Konventa “Iran i Lirë 2025” – Uashington, D.C.

Konventa “Iran i Lirë 2025”, e mbajtur më 15 nëntor në Uashington, D.C., mblodhi qindra studiues iraniano-amerikanë, aktivistë, ish-të burgosur politikë, drejtues të rinj, viktima të regjimit dhe dëshmitarë të kryengritjeve, si dhe personalitete ndërkombëtare, për të diskutuar një moment me ndryshime të shpejta në peizazhin politik të Iranit.

Folësit Kryesorë

Folësit kryesorë përfshinin: Maryam Rajavi, Presidente e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI); Mike Pompeo, ish-Sekretari i 70-të i Shtetit i SHBA; John Bercow, ish-Kryetar i Dhomës së Komunëve të Mbretërisë së Bashkuar; Ambasadorja Carla Sands; dhe Patrick Kennedy, nipi i John F. Kennedy dhe ish-kongresmen amerikan.

Tema dhe Sfida Kryesore

Nën temën “Rruga drejt një Republike Demokratike dhe të Begatë në Iran”, eventi vuri në dukje krizën e thelluar të regjimit iranian, rolin në rritje të Njësive të Organizuara të Rezistencës dhe njohjen globale gjithnjë e më të madhe të NCRI-së si një alternativë demokratike të besueshme.

Vizioni i Maryam Rajavi për Ndryshimin

Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e NCRI-së, e paraqiti Iranin në një udhëkryq historik. Ajo e përshkroi regjimin si duke hyrë në “fazën terminale”, duke u shembur nën kolaps ekonomik, pakënaqësi shoqërore dhe një shoqëri gjithnjë e më të përgatitur për ndryshim të thellë. Zonja Rajavi hodhi poshtë idenë e reformës nga brenda, duke vënë në dukje se si “reformistët” ashtu edhe “të ashpërit” kanë zbatuar represion dhe destabilizim rajonal. Ajo dënoi dekada politikash perëndimore pajtuese, të cilat sipas saj e kanë forcuar regjimin dhe penguar ndryshimin demokratik. Duke përsëritur Opsionin e saj të Tretë – “as pajtim, as luftë” – Zonja Rajavi theksoi domosdoshmërinë e ndryshimit të regjimit nga populli iranian dhe Rezistenca e organizuar.

Zonja Rajavi vuri në dukje rritjen e Njësive të Rezistencës në mbarë Iranin, duke i përshkruar ato si motorin kryesor të presionit të brendshëm dhe mishërimin e vendosmërisë së iranianëve për liri. Ajo riafirmoi vizionin demokratik të NCRI-së, duke përfshirë ndarjen e fesë nga shteti, barazinë gjinore, autonominë etnike dhe zgjedhje të lira. Mbi të gjitha, ajo theksoi se lëvizja nuk synon të marrë pushtetin, por t’ua kthejë atë njerëzve.

Fragjiliteti i Regjimit dhe Thirrja për Izolim

Ish-Sekretari amerikan i Shtetit Mike Pompeo forcoi ndjesinë e urgjencës, duke e përshkruar udhëheqjen e Teheranit si një entitet “të brishtë”, më të izoluar se kurrë dhe të mbështetur vetëm në frikë për mbijetesë. Duke përmendur brutalitetin e shtypjes së vitit 2022, ai theksoi prapambetjet rajonale të regjimit — dobësimin e Hezbollahut, uljen e kontrollit të Assadit dhe frenimin e ambicieve bërthamore të Iranit — si shenja të qarta të rënies. Por Pompeo këmbënguli se katalizatori i vërtetë për ndryshim është brenda Iranit: një popull i ngritur për të rrëzuar një rend të paligjshëm. Ai kritikoi injektimet financiare të Perëndimit që forcojnë tiranët dhe shtypin opozitën, duke bërë thirrje për izolim financiar, diplomatik dhe moral të regjimit, i cili ende financion Hamasin, Hezbollahun dhe milicitë rajonale.

Shpresa për një të Ardhme të Lirë

Në përputhje me Rajavin, Pompeo theksoi se NCRI nuk kërkon trupa të huaja në terren, por vetëm mbështetje politike dhe morale. Duke bërë një analogji me rënien e shpejtë të bllokut sovjetik, ai parashikoi: “Këto regjime të kalbura bien… Data është e paparashikueshme, por vjen me një shpejtësi të pabesueshme.” Ai përfundoi me optimizëm: “E drejta e drejtë dhe e dhënë nga Zoti për të jetuar në një shoqëri të lirë dhe të begatë një ditë do të gjejë rrënjë brenda Iranit… Sa ditë e lavdishme do të jetë ajo.”

As Secretary @mikepompeo notes, the propaganda machine dismisses the 30,000 massacred in 1988 and ignores the work Iran’s Resistance has carried out inside the country, preparing for the day freedom prevails. The roadmap is clear—never easy. I’ve watched your path since your days… https://t.co/Phee8MC7HF pic.twitter.com/OiBNtunw22

— Maryam Fakhar (@MaryamSFakhar) November 15, 2025

John Bercow, ish-Kryetari i Dhomës së Komunëve të Mbretërisë së Bashkuar, dha një nga mbështetjet më të fuqishme të ngjarjes, duke lavdëruar energjinë e konventës dhe disiplinën organizative të NCRI-së. Ai e dënoi regjimin iranian si një “ese barbarie” shumëvjeçare dhe hodhi poshtë pretendimet se Irani nuk ka një alternativë demokratike të vlefshme. Sipas Bercow, vetëm NCRI dhe MEK kanë treguar sakrificën, qëndrueshmërinë dhe legjitimitetin e nevojshëm për të udhëhequr të ardhmen e Iranit. Ai e cilësoi ringjalljen monarkiste si shpërqendrim pa substancë dhe theksoi historikun e gjatë të Rezistencës për pluralizëm, barazi gjinore dhe përkushtim ndaj parimeve demokratike.

Roli i Grave dhe Alternativës Demokratike

Ambasadorja Carla Sands theksoi gjithashtu se populli iranian tashmë ka një alternativë të besueshme ndaj diktaturës: NCRI dhe MEK. Ajo argumentoi se reprezaljet e regjimit pasqyrojnë dëshpërim, jo forcë. Sands theksoi se regjimi i druhet më shumë Njësive të organizuara të Rezistencës brenda Iranit. Ajo tha se figurat e diasporës nuk janë frika kryesore e regjimit. Ajo evidentoi rolin udhëheqës të grave në Rezistencë. Sands e quajti këtë lëvizjen e vetme revolucionare të udhëhequr nga gra në Lindjen e Mesme.

Paralelet Universale të Patrick Kennedy

Patrick Kennedy, ish-kongresmen amerikan, u përqendrua te thellësia organizative dhe qëndrueshmëria e lëvizjes. Duke tërhequr paralele me luftërat globale për të drejtat civile, ai theksoi se beteja e Iranit për liri është universale. Kennedy admiroi qëndrueshmërinë e anëtarëve të MEK-ut në Ashraf-3 pavarësisht viteve të rrethimit. Ai përshkroi jetën e tyre kulturore dhe komunitare nën presion si model për të ardhmen demokratike të Iranit. Ai e hodhi poshtë djalin e Shahut si të parëndësishëm. Kennedy deklaroi se vetëm programi demokratik i NCRI-së ofron një rrugë të ligjshme përpara.

#FreeIranConvention2025: Hon. Patrick Kennedy is spot on. Watch this 👇 pic.twitter.com/pqYAcvXCtk

— Amir R. Bolurchi (@ablrchi) November 15, 2025

Mbyllja me Shpresë nga Guy Benson

Në mbyllje të eventit, analisti Guy Benson dha një reflektim personal mbi përvojat e tij të fëmijërisë në Lindjen e Mesme. Ai i lidhi këto përvoja me guximin e grave iraniane sot. Ai argumentoi se regjimi është zbuluar si një “tigër prej letre”, i dobësuar ushtarakisht dhe politikisht. Sipas tij, regjimi ka gjithnjë e më pak aftësi të kontrollojë kontradiktat e veta të brendshme. Benson theksoi mbështetjen e gjerë dypartiake në SHBA për popullin iranian. Ai i bëri thirrje Rezistencës të qëndrojë e palëkundur. Benson parashikoi se kthesa ka ardhur dhe imagjinoi një Konventë të ardhshme “Free Iran”, të mbajtur në një Teheran të çliruar.