Komandanti i IRGC-së pranon infiltrimin e thellë në regjimin iranian: «Nuk ka ku të fshihesh»
Një komandant i lartë i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) ka pranuar publikisht se infiltrimi nga shërbimet e inteligjencës ka depërtuar në nivelet më të larta të regjimit iranian, përfshirë institucionet më të rëndësishme ushtarake, të sigurisë dhe të informacionit. Deklaratat e tij nxjerrin në pah krizën e thellë të sigurisë me të cilën përballet regjimi.
Mohammad-Jafar Asadi, një figurë e lartë e IRGC-së dhe ish-zëvendësinspektor i Shtabit Qendror Khatam al-Anbiya, i bëri këto deklarata në një intervistë për agjencinë e lajmeve Defa Press, të lidhur me regjimin, të publikuar më 16 nëntor 2026.
«Infiltrimi i armikut ka ndodhur në nivele të larta», deklaroi Asadi. Ai pranoi se depërtimi përfshin vetë IRGC-në, Ministrinë e Inteligjencës, transmetuesin shtetëror dhe institucione të ndryshme qeveritare. Sipas tij, infiltrimi ndodh si drejtpërdrejt, ashtu edhe tërthorazi.
Sistemet e mbikëqyrjes janë kthyer në dobësi të sigurisë
Asadi paralajmëroi se telefonat celularë, kamerat e instaluara në rrugë, dyqane dhe banesa private, si dhe bazat e të dhënave të shërbimeve të përditshme mund të përdoren për të gjurmuar individët.
Sipas tij, pamjet e kamerave analizohen me ndihmën e inteligjencës artificiale. Edhe të dhënat e krijuara gjatë marrjes së recetave elektronike, blerjes së karburantit dhe rezervimit të biletave ajrore mund të shërbejnë për të ndjekur lëvizjet e njerëzve.
Ai pranoi gjithashtu se disa prej këtyre sistemeve dhe pajisjeve ndodhen nën kontrollin e palëve të jashtme.
«Ne vetë po ofrojmë shërbime dhe informacione, ndaj nuk mund të thuhet më se ka ndonjë vend ku mund të fshihesh», tha Asadi.
Kjo deklaratë nxjerr në pah një paradoks të rëndësishëm: infrastruktura e mbikëqyrjes, të cilën regjimi e përdor për të kontrolluar qytetarët dhe për të identifikuar kundërshtarët, mund të ekspozojë gjithashtu personelin dhe operacionet e vetë regjimit.
Rrëfimi për rrëmbimin e një pjesëtari të IRGC-së
Asadi tregoi edhe një incident të pretenduar, në të cilin një pjesëtar i IRGC-së u rrëmbye dhe u mor në pyetje.
Sipas rrëfimit të tij, personit iu vendos një thes në kokë dhe u dërgua në një banesë private, me pretekstin se ishte një debitor që po transferohej diku tjetër. Pasi mbërritën, rrëmbyesit thuhet se vendosën komunikim të drejtpërdrejtë me Tel Avivin.
Asadi deklaroi se personi u mor në pyetje dhe më pas u dërgua me sy të lidhur në një zonë shkretinore pranë Varamin. Sipas tij, rrëmbyesit e paralajmëruan se do ta qëllonin nëse lëvizte gjatë dy orëve të ardhshme.
Ai nuk identifikoi personin dhe nuk dha një datë për incidentin. Megjithatë, rrëfimi pasqyron shqetësimet e sigurisë të shprehura nga një përfaqësues i lartë i vetë IRGC-së.
Araghchi kishte pranuar më parë një shkelje të pazgjidhur të sigurisë
Deklaratat e Asadit vijnë pas pranimit nga ministri i Jashtëm Abbas Araghchi të dështimeve të sigurisë gjatë luftës 40-ditore.
Në një intervistë të publikuar më 19 korrik 2026, Araghchi pranoi se Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli kishin siguruar informacione për takimet e planifikuara në kompleksin Pasteur më 28 shkurt, ditën e parë të luftës. Ai la të kuptohej se shkelja e sigurisë mund të mos ishte eliminuar ende.
Araghchi paralajmëroi gjithashtu se infiltrimi mund të shkojë përtej zbulimit të informacionit konfidencial, duke ndikuar potencialisht në vendimmarrjen dhe klimën psikologjike të regjimit.
Këto pranime vijnë pas vrasjes së dhjetëra zyrtarëve të lartë të regjimit, përfshirë komandantë të IRGC-së, gjatë luftërave 12-ditore dhe 40-ditore.
Kriza e sigurisë prek udhëheqjen ushtarake dhe politike
Deklaratat e Asadit dhe Araghchit tregojnë për një krizë që prek strukturat ushtarake dhe politike të regjimit. Vrasja e komandantëve të lartë, ekspozimi i takimeve konfidenciale dhe pranimi i infiltrimit në institucionet kryesore ngrenë pikëpyetje serioze për aftësinë e regjimit për të mbrojtur zyrtarët dhe operacionet e veta.
Rëndësia e deklaratave të Asadit qëndron te fakti se ai nuk është një vëzhgues i jashtëm, por një komandant i IRGC-së që pranon publikisht se infiltrimi ka arritur deri në institucionin që ai përfaqëson, në Ministrinë e Inteligjencës dhe në struktura të tjera shtetërore.
Paralajmërimi i tij se «nuk ka ku të fshihesh» përbën një pranim të jashtëzakonshëm nga një regjim që prej dekadash ka ndërtuar një aparat të gjerë mbikëqyrjeje dhe represioni.

Komandanti i IRGC-së pranon infiltrimin e thellë në regjimin iranian: «Nuk ka ku të fshihesh»

