Islami dhe Ali Hajari. Krahas kontrollit në banesat dhe zyrat e tyre, u sekuestruan të gjitha pajisjet elektronike përfshirë telefona celularë, kompjuterë, magnetofona dhe dokumente.
Sipas urdhrit të gjykatës, siç raportojnë mediat shqiptare, këto aktivitete janë kryer për të parandaluar “çdo sulm të mundshëm terrorist”. Urdhri përcaktonte më tej se këta persona akuzohen për “marrje të parave nga shërbimet sekrete të Iranit, Forca Qods dhe IRGC për të siguruar informacion në lidhje me MEK në Shqipëri”.
Balkan Ëeb shkroi më 16 korrik se Struktura e Posaçme për Luftën kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (SPAK) kishte katër vjet që po kryente hetime për një celulë që synonte të sulmonte Muxhahedinët e Popullit në Shqipëri. SPAK ka bastisur një celulë terroriste në vitin 2019. News 24 ka zbardhur dosjen e plotë hetimore, e cila tregonte se celula terroriste kishte planifikuar të vinte në shënjestër Mehdi Abrishamchi-un, një zyrtar i lartë i MEK në Shqipëri. Anëtarët e kësaj celule vëzhgonin edhe anëtarë të tjerë të Muxhahedinëve të Popullit në Shqipëri. Arrestimet dhe hetimet e celulës terroriste dhe të spiunazhit kishin lidhje me arrestimin e një mercenari tjetër të regjimit të quajtur Bijan Pooladrag dy vite më parë.
“Personat në fjalë dyshohen si anëtarë të një grupi spiun, ku ka qenë arrestuar më parë Bijan Pooladrag, ish-anëtar i MEK… Ai akuzohet nga SPAK si pjesë e një celule terroriste që synonte të sulmonte zyrtarë të lartë të opozitës iraniane, që jetojnë në Ashraf 3. Ai merrte urdhra dhe udhëzime përmes aplikacionit Telegram. Dhe sipas hetimeve po planifikohej vrasja e njërit prej anëtarëve të lartë të Mojahedin Khalq. Një nga oficerët e inteligjencës iraniane e kishte urdhëruar të pandehurin të blinte një automatik kallashnikov në tregun e zi dhe të gjente njerëz të trajnuar që mund të kryenin vrasje,” shtoi News24.
Teherani rekruton agjentë që operojnë nën petkun e ish-anëtarëve të MEK
Më 17 shkurt 2021, një tjetër shtetas iranian, Hadi Sani Khani, i cili ishte larguar nga radhët e MEK në 2016, i shkroi një letër Sekretarit të Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara, Antonio Guterres, duke zbuluar se për katër vjet ai kishte bashkëpunuar me të njëjtët individë, veçanërisht Hassan Heyrani, i cili kishte vepruar si drejtues dhe ndërlidhës mes këtyre individëve dhe ambasadës iraniane në Tiranë. “Gjatë kësaj periudhe fillova të bashkëpunoj me agjentë zyrtarë të MOIS në Ambasadën në Shqipëri… dhe agjentët e MOIS, përfshirë Ebrahim dhe Massoud Khodabandeh, Gholamreza Shekari dhe Ehsan Bidi, dhe më vonë Hassan Heyrani. Ata më përdorën në demonizimin, spiunazhin, mbledhjen e inteligjencës dhe skemat e zbulimit për të kryer veprime terroriste kundër MEK,” shkruan Sani Khani.
Megjithëse mediat shqiptare po raportojnë tani për spiunazhin dhe aktivitetet e organizuara terroriste të planifikuara nga ky rreth ish-anëtarësh të MEK të punësuar nga shërbimet sekrete iraniane brenda Shqipërisë, shtrirja e këtij rrethi në mediat perëndimore të lajmeve është një aspekt tjetër më i ndërlikuar që kërkon shqyrtim dhe hetim.
Roli kyç i agjentëve të hetuar në keqinformimin anti-MEK në mediat perëndimore
Rrethi anti-MEK i drejtuar nga Teherani dhe që banonte në Shqipëri arriti të mashtronte ose manipulonte një duzinë gazetarësh nga media të tilla si The Guardian, Foreign Policy, The Independent, Der Spiegel, MSNBC, madje edhe BBC dhe New York Times, si dhe të tjera, për të publikuar akuza denigruese dhe të çuditshme kundër MEK-ut, e cila është lëvizja kryesore opozitare që kërkon të përmbysë regjimin në Teheran, dhe të cilën regjimi iranian kërkon ta diskreditojë dhe demonizojë ndërkombëtarisht për të zbehur vëmendjen që MEK ka tërhequr drejt shkeljeve të tij ndaj të drejtave të njeriut, programeve të tij sekrete të armëve bërthamore, aktiviteteve sponsorizuese të terrorizmit dhe ndërhyrjes në rajonin e Lindjes së Mesme për të nxitur luftë dhe konflikt.
Iran's disinformation campaign against the MEK via 'friendly journalists'
Këta operativë u thanë “gazetarëve miqësorë” të etur dhe të gatshëm, gënjeshtra dhe histori të rreme rreth MEK dhe udhëheqjes e synimit të saj, për të mbjellë mosbesim dhe konfuzion në mendjet e publikut perëndimor dhe për t’ua bërë të vështirë politikëbërësve dhe figurave publike perëndimorë mbështetjen e lëvizjes kundër regjimit iranian.
Për shembull, New York Times, Guardian, Der Spiegel, BBC-4, dhe disa media të tjera kryesore shkruan histori të ashpra e sensacionale kundër MEK, të cilat filluan të shfaqen pas shtatorit 2018, bazuar në rrëfimet e këtyre operativëve të shërbimeve sekrete iraniane dhe në veçanti, Hassan Heyrani. Heyrani ishte përjashtuar nga organizata vetëm disa muaj përpara këtij sulmi mediatik nga MOIS nëpërmjet operativëve të saj dhe gazetarëve e producentëve miqësorë në mediat perëndimore.
Më 17 shkurt 2020, Patrick Kingsley i New York Times, pavarësisht se vizitoi Ashrafin për nëntë orë dhe foli privatisht me disa banorë, botoi një artikull shumë denigrues me titull, “Rebelë Iranianë Tejet të Fshehtë Janë Strehuar në Shqipëri”. Kingsley e bazoi raportimin e tij në intervistat me rrjetin e “dezertorëve të MEK-ut, duke përfshirë Heyrani dhe Mohammadian”, të cilët tani janë nën hetim për spiunazh në emër të regjimit, për të bërë shpifje ndaj anëtarëve të MEK duke thënë se “Brenda grupit… kontakti me familjarët është shumë i kufizuar dhe miqësitë nuk inkurajohen”, dhe “anëtarët duhet t’u rrëfejnë komandantëve të tyre çdo mendim të pabesë që kanë”.
Duke theksuar një sjellje të supozuar që publiku e lidh me kulte antisociale, rrethi i dezertorëve i shërbimit sekret iranian po ushqente Kingsley-n dhe gazetarët e tjerë të gatshëm me materiale për thashetheme skandaloze që do të dëmtonin reputacionin dhe integritetin e një lëvizjeje politike progresive të krijuar prej kohësh kundër regjimit. Një imazh që ishte krejtësisht e kundërta e përshtypjes që kishin krijuar përmes përvojës së drejtpërdrejtë shumë figura publike që kanë patur kontakte me anëtarët dhe udhëheqjen e lëvizjes.
Një artikull i BBC-së i datës 11 nëntor 2019, gjithashtu i jep zë propagandës së regjimit iranian, duke e quajtur MEK-un një kult. Ai shkruan: “Manifesti i lëvizjes përfshin një angazhim ndaj të drejtave të njeriut, barazisë gjinore dhe demokracisë pjesëmarrëse për Iranin. Por Hassan Heyrani nuk e beson më këtë. Vitin e kaluar ai u largua nga MEK, duke refuzuar atë që ai e shihte si kontroll shtypës i jetës së tij private nga udhëheqja.”
Në një artikull tjetër më 15 korrik 2019, nga një gazetar iranian, The Guardian citoi Heyranin: “ai (Heyrani) punonte në një ‘fermë troll-ësh’ me 1000 persona brenda kampit shqiptar, duke postuar propagandë pro-Rajavi dhe anti-Iran në anglisht, farsi dhe arabisht në Facebook, Twitter, Telegram dhe në seksionet e komenteve në gazeta.” Artikulli vazhdonte me pretendimet se kishte “dhunë të jashtëzakonshme psikologjike dhe kërcënime për vrasje” brenda kompleksit, dhe madje citonte “ish anëtarë” që akuzonin MEK-un për “vdekjen e një prej anëtarëve të tyre”, të gjitha akuza të pabazuara të krijuara nga raportimet e këtij rrjeti operativësh të shërbimit sekret iranian.
Në një artikull më 9 qershor 2019, The Intercept, duke e përshkruar në mënyrë të rreme Heyranin si një “dezertues të rangut të lartë”, e citoi duke thënë se për shkak të “parimeve operative të MEK të ngjashme me parimet e një kulti, udhëheqësi i organizatës nuk lejon asnjë person të përdorë emrin e tij të vërtetë sepse udhëheqësi është njeriu i parë në organizatë dhe gjithçka duhet të jetë nën hijen e tij.”
Në një artikull më 27 prill 2019, Sohail Jannessari dhe Darren Loucaides shkruan: “(Heyrani) i cili dezertoi në vitin 2018 i tregoi Foreign Policy për ritualet dhe rutinat e grupit të krijuara për të nënshtruar plotësisht individin, ndërsa detyronin adhurimin pothuajse fetar të liderit të MEK. Gratë i detyronin t’i përmbaheshin një kodi të rreptë të veshjes. Anëtarët ishin të detyruar të regjistronin detajet e aktiviteteve dhe mendimeve të tyre të përditshme në fletore personale dhe më pas t’i ndanin ato në mbledhjet e grupit, me rrezikun e turpërimit dhe ndëshkimit publik.”
The Independent shkroi më 7 janar 2019, “Heyrani, 38-vjeçari ish-anëtar i seksionit politik të MEK, thotë se dyshon që pasuritë e papritura të grupit vijnë nga arkat e Arabisë Saudite”.
Dhe lista e akuzave që burojnë nga rrethi i operativëve të regjimit iranian, tani nën hetim zyrtar në Shqipëri për komplot terrorist në shërbim të regjimit iranian, vazhdon.
Realiteti po fillon të dalë në shesh
Pas vizitës në Ashraf-3, më 22 gusht 2021, një korrespondent i Sunday Times u takua me Hassan Heyranin në një kafene që ai tani e operon si pikë grumbullimi për rrjetin e tij në Tiranë. The Times citoi Heyranin duke thënë se “kampi është një burg”, mes akuzave të tjera. Megjithatë, Heyarni pranoi për Times se kafeneja dhe shoqata e tij ishin financuar nga një “OJQ” në Iran që kishte lidhje të dukshme me MOIS dhe ishte një organizatë frontale për aktivitetet e regjimit iranian kundër MEK. Kjo kafene është edhe adresa e Shoqatës ASILA, pikërisht ajo shoqatë që ishte subjekt i një urdhër kontrolli nga Policia shqiptare.
Rezistenca iraniane i kishte denoncuar më parë këta agjentë dhe pohoi se ata nuk ishin të përfshirë vetëm në komplote terroriste, por në një fushatë propagandistike të financuar mirë për ta demonizuar MEK-un, që është sinjalizuesi kryesor mbi programin e armëve bërthamore të regjimit, shkeljet e të drejtave të njeriut në Iran dhe aktivitetet malinje jashtë vendit dhe motori kryesor për përmbysjen e regjimit në Iran. Tani, me zbulimet e fundit zyrtare në Shqipëri për hetimet policore ndaj këtyre agjentëve, duhet të jetë plotësisht e qartë se ata ushqejnë mediat kryesore të përmendura më lart dhe të tjera, me gënjeshtra dhe propagandë për të denigruar opozitën kryesore të Teheranit në shërbim të regjimit iranian. Duhet të jetë shqetësuese për të gjithë redaktorët e respektuar të mediave dhe lajmeve me se si regjimi iranian po përdor paragjykimet kundër MEK-ut të zhvilluara në një hark kohor prej më shumë se dy dekadash për të fituar terren për fushatën e keqinformimit kundër kundërshtarëve të tij.
Është koha që mediat kryesore të njohin mashtrimin mediatik të drejtuar nga regjimi iranian me fonde të fshehta, gazetarë dhe producentë miqësorë dhe një rreth “dezertorësh” të gatshëm që shërbejnë si “burime” për të çuar përpara qëllimet e tij të fuqisë së butë në Perëndim.
• ISNA: Rritja e numrit të shtrimeve në spital të pacientëve me koronavirus është evidente në 30 provinca. Në 23 provinca, numri i vdekjeve është në rritje. Dyshohet se numri i vdekjeve mund të rritet në tre shifra
• Anëtar i Komitetit Shkencor të Shtabit të Koronavirusit: Ministria e Shëndetësisë është bërë e pandjeshme dhe nuk kam parë gjë tjetër veç shpalljes së disa shifrave që në thelb janë të gabuara.
• Shkolla Mjekësore e Mashhadit: Numri i pacientëve me sëmundje kritike në ICU të spitaleve të Provincës Khorasan Razavi u rrit me më shumë se 73%
• Qendra Shëndetësore Kermanshah: rastet pozitive janë rritur me 80%, dhe vdekjet janë rritur gjithashtu, por rritja do të jetë e konsiderueshme në javët në vijim.
Një thirrje për bashkatdhetarët dhe Këshillat e Rezistencës popullore për të ndihmuar viktimat
Me ngushëllimet më të sinqerta për të gjithë bashkatdhetarët e mi, veçanërisht për familjet e viktimave dhe të prekura nga fatkeqësia e përmbytjeve në më shumë se 20 provinca, kërkojmë nga të rinjtë e vendit tonë, të gjithë bashkatdhetarët dhe Këshillat e Rezistencës popullore, veçanërisht në krahinat ngjitur me të përmbyturat, për të bashkëpunuar dhe për të ofruar ndihmë të pavarur për njerëzit e prekur.
Shpërthimi i përmbytjeve në më shumë se 20 provinca, humbja e kaq shumë jetëve në qytete dhe fshatra, si dhe dëmet dhe të pastrehët e njerëzve të pambrojtur përballë fatkeqësive natyrore nën sundimin grabitqar të mullahëve janë një fatkeqësi kombëtare.Përshëndesim njerëzit e guximshëm që u ngritën për të ndihmuar viktimat e përmbytjeve dhe u vunë në rrezik për të shpëtuar jetën e bashkatdhetarëve të tyre.Ashtu si fatkeqësitë e tjera natyrore, përmbytjet e fundit tregojnë situatën jonormale socio-ekonomike të Iranit nën sundimin e mullahëve.
Kaq shumë humbje jetësh nga ana e grave, burrave dhe fëmijëve të shtypur, si dhe shkatërrimi i kaq shumë shtëpive, janë rezultat i derdhjes së pjesës më të madhe të pasurisë së vendit në represion, torturë, nxitje të luftës dhe terrorizëm të IRGC-së.Regjimi funksionon në këtë mënyrë: ka shpenzuar rreth 2 trilion dollarë për projektin e bombës bërthamore. Çdo vit, ajo shpenzon shuma të panumërta për prodhimin e raketave dhe dronëve ose financimin e grupeve përfaqësuese në Lindjen e Mesme.
Populli iranian merr shkatërrim në këmbim.Pa përjashtim, çdo incident natyror në Iran kushton jetën e njerëzve tanë të privuar, sepse Khamenei, IRGC dhe mullahët në pushtet e kanë kthyer Iranin në gërmadha.Regjimi klerik i ka shpenzuar burimet e popullit iranian në represion, luftënxitëse dhe projekte bërthamore dhe raketore për të ruajtur diktaturën e tij kriminale.Këto tragjedi të hidhura do të përfundojnë vetëm duke përmbysur regjimin anti-iranian dhe “çnjerëzor” të mullahëve.
Një numër i organizatave të të drejtave të njeriut u bashkuan në një fushatë javën e kaluar për të tërhequr vëmendjen ndaj asaj që ata e quajtën një “valë të tmerrshme” dhe një “zbavitje” të ekzekutimeve në Iran. Një deklaratë nga Amnesty International përsëriti përmbajtjen e raporteve të mëparshme që konstatonin se mbi 250 ekzekutime u kryen në të gjithë Iranin vetëm në gjysmën e parë të 2022. Muaji korrik ka pasur rritje të konsiderueshme të mëtejshme, në përputhje me vëzhgimin e deklaratës se mbi një duzinë të burgosurish janë ekzekutuar në një kohë si pjesë e zbavitjes së vazhdueshme.
Sipas Iranit Human Rights Monitor, të paktën 11 individë u varën të shtunën, më 23 qershor, pasi të mërkurën dhe të enjten e mëparshme kishin parë gjithsej tetë ekzekutime. I njëjti burim ofroi një vlerësim pak më të lartë se Amnesty International për numrin total të ekzekutimeve në gjashtë muajt e parë të 2022, duke vënë në dukje se ai e tejkaloi vlerësimin për të gjithë vitin 2020. Sipas disa llogarive, ekzekutimet e muajit të kaluar kanë çuar në vitin aktual tashmë duke tejkaluar numrin total të ekzekutimeve të Iranit për të gjithë vitin 2021, gjithashtu.
Ebrahim Raisi është një vrasës masiv dhe grushti i hekurt i Khameneit në marrëdhëniet me njerëzit dhe komunitetin ndërkombëtar i cili ka një rol për të luajtur përballë shkeljeve të përditshme të të drejtave të njeriut në Iran. Duhet të ketë një ndryshim në politikën ndaj regjimit të Iranit. Raisi dhe zyrtarët e regjimit duhet të gjykohen dhe të dalin para drejtësisë për krimet e tyre. Komuniteti ndërkombëtar nuk duhet të shtrëngojë duart me Raisin; ata duhet të qëndrojnë pranë viktimave dhe familjeve të të torturuarve dhe të ekzekutuarve nga ky regjim, veçanërisht viktimave të masakrës së 1988-ës.
Mbështetësit e Rezistencës Iraniane protestojnë përpara një gjykate në Stokholm, Suedi, ku Hamid Noury, një ish-zyrtar i burgjeve iraniane, po gjykohet për rolin e tij në masakrën e vitit 1988 ndaj të burgosurve politikë.
34 vjet më parë, udhëheqësi suprem i regjimit iranian mori vendimin fatal për të asgjësuar opozitën iraniane, duke urdhëruar që të gjithë të burgosurit politikë që kishin lidhje me Organizatën e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) të ekzekutoheshin menjëherë. Pas urdhrit të Khomeinit, në po këto ditë të nxehta vere, në korrik dhe gusht 1988, çdo ditë, mijëra të burgosur politikë vareshin në burgjet anembanë Iranit. Masakra e vitit 1988 përfundoi me ekzekutimin e më shumë se 30,000 të burgosurve politikë, shumica e të cilëve ishin anëtarë dhe mbështetës të MEK.
Regjimi mori masa ekstreme për ta fshehur këtë krim të tmerrshëm kundër njerëzimit, duke i fshehur kufomat në varre masive të pashënuara, duke mos u treguar familjeve për fatin e të dashurve të tyre, duke kërcënuar prindërit që të mos bënin ceremoni varrimi për fëmijët e tyre dhe më vonë duke shkatërruar çdo provë të mundshme për këto vrasje masive.
1988 Massacre of political prisoners in Iran
Ndërsa regjimi mendonte se kishte arritur ta çrrënjoste MEK-un dhe të eliminonte alternativën kryesore ndaj tij, Rezistenca Iraniane nisi një fushatë për të kërkuar drejtësinë dhe të vërtetën, duke paralajmëruar menjëherë organet ndërkombëtare dhe organizatat e të drejtave të njeriut për tragjedinë që po ndodhte në Iran.
“The guards punched the hanging bodies”—horrific account of executions in Iran’s Gohardasht prison
Heshtja e komunitetit ndërkombëtar dhe prirja e Perëndimit për të mbyllur një sy ndaj shkeljeve të të drejtave të njeriut nga regjimi nuk e pengoi Lëvizjen për Drejtësi në misionin e saj për të hulumtuar deri në thelbim e masakrës së 1988-ës, për të kërkuar të vërtetën për familjet e viktimave dhe për të sjellë para drejtësisë autorët.
Duhet të ketë një ndryshim në politikën ndaj regjimit të Iranit. Pas vendimit të gjykatës suedeze, nuk ka asnjë justifikim për t’u takuar dhe shtrënguar duart e vrasësve si Raisi. Ata duhet të gjykohen dhe të dalin para drejtësisë për krimet e tyre. Ashtu siç e ka dëshmuar në tre dekadat e fundit, Lëvizja për Drejtësi nuk do të tërhiqet nga objektivi i saj. Bota duhet të mbajë anën e viktimave dhe familjeve të masakrës së 1988-ës.
Sakineh Parvaneh nuk mund të vizitohet nga familjarët në burgun Vakilabad për shkak se është larg nga vendlindja e saj. Raporti në vijim do të shqyrtojë situatën e të burgosurës politike Sakineh Parvaneh në Burgun Qendror të Mashhadit.
E burgosura politike Sakineh Parvaneh u transferua në repartin e grave në burgun Vakilabad në Mashhad në dhjetor 2020. Asaj i është ndaluar të telefonojë familje për tetë muaj. Në të njëjtën kohë që regjimi iranian ndalon takimet e familjarëve me të burgosurit politikë, ai pretendon se muxhahedinët nuk i lejonin anëtarët e tyre të takoheshin me familjet e tyre. Ndërsa fakti është se familjarët e MEK-ut po i vizitojnë vazhdimisht fëmijët e tyre në Ashraf 3.
Hetuesit e Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) e thërrisnin atë në Zyrën Qendrore të Burgut pothuajse çdo muaj për t’u marrë në pyetje pasi kreu i Burgut mungonte. Hetuesit synonin të nxirrnin një rrëfim me forcë nga Sakineh.
Por zonja Parvaneh nuk pranoi asnjëherë të bënte një rrëfim të detyruar. Për pasojë, ajo u përball me mohimin e lejes dhe lirimit me kusht.
Agjentët e inteligjencës së IRGC-së i kishin bërë presion Sakineh Parvaneh që të nxirrnin rrëfime të rreme prej saj me forcë. Ata e kishin rrahur dhe shenjat e torturës mund të shiheshin në fytyrën, gishtat e këmbëve dhe thonjtë e saj.
Mullahët shtojnë gjakderdhjen për të frikësuar publikun dhe për të parandaluar protestat publike,
Krime të tilla vetëm sa shtojnë vendosmërinë e publikut dhe të Rezistencës për të përmbysur regjimin
Regjimi është një mallkim për njerëzimin bashkëkohor dhe duhet të përjashtohet nga komuniteti botëror, dhe liderët e tij duhet të ndiqen penalisht
Agjentët e Khameneit varën një rekrut, si hakmarrje për vdekjen e një majori të SSF (Forcës së Sigurisë së Shtetit), në burgun e Rashtit, dhe dy të burgosur të quajtur Hiva Ahmadi dhe Payam Yazdani, që kishin qenë në burg për 7 vjet të dy, në Sanandaj të enjten më 28 korrik.
Një i burgosur i quajtur Mohammad Reza Arjamandi në Bam, një i burgosur 72-vjeçar i quajtur Abdullah Rahimi – pas 14 vitesh burgim, një e burgosur femër e quajtur Soheila Abedi në Sanandaj, një tjetër e burgosur me emrin Faranak Beheshti – pas 5 vitesh burg në Urmia, dhe një e burgosur e quajtur Senobar Jalali u varën në burgun e Gohardashtit më 27 korrik. Këto e çuan në 25 numrin e të burgosurve të ekzekutuar që nga 23 korriku.
Regjimi i mullahëve ka rritur gjakderdhjen në një përpjekje për ta zgjatur pak më shumë jetën e tij përballë zemërimit të popullit iranian. Megjithatë, këto krime të tmerrshme vetëm sa do ta forcojnë vendosmërinë e popullit dhe të Rezistencës Iraniane për ta përmbysur këtë regjim.
Njësitë e Rezistencës projektuan imazhin e liderit të Rezistencës Iraniane së bashku me një slogan për përmbysjen e regjimit, duke përdorur projektorë të jashtëm, në faqen e një ndërtese të lartë të kompleksit rezidencial Koorosh në Bulevardin Saket në Isfahan të premten në mbrëmje, më 29 korrik, në orën 21:30. Imazhet e projektuara ishin 12 metra në diametër.
Njësitë e Rezistencës zhvillojnë rregullisht aktivitete që synojnë të sfidojnë dhe të shkatërrojnë përpjekjet e regjimit për të imponuar një atmosferë represioni.