Më 13 mars 2026, komunitetet e diasporës iraniane dhe mbështetësit e tyre u mblodhën në Hamburg të Gjermanisë për një tubim të rëndësishëm për të shprehur solidaritet me popullin iranian dhe për të avokuar krijimin e një republike demokratike. Ngjarja bashkoi aktivistë, anëtarë të komunitetit iranian në mërgim, politikanë evropianë dhe përfaqësues nga grupe të ndryshme etnike, të cilët së bashku refuzuan si regjimin aktual klerikal ashtu edhe çdo rikthim të monarkisë. Folësit theksuan rezistencën e vazhdueshme dhe nevojën për një sistem demokratik të zgjedhur lirisht nga vetë iranianët.
Komuniteti iranian shpreh mbështetje për tranzicionin demokratik
Tubimi u hap me fjalët e përfaqësueses së komunitetit iranian Sania Kohandel, e cila mirëpriti pjesëmarrësit dhe theksoi momentin kritik në historinë moderne të Iranit. Ajo nënvizoi rëndësinë e unitetit mes iranianëve jashtë vendit dhe ripohoi angazhimin e tyre për të kundërshtuar sundimin autoritar. Kohandel shprehu mbështetje të fortë për propozimin e qeverisë tranzitore të paraqitur nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), i cili synon t’i kthejë sovranitetin popullit iranian. Ajo iu referua platformës politike të paraqitur nga Maryam Rajavi, duke theksuar se ngritjet e fundit në Iran pasqyrojnë vendosmërinë e popullit për të formësuar të ardhmen e vet. Kohandel u bëri thirrje pjesëmarrësve të përhapin mesazhin se rruga e Iranit përpara duhet të jetë një republikë demokratike e bazuar në zgjedhjen e qytetarëve, duke i kredituar forcat e organizuara të rezistencës për udhëheqjen e kësaj lufte.
Thirrje për “As Shah ashtu as Mullah”
Aktivisti iranian Mahyar Shahriari mbajti një fjalim pasionant, duke pohuar se lëvizja protestuese mbetet e palëkundur në ndjekjen e një republike demokratike. Ai kundërshtoi fort çdo rikthim në monarki dhe paralajmëroi se trashëgimia e udhëheqjes brenda sistemit ekzistues nuk do ta parandalojë kolapsin e tij eventual. Shahriari vuri në dukje refuzimin e gjerë mes iranianëve ndaj luftës dhe politikave të pajtimit ndërkombëtar ndaj Teheranit. Në vend të kësaj, ai avokoi për një transformim të drejtuar nga brenda nga vetë populli iranian, pa imponime të jashtme ose modele të vjetruara autoritare.
Politikanët gjermanë shprehin solidaritet
Disa figura politike evropiane dërguan mesazhe mbështetjeje, duke përforcuar thirrjet për ndryshim demokratik. Ralf Stegner, anëtar i komisionit të punëve të jashtme të Bundestagut gjerman, theksoi përgjegjësinë humanitare të Gjermanisë dhe nevojën për solidaritet me popullin iranian. Ai lavdëroi grupet e opozitës për përkushtimin e tyre ndaj një Irani sekular dhe demokratik, duke përfshirë parime si ndarjen e fesë nga shteti, mbrojtjen e të drejtave të minoriteteve dhe barazinë gjinore. Stegner theksoi se këto grupe kundërshtojnë ndërhyrjen ushtarake të huaj, duke favorizuar ndryshimin paqësor politik.
Ish-anëtari i Bundestagut Thomas Lutze shprehu optimizëm për lirinë e ardhshme dhe qeverisjen demokratike të Iranit. Ai iu referua debateve ndërkombëtare në vazhdim rreth alternativave të mundshme ndaj regjimit aktual dhe njohu përpjekjet e opozitës së organizuar. Lutze veçanërisht përmendi platformën demokratike të Maryam Rajavi si një kuadër të besueshëm për tranzicionin politik.
Perspektiva evropiane mbi politikën ndaj Teheranit
Ish-anëtari i Parlamentit Evropian Helmut Geuking kritikoi dekadat e politikës jo të qëndrueshme evropiane ndaj Iranit, duke argumentuar se angazhimi ekonomik ka përfituar kryesisht elitën sunduese sesa qytetarët e zakonshëm. Ai bëri thirrje për mbështetje më të fortë për opozitën demokratike dhe sugjeroi që qeveritë evropiane të konsiderojnë njohjen e alternativave tranzitore të miratuara nga lëvizjet iraniane. Geuking besonte se mbështetja e tillë ndërkombëtare mund të përshpejtojë përparimin demokratik dhe të zbusë paqëndrueshmërinë rajonale.
Aktivistët e rinj gjermanë mbështesin aspiratat demokratike
Aktivisti i ri Benjamin Welling nga krahu rinor i Bashkimit Kristian Demokrat të Gjermanisë lavdëroi qëndrueshmërinë e demonstruesve iranianë që sfiduan motin e ashpër. Ai vërejti se veprimet e regjimit kanë ekspozuar gjithnjë e më shumë karakterin e tij autoritar në nivel global, me rritje të ndërgjegjësimit për kërcënimet nga entitete si Korpusit i Gardës Revolucionare Islamike. Welling bëri thirrje që Gjermania të mbështesë përpjekjet iraniane për të ndërtuar një republikë demokratike që garanton të drejta të barabarta për të gjithë, veçanërisht për gratë dhe burrat.
Zërat e minoriteteve dhe rajoneve bashkohen në tubim
Përfaqësues nga komunitete etnike dhe politike shtuan perspektiva të ndryshme. Aktivisti Obeidollah Baluch theksoi unitetin dhe bashkëpunimin mes prejardhjeve të ndryshme iraniane, duke avokuar për një të ardhme të bazuar në barazi, drejtësi dhe respekt reciprok për të arritur stabilitet të qëndrueshëm. Behrouz Ardalan nga Organizata Khabat e Kurdistanit Iranian shprehu solidaritet me grupet rezistente, duke paralajmëruar se politikat armiqësore të zgjatura kanë thelluar krizën e Iranit. Ai bëri thirrje për bashkëpunim mes forcave demokratike për të shmangur çdo formë të re diktature.
Roli i grave në lëvizjen protestuese iraniane
Aktivistja për të drejtat e grave Afsaneh Garshasbi nxori në pah rolin kyç të grave iraniane si motor i ngritjeve të fundit. Ajo lavdëroi guximin e tyre në përballjen me shtypjen pavarësisht rreziqeve serioze, duke i pozicionuar gratë si forcë qendrore për transformimin politik dhe avancimin demokratik.
Të rinjtë theksojnë republikën e ardhshme demokratike
Përfaqësuesi i të rinjve Hanif Mahoutchian foli në emër të grupeve të të rinjve iranianë në Gjermani, duke mbështetur planin e koalicionit opozitar për qeverinë tranzitore. Ai e përshkroi momentin aktual si një mundësi historike për të realizuar qëllimet demokratike të ndjekura prej më shumë se një shekulli, duke synuar një republikë pluraliste që përfaqëson diversitetin etnik dhe kulturor të Iranit.
Vizioni për një qeveri tranzitore
Ngjarja u mbyll me fjalët e Dr. Saeed Ferdowsi, përfaqësues i komuniteteve iraniane në Gjermani. Ai portretizoi Iranin në një kryqëzim historik vendimtar pas viteve të shtypjes dhe dhunës politike. Ferdowsi përshkroi një qeveri tranzitore të propozuar gjashtë-mujore nën kuadrin e NCRI-së për të organizuar zgjedhje të lira pas ndryshimit të regjimit. Ai theksoi platformën e Maryam Rajavi, e cila angazhohet për zgjedhje të lira, barazi gjinore, ndarje të fesë nga shteti, heqje të dënimit me vdekje dhe të drejta të barabarta për minoritetet etnike dhe fetare. Ferdowsi sqaroi se qëllimi i tranzicionit nuk është instalimi i një administrate të përhershme, por krijimi i kushteve që iranianët të vendosin lirisht për të ardhmen e vendit të tyre.
Në të gjithë tubimin, u shfaq një temë e vazhdueshme: e ardhmja e Iranit duhet të përcaktohet nga qytetarët e tij, përmes rezistencës së vazhdueshme të brendshme dhe vëmendjes ndërkombëtare, duke çuar përfundimisht në një republikë demokratike. Tubimi nënvizoi mbështetjen e gjerë për ndryshimin paqësor të udhëhequr nga populli mes sfidave të vazhdueshme në Iran.
