Ngjarja Tragjike dhe Reagimi i Menjëhershëm i Regjimit
Tërbimi publik në Iran vazhdon të rritet pas vdekjes së Ahmad Baledit, studentit 20-vjeçar nga Ahvazi që i vetëndez veten pas se forcat bashkiake shembën kioskun e ushqimit të familjes së tij. Mes zemërimit kombëtar dhe frikës nga protesta të reja në rrugë, presidenti i regjimit Masoud Pezeshkian ka urdhëruar ministrin e brendshëm të shprehë ngushëllime familjes dhe të formojë një “komitet të veçantë” për të hetuar rastin—një gjest që shumë iranianë e shohin si një përpjekje të vonuar për të zbutur trazirat në vend të drejtësisë së vërtetë.
Nga Pikëllimi në Tërbim: Kërkesa e Familjes dhe Dorëheqjet e Shpejta
Në funeralin dhe mbledhjet përkujtimore të Ahmadit këtë javë, pikëllimi shpejt u shndërrua në tërbim. Babai i tij, Mojahed Baledi, thirri para të hidhurve: “Ne nuk do ta marrim trupin, nuk do të mbajmë një ceremoni derisa kryetari i bashkisë dhe ndihmësit e tij të largohen nga ky qytet!” Ai paralajmëroi se, nëse përgjegjësit nuk hiqen, familja e tij do t’i vetëndezë veten një nga një. Brenda 24 orëve, qeveria provinciale njoftoi dorëheqjen e kryetarit të bashkisë së Ahvazit, Reza Amini, dhe shkarkimin e disa zyrtarëve të lartë bashkiakë. Burime lokale konfirmuan se forcat e sigurisë rrethuan fort vendin e varrimit, duke kufizuar pjesëmarrjen dhe ritualet tradicionale të hidhimit për të parandaluar që mbledhjet të kthehen në protesta të hapura.
Kontroll Dëmi apo Frikë e Vërtetë nga Kryengritja?
Edhe pse zyrtarët flasin për “hetim dhe llogaridhënie”, banorët e quajnë këtë një veprim mashtrues. Aktivistët e përshkruajnë si një kontroll dëmi nga një regjim që ka frikë nga kryengritja. Reagimi i qeverisë përfshin arrestime dhe ngushëllime për të zbutur zemërimin publik. Kjo tregon frikën se vetëndezja e Baledit mund të nxisë një rebelim më të gjerë. Ngjarja kujton kryengritjen e Tunizisë në vitin 2010 pas vetëndezjes së Mohamed Bouazizi.
Protesta e Heshtur: Funerali si Shpërthim Sfidëje
Video dhe dëshmi të reja nga nata e 12 nëntorit tregojnë një funeral të kthyer në protestë.
Ceremonia e varrimit të Ahmad Baledit u shndërrua në shpërthim pikëllimi dhe sfide. Banorë dhe studentë të Ahvazit iu bashkuan procesionit me thirrje kundër padrejtësisë dhe korrupsionit. Ata varrosën të riun “që protesta e tij nuk mund ta heshtte”. Pavarësisht kufizimeve të rënda të sigurisë, njerëzit mbartën arkën e tij nëpër rrugë. Ky veprim ishte një akt i rrallë sfide publike ndaj regjimit.
Valë të Reja të Dëshpërimit në të Gjithë Iranin
Tërbimi në Ahvaz vjen mes raporteve të reja për një përpjekje tjetër vetëndezjeje nga një zjarrfikës në Sanandaj që proteston për paga të pa pagura, duke shtuar ndjenjën e një vendi të shtyrë në buzë. Në qytete në të gjithë Iranin, nga Teherani në Khuzestan, dëshpërimi, papunësia dhe represioni zyrtar vazhdojnë të shtyjnë qytetarët e thjeshtë drejt akteve proteste që flasin për pashpresësi dhe sfidë.
Rreziku i Një Kryengritjeje Kombëtare
Për diktaturën klerikale, çdo tragjedi mund të ndezë një shoqëri të lodhur nga korrupsioni dhe varfëria. Shoqëria iraniane është e mbushur me zemërim për shkak të padrejtësisë dhe mosndëshkimit. Protestuesit dhe të rinjtë në Ahvaz mblidhen në solidaritet me familjen Baledi. Simpatia e shtirur e qeverisë nuk mund të fshehë mizorinë dhe padrejtësinë sistemike. Këto kushte e bënë të mundur aktin tragjik të Baledit. E njëjta padrejtësi mund ta çojë Iranin drejt një kryengritjeje kombëtare tjetër.
