Solidariteti Australian për Rezistencën Iraniane

358

Solidariteti Australian për Rezistencën Iraniane

Më 8 gusht 2025, Partia Laburiste e Viktorias miratoi një rezolutë unanime. Ajo dënon shkeljet e të drejtave nga regjimi iranian. Për herë të parë, mbështet Planin me Dhjetë Pika të rezistencës iraniane. Kjo rezolutë dënon ekzekutimet e fundit të të burgosurve politikë. Behrouz Ehsani dhe Mehdi Hassani u ekzekutuan kohët e fundit. Rezoluta shpreh shqetësim për përsëritjen e masakrës së 1988-ës. Atëherë, 30,000 të burgosur politikë u vranë sistematikisht. Duke mbështetur një alternativë demokratike dhe laike, Australia ndan popullin iranian nga shtypësit. Kjo mbështetje forcon rezistencën iraniane kundër regjimit.
Fytyra Njerëzore e Brutalitetit të Regjimit

Fahimeh Koshani, përfaqësuese e komunitetit iranian-australian, ndau dëshminë e saj. Në moshën 14-vjeçare, ajo u burgos për katër vjet. Ajo përjetoi tortura fizike, mendore dhe seksuale. “Krimi” i saj? Ishte motra e një të burgosuri politik. Vëllai i saj, 20 vjeç, u ekzekutua. Arsyeja? Lexoi një gazetë. Koshani tregoi për mizoritë e regjimit në Melbourne. Ajo mbajti fotografitë e Ehsani dhe Hassani. “Zërat e tyre u heshtën, por unë flas,” tha ajo. Koshani bëri thirrje për Saeed Masouri. Ai ka duruar 25 vjet tortura. Heshtja ndërkombëtare, tha ajo, është bashkëfajësi. Kjo dëshmi forcon rezistencën iraniane për drejtësi.

Plani i Vrasjeve në Burgun Ghezel Hesar
Më 26 korrik, mbi 100 roje sulmuan burgun Ghezel Hesar. Ata veçuan anëtarët e PMOI-së për ekzekutim. Behrouz Ehsani dhe Mehdi Hassani u vranë. Regjimi refuzoi kthimin e trupave te familjet. Kjo pengoi zinë publike. Saeed Masouri u transferua në Zahedan. Ky burg njihet për brutalitet. Sulmi tregon një plan sistematik terrori. Regjimi synon të eliminojë kundërshtarët. Kjo mizori shton urgjencën për rezistencën iraniane. Komuniteti ndërkombëtar duhet të reagojë shpejt.

Krizë Urgjente: Pesë Jeta në Rrezik

Më 8 gusht, pesë mbështetës të PMOI-së u transferuan për ekzekutim. Ata janë Vahid Bani Amerian, 33 vjeç, master në menaxhim. Babak Alipour, 34 vjeç, i diplomuar në drejtësi. Shahrokh Daneshvarkar, 58 vjeç, inxhinier civil. Pouya Ghobadi, 33 vjeç, inxhinier elektrik. Mohammad Taghavi, 59 vjeç, veteran i viteve 1980. Një sulm ajror në Evin u përdor si pretekst. Regjimi rishpërndau të burgosurit me dhunë. Kjo krizë kërkon veprim të menjëhershëm. Rezistenca iraniane lufton për jetët e tyre.

Thirrje për Solidaritet Parimor

Rezoluta e Viktorias ofron një model ndërkombëtar. Ajo mbështet aspiratat demokratike të iranianëve. Regjimi dënohet për veprimet vrastare. Fahimeh Koshani tha: “Jo bomba, jo heshtje, por solidaritet parimor.” Kombet e Bashkuara duhet të ndjekin shembullin. Veprimet e shpejta mund të shpëtojnë pesë të burgosur. Mosveprimi është bashkëfajësi. Rezistenca iraniane vazhdon të sfidojë shtypjen.

Mbështetja për një Iran të Lirë

Rezoluta australiane tregon rrugën përpara. Ajo refuzon ndërhyrjen ushtarake. Në vend të kësaj, promovon demokracinë dhe lirinë. Populli iranian meriton mbështetje globale. Regjimi ka humbur legjitimitetin. Ekzekutimet dhe torturat vazhdojnë të rrisin tensionet. Rezistenca iraniane ofron një alternativë të qartë. Plani me Dhjetë Pika synon një Iran laik dhe demokratik. Komuniteti ndërkombëtar mund të ndihmojë pa dhunë. Solidariteti me iranianët është thelbësor. Heshtja ndihmon vetëm shtypësit.

Nevoja për Veprim të Menjëhershëm

Pesë jetë janë në rrezik të menjëhershëm. Regjimi po përgatit më shumë ekzekutime. Ghezel Hesar është bërë simbol i terrorit. Transferimi i të burgosurve tregon qëllime të qarta. Kombet e Bashkuara duhet të verifikojnë statusin e të burgosurve. Ndërhyrja mund të parandalojë tragjedi të tjera. Rezistenca iraniane ka nevojë për mbështetje globale. Fahimeh Koshani foli për drejtësi. Zëri i saj përforcon luftën e iranianëve. Australia ka bërë hapin e parë. Tani, bota duhet të ndjekë. 

Rezoluta e Partisë Laburiste të Viktorias është një thirrje veprimi. Ajo dënon shtypjen dhe mbështet lirinë. Rezistenca iraniane lufton për një të ardhme më të mirë. Ekzekutimet dhe torturat nuk mund të injorohen. Komuniteti ndërkombëtar ka një zgjedhje. Mbështetja e iranianëve është detyrë morale. Heshtja forcon regjimin. Solidariteti parimor mund të ndryshojë fatin e Iranit.