Iran, 5 Nëntor 2025 – Një valë protestash ka përfshirë Iranin sot, duke ekspozuar dështimet e thella të regjimit në plotësimin e nevojave bazë të qytetarëve. Infermierët, mjekët, punëtorët komunalë, fermerët, farmacistët dhe pronarët e anijeve dhow kanë organizuar greva në gjithë vendin. Ata janë bashkuar nga zemërimi për pagat e papaguara dhe neglizhencën sistemike. Këto nuk janë ankesa të izoluara, por një aktakuzë e përbashkët ndaj një sistemi të korruptuar. Ky sistem po e shtyn shoqërinë drejt kolapsit të plotë.
Shërbimet Publike dhe Shëndetësia në Rrezik
Infrastruktura publike po thyhet nën peshën e keqmenaxhimit. Në Ilam, punëtorët e qytetit – të papaguar për tre muaj dhe të privuar nga sigurimi – protestuan, vetëm për t’u përballur me kërcënime nga forcat e sigurisë. “Jeta nuk rregullohet me premtime; një pagë e duhur e mban jetën në lëvizje!” – thirri njëri prej tyre.
November 5—Mashhad, northeast Iran
Nurses at Qaem Hospital rallied against delayed pay, poor working conditions, and exhaustion caused by chronic understaffing. They demand dignity, fair wages, and job security.#IranProtests pic.twitter.com/d6bWwx5FXa— People's Mojahedin Organization of Iran (PMOI/MEK) (@Mojahedineng) November 5, 2025
Shëndetësia është në krizë. Në Mashhad dhe Ahvaz, infermierët vendosën tavolina bosh për të simbolizuar premtimet e thyera. Njëra prej tyre tha: “Ju na besoni jetët e njerëzve, por na mohoni të drejtat.” Në Spitalin Khatam-al Anbia të Iranshahr-it, mjekët grevistë ndaluan shërbimet emergjente. Pacientët e sëmurë rëndë u detyruan të kërkojnë ndihmë në klinika private të shtrenjta. Në Fars, farmacistët, të papaguar për shtatë muaj, paralajmëruan një krizë të afërt “medicinale të vërtetë.”
Prodhuesit e Uritur nga Negligjenca
Dështimet e regjimit shtrihen edhe në prodhimin e ushqimit. Fermerët e shpendëve protestuan në gjithë vendin pas dy muajsh pa ushqim esencial. Ata kënduan: “Një fermer pa ushqim është në zi sot!” Në Mazandaran dhe Golestan, fermerët e orizit kërkuan pagesën e një borxhi njëvjeçar prej 200 miliardë tomanësh. Ata deklaruan: “Produkti ynë nuk është dhuratë apo bamirësi; është e drejta jonë!”
November 5—Tehran, Iran
Poultry farmers rallied outside the Ministry of Agriculture to protest a two-month delay in receiving essential feed supplies, threatening their production and livelihoods.
Protesters: “A farmer without feed is already ruined!”#IranProtests pic.twitter.com/YfXWJ4P3Jt— People's Mojahedin Organization of Iran (PMOI/MEK) (@Mojahedineng) November 5, 2025
Në Hendijan-in jugor, pronarët e anijeve dhow denoncuan kufizimet tregtare që po shkatërrojnë ekonomitë lokale. “Kemi jetuar me detin, kemi fituar bukën nga deti; sot na kanë hequr bukën,” – tha njëri prej tyre, me durimin e tyre të shterur.
Dëshpërimi Ekonomik dhe Kaosi në Rritje
Paga minimale e Iranit – nën 400.000 tomanë në ditë – mezi mbulon një vakt familjar, tre herë më shumë se fitimet e një punëtori në ditë. Skema e kuponave e Ministrit të Punës ofron lehtësim minimal. Duke shtuar tensionin, dy shpërthime të pashpjegueshme tronditën Kermanshah-un, të cilat zyrtarët i hodhën poshtë si të parëndësishme për një zjarr të vogël, duke thelluar mosbesimin publik.
Veprimet e sotme – nga “Premtimet nuk mjaftojnë!” deri te “Nëse nuk mund të menaxhoni, largohuni!” – tregojnë një kryengritje kombëtare të bashkuar. Kjo kryengritje ngrihet kundër dinjitetit të vjedhur dhe të ardhmes së mohuar. Nga mjekët te punëtorët e dokut, protestat tregojnë rënien e kontrollit të regjimit. Ato paralajmërojnë kërkesa më të gjera për ndryshim. Populli iranian vazhdon luftën e tij të pathyeshme për drejtësi dhe dinjitet.
