Konferenca e Hagës: Gratë e Iranit, Pionieret e Ndryshimit Demokratik dhe Ankthi i Regjimit Iranian

153
Një konferencë historike në Hagë theksoi rolin udhëheqës të grave iraniane në luftën për ndryshim demokratik dhe zbuloi krimet e regjimit iranian.
Presidentja e zgjedhur e NCRI-së, Maryam Rajavi, mban një fjalim në një konferencë në Hagë, Holandë, më 25 nëntor 2025.

Në një ngjarje historike dhe frymëzuese, qyteti i Hagës në Holandë, më 25 nëntor 2025, në përputhje me Ditën Ndërkombëtare për Eliminimin e Dhunës ndaj Grave, u bë mikpritës i një konference ndërkombëtare me titull “Gratë Pionieret e Ndryshimit Demokratik në Iran”. Kjo mbledhje e rëndësishme, me pjesëmarrjen e gjerë të politikanëve evropianë, juristëve të shquar, mbrojtësve të të drejtave të njeriut dhe përfaqësuesve të komuniteteve iraniane, shqyrtoi gjendjen katastrofike të të drejtave të njeriut në Iran dhe rolin qendror të grave iraniane në luftën për vendosjen e një republike demokratike dhe sekulare. Fjalimi i zonjës Maryam Rajavi, presidente e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), ishte një nga pikat kulmore të kësaj konference, e cila theksoi udhëheqjen e grave në Rezistencën e Iranit dhe vullnetin e popullit iranian për të rrëzuar diktaturën fetare.

Thirja për Drejtësi: Zbulimi i Krimeve të Regjimit Iranian ndaj Grave Iraniane

Folësit në këtë konferencë e përshkruan regjimin Iranian si “armikun më të keq të grave” dhe të drejtave të njeriut. Zonja Maryam Rajavi, duke paraqitur statistika tronditëse, njoftoi se regjimi ka ekzekutuar të paktën 53 gra gjatë vitit 2025. Ajo kujtoi se dhuna e regjimit shkon përtej ndëshkimeve fizike; regjimi ka sistematizuar shtypjen politike dhe ka institucionalizuar diskriminimin përmes ligjeve misogjine dhe mbulimit të detyrueshëm. Zonja Rajavi iu referua rasteve të dhimbshme të të burgosurave politike gra që kanë rënë viktima të brutalitetit të këtij regjimi:

  • Somayeh Rashidi: humbi jetën për shkak të mungesës së kujdesit mjekësor në burg.
  • Zahra Tabrizi: ndodhet në prag të ekzekutimit. Këto deklarata zbuluan fytyrën e vërtetë të një regjimi misogjin që nuk njeh asgjë nga të drejtat themelore njerëzore dhe vunë në dukje nevojën për ndryshim demokratik në Iran.
Mbështetje Ndërkombëtare për Rezistencën e Organizuar të Iranit dhe “Zgjidhja e Tretë”

Pjesëmarrësit ndërkombëtarë në Konferencën e Hagës, duke shprehur mbështetje të vendosur për programin me 10 pika të zonjës Maryam Rajavi për një të ardhme demokratike në Iran, theksuan “zgjidhjen e tretë”. Kjo zgjidhje, që nuk kërkon ndërhyrje ushtarake të huaj dhe as pajtim me regjimin, mbështetet te ndryshimi nga dora e popullit iranian dhe rezistenca e organizuar e tij. Përfaqësuesit e Parlamentit Evropian dhe Senatit nga Holanda, Gjermania, Irlanda dhe Britania e Madhe, ndër të cilët zonja Doreen Rookmaker, ish-anëtare e Parlamentit Evropian dhe drejtuese e konferencës, i quajtën gratë iraniane “luftëtare të lirisë”. Ata theksuan se gratë protestuese udhëheqin protestat dhe janë shtylla kurrizore e rezistencës kundër diktaturës së hoxhallarëve.

  • Këta përfaqësues, duke dënuar terrorizmin dhe krimet e organizuara të Gardës Revolucionare (IRGC), kërkuan shpalljen e IRGC-së si organizatë terroriste dhe mbështetje për popullin iranian për vendosjen e një republike demokratike.
“Gruaja, Rezistenca, Liria”: Parulla që Dridhet Regjimin

Parulla “Gruaja, Rezistenca, Liria”, që u jehon në këtë mbledhje ndërkombëtare, u paraqit si një angazhim politik dhe etik përtej një parulle të thjeshtë. Ky mesazh i fuqishëm jo vetëm që ka dridhur regjimin iranian, por ka treguar edhe më qartë botës vendosmërinë e grave iraniane për të luajtur rolin udhëheqës në rrëzimin e regjimit misogjin dhe arritjen e lirisë dhe barazisë.

Bllokimi i Regjimit të Velayetit Fakih: Frika nga Fuqia e Grave dhe Rezistencës së Organizuar të Iranit

Rëndësia e kësaj mbledhjeje në Hagë shkon përtej një takimi thjesht për të drejtat e njeriut; kjo konferencë pasqyron një realitet të hidhur që e ka çuar regjimin Iranian bllokim strategjik. Shtypja në rritje e grave dhe numri i lartë i ekzekutimeve në Iran, nuk janë shenjë force, por shenjë frike të regjimit nga forca e pamposhtur e rezistencës së grave. Fakti që gratë iraniane, pavarësisht ligjeve misogjine dhe shtypjes së ashpër, kanë kaluar nga viktimat në udhëheqëset e kryengritjes iraniane, është një ankth për hoxhallarët që ekzistencën e tyre e shohin të lidhur me ruajtjen e mbulimit të detyrueshëm dhe shtypjen ndaj grave.

Pse Regjimi Ka Frikë nga Gratë dhe Kryengritjet Popullore në Iran

Regjimi i hoxhallarëve ndodhet në një udhëkryq vdekjeprurës:

  • Vazhdimi i shtypjes: ndez edhe më shumë zemërimin shoqëror dhe pakënaqësitë popullore, duke i dhënë shtysë kryengritjeve më të gjera.
  • Tërheqja: Çdo tërheqje përpara kërkesave të grave iraniane dhe popullit do të thotë çarje në bazat ideologjike dhe qeverisëse të tij dhe hap rrugën për rrëzimin e regjimit. Kjo situatë tregon se diktatura fetare që sundon Iranin po shkërmoqet nga brenda dhe është i paaftë për të zgjidhur krizat e tij të thella.
Alternativa Demokratike: Rruga e Shpëtimit të Iranit nën Udhëheqjen e Grave të Rezistencës

Mesazhi i Konferencës së Hagës ishte i qartë: ekziston një alternativë demokratike dhe e organizuar nën udhëheqjen e grave të rezistencës iraniane. Kjo alternativë, e përfaqësuar nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit dhe Organizata Popullore Muxhahedine e Iranit (PMOI/MEK) dhe zonja Maryam Rajavi, është e angazhuar ndaj parimeve themelore si:

  • Ndarja e plotë e fesë dhe shtetit (sekularizmi)
  • Barazia e plotë gjinore
  • Shfuqizimi i dënimit me vdekje
  • Zgjedhje të lira dhe demokratike

Kjo alternativë demokratike, ndryshe nga narrativat e rreme të regjimit, nuk kërkon luftë dhe as pajtim, por thekson vullnetin e popullit iranian për ndryshim demokratik dhe krijimin e një të ardhmeje të lirë dhe të begatë. Heshtja ose pajtimi i bashkësisë ndërkombëtare me këtë regjim misogjin dhe terrorist vetëm do të thotë ndihmë për mbijetesën e diktaturës dhe krimit. Prandaj, theksimi i shpalljes së IRGC-së si organizatë terroriste dhe mbështetja për Rezistencën e Organizuar të Iranit (Muxhahedinët dhe Këshillin Kombëtar të Rezistencës), nuk është vetëm një qëndrim etik, por një zgjidhje praktike dhe e domosdoshme për t’i dhënë fund krizës iraniane dhe për të siguruar stabilitet në rajon. Gratë iraniane, me udhëheqjen e kësaj lufte, do të jenë garancia e lindjes së një Irani të lirë dhe demokratik.