Gruaja 24-vjeçare ekzekutohet në Iran pas martesës së detyruar

Një tjetër ekzekutim ka nxjerrë në pah pasojat e rënda të sistemit të dënimit me vdekje në Iran, veçanërisht për gratë që përballen me dhunë dhe martesë të detyruar.

Në agim të 8 gushtit 2026, Marzieh Nayyeri, 24 vjeçe, u ekzekutua në burgun qendror të Qazvinit, i njohur edhe si burgu Choobindar. Ajo ishte dënuar për “vrasje me dashje” dhe ishte dënuar me qisas, dënimin islamik të hakmarrjes.

Një martesë e detyruar në moshën 17-vjeçare

Historia e Marzieh Nayyeri filloi shumë përpara procesit gjyqësor.

Sipas të dhënave të publikuara, ajo ishte vetëm 17 vjeçe kur familja e detyroi të martohej me një burrë të quajtur Davood, pavarësisht se ajo nuk dëshironte këtë martesë.

Burri i saj ishte i përfshirë në një partneritet biznesi me dy persona të tjerë dhe, sipas të dhënave të disponueshme, konsumonte shpesh drogë dhe alkool në shtëpi.

Kështu, një vajzë që duhej të ishte ende në një fazë të hershme të jetës u përball me një martesë të cilën nuk e kishte zgjedhur vetë.

Ajo tha se veproi në vetëmbrojtje

Rreth një vit më vonë, kur Marzieh ishte 18 vjeçe, ndodhi ngjarja që përcaktoi fatin e saj.

Në fillim të tetorit, bashkëshorti i saj dhe një prej partnerëve të tij dyshohet se tentuan ta sulmonin seksualisht pas një dreke.

Marzieh përdori një thikë kuzhine për t’u mbrojtur. Si pasojë e incidentit, bashkëshorti i saj vdiq.

Gjatë gjyqit, ajo deklaroi nën betim se kishte qenë më parë objekt i kërcënimeve të përsëritura për sulm seksual nga persona të lidhur me bashkëshortin e saj.

Ajo këmbënguli se kishte vepruar për të mbrojtur jetën dhe dinjitetin e saj. Gjykata, megjithatë, nuk e pranoi argumentin e vetëmbrojtjes.

Nga një vajzë e detyruar në martesë te një e dënuar me vdekje

Rasti tregon një zinxhir të rëndë ngjarjesh: martesë e detyruar në moshën 17-vjeçare, pretendime për kërcënime dhe sulm seksual, një incident fatal dhe më pas dënimi me vdekje.

Në vend që rrethanat e dhunës dhe detyrimit të trajtoheshin si pjesë qendrore e çështjes, Marzieh përfundoi në korridorin e ekzekutimit.

Kjo e bën rastin e saj veçanërisht domethënës në diskutimin mbi dënimin me vdekje dhe të drejtat e grave në Iran.

Ekzekutimi nuk u njoftua nga autoritetet

Një tjetër element i rëndësishëm është mungesa e transparencës.

Në kohën e publikimit të raportimit, asnjë burim zyrtar dhe asnjë media shtetërore iraniane nuk kishte njoftuar ekzekutimin e Marzieh Nayyeri.

Mungesa e njoftimit zyrtar e bën edhe më të vështirë verifikimin publik të rasteve të tilla dhe rrit shqetësimet lidhur me transparencën e sistemit gjyqësor.

Një tjetër rast në valën e ekzekutimeve

Rasti i Marzieh Nayyeri vjen në një periudhë kur ekzekutimet në Iran vazhdojnë të jenë një nga instrumentet kryesore të represionit.

Vetëm në javën 28 korrik–3 gusht, të paktën 26 ekzekutime u regjistruan në qytete të ndryshme të vendit, sipas të dhënave të publikuara më herët.

Në mesin e rasteve të fundit janë edhe të dënuar për akuza të ndryshme, përfshirë akuza për “spiunazh” dhe vepra penale të zakonshme.

Kjo valë tregon se dënimi me vdekje vazhdon të përdoret gjerësisht në sistemin penal iranian.

Çështja e grave dhe drejtësisë

Rasti i Marzieh ngre gjithashtu pyetje më të gjera mbi të drejtat e grave në Iran, veçanërisht për gratë që përballen me dhunë dhe martesë të detyruar.

Në rastin konkret, një vajzë e martuar me detyrim në moshën 17-vjeçare deklaroi se kishte qenë e kërcënuar dhe kishte vepruar për të mbrojtur veten.

Megjithatë, përfundimi ishte dënimi me vdekje.

Përfundim

Ekzekutimi i Marzieh Nayyeri, një gruaje vetëm 24-vjeçare, përbën një rast që bashkon disa prej problemeve më të rënda sociale dhe gjyqësore në Iran: martesën e detyruar, dhunën ndaj grave, mungesën e mbrojtjes efektive dhe përdorimin e dënimit me vdekje.

Fakti që ajo u martua me detyrim në moshën 17-vjeçare, se deklaroi se kishte vepruar në vetëmbrojtje dhe se ekzekutimi nuk ishte njoftuar nga burimet zyrtare në kohën e raportimit, e bën rastin veçanërisht shqetësues.

Rasti i saj rikthen në qendër pyetjen mbi transparencën e proceseve gjyqësore dhe respektimin e të drejtave të njeriut në Iran.