Pas vdekjes së Ebrahim Raisit, presidentit të mëparshëm të regjimit të mullahëve, Khamenei, lideri suprem i regjimit, u detyrua të niste zgjedhje të reja për të zgjedhur një president të ri. Sigurisht, në regjimin e diktaturës fetare nuk ka zgjedhje demokratike, dhe këtë herë populli i Iranit bojkotoi zgjedhjet, kështu që në zgjedhjet e fundit në raundin e parë morën pjesë 12% e personave me të drejtë dhe në raundin e dytë vetëm 9%.
Në diktaturën e Khameneit, një person që do Khamenei do të bëhet president. Ky koncept i gabuar se ka fraksione dhe parti politike me tendenca të ndryshme në Iran si në vendet demokratike dhe se zgjedhjet bëhen me votat e njerëzve është krejtësisht i gabuar. Në regjimin e mullahëve nuk ka fare parti politike. Në këtë regjim nuk ekziston liria e fjalës, liria e tubimit, liria e partive, etj.
Ajo që ekziston janë bandat e ndryshme të pushtetit që mblidhen të gjitha në udhëheqësin suprem, Khamenei. Ekziston një shprehje në farsi që thotë se qeni i verdhë është vëllai i çakalit.
Në këto zgjedhje, dy kandidatët finalë avancuan politikat e regjimit diktatorial dhe në fund Pezeshkiani doli nga kutitë e votimit.
Cili është qëllimi i emërimit të Pezeshkianit në presidencë? Regjimi me këtë veprim ndjek disa qëllime.
Së pari, ai dëshiron të thotë se ka zgjedhje të lira në Iran.
Së dyti, ai dëshiron të thotë se ne jemi një qeveri popullore dhe kushdo që merr më shumë vota do të zgjidhet.
Së treti, presidenti i zgjedhur është nga fraksioni i moderuar.
Ky ka qenë dredhia e regjimit gjatë viteve të qeverisjes së tij dhe me këtë ka mundur të rrisë jetëgjatësinë me këto gënjeshtra, ndërsa Pezeshkian nuk dallon nga kandidatët e tjerë dhe është një nga xhelatët e Khameneit.
Ai ka qenë për shumë vite deputet i regjimit të mullahëve.
Vetë Pezeshkian e kanë pranuar të njëjtën gjë dhe kanë thënë se jam zhytur në liderin suprem.
Edhe Pezeshkian pranoi në një intervistë për televizionin e regjimit se ishte ndër të parët që ndaloi hyrjen e grave dhe vajzave pa mbulesë në universitete dhe spitale.
