Maryam Rajavi: Lufta e Vërtetë është Midis Popullit të Iranit dhe Fashizmit Fetar në Pushtet
Të nderuar Anëtarë të Parlamentit,
Lufta dymbëdhjetëditore, me të gjitha dimensionet e saj, ka nxjerrë në pah një të vërtetë të pamohueshme: zgjidhja për krizën në Iran nuk qëndron as në pajtimin me regjimin dhe vazhdimësinë e tij, as në ndërhyrjen ushtarake të huaj.
Zgjidhja e vërtetë është Opsioni i Tretë – i mbrojtur për vite me radhë nga Rezistenca Iraniane – përkatësisht, ndryshimi i regjimit nga populli iranian dhe rezistenca e tij e organizuar. Beteja përcaktuese që do të formësojë të ardhmen e Iranit dhe rajonit është lufta e popullit iranian kundër fashizmit fetar në pushtet.
Khamenei Synon të Bllokojë Rrugën e Kryengritjeve
Që nga dy vite më parë, kur Khamenei përshkallëzoi luftënxitjen rajonale, objektivi i tij kryesor ka qenë të bllokojë rrugën e kryengritjeve brenda Iranit.
Menjëherë pas luftës së fundit, regjimi iu përgjigj kësaj kërcënimi të afërt me një valë të re represioni. Ndër veprimet e tij të shpejta ishte miratimi i një ligji të ri shtypës në parlamentin e regjimit, i cili synon të përshpejtojë ekzekutimet.
Qëllimi kryesor i kësaj mase është të shtrëngojë kontrollin mbi shoqërinë dhe të godasë të rinjtë protestues – veçanërisht Njësitë e Rezistencës.
Më 12 korrik, Gjyqësori Iranian, i cili është makina e ekzekutimeve të regjimit, dënoi tre të burgosur politikë me vdekje dy herë, me akuzën e anëtarësimit në Organizatën e Moxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).
Këta tre individë, Farshad Etemadifar, Masoud Jamei dhe Alireza Merdasi (Hamidavi), janë torturuar gjatë dy viteve të fundit.
Dy burra të tjerë u dënuan me një total prej 27 vitesh burgim për të njëjtën akuzë. Në të njëjtën kohë, Gjykata Supreme e regjimit konfirmoi, për herë të katërt, dënimet me vdekje të dy të burgosurve të tjerë politikë të akuzuar për anëtarësim në PMOI.
Me këto vendime, Khamenei ka demonstruar dy të vërteta kryesore.
Së pari, se frika e tij më e madhe është shoqëria iraniane – e mbushur me zemërim dhe e gatshme për kryengritje.
Së dyti, duke lëshuar dënime me vdekje vetëm për akuzën e “anëtarësimit në Organizatën e Moxhahedinëve të Popullit”, ai ka zbuluar edhe një herë kërcënimin kryesor për regjimin e tij dhe alternativën e tij demokratike.
Dua të përgëzoj gjithashtu Komitetin Parlamentar për Inteligjencën dhe Sigurinë për raportin e tyre të rëndësishëm, i cili zbuloi një dimension tjetër të sjelljes kriminale të regjimit – këtë herë përmes përfshirjes së tij në aktivitete terroriste.
Regjimi kurrë nuk ka qenë kaq i dobët dhe i pafuqishëm sa sot përballë vendosmërisë së palëkundur të popullit iranian për të arritur lirinë dhe demokracinë.
Në këtë moment vendimtar, disa platforma mediatike dhe qarqe politike po përpiqen – përmes propagandës sipërfaqësore dhe mashtruese – të rehabilitojnë mbetjet e diktaturës së mëparshme të Shahut. Askush nuk përfiton më shumë nga kjo përpjekje sesa regjimi aktual. Në fakt, shumë nga këto fushata orkestrohen ose amplifikohen nga vetë regjimi.
Të tilla veprime, pavarësisht nga burimi i tyre, që shërbejnë për të zgjatur jetën e fashizmit fetar në pushtet, duhet të refuzohen dhe të ndalohen me vendosmëri.
Dëshirat e Popullit dhe Rezistencës Iraniane
Një politikë që, për më shumë se katër dekada, ka ushqyer vetëm pasigurinë, jostabilitetin, luftënxitjen dhe terrorizmin, duhet të marrë fund.
Në vend të kësaj, bota duhet të mbështesë pikërisht ato vlera dhe parime të përcaktuara në deklaratën e përbashkët të shumicës së anëtarëve të të dy dhomave të Parlamentit të Mbretërisë së Bashkuar: mbështetje për Rezistencën Iraniane dhe platformën e saj për një Iran të lirë dhe demokratik me një republikë jo-bërthamore të bazuar në ndarjen e fesë nga shteti, barazinë gjinore, heqjen e dënimit me vdekje dhe autonominë kombëtare për të gjitha grupet etnike, që udhëheq rrugën për paqe dhe liri.
Ne i nxisim me respekt anëtarët e nderuar të të dy dhomave të Parlamentit të Mbretërisë së Bashkuar që të marrin iniciativën për të propozuar një rezolutë që:
- Njeh luftën e popullit iranian për të rrëzuar regjimin dhe legjitimon luftën e njësive të rezistencës kundër Gardës Revolucionare (IRGC).
- Aktivizon mekanizmin “snapback” sipas Rezolutës 2231 për të rivendosur sanksionet e Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara në lidhje me projektet bërthamore të Iranit dhe përcakton regjimin në pushtet në Iran si një kërcënim të qartë dhe të menjëhershëm për paqen dhe sigurinë ndërkombëtare sipas Kapitullit VII të Kartës së OKB-së.
- Kushtëzon të gjitha marrëdhëniet diplomatike dhe ekonomike me regjimin me ndërprerjen e menjëhershme të ekzekutimeve në Iran.
