Mbledhje Dypartiak Kongresionale Njofton Mbështetje për Tranzicionin Demokratik Iranian dhe Qeverinë e Përkohshme

Nga
Shahriar Kia
-
70
Mbledhja Dypartiak në Kongresin amerikan më 26 mars 2026 mbështeti tranzicionin demokratik në Iran dhe qeverinë e përkohshme të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI). Ligjvënësit amerikanë përkrahën Planin me Dhjetë Pika të Maryam Rajavi për një Republikë laike, jo-bërthamore dhe demokratike.
Anëtari i Kongresit Amerikan, Rob Menendez, mban një fjalim në një konferencë të organizuar nga OIAC më 26 mars 2026.

Më 26 mars 2026, Organizata e Komuniteteve Irano-Amerikane (OIAC) organizoi një mbledhje kongresionale të fokusuar në tranzicionin demokratik të Iranit dhe njoftimin e qeverisë së përkohshme të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI). Ngjarja bashkoi ligjvënës amerikanë nga të dyja partitë dhe përfshiu një mesazh nga Presidentja e zgjedhur e NCRI-së, Maryam Rajavi. Pjesëmarrësit theksuan se e ardhmja e Iranit duhet të vendoset nga vetë populli iranian përmes zgjedhjeve të lira, vetëvendosjes dhe rezistencës së organizuar, në vend të ndërhyrjes së jashtme ose kthimit në sistemet e mëparshme.

Mesazhi i Maryam Rajavi: Përmbysja përmes Rezistencës së Organizuar

Në mesazhin e saj të regjistruar, Maryam Rajavi, Presidente e zgjedhur e NCRI-së, deklaroi se zgjidhja e krizës në Iran qëndron në përmbysjen e regjimit aktual, e cila mund të arrihet vetëm nga populli iranian përmes rezistencës së tij të organizuar. Ajo tregoi Njësitë e Rezistencës dhe Ushtrinë Çlirimtare si forca kryesore, duke i atribuar Organizatës Popullore Mujahedin të Iranit (PMOI/MEK) 47 vjet opozitë ndaj regjimit.

Znj. Rajavi theksoi se NCRI-ja refuzon si diktaturën e mëparshme monarkike ashtu edhe tiraninë aktuale fetare. Parulla e rezistencës, tha ajo, është “paqe dhe liri”. Ajo sqaroi se Rezistenca Iraniane nuk kërkon ndërhyrje ushtarake të huaj, ndihmë financiare ose armë. Në vend të kësaj, ajo kërkon njohjen e qeverisë së përkohshme të NCRI-së, mbështetje teknike për akses të pakufizuar në internet dhe dëbimin e agjentëve të regjimit nga territori amerikan. Këto masa, argumentoi ajo, do të fuqizonin popullin iranian për të udhëhequr tranzicionin e tyre demokratik.

Mbështetje Dypartiake për Rezolutën e Dhomës 166 dhe Planin me Dhjetë Pika

Ligjvënësit shprehën mbështetje të fortë dypartiake për Rezolutën e Dhomës 166, e cila miraton një Republikë iraniane demokratike, laike dhe jo-bërthamore. Shumë folës shprehën gjithashtu mbështetje për Planin me Dhjetë Pika të NCRI-së, duke e parë atë si një hartë rrugore të besueshme për një Iran të ardhshëm të bazuar në të drejtat e njeriut, pluralizmin, barazinë gjinore dhe ndarjen e fesë nga shteti.

Dep. Brad Sherman: Regjimi Duhet Zëvendësuar, Jo Reformuar

Deputeti Brad Sherman deklaroi se Shtetet e Bashkuara nuk kanë qenë kurrë më afër çlirimit të Iranit. Ai argumentoi se regjimi aktual nuk mund të reformohet dhe duhet të zëvendësohet plotësisht. Sherman theksoi rëndësinë e Rezolutës 166 dhe bëri thirrje për presion më të madh ndaj Teheranit, duke përfshirë sanksione më të ashpra ndaj Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC). Ai theksoi se “e vërteta” është mjeti më i fuqishëm i Amerikës, duke avokuar për transmetime të zgjeruara në gjuhën farsi dhe përdorim më të mirë të internetit për të arritur popullin iranian. Sherman u bëri thirrje aleatëve amerikanë të bashkohen në vendosjen dhe zbatimin e sanksioneve.

Dep. Tom McClintock: Ora e Shpëtimit të Iranit ka Ardhur

Deputeti Tom McClintock deklaroi se “ora e shpëtimit të Iranit ka ardhur”. Ai vuri në dukje se grupet e rezistencës në të gjithë Iranin janë të përgatitura për të përballur regjimin dhe u bëri thirrje Shteteve të Bashkuara të ofrojnë mbështetje të plotë morale dhe materiale për këto forca. McClintock lavdëroi Planin me Dhjetë Pika të NCRI-së për të ofruar një rrugë demokratike që mbron të drejtat e njeriut, pluralizmin dhe sundimin e ligjit. Ai e përshkroi regjimin si tashmë “të paralizuar dhe të dobësuar” dhe bëri thirrje që të “rrënjoset nga rrënjët”. Në të njëjtën kohë, ai theksoi se populli iranian duhet të vendosë në fund të fundit për të ardhmen e tij në mënyrë demokratike.

Dep. Randy Weber: Miratim i Fortë për Liritë në Planin me Dhjetë Pika

Deputeti Randy Weber iu referua vazhdimisht Planit me Dhjetë Pika, duke theksuar angazhimet e tij për refuzimin e sundimit klerikal absolut, garantimin e lirisë së fjalës, partive politike, tubimit, shtypit dhe aksesit në internet, si dhe shpërbërjen e IRGC-së. Ai konfirmoi mbështetjen kongresionale për lëvizjen, duke thënë: “Ne jemi pas kësaj lëvizjeje. Ne jemi pas Planit me Dhjetë Pika.” Weber e përshkroi kërkesën e popullit iranian si një thirrje për liritë e dhëna nga Zoti dhe deklaroi se regjimi ka qenë në pushtet shumë gjatë – është koha që ai të largohet.

Dep. Deborah Ross: Nevojë për Punë të Vazhdueshme për të Mbështetur Aspiratat Iraniane

Si bashkë-sponsor origjinal i Rezolutës 166, deputetja Deborah Ross e përshkroi rezolutën dhe Planin me Dhjetë Pika si një hartë rrugore për një Iran të lirë, laik dhe demokratik të bazuar në të drejtat e njeriut dhe barazinë gjinore. Ndërsa pranoi mbështetjen dypartiake në Kongres për aspiratat e popullit iranian, ajo theksoi se mbetet shumë punë për të bërë për të ndihmuar në largimin e regjimit. Ross vuri në dukje se iranianët vetë po udhëheqin me guxim lëvizjen demokratike dhe shprehu angazhimin e saj për t’i dhënë fund luftës në një mënyrë që lejon popullin iranian të formojë qeverinë e tij të re demokratike.

Dep. Glenn Grothman: Nevojë për Ndryshim Themelor në Natyrën e Qeverisë

Deputeti Glenn Grothman argumentoi se çështja kryesore nuk është thjesht ndryshimi i fytyrave në Teheran, por transformimi i natyrës së vetë qeverisë. Për sa kohë Irani ndjek armët bërthamore dhe kërcënon Shtetet e Bashkuara dhe Izraelin, ai do të mbetet represiv brenda vendit dhe i rrezikshëm ndërkombëtarisht. Grothman bëri thirrje për një Iran të ardhshëm me liri në stilin perëndimor, duke përfshirë lirinë e fjalës dhe të fesë, dhe theksoi rëndësinë e mbajtjes së aksesit në internet. Ai paralajmëroi kundër një cikli tjetër protestash që rezultojnë në mijëra vdekje pa ndryshim domethënës, duke u bërë thirrje që çdo marrëveshje pasluftës të sigurojë një Iran të lirë dhe të perëndimorizuar që iranianët “duan dhe meritojnë”.

Dep. Tim Burchett: Miratim i Politikës “Pa Luftë, Pa Kompromis”

Deputeti Tim Burchett konfirmoi se populli i Iranit meriton liri dhe miratoi programin politik të Maryam Rajavi si një hartë rrugore të qartë për tranzicionin në një republikë të bazuar në zgjedhje të lira. Ai mbështeti politikën e “pa luftë dhe pa kompromis” ndërsa përkrahu të drejtat e rezistencës së organizuar për të sjellë ndryshimin. Burchett shprehu shqetësim për keqtrajtimin e popullit iranian dhe shprehu shpresën se ata do ta dinë se Amerika qëndron me dëshirën e tyre për liri.

Dep. Rob Menendez: E Ardhmja e Përcaktuar nga Populli Iranian

Deputeti Rob Menendez përforcoi një temë të qëndrueshme të mandatit të tij: se e ardhmja e Iranit duhet të përcaktohet nga populli iranian. Ai foli për të drejtën e tyre për një Iran të lirë, ku mund të prosperojnë dhe të jetojnë jetën që kanë shpresuar prej kohësh. Menendez vuri në dukje se kjo e ardhme duket e afërt dhe shprehu padurimin për të parë zhvillimet si për Iranin ashtu edhe për komunitetin irano-amerikan. Ai premtoi mbështetjen dhe partneritetin e tij të vazhdueshëm në të ardhmen.

Dep. Christian Menifee: Mbështetje për Lëvizjet Demokratike Organike

Deputeti Christian Menifee lidhi fjalët e tij me trashëgiminë e të ndjerës deputete Sheila Jackson Lee, e cila kishte avokuar prej kohësh për lëvizjet demokratike në Iran. Ai theksoi mbështetjen për përpjekjet organike, nga baza, ndërsa punonte për të ndaluar represionin e regjimit. Menifee u angazhua të mbështesë ata që luftojnë për demokracinë në terren pa imponuar ndryshimin nga jashtë ose dëmtuar civilët iranianë.

Dep. John Moolenaar: Shpresë për Liri dhe Potencialin e Iranit

Deputeti John Moolenaar e përshkroi periudhën aktuale si sfiduese për iranianët dhe ndau histori nga zgjedhësit me të afërm në Iran që mbajnë shpresa të mëdha për të ardhmen. Ai shprehu dëshirën që iranianët të gëzojnë të njëjtat liri që amerikanët vlerësojnë, duke vënë në dukje potencialin e madh të pashfrytëzuar të Iranit që është shtypur gjatë 47 viteve të fundit. Moolenaar mirëpriti diskutimin e hapur të vizionit për të ardhmen e Iranit, duke theksuar rëndësinë e ndarjes së ideve që populli iranian të mund të formojë kolektivisht fatin e tij.

Mesazh i Unifikuar Dypartiak

Mbledhja demonstroi një konsensus të rrallë Dypartiak në Kongres për mbështetjen e aspiratave të popullit iranian për demokracinë. Ligjvënësit nga të dyja palët refuzuan si ndërhyrjen ushtarake ashtu edhe restaurimin monarkik, duke avokuar në vend të kësaj për vetëvendosje përmes kutisë së votimit. Ata miratuan Planin me Dhjetë Pika të NCRI-së dhe Rezolutën 166 si kuadrin për një republikë laike, jo-bërthamore të bazuar në të drejtat e njeriut dhe liritë. Ndërsa bënë thirrje për presion më të madh ndaj regjimit – duke përfshirë sanksione, akses në informacion dhe mbështetje morale për rezistencën – folësit theksuan vazhdimisht se ndryshimi i vërtetë duhet të vijë nga vetë populli iranian. Ngjarja sinjalizoi mbështetje në rritje politike amerikane për një tranzicion demokratik të udhëhequr nga rezistenca e organizuar iraniane, duke ofruar një vizion shpresëdhënës në mes të trazirave të vazhdueshme.

 

ARTIKUJ TË NGJASHËMMË SHUMË NGA AUTORI