Protestat hyjnë në ditën e tetë
Më 4 janar 2026, kryengritja mbarëkombëtare në Iran hyri në ditën e saj të tetë radhazi, duke shënuar një përshkallëzim të dukshëm si në shtrirje ashtu edhe në intensitet. Protestat, që fillimisht ishin të shpërndara, janë shndërruar në një sfidë të koordinuar ndaj teokracisë në pushtet, duke kombinuar përballje të dhunshme në rrugë me greva ekonomike në qendrat kryesore tregtare. Pavarësisht represionit të ashpër, përfshirë përdorimin e armëve të zjarrit kundër civilëve dhe një prani sigurie të ngjashme me ligjin ushtarak, lëvizja protestuese është zgjeruar më tej.
Pazari i Madh i Teheranit mbyllet në shenjë proteste
Një moment kyç në Ditën 8 ishte përfshirja e Pazarit të Madh të Teheranit, tradicionalisht një tregues i rëndësishëm i stabilitetit politik në Iran. Sektorë të mëdhenj të pazarit, si edhe tregjet e tekstileve dhe telefonave celularë në komplekset Aladdin dhe Charsou, u mbyllën në shenjë proteste. Forcat e sigurisë u përpoqën të detyronin rihapjen e dyqaneve përmes gazit lotsjellës dhe dhunës fizike, por tregtarët refuzuan të dorëzoheshin, duke e kthyer grevën në një akt të hapur sfide politike dhe ekonomike.
Kriza ekonomike nxit grevat
Grevat janë të lidhura drejtpërdrejt me krizën e thellë ekonomike të vendit. Vendimi i qeverisë për të hequr kursin preferencial të këmbimit bëri që dollari amerikan të arrinte në 131.600 tomanë, duke shkaktuar rritje të forta të çmimeve të mallrave bazë. Kjo situatë ka shtyrë tregtarët dhe punëtorët të bashkohen me protestuesit, duke bashkuar pakënaqësitë ekonomike me kërkesat politike të të rinjve dhe studentëve.
Studentët i bashkohen lëvizjes protestuese
Bashkëpunimi mes shtresave shoqërore u reflektua edhe në Universitetin Tarbiat Modares, ku studentët organizuan tubime në mbështetje të grevës së Pazarit dhe brohoritën slogane kundër Udhëheqësit Suprem Ali Khamenei. Autoritetet reaguan duke mbyllur studentët brenda kampusit, një veprim që nxori në pah frikën e regjimit nga përhapja e koordinuar e protestave.
Përplasje të dhunshme në Teheran dhe qytete të tjera
Me afrimin e natës, protestat ekonomike u shndërruan në përplasje të dhunshme në disa zona të Teheranit, përfshirë Narmak, Tehranpars, Moshiriyeh dhe Vali Asr. Raportohet se forcat e sigurisë hapën zjarr në disa pjesë të kryeqytetit, ndërsa protestuesit ndezën zjarre për të bllokuar rrugët dhe për të neutralizuar gazin lotsjellës. Përplasje të ngjashme u raportuan edhe në qytete të tjera, duke sinjalizuar një kalim drejt një forme rezistence të ngjashme me “luftën urbane”.
Rezistencë e drejtpërdrejtë ndaj forcave të sigurisë
Në Hamedan, protestuesit çarmatosën një anëtar të milicisë Basij, ndërsa në lagjen Jafarabad të Kermanshahut përplasjet vazhduan gjatë gjithë ditës pas vrasjes së një protestuesi të ri. Banorët refuzuan të tërhiqeshin nga rrugët, pavarësisht pranisë së rëndë të forcave të sigurisë.
Rritet numri i viktimave
Bilanci njerëzor i represionit vazhdoi të rritej. Sipas PMOI/MEK, të paktën 18 persona janë vrarë në mbarë vendin. Në Malekshahi të provincës Ilam, zjarri i hapur nga forcat e IRGC-së mbingarkoi spitalet lokale dhe shkaktoi mungesa gjaku. Mes viktimave ishin edhe dy djem 15-vjeçarë, vdekja e të cilëve ndezi zemërim të gjerë publik.
Varrimet shndërrohen në protesta massive
Varrimet e të vrarëve u kthyen në protesta masive, ndërsa kryengritja u përhap nga veriu në jug të Iranit. Sloganet u bënë gjithnjë e më radikale, me thirrje të hapura për rrëzimin e regjimit. Ndërsa lëvizja hyn në javën e saj të dytë, kombinimi i grevave ekonomike, protestave mbarëkombëtare dhe rezistencës së vazhdueshme në rrugë tregon se presioni mbi regjimin po rritet dhe kontrolli i tij po dobësohet.
Kryengritja Kombëtare – Nr. 16
100 javë rezistence kundër makinerisë së vdekjes
