Ish-ministri gjerman i Mbrojtjes Jung: Institucionet dhe mediat evropiane janë bllokuar në fushatën e demonizimit të regjimit iranian.
Dr. Franz Josef Jung, ish-ministri i Mbrojtjes i Gjermanisë, si një nga të ftuarit dhe folësit e nderuar në një konferencë në Parlamentin Evropian në Strasburg më 22 nëntor, z. Jung, në një pjesë të fjalimit të tij, shpjegoi fushatën e gjerë dezinformuese të Teheranit. kundër Këshillit Kombëtar të Rezistencës dhe ngriti shqetësime, u shpreh se pse institucionet dhe mediat evropiane janë dorëzuar para përpjekjeve demonizuese të regjimit iranian.
Ai tha se regjimi iranian ka nisur një fushatë masive dezinformimi kundër Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit. Zonja dhe zotërinj, ne duhet të qëndrojmë me vendosmëri kundër kësaj fushate masive të dezinformimit. Zbulimet e fundit rreth një rrjeti të ashtuquajtur ekspertësh të lidhur me regjimin iranian nxjerrin në pah demonizimin e rezistencës iraniane. Një nga pretendimet më të çuditshme të këtyre njerëzve në emër të regjimit iranian është se Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit nuk ka mbështetje midis popullit iranian. Nëse kjo është e vërtetë, unë pyes pse janë arrestuar mbështetësit e Këshillit Kombëtar të Rezistencës dhe disa prej tyre janë ekzekutuar? Pse e demonizojmë Këshillin Kombëtar të Rezistencës? E vërteta është se Këshilli Kombëtar i Rezistencës ka mbështetjen e popullit iranian, është i organizuar mirë dhe me planin dhjetëpikësh të zonjës Rajavi, ka një platformë demokratike për të ardhmen e Iranit.
Prandaj, është shqetësues fakti që institucionet dhe mediat evropiane kanë rënë në grackën e demonizimit të regjimit iranian. Ka ardhur koha që Bashkimi Evropian dhe vendet anëtare të tij të ndryshojnë politikën e tyre ndaj Iranit. Ata duhet të refuzojnë dezinformatat dhe të miratojnë një politikë vendimtare ndaj Iranit, duke përfshirë vendosjen e sanksioneve. Kjo është pikërisht arsyeja pse rezistenca iraniane duhet të marrë mbështetje të gjerë për të lehtësuar ndryshimin e regjimit drejt lirisë, demokracisë, sundimit të ligjit dhe të drejtave të njeriut në Iran. Plani prej dhjetë pikash i znj. Rajavi ofron një bazë shumë të mirë për këtë. Prandaj, një Iran demokratik është një parakusht jetik për paqen, sigurinë dhe stabilitetin në rajon dhe në botë. Rroftë rezistenca iraniane, rroftë Këshilli Kombëtar i Rezistencës për liri, demokraci dhe sundim të ligjit në Iran.
Dr. Franz Josef Jung, ish-ministri i Mbrojtjes i Gjermanisë, si një nga të ftuarit dhe folësit e nderuar në një konferencë në Parlamentin Evropian në Strasburg më 22 nëntor, z. Jung, në një pjesë të fjalimit të tij, shpjegoi fushatën e gjerë dezinformuese të Teheranit. kundër Këshillit Kombëtar të Rezistencës dhe ngriti shqetësime, u shpreh se pse institucionet dhe mediat evropiane janë dorëzuar para përpjekjeve demonizuese të regjimit iranian.Parlamenti Evropian pret zonjën Rajavi për t’u marrë me krizën rajonale dhe shtypjen e regjimit në Iran.
Më 22 nëntor, një konferencë në Parlamentin Evropian theksoi se regjimi terrorist në Iran është shkaku kryesor i nxitjes së luftës dhe terrorizmit rajonal. Në këtë konferencë, e cila u drejtua nga Xavier Zarzalkhos, përfaqësuesi i Parlamentit Evropian, kreu i grupit ndërkombëtar të miqve të Azad Iranit, përfaqësues nga grupe të ndryshme politike dhe zonja Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës. të Iranit, ishin të pranishëm.
Përfaqësues të ndryshëm shprehën mosveprimin e Evropës dhe lejuan regjimin iranian të përhapte terrorin e tij nga Irani në Evropë. Ata bënë thirrje për një politikë vendimtare, duke përfshirë përcaktimin e Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) si një organizatë terroriste.
Zonja Maryam Rajavi tha në fjalën e saj: “E vetmja zgjidhje është që bota të qëndrojë e palëkundur kundër sponsorit kryesor të këtij konflikti”. Vrasja e civilëve të pafajshëm nga të gjitha anët është në interes të Khameneit dhe Korpusit të tij të Gardës Revolucionare Islamike. Në të vërtetë, koka e gjarprit është në Teheran, qendra e terrorizmit dhe luftënxitjes”.
Ekzekutimi i grave në Iran – Regjimi Mullah mban rekordin për ekzekutimin e grave në botë
Lista e ekzekutimeve të grave në Iran nga viti 2006 e deri më taniEkzekutimi i grave në Iran – Regjimi Mullah mban rekordin për ekzekutimin e grave në botë
Regjimi iranian mban rekordin për ekzekutimin e grave në botë. Komisioni i Grave i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit ka përpiluar një listë me emrat e grave që janë ekzekutuar në Iran që nga viti 2006 .
Informacioni për këto ekzekutime është mbledhur që nga maji 2006. Komisioni i Grave i Këshillit Kombëtar të Rezistencës mbledh informacione në lidhje me ekzekutimin e grave në Iran nga shtypi dhe mediat qeveritare, si dhe nga aktivistët e të drejtave të njeriut dhe bazat e informacionit, si dhe nga burime private që lidhen me rezistencën iraniane.
Numri aktual i ekzekutimeve në Iran duhet të supozohet se është shumë më i lartë se ky, sepse shumica e ekzekutimeve kryhen në fshehtësi dhe larg syve të njerëzve dhe nuk ka dëshmitarë të tjerë përveç atyre që i kryejnë ato.
Regjimi Mullah mban rekordin për ekzekutimin e grave në botë
Asnjë qeveri në botë nuk ka ekzekutuar kaq shumë gra. Kjo listë nuk përfshin dhjetëra mijëra gra që u ekzekutuan për arsye politike në Iran.
Regjimi Mullah mban rekordin për ekzekutimin e grave në botë.
Komisioni i Grave i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit kishte vënë në dukje më parë në lidhje me gratë që janë viktima të dënimit me vdekje në Iran, gratë që ekzekutohen nga regjimi Mullah janë kryesisht viktima të dhunës në familje dhe ligjeve diskriminuese të familjes, dhe shumë prej tyre në Ata mbrojnë veten.
I burgosuri politik Golrokh Ebrahimi Iraei shkruante në një letër më 5 gusht 2018, për gratë që dënohen me vdekje për akuzën e vrasjes, “Shumica prej tyre kanë kaluar një jetë të trazuar së bashku me fyerje, rrahje dhe fyerje dhe ndonjëherë tortura nga gratë e tyre. të shoqëruar, kanë kryer vrasjen e grave të tyre me plan të mëparshëm ose të papritur. Edhe pse e konsideronin veten si kriminelë, ata besonin se nëse gjyqtari i çështjes do të kishte dhënë pëlqimin për t’i divorcuar në ankesat e përsëritura që kishin kundër grave të tyre, ata nuk do të kishin kryer kurrë një krim”.
Mesatarisht, 15 gra ekzekutohen në Iran çdo vit
Regjimi iranian përdor gjerësisht dënimin me vdekje. Në shumë raste, ky dënim përdoret në mënyrë diskriminuese ndaj personave me të ardhura të ulëta dhe të varfër, pakicave fetare dhe etnike, kundërshtarëve politikë dhe grave.
Regjimi iranian vari 16 gra në vitin 2019, së bashku me rritjen e shtypjes dhe ekzekutimeve në Iran. Vetëm në dhjetor 2019, 6 gra u ekzekutuan nga regjimi në burgje të ndryshme në Iran.
Në vitin 2021, regjimi malajaz ekzekutoi të paktën 18 persona , 7 prej tyre u ekzekutuan vetëm në muajin Azar.
Shumë gra janë aktualisht në burg në pritje të ekzekutimit . Disa prej tyre janë të burgosur në burgun e Qarçakut. Këto gra janë kryesisht nëna dhe kanë disa fëmijë.
Lajmet e Iranit në shkurt – 24 nëntor 2023
Burri që lidhet me regjimin iranian i dënuar për akt terrorist në Dortmund të Gjermanisë
Burri që lidhet me regjimin iranian i dënuar për akt terrorist në Dortmund të Gjermanisë
Dortmund (dpa) – Njëmbëdhjetë muaj pas një operacioni spektakolar antiterror në Castrop-Rauxel, Gjykata Rajonale e Dortmundit ka shpallur vendimin kundër një 26-vjeçari iranian. I pandehuri u dënua me katër vjet burgim të ndjekur nga paraburgimi. ‘Ai ishte i vendosur të kryente një sulm terrorist me substanca toksike,’ tha kryetari i trupit gjykues Dirk Kienitz në vendim.
I riu dhe vëllai i tij u arrestuan në janar pas një informacioni nga një shërbim inteligjent. Bisedat me disa persona që thuhet se janë të afërt me shtetin islamik [regjimin iranian] kishin tërhequr vëmendjen e hetuesve të terrorit në lidhje me shtetasin iranian.
Gjatë gjykimit, rezultoi se burri në fakt kishte marrë udhëzime se si të prodhonte toksinat ricin dhe cianid. Përveç kësaj, ai tashmë kishte filluar të siguronte përbërësit e nevojshëm. Në biseda thuhej në disa vende se sulmi do të kryhej në natën e Vitit të Ri 2022. Por deri në atë ditë, 26-vjeçari nuk i kishte të gjithë përbërësit bashkë.
Pse regjimi i Iranit është kundër paqes në Lindjen e Mesme
Ndërsa kanë kaluar gati 50 ditë nga kriza e Lindjes së Mesme dhe lufta tragjike në Gaza, një konsensus global është formuar rreth zgjidhjes së ‘dy shteteve’ si rruga për arritjen e paqes së qëndrueshme në Lindjen e Mesme. Presidenti palestinez Mahmud Abbas e thekson këtë zgjidhje bazuar në marrëveshjet e mëparshme ndërkombëtare. Megjithatë, i vetmi përjashtim nga ky konsensus ndërkombëtar është regjimi iranian. Kjo opozitë nxjerr në pah armiqësinë e regjimit iranian ndaj qeverisë palestineze dhe përfaqësuesit të vetëm të popullit palestinez, përkatësisht Organizatës për Çlirimin Palestinez të udhëhequr nga Mahmud Abbas. Ai shërben si dëshmi e armiqësisë së regjimit iranian ndaj paqes në Lindjen e Mesme. Kuptimi i menjëhershëm i kësaj armiqësie është se regjimi iranian nuk sheh një të ardhme për veten e tij, përveç në kohë krize dhe lufte për shkak të natyrës së tij reaksionare në thelb.
Dhuna e sponsorizuar dhe e institucionalizuar nga shteti kundër grave dhe vajzave në Iran
Në Iran, qeveria jo vetëm që dështon të mbrojë gratë nga dhuna, por e miraton atë në mënyrë aktive përmes ligjeve dhe veprimeve. Ky miratim ka çuar në një rritje drastike të dhunës ndaj grave dhe vajzave, duke përfshirë raste tronditëse të prerjes së kokave nga burrat dhe baballarët. Hulumtimet tregojnë një prevalencë alarmante, me statistika që sugjerojnë një prirje shqetësuese, shpesh të paraportuar për shkak të mungesës së transparencës. Në vitin 2020, një ekspert iranian, një sociolog, tha se Irani renditet i pari në botë për sa i përket dhunës në familje ndaj grave. Një studim tjetër tha se dy në çdo tre gra iraniane përjetojnë dhunë në familje në Iran. Kjo shifër është dyfishi i mesatares botërore që është një në çdo tre gra viktima të dhunës në familje.
Regjimi klerik promovon sistematikisht forma të ndryshme të dhunës ndaj grave dhe vajzave, duke përjetësuar abuzime fizike, mendore, ekonomike dhe politike. Mungesa e ndjekjes penale gjithëpërfshirëse e përkeqëson më tej këtë situatë të rëndë.
Sesioni në Parlamentin e Mbretërisë së Bashkuar dënon masakrën e Iranit të vitit 1988, bën thirrje për drejtësi
Gjatë një sesioni parlamentar ku morën pjesë përfaqësues të lartë si nga Dhoma e Komunave ashtu edhe nga Dhoma e Lordëve, ligjvënësit kërkuan përgjegjësi për liderët e regjimit iranian, duke u kërkuar atyre që të përballen me drejtësinë për krimet e tyre kundër njerëzimit. Profesor Javaid Rehman, Raportuesi Special i OKB-së për situatën e të drejtave të njeriut në Iran, dhe figura të shquara juridike si Jeffrey Robertson, një këshilltar i Mbretëreshës në MB dhe një ish-gjyqtar i Kombeve të Bashkuara, ishin mes pjesëmarrësve në këtë sesion vendimtar.
Palë të ndryshme të interesit, duke përfshirë ekspertë të shquar ligjorë, figura politike në Mbretërinë e Bashkuar, dëshmitarë okularë të masakrës së vitit 1988 dhe përfaqësues të komuniteteve iraniane, kontribuan në diskutim. Konferenca, e organizuar nga Shoqata e Grave Iraniane në MB dhe e titulluar ‘Në kërkim të drejtësisë për viktimat e krimeve kundër njerëzimit në Iran’, trajtoi këtë çështje urgjente.
Gratë dhe vajzat në Iran luftojnë kundër dhunës së institucionalizuar dhe qeveritare
Në prag të Ditës Ndërkombëtare të Luftimit të Dhunës ndaj Grave dhe Vajzave dhe fushatës 16-ditore të aktivizmit , është e nevojshme të hidhet dritë mbi dhunën e pamëshirshme të qeverisë që synon gratë dhe vajzat në Iran. Komisioni i Grave i Këshillit Kombëtar të Rezistencës do të merret me një sërë çështjesh me të cilat gratë iraniane po merren nën kontrollin e hekurt të një regjimi mizor dhe represiv.
Dekadat e sundimit nga një regjim anti-feminist i kanë bërë gratë subjektin kryesor të represionit të qeverisë. Regjimi i Akhundit, në pamundësi për t’iu përgjigjur kërkesave të popullit që kishte rrëzuar mbretin represiv për të arritur liritë demokratike, iu drejtua menjëherë shtypjes së grave dhe e bëri atë gur themeli të politikave të tyre shtypëse. Një çështje që u vesh me rroba materiale duke e vendosur hixhabin e detyrueshëm si detyrë fetare.
Në hapin tjetër, regjimi Mullah institucionalizoi aparteidin gjinor në kushtetutë dhe imponoi ligje të rrepta penale dhe civile që margjinalizonin dhe nënshtronin gratë. Dhuna ndaj grave dhe vajzave në Iran nuk është vetëm një çështje sociale. Përkundrazi, është i institucionalizuar dhe i mbështetur nga qeveria.
Zyrtarët qeveritarë që vendosin hixhabin e detyrueshëm lejohen të përdorin dhunë ndaj grave dhe vajzave në Iran. Megjithatë, veprimet më të egra të regjimit janë kundër atyre grave të guximshme që guxojnë të sfidojnë sundimin e tyre. Historia e këtyre krimeve daton në vitet 1360, kur gratë dhe vajzat e reja që kërkonin të drejtat e tyre demokratike u arrestuan brutalisht dhe u burgosën.
Fatkeqësisht, brutaliteti i regjimit arriti një nivel të tmerrshëm. Vajzat adoleshente u ekzekutuan brutalisht pa e ditur as identitetin e tyre. Ekzekutimi i tyre ishte një mjet për të krijuar terror. Hetuesit u lejuan të përdhunonin gra të burgosura për të marrë rrëfime ose për t’i detyruar ato të bashkëpunonin kundër rezistencës kombëtare. Në disa raste familjet merrnin një kuti ëmbëlsirash si “pajë”, një dhuratë e tmerrshme pas ekzekutimit të vajzave të tyre, me besimin se vajzat e virgjëra do të shkonin në parajsë nëse do të ekzekutoheshin .
Por brutaliteti i regjimit nuk u ndal me kaq. Gratë shtatzëna u torturuan dhe u ekzekutuan. Ata nuk kursyen as gratë e moshuara dhe vajzat e reja 10 apo 13 vjeç . Vitet 1960 ishin vite tmerri të paimagjinueshëm – nga kafazet dhe varret tek banesat dhe forma të tjera të tmerrshme torture. Mijëra gra u ekzekutuan për kundërshtime politike ndaj regjimit dhe në masakrën e vitit 1967, vdiqën një numër të madh gra të ndërgjegjshme, pa asnjë të mbijetuar në repartet e grave të burgjeve të ndryshme.
Por në mes të kësaj errësire, nga gjithë kjo vuajtje dhe gjak, një brez grash dhe vajzash rezistente janë ngritur në Iran. Pavarësisht represionit të pamëshirshëm të regjimit dhe përballjes me format më të këqija të torturës, grupet rebele në Iran udhëheqin me guxim protestat antiqeveritare.
Kryengritja e fundit mbarëkombëtare që filloi në Shahrivar 1401 ekspozoi brutalitetin e regjimit. Ndërsa regjimi nuk i bombardoi demonstratat, ai bëri akte të urryera kundër grave protestuese. Të rejat dhe vajzat u përballën me brutalitet të paimagjinueshëm , ato u identifikuan dhe u bllokuan dhe u rrethuan në rrugë dhe u rrahën me shkopinj derisa vdiqën . Ose i rrëmbyen dhe i vranë nën tortura pas përdhunimit .
Regjimi shënjestroi gjithashtu studente femra me sulme kimike për t’i trembur ato që të mos shprehnin kundërshtimin e tyre ndaj regjimit.
Ky nivel i dhunës sistematike dhe të sponsorizuar nga qeveria kundër grave dhe vajzave në Iran është i paprecedentë në historinë moderne.
Në këtë Ditë Ndërkombëtare të Luftimit të Dhunës kundër Grave dhe Vajzave, Komisioni i Grave i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit nderon kujtimin e grave dhe vajzave të guximshme që paguan një çmim të rëndë dhe u ngritën kundër brutalitetit dhe mizorisë së regjimit. Rezistenca dhe qëndrimi i tyre është një dëshmi dhe forcon shpresën për një të ardhme në të cilën nuk do të ketë dhunë dhe diskriminim ndaj grave dhe vajzave.
Lista e përditësuar e emrave të grave dhe vajzave në Iran që dhanë jetën për liri gjatë kryengritjes mbarëkombëtare të vitit 1401 është artikulli ynë i parë me rastin e fushatës 16-ditore të aktivizmit për të luftuar dhunën ndaj grave në 2023 .
Investimi i thellë i IRGC-së në terrorizëm, luftënxitës dhe pengmarrje
Çdo ditë, bota po njihet më shumë me rolin shkatërrues të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) në shkaktimin e luftës dhe kaosit në rajon.
Ky realitet është bërë aq evident sa politikanët dhe ligjvënësit po e përshkruajnë ankthin e vazhdueshëm të Perëndimit në ndalimin e IRGC-së si turp politik dhe prapambetje. Shumë liderë, parlamentarë dhe figura politike në mbarë botën kanë pranuar se IRGC është organi kryesor dhe kryesor i represionit të brendshëm, luftënxitësit në rajon dhe zgjerimit të pengmarrjes dhe vrasjeve në Evropë dhe Amerikë.
Tre dekada më parë, Mohsen Rafiqdoust, ish-ministri i IRGC-së, rrëfeu në mënyrë eksplicite përfshirjen e regjimit në shpërthimin e selisë së ushtarakëve amerikanë dhe francezë në Bejrut dhe vrasjen e 400 personelit ushtarak dhe joushtarak amerikan dhe francez dhe tha , “Ato materiale shpërthyese që u ndërthurën me atë ideologji dërguan në ferr 400 oficerë, nënoficerë dhe ushtarë në kazermat e Marinsave. Edhe TNT ishte iranian dhe ideologjia e saj kishte ardhur nga Irani.” (Burimi: Gazeta Resalat 20 korrik 1991)
Kjo retorikë vazhdon deri më sot. Më 8 nëntor, faqja e internetit shtetërore Asr-e-Iran citoi Rafiqdoust të thoshte: “Në rajon, ne kemi pengje të cilët, nëse ekziston mundësia e një sulmi kundër nesh, ne mund t’i eliminojmë brenda gjysmë ore ose një orë.”
Më 9 nëntor, gazeta shtetërore Sharq raportoi se Hossein Shariatmadari, një përfaqësues i udhëheqësit suprem të regjimit Ali Khamenei në gazetën Kayhan, i përshkroi deklaratat e Rafiqdoust si “rezultat nga pasaktësia dhe neglizhenca në përdorimin e termave dhe frazave të zakonshme politike dhe ushtarake. ” dhe shkroi, “Mund të supozohet se me ‘pengje kemi’ ai nënkuptonte bazat ushtarake të armikut në rajon dhe arteriet e tyre ekonomike, si dhe qendrat e tyre të ndjeshme dhe strategjike”.
Më pas, Rafiqdoust, në një mënyrë sarkastike, tërhoqi deklaratën e tij dhe tha: “Me ‘pengje që kemi’ në rajon, së pari kisha parasysh vetë regjimin sionist, i cili do të zhduket nëse sulmon kombin tonë dhe së dyti, SHBA-të. bazat ushtarake në rajon”. (Burimi: Gazeta Tabnak, 10 nëntor)
Regjimi i mullahëve vazhdimisht përpiqet të zhvasë botën përmes terrorizmit dhe pengmarrjes, madje duke e kthyer atë në një rrjedhë të ardhurash për Forcën Quds dhe forcat e saj prokure.
Më 26 janar 2020, në një artikull të titulluar “Duke marrë peng amerikanët, ne mund të gjenerojmë 54 miliardë dollarë të ardhura”, uebfaqja shtetërore Bahar News citoi Hassan Abbasin, një oficer i IRGC-së, të thoshte: “Nëse dëshironi Problemi i sanksioneve për t’u zgjidhur, herë pas here, kapni dhjetë deri në njëzet amerikanë dhe kërkoni një miliard dollarë për secilin prej tyre. Nëse merrni një miliard dollarë në javë, ajo do të arrijë në 51 miliardë dollarë në vit.”
Këto propozime pasqyrojnë natyrën e një regjimi që po përpiqet të zgjidhë problemet e tij të brendshme përmes krimit, marrjes së pengjeve dhe terrorizmit. Më 15 korrik 2015, Mohsen Rezaee, komandanti i parë i IRGC, tha: “Nëse amerikanët duan të kenë një qëllim të keq ndaj Iranit dhe të mendojnë për një sulm ushtarak, ji i sigurt se në javën e parë, ne do të kapim të paktën një mijëra amerikanë si pengje dhe në atë kohë do të duhet të paguajnë disa miliardë dollarë për lirimin e secilit. Në atë kohë mund të zgjidhet edhe problemi ynë ekonomik”.
Regjimi i Iranit është qendra më e madhe e krimit në botë
Nën intensitetin e tragjedive të Gazës, njerëzit në mbarë botën çdo ditë që zyra e liderit suprem të regjimit iranian Ali Khamenei është epiqendra e terrorizmit dhe luftënxitjes në botë.
Ky është i njëjti regjim që mbështolli me batanije dhjetëra mijëra fëmijë dhe adoleshentë iranianë dhe i dërgoi në pastrimin e fushave të minuara në Irak nën sloganin “Çlirimi i Jeruzalemit nga Qerbela”. Ky është regjimi që formoi grupe terroriste proxy dhe skuadra atentate në vendet e rajonit për të realizuar qëllimet e tij të liga. Ky është i njëjti regjim që i nënshtroi mijëra anëtarë të burgosur të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) në tortura brutale. Ruhollah Khomeini, themeluesi i Republikës Islamike të Iranit, lëshoi urdhrin për masakrën e PMOI, duke ekzekutuar më shumë se 30,000 të burgosur politikë brenda disa javësh. Tani, ndërsa bota shikon me shqetësim, ne jemi dëshmitarë të shkatërrimit të shtëpive dhe vdekjes së fëmijëve dhe grave palestineze.
Alireza Panahian, një klerik i lidhur me Khamenei, ndërsa hedh poshtë përpjekjet globale për t’u përballur me luftënxitësit, beson se shifra e mbi 10,000 viktimave në Palestinë nuk është e rëndësishme dhe ka ende vend për më shumë.
Më 8 nëntor, Panahian në një bisedë me rrjetin televiziv të lidhur me regjimin tha: “Tani për tani, me çfarë janë zënë Hassan Nasrallah dhe lideri ynë? Supozimi im është se ata po krijojnë një luftë shkatërrimi për të djegur rrënjët dhe për të shkatërruar qytetërimin perëndimor në këtë rajon në një luftë rrënimi.”
Guximi arriti deri në atë masë sa drejtuesi i televizionit, i habitur, thirri: “Ka arritur në 10.596 njerëz!
Mashtrimi, lufta dhe përfitimi nga gjaku i të rinjve të pafajshëm palestinezë janë kaq të neveritshme dhe të turpshme sa Sheikh Subhi Tufayli, ish-Sekretari i Përgjithshëm i Hezbollahut libanez, sulmoi ashpër Khamenei-n dhe tha: “Pse doni të bëni tregti me gjakun e populli ynë në Gaza? Zoti ju mallkoftë. Dijeni se Khamenei dhe të gjitha autoritetet fetare janë gënjeshtarë, të korruptuar dhe shërbëtorë të armiqve. Mallkimi i Zotit qoftë mbi të gjithë ata. Qëndroni kundër tyre, ngrini zërin tuaj.” Më pas ai iu drejtua drejtpërdrejt Khameneit, duke i thënë: “Khamenei, ti je armik i Zotit dhe i Dërguari i Zotit. Ju jeni vrasësi i fëmijëve myslimanë. ”
Në një shënim tjetër, realiteti për të cilin dëshmojnë Sheikh Subhi Tufayli dhe shumë figura arabe dhe myslimane është se lufta e Khameneit buron nga frika e tij nga gjendja shpërthyese e shoqërisë dhe nga hija e afërt e një kryengritjeje tjetër mbarëkombëtare. Nxitja e luftës është një nga strategjitë që përdor Khamenei për të parandaluar trazirat dhe protestat brenda Iranit. Në fakt, Tufejli gjithashtu iu referua këtij realiteti në fund të fjalës së tij dhe tha: “Tani, unë të them ty, Khamenei, më në fund i gjithë kombi do të ngrihet dhe do të bërtasë: Largohu prej nesh, tradhtar! Largohu ti që na ke shitur të gjithëve armiqve të Perëndisë në tokë dhe të gjithë djajve.’
Duke përfituar nga konflikti në Lindjen e Mesme, regjimi i Iranit nuk do të kapë kurrë kauzën e tradhtisë palestineze
Pas 40 ditësh nga fillimi i krizës në Lindjen e Mesme dhe konfliktit shqetësues në Gaza, “zgjidhja me dy shtete” po diskutohet sërish në kryeqytete të ndryshme. Mahmoud Abbas, kreu i qeverisë palestineze, po mbron këtë zgjidhje të bazuar në marrëveshjet ekzistuese ndërkombëtare, duke ofruar një fije shprese mes trazirave të luftës dhe mizorive që kanë ndikuar thellë në ndërgjegjen globale.
Megjithatë, mes një konsensusi global që përfshin kombet arabe dhe myslimane, Shtetet e Bashkuara dhe vendet evropiane, ekziston një përjashtim i dukshëm: diktatura klerikale në Iran. Ky kundërshtim zbulon qartë armiqësinë aktive të regjimit ndaj qeverisë palestineze dhe Organizatës për Çlirimin Palestinez të udhëhequr nga Mahmoud Abbas. Që nga dita që u propozua zgjidhja me dy shtete, Teherani e ka refuzuar zyrtarisht atë dhe ka punuar në mënyrë efektive për të minuar çdo zgjidhje të mundshme që mund të çojë në stabilitet në Lindjen e Mesme duke armatosur dhe financuar ata që e kundërshtojnë.
Më 11 nëntor, gjatë samitit urgjent njëditor të vendeve arabe dhe islamike në Riad të Arabisë Saudite, u bë i dukshëm një konsensus i fortë për zgjidhjen me dy shtete. Mahmud Abbas, duke iu drejtuar samitit, mbrojti negociatat dhe theksoi rëndësinë e udhërrëfyesit politik.
Në të kundërt, përfaqësuesi i diktaturës klerikale, Ebrahim Raisi, e sfidoi këtë konsensus global duke propozuar “zgjidhjen e një shteti” pas kthimit nga konferenca e Riadit. Siç raportohet nga media shtetërore iraniane, Raisi jo vetëm që kundërshtoi “zgjidhjen me dy shtete”, por gjithashtu e përshkroi “zgjidhjen me një shtet” si “tërësisht demokratike, bazuar në opinionet e të gjithë palestinezëve, qofshin myslimanë, të krishterë apo hebrenj, për të. përcaktojnë fatin e tyre”.
Më 13 nëntor, Nasser Kanani, zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme të regjimit , hodhi poshtë zgjidhjen me dy shtete , duke thënë: “Irani beson se zgjidhja e vetme për çështjen palestineze është formimi i një qeverie të bashkuar palestineze nga deti në lumë”.
NGUSHËLLIMET E MIA TË PËRZEMËRTA POPULLIT DHE QEVERISË SË PALESTINËS, DHE PRESIDENTIT MAHMOUD ABBAS, PËR MASAKRËN E TMERRSHME TË NJERËZVE TË PAFAJSHËM DHE PACIENTËVE NË #SPITALIN E GAZËS .
KHAMENEI DHE RAISI JANË TË LUMTUR, DUKE MENDUAR SE IA KANË ARRITUR QËLLIMIT. PIC.TWITTER.COM/GUZZWO5L0V— MARYAM RAJAVI (@MARYAM_RAJAVI) 17 TETOR 2023
Pavarësisht se regjimi në Iran ka një histori të shfuqizimit të normave demokratike dhe si një nga më represivët kundër pakicave fetare, ai e ka dëmtuar më tej Kauzën Palestineze përmes veprimeve të pabesë, mbjelljes së mosmarrëveshjeve dhe minimit të unitetit të popullit palestinez. Me gjeste mashtruese dhe retorikë anti-izraelite, regjimi synon të anashkalojë rolin e qeverisë palestineze dhe ndjekjen e saj për një zgjidhje politike.
Ndryshe nga supozimi i shumë politikëbërësve, luftënxitja e regjimit nuk nxitet thjesht nga rivaliteti hegjemonist me fuqitë e tjera rajonale. Arsyeja kryesore për përpjekjet e regjimit për të minuar paqen në Lindjen e Mesme qëndron në situatën e tij të rëndë.
Siç ka theksuar Rezistenca iraniane për vite me radhë, nëse regjimi terrorist në Iran do të ndalonte luftënxhirrjet e tij në Lindjen e Mesme, vetë ekzistenca e aparatit të tij të dytë, por më mirë të financuar dhe të gjerë ushtarak, i njohur si Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike, së bashku me programet e saj ambicioze bërthamore dhe raketore, do të hetohej. Regjimi më pas do të detyrohej t’i drejtohej një popullsie të shqetësuar, të shtypur, të uritur dhe të varfër.
Prandaj, përpjekja për të bindur ose frikësuar regjimin klerik që të braktisë mekanizmat e tij strategjikë të mbijetesës është po aq e kotë sa doktrinat e shumta të dështuara të dëshmuara gjatë katër dekadave të fundit. E vetmja rrugë drejt paqes së qëndrueshme në Lindjen e Mesme është heqja e regjimit, ekzistenca e të cilit mbështetet në vazhdimësinë e luftës dhe terrorit.
Ligji i dëlirësisë dhe hixhabit i privon gratë nga të drejtat e tyre
Mosrespektimi i hixhabit të detyrueshëm në ligjin e dëlirësisë dhe hixhabit është i barabartë me “lakuriqësinë” dhe do të sjellë dënime më të rënda.
Gjyqësori i regjimit malajaz, pas tetë muajsh hetime, hartoi dhe rregulloi ligjin e dëlirësisë dhe hixhabit dhe ia dërgoi qeverisë së presidentit më 2 maj 1402, dhe qeveria e presidentit, pasi kreu hetimet e veta, ia dorëzoi atë parlamenti i regjimit më 31 maj për miratim përfundimtar.dërguar. (Sajti qeveritar Hamshahri Online – 9 qershor 1402)
Propozimi i ligjit të Dlirësisë dhe Hixhabit është një shembull tjetër i veprimeve mizore të regjimit mullah kundër grave dhe të drejtave të njeriut . Ky ligj, i cili ka ngritur shqetësime të konsiderueshme, u raportua nga mediat qeveritare më 3 qershor 1402.
Sipas dispozitave të përmendura në këtë projektligj, mosrespektimi i hixhabit të detyrueshëm është i barabartë me “lakuriqësi” dhe do të sjellë dënime më të rënda, duke përfshirë gjoba dhe heqje të të drejtave sociale. Përsëritës mund të dënohet me burgim nga gjashtë muaj deri në tre vjet.
Gjithashtu, në ligjin e dëlirësisë dhe hixhabit janë parashikuar dënime të rënda për personat që kanë lidhje me dhunuesit në automjete. Pas dy gjobave, mjeti mund të konfiskohet me gjobë ditore prej 10 milionë lekësh.
Ligji i propozuar shtrin masat e tij ndëshkuese për pronarët dhe drejtuesit e bizneseve dhe vendeve publike, duke përfshirë dyqanet, restorantet, kinematë, ambientet sportive, mjediset argëtuese dhe institucionet e artit. Dënimet për mosrespektimin e ligjit të dëlirësisë dhe hixhabit përfshijnë gjobat, vulosjen e lokaleve, si dhe humbjen e përjashtimeve nga taksat dhe tarifat qeveritare.
Hixhabi i detyrueshëm për gratë dhe vajzat mbi 9 vjeç u vendos në Iran pas revolucionit të vitit 1357. Ligji nxiti protesta që u shtypën shpejt nga autoritetet e reja. Gjatë viteve, shumë gra kanë sfiduar hixhabin e detyrueshëm dhe kanë kundërshtuar rregulloret, duke çuar në fushata të vazhdueshme kundër ligjit diskriminues.
Vdekja e Mehsa Amini , një gruaje të re 22-vjeçare që vdiq në paraburgim policor në shtator për shkak të mosrespektimit të plotë të hixhabit të detyrueshëm, ndezi zemërimin dhe pakënaqësinë e njerëzve dhe çoi në protesta mbarëkombëtare në të cilat morën pjesë dhjetëra mijëra iranianë.
Sipas këtij projektligji, personat që kanë famë shoqërore, politike, kulturore, artistike apo sportive dhe ndikim shoqëror mund të ndalohen nga aktivitetet e tyre profesionale dhe online për një periudhë prej tre muajsh deri në një vit për shkak të shkeljes, dhe në rast të përsëritjes. mund të dënohen me gjobë deri në tre vjet burgim.
Mes trazirave lidhur me ligjin e dëlirësisë dhe hixhabin, disa mullahë të qeverisë kanë bërë thirrje për një qasje më të rreptë të qeverisë kundër dhunuesve dhe madje kanë bërë thirrje për “zjarr sipas dëshirës” për t’u marrë me gratë që nuk respektojnë hixhabin e detyrueshëm.
Sipas disa ekspertëve, rezistenca kundër hixhabit të detyrueshëm është ende në rritje.
Javët e fundit, forcat policore të regjimit kanë intensifikuar zbatimin e ligjeve për hixhabin, çka ka sjellë mbylljen e bizneseve, restoranteve, kafeneve dhe në disa raste edhe farmacive për shkak të mosrespektimit të ligjit të dëlirësisë dhe hixhabit nga ana e tyre. pronarët apo menaxherët.
Teksti i plotë i Ligjit të Dlirësisë dhe Hixhabit është si më poshtë:
Emri i Zotit
Hyrje shpjeguese
Për sa i përket rëndësisë së respektimit të normave shoqërore në ruajtjen e shëndetit të shoqërisë dhe domosdoshmërisë së ruajtjes së dinjitetit, dinjitetit dhe sigurisë morale të individëve, veçanërisht grave, si dhe pozitës së lartë dhe të lartë të gruas në sistemin islam dhe rolit të saj themelor në konsolidimi i familjes dhe zhvillimi i shoqërive, dhe duke pasur parasysh dëmet që shpërfillen, sjell këto norma në shoqëri, si dhe detyrën e qeverisë dhe publikut të gjerë për të përmbushur këto norma dhe shëndetin e shoqërisë, projektligji në vijim. paraqitet për kryerjen e formaliteteve ligjore përkatëse.
Projektligji për mbështetjen e kulturës së dëlirësisë dhe hixhabit (mbështetja e shëndetit social)
Neni 1 –
A- Oficerët e komandës së policisë së Republikës Islamike të Iranit, të cilët konsiderohen si oficerë gjyqësorë, janë të detyruar në radhë të parë ndaj atyre që shkelin normat shoqërore në vende publike ose publike ose hapësirë virtuale, duke përfshirë zbulimin e hixhabit. dhe me mjete të përshtatshme dhe duke përdorur Kujtojuni atyre teknologjive të reja dhe sistemeve inteligjente, si p.sh. dërgimi i SMS-ve.
Në rast përsëritjeje në shkallën e dytë, autori dënohet me gjobë të barabartë me një të gjashtën e masës maksimale monetare të klasës së tetë dhe në shkallën e tretë me një të tretën e masës maksimale të masës monetare të klasës së tetë nga policia. komanda e Republikës Islamike të Iranit, e cila në këtë ligj për hir të shkurtësisë quhet Faraja, në mënyrat e sipërpërmendura. Nëse veprimi i mësipërm përsëritet për të katërtën ose më shumë herë, përveç gjobës sa gjysma e gjobës së klasës së 8-të, autori do t’i referohet organit gjyqësor dhe do të dënohet me gjobë të shkallës së 7-të.
B- Në rast lakuriqësie të një pjese të trupit ose veshjes së rrobave të holla ose të ngushta në vende publike ose publike ose në hapësirë virtuale, autori do të dënohet me gjobë të barabartë me masën maksimale të masës monetare të shkallës së shtatë, në shkallë të parë. marrëveshjet e përcaktuara në paragrafin (a). Në rast përsëritjeje, përveç gjobës së mësipërme, autori do t’i referohet organit gjyqësor dhe do të dënohet me gjobë maksimale dhe heqje të të drejtave shoqërore të shkallës së gjashtë.
C- Dënohen me maksimum ose me gjobë dhe me heqje të të drejtave shoqërore të shkallës së gjashtë, personat që veprojnë në publik ose në ambiente publike ose në hapësirë virtuale me lakuriqësi të plotë ose shfaqen me mbulesë që konsiderohet si nudo e plotë.
Shënim 1- Nëse sjellja e subjektit të këtij neni kryhet nga drejtuesi i mjetit ose personat që udhëtojnë në të, përveç krimeve dhe dënimeve të parashikuara në këtë nen, pas njoftimit të konfiskimit në rendin e përmendur në këtë nen e lart. deri në dy herë, në shkallën e tretë të mjetit të tij për shtatë ditë do të dënohet me ndalim qarkullimi dhe me gjobë prej një milion dollarësh për natë dhe në rastin e katërt, përveç gjobës, mjeti në fjalë do të konfiskohet për dhjetë ditë. Çdo transferim i mjeteve i nënshtrohet pagimit të këtyre gjobave.
Operatorët e transportit publik do të jenë të detyruar të monitorojnë zbatimin e këtij shënimi në lidhje me flotën nën mbikëqyrjen e tyre dhe në rast shkeljeje në shkallë të parë do t’i nënshtrohen një gjobë të barabartë me gjobën maksimale të shkallës së shtatë. dhe në rast përsëritjeje, përveç gjobës së sipërpërmendur, do t’i nënshtrohen të gjitha zbritjet dhe privilegjet.Përjashtimet e dhëna, duke përfshirë përjashtimet nga taksat dhe tarifat shtetërore, do të refuzohen në ofrimin e shërbimeve publike.
Shënim 2- Nëse shkelësi refuzon të paguajë shumën e gjobës brenda një muaji pas njoftimit, ai do ta dyfishojë atë dhe do të njoftojë Bankën Qendrore të Republikës Islamike të Iranit, në mënyrë që shuma e gjobës dhe rezultati të mblidhen nga Llogaria bankare e shkelësit Duhet të njoftohet se nëse nuk është e mundur të mblidhen gjoba për ndonjë arsye, të gjitha bankat dhe institucionet e kreditit ndalohen të ofrojnë shërbime bankare dhe kreditore, duke përfshirë lëshimin ose rinovimin e kartelave bankare, deri në pagimin e gjobave në fjalë.
Shënim 3- Faraja është i detyruar të krijojë sistemin e nevojshëm për dërgimin e paralajmërimeve dhe rikujtimeve me metodat e duhura, përfshirë dërgimin e mesazheve me tekst dhe gjobat, në mënyrë të tillë që niveli i paralajmërimeve dhe rikujtimeve të lëshuara, dokumentet e shkeljes dhe raportimi dhe raportimi mund të ngarkohen në të dhe qasja në të duhet të sigurohet për kryesit dhe personat dhe autoritetet e ndërlidhura.
Shënim 4- Personat kundërshtues mund të regjistrohen dhe të shpallin protestën e tyre në sistemin e përmendur brenda dhjetë ditëve nga data e marrjes së SMS-së paralajmëruese ose njoftimit të gjobës në një trup gjykues të përbërë nga gjyqtari i zgjedhur nga kreu i gjyqësorit dhe përfaqësues i Ministria e Brendshme dhe Faraja në juridiksionin e qytetit.hetim dhe brenda maksimumit dy muaj do të jepet vendimi përkatës nga gjyqtari i trupit gjykues. Vendimi i dhënë është i formës së prerë dhe do t’i komunikohet protestuesit, ndërsa krimet do të arkëtohen pas përfundimit të vendimit.
Shënim 5- Nëse autori angazhohet të mos e përsërisë shkeljen pasi është njoftuar për paralajmërim ose gjobë brenda afatit të protestës ose trajtimit të saj ose brenda një jave pas njoftimit të rezultatit të protestës nëpërmjet sistemit, ai vetëm pezullohet për një periudhë gjashtëmujore.do të jetë. Në rast të shkeljes së detyrimit, krahas krimeve të pezulluara zbatohet edhe gjoba e radhës.
Neni 2- Në rast të kryerjes së akteve të paragrafit (a) të nenit (1) të këtij ligji në institucionet objekt i nenit (29) të ligjit të planit të gjashtë pesëvjeçar të zhvillimit ekonomik, social dhe kulturor nga ana e punonjësit e atij institucioni dhe nga personat që punojnë në qendrat arsimore apo kërkimore Qofshin qeveritarë apo joqeveritare, ata janë mësimdhënës apo disi punojnë në ato qendra, autorët paralajmërohen nëpërmjet njësive monitoruese si rojet e sigurisë apo inspektimet. Në rast të përsëritjes në herën e dytë, kryesit i zbritet një e pesta e pagës dhe përfitimeve për një muaj deri në tre muaj nga bordi për trajtimin e kundërvajtjeve administrative ose organet disiplinore ose disiplinore, dhe herën e tretë një e treta. do të dënohet nga paga dhe përfitimet nga dy deri në gjashtë muaj, heqja e të gjitha privilegjeve, zbritjeve dhe përjashtimeve, përfshirë kuotat, do të dënohet dhe në shkallën e katërt, sipas rastit, do të dënohet me largimi nga puna ose përjashtimi nga puna për dy deri në gjashtë muaj dhe do t’i referohet organit gjyqësor kompetent për ndjekje penale.Ky nen nuk anulon shënimin (2) të nenit (2) të ligjit për mënyrën e trajtimit të shkeljeve dhe dënimit. shitësit e rrobave përdorimi publik i të cilave është kundër Sheriatit ose cenon modestinë publike _miratuar 1365_.
Shënim 1 – Respektimi i dispozitave të këtij neni është i detyrueshëm për klientët e institucioneve të sipërpërmendura dhe ofrimi i shërbimeve administrative ndaj tyre, sipas rastit, në institucionet e sipërpërmendura, do të varet nga respektimi i dispozitave të këtij ligji. .
Shënim 2- Zyrtarët dhe drejtuesit e institucioneve të këtij neni janë të detyruar të marrin masat e nevojshme si reklama dhe njoftime mjedisore në mënyrë që të çojnë në zbatimin e ligjit, duke ushtruar mbikëqyrje për zbatimin e këtij ligji në drejtimin e tyre. zonë. Moskryerja e këtyre detyrave do të sjellë dënimin e autorit në shkallë të parë me paralajmërim me shkrim dhe futjen në dosje, dhe në raste të mëvonshme përjashtimin nga pozita drejtuese për gjashtë muaj deri në një vit në bordet e kundërvajtjeve administrative ose disiplinore.
Neni 3- Nëse ndonjë nga pronarët, drejtuesit dhe operatorët e tregtisë dhe vendeve publike, shtetërore dhe joqeveritare, si dyqane, restorante, kinema dhe ambiente sportive argëtuese dhe artistike, në vendin e punës kryen sjelljen e tyre. të nenit (1) të këtij ligji, përveç krimeve dhe dënimeve të parapara në shkallë të parë do të marrin njoftim për mbyllje dhe në shkallën e dytë deri në një javë dhe në shkallën e tretë deri në dy javë, vendet përkatëse ose Njësitë do të mbyllen nga përmbaruesit ose sipas rregulloreve të sindikatave nga autoriteti kompetent dhe të gjitha privilegjet do të pezullohen deri në një vit. Zbritjet dhe përjashtimet e dhëna, përfshirë përjashtimet nga taksat dhe tarifat qeveritare, në ofrimin e shërbimeve publike do të refuzohen .
Shënim – Pronarët, drejtuesit dhe operatorët e njësive të përmendura janë të detyruar të marrin masat e nevojshme si vendosja e tabelave dhe njoftimeve dhe parandalimi i hyrjes rutinë për të penguar sjelljen e subjektit të nenit (1) të këtij ligji nga klientët dhe klientët. Nëse ai refuzon t’i marrë këto masa dhe njësitë e përmendura bëhen vend grumbullimi për personat pa hixhab ose veprime të tjera të kundërligjshme, ose nëse masat ndëshkuese të këtij neni nuk sjellin përmirësimin e gjendjes së njësive të përmendura, është e detyrueshme nëpërmjet autoritetet që lëshojnë leje ose licenca.të revokojnë licencën ose lejen dhe ta referojnë kryesin tek organi gjyqësor për të zbatuar dënimin e shkallës së katërt. Personave të përmendur u ndalohet marrja e lejes ose licencës për të ushtruar veprimtari në tregti dhe në fushën e veprimtarisë së tyre të mëparshme.
Neni 4- Kur personat që kanë veprimtari shoqërore, politike, kulturore, artistike ose sportive kanë reputacion dhe ndikim shoqëror, kryejnë sjelljet që janë objekt i këtij ligji, krahas vendosjes së gjobave që janë objekt i nenit (1). ) të këtij ligji dhe heqjen e të gjitha privilegjeve, zbritjeve dhe përjashtimeve.Dënohen me urdhër të organit gjyqësor me heqje të veprimtarisë dhe veprimtarisë profesionale në hapësirën kibernetike nga tre muaj deri në një vit, nëse masat ndëshkimore të këtij neni nuk çojnë. ndryshimin dhe korrigjimin e sjelljes së kryer me urdhër të autoritetit gjyqësor, përveç përjashtimeve të objektit të këtij neni, dënohen me dënim të shkallës së gjashtë.
Neni 5- Personat, të cilët në mënyrë të organizuar ose me marrëveshje të fshehtë të agjencive të inteligjencës dhe sigurisë të të huajve, kryejnë sjelljet që janë objekt i këtij ligji, nëse nuk i nënshtrohen një dënimi më të rëndë, përveç ndalimit të duke u larguar nga vendi për dy vjet, në përputhje me veprën e kryer dhe kushtet dhe statusin e kryerësit, dënohen me një ose dy nga dënimet nga neni (23) të Kodit Penal Islamik dhe me burgim të shkallës së pestë.
Shënim – Nëse në bazë të provave, punonjësit e rendit konstatojnë se autori është i huaj në lidhje me aktivitete të organizuara ose në lidhje me agjencitë e huaja të inteligjencës dhe sigurisë, do të hetojnë çështjen së bashku me provat dhe do të marrin mendimin e autoriteteve të vendit. agjencitë e inteligjencës dhe sigurisë, të cilat sipas ligjit janë përgjegjëse për identifikimin e këtyre çështjeve, do t’u dërgohen autoriteteve gjyqësore.
Neni 6- Personat që nisin propagandë kundër hixhabit në hapësirën virtuale, në shkallë të parë, përveç fshirjes së faqes apo faqeve virtuale apo bazës së informacionit, Faraja i paralajmëron nëse autori vazhdon aktivitetin e tij, në shkallë të dytë, përveç kësaj. për fshirjen e faqes apo faqeve virtuale apo bazës së informacionit dhe heqjen e çdo veprimtarie në hapësirën kibernetike për tre deri në gjashtë muaj, do të gjobitet me një gjobë maksimale të shkallës së pestë, dhe në shkallë të tretë e më vonë, përveç vendosja e gjobës dhe heqja e shkallës së dytë, autori do të referohet në organet e drejtësisë dhe përveç heqjes së faqes virtuale apo faqeve me bazën e informacionit, do të dënohet me një nga dënimet e me burgim ose me gjobë të shkallës së gjashtë dhe me heqje të veprimtarisë në hapësirën kibernetike nga një deri në dy vjet, nëse nuk është e mundur të privohet nga veprimtaria në hapësirën kibernetike Gjoba e tij rritet me një shkallë.
Neni 7- Personat që në çfarëdo mënyre dhunojnë veshjen e grave të mbuluara ose ofendojnë hixhabin ose personat e mbuluar me qëllim që të respektojnë hixhabin me fjalë dhe veprime në kundërshtim me vlerat dhe dinjitetin në hapësirën reale ose virtuale, përveç dënimit. të parapara në nenin (619) të ligjit.Dënimi islam, libri V i dënimeve dhe dënimeve parandaluese dënohet me gjobë të shkallës së pestë dhe një ose dy nga dënimet e përmendura në nenin (23) të Kodit Penal Islamik – miratuar. 1392 – do të dënohet sipas veprës penale dhe karakteristikave të kryerësit.
Neni 8- Askush nuk ka të drejtë të kryejë vepra penale si fyerje, shpifje, kanosje ose sulm ose cenim i privatësisë së tyre nën titullin e urdhërimit për të mirë ose ndalimit nga e keqja ndaj grave që nuk e kanë respektuar hixhabin islam, nëse kryhet, kryesi do të dënohet sipas ligjit.
Neni 9- Ndalohet importimi, prodhimi dhe shpërndarja me shumicë e veshjeve, përdorimi i të cilave në publik është në kundërshtim me modestinë publike dhe Faraja detyrohet t’i konfiskojë veshjet e përmendura dhe të mbyllë vendet përkatëse të prodhimit dhe shpërndarjes, si dhe të marrë masa ndaj autorit zbatohen dënimet sipas pikave (4) dhe (5) të nenit (2) të ligjit për mënyrën e trajtimit të shkeljeve dhe ndëshkimit të shitësve të rrobave, përdorimi i të cilave në publik është kundër sheriatit ose cenon modestinë publike – miratuar 1365 – gjithashtu. si anulimin e të gjitha koncesioneve, zbritjeve dhe përjashtimeve të dhëna Prezantoni autoritetin gjyqësor.
Neni 10- Veprimet e Farajës në zbatimin e dispozitave të këtij ligji do të jenë të kundërshtueshme sipas shënimit (5) të nenit (1) të këtij ligji.
Neni 11- Prokurorët e juridiksionit përkatës janë të detyruar të monitorojnë në vazhdimësi zbatimin e duhur të këtij ligji dhe të merren me shkelësit e rregulloreve në zbatimin e detyrave të tyre mbikëqyrëse të parashikuara në Ligjin e Procedurës apo ligje të tjera që lidhen me oficerët.
Neni 12- Të gjithë oficerët dhe institucionet e inteligjencës dhe sigurisë janë të detyruar të bashkëpunojnë me Farajën për identifikimin dhe sigurimin e dokumenteve që lidhen me autorët e këtij ligji.
Neni 13- Për zbatimin e duhur të këtij ligji, Faraja është i detyruar të marrë masa dhe të raportojë për trajnimin dhe punësimin e forcave të besueshme dhe me përvojë çdo gjashtë muaj tek drejtuesit e tre forcave.
Shënim – Krahas respektimit të kushteve të nenit (30) të Ligjit të Procedurës Penale, Faraja është e obliguar që të ketë trajnime të veçanta për përmbaruesit e këtij ligji.
Neni 14- Autoriteti gjyqësor kompetent për të trajtuar krimet e këtij ligji është prokuroria dhe gjykata e krahinës.
Neni 15- Rregulloret ekzekutive të këtij ligji, duke përfshirë mënyrën e dërgimit të njoftimeve dhe njoftimeve për sekuestrimin elektronik, aksesin e njerëzve në sistemin e sekuestrimit të llogarisë bankare, protestën ndaj kundërvajtjeve disiplinore dhe trajtimin e atyre rasteve të veshjeve të ndaluara, të mëdha dhe jo të mëdha, raportimin publik. dhe mbikëqyrja nga prokurorët Dhe njoftimi për punonjësit do të përgatitet nga Ministria e Brendshme në bashkëpunim me Ministrinë e Drejtësisë dhe Ndihmës Ligjore të Presidentit dhe Faraja brenda tre muajve nga hyrja në fuqi e këtij ligji dhe do të miratohet nga Këshilli. të Ministrave pas miratimit të Kreut të Gjyqësorit.
Shënim – Burimet që rrjedhin nga zbatimi i këtij ligji do të derdhen në llogarinë e thesarit të të gjithë vendit dhe do të akordohen vetëm në bazë të ligjit të buxhetit vjetor për eliminimin e dëmeve sociale, përfshirë divorcin, organizimin e fëmijëve që punojnë dhe në nevojë. femra kryefamiljare, si dhe sigurimi i pajisjeve dhe sistemeve përkatëse. (Uebsajti i zgjedhur i qeverisë – 3 qershor 1402)