Rally në Mynih Jehon Ngrihjen e Iranit: “Jo Shah, Jo Mullahë”

96

Rally masiv në Mynih më 13 shkurt 2026 jehon thirrjet e ngrihjes në Iran: “Jo Shah, Jo Mullahë”. Fjalimet e Maryam Rajavi, John Bercow dhe Struan Stevenson kërkojnë republikë demokratike, pa monarki apo teokraci. Mbështetje për popullin iranian kundër diktaturës.Një rally i madh i mbështetësve të Rezistencës Iraniane u zhvillua në Mynih të premten, më 13 shkurt 2026, duke jehuar mesazhin e ngrihjes së vazhdueshme brenda Iranit dhe kërkesën publike për rrëzimin e diktaturës. Pjesëmarrësit përsëritën në mënyrë të përsëritur slogani qendror “Jo Shah, Jo Mullahë”, duke nënvizuar refuzimin e të gjitha formave të sundimit autoritar — si sistemit aktual teokratik, ashtu edhe çdo kthimi në monarki. Demonstrata theksoi se e ardhmja e Iranit duhet të ndërtohet mbi sovranitetin popullor, të drejtat demokratike, qeverisjen sekulare dhe barazinë.

Fjalimet e folësve kryesorë

Disa folës iu drejtuan tubimit, duke nxjerrë në pah shtrirjen e protestave brenda Iranit dhe duke theksuar përgjegjësinë e komunitetit ndërkombëtar për të qëndruar pranë popullit iranian. Një moment qendror i rally-t ishte një mesazh nga zonja Maryam Rajavi, Presidente e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI). Në fjalimet e saj, ajo deklaroi: “Shoqëria iraniane është në rrugën e një revolucioni demokratik, drejt një republike demokratike.” Ajo e përshkroi turmën si “zërin e pashuar të ngrihjes së Iranit” dhe tha se rally mbante mesazhin e atyre që u vranë gjatë shtypjeve të dhunshme të regjimit.

Mesazhet vendimtare nga zonja Rajavi

Zonja Rajavi paraqiti tre mesazhe vendimtare të nxjerrë nga sakrificat e ngrihjes. Së pari, ajo tha se protestat demonstrojnë “vendosmërinë e palëkundur dhe të pakthyeshme të popullit iranian për të rrëzuar regjimin në tërësinë e tij”; Së dyti, ajo theksoi se rruga drejt ndryshimit qëndron te “ngrihja e organizuar”, me rininë rebele dhe Njësi Rezistence që luajnë rol vendimtar; Së treti, ajo paralajmëroi se Udhëheqësi Suprem Ali Khamenei është gati të përdorë vrasje masive në rrugë në vend që të heqë dorë nga pushteti.

Ajo refuzoi fort përpjekjet për të devijuar ngrihjen duke promovuar nostalgji për monarkinë, duke thënë se “një popull që ka paguar një çmim kaq të tmerrshëm për liri dhe demokraci kurrë nuk do të shkëmbejë një diktaturë me një tjetër”. Zonja Rajavi theksoi parimet gjithnjë e më shumë të shprehura nga protestuesit, duke përfshirë ndarjen e fesë nga shteti, të drejtat e barabarta të grave dhe refuzimin e pajtimit, luftës dhe ndërhyrjes së huaj. Ajo gjithashtu bëri thirrje për udhëheqësit botërorë të pranishëm në Konferencën e Sigurisë në Mynih që të njohin kërkesat e popullit iranian, duke përfshirë veprime urgjente për të ndaluar ekzekutimet, garantimin e aksesit të lirë në internet, njohjen e së drejtës për t’i rezistuar IRGC-së dhe ndjekjen penale për krimet kundër njerëzimit.

Fjalimi i John Bercow, ish-Kryetar i Dhomës së Komuneve të MB

Ish-Kryetari i Dhomës së Komuneve të Mbretërisë së Bashkuar, John Bercow, mbajti një fjalim të fuqishëm duke dënuar establishmentin sundues në Iran. Ai e përshkroi regjimin si “një dyqan kasapi i organizuar dhe i institucionalizuar” që mbijeton përmes gënjeshtrave, manipulimeve dhe shtypjes brutale. “Ky regjim është në pushtet 47 vjet më shumë seç duhet,” tha ai, duke mbështetur slogani e protestuesve: “Ju e dini saktësisht për çfarë flisni kur thoni ‘Jo Shah, Jo Mullahë’.”

Bercow kritikoi ashpër ftesën e bërë djalit të ish-Shahut për të folur në Konferencën e Sigurisë në Mynih, duke e quajtur atë “një gabim të madh gjykimi”. Ai argumentoi se alternativa ndaj teokracisë nuk është monarkia, duke thënë: “Ne nuk duam një diktaturë në Iran — qoftë e Mullahëve, e Shahut apo e djalit të Shahut.” Ai theksoi se ndryshimi duhet të vijë nga brenda Iranit dhe bëri thirrje për komunitetin ndërkombëtar të përqendrohet te masat e përgjegjësisë, duke përfshirë ndalimin e ekzekutimeve, shpalljen e IRGC-së si organizatë terroriste dhe ushtrimin e presionit të vazhdueshëm financiar dhe politik mbi regjimin. Bercow gjithashtu lavdëroi udhëheqjen e zonjës Rajavi, duke e përshkruar atë si “një heroinë për njerëzimin” me një rekord të gjatë sakrifice dhe përkushtimi ndaj ndryshimit demokratik.

Paralajmërimi i Struan Stevenson

Një folës tjetër kryesor, Struan Stevenson, ish-anëtar i Parlamentit Evropian, paralajmëroi kundër asaj që ai e përshkroi si një përpjekje të fabrikuar për të imponuar një alternativë pa legjitimitet, organizim apo mbështetje brenda Iranit. Ai tha se ngrihja e janarit e bëri vullnetin e popullit iranian të qartë pa dyshim: ata kërkojnë “rrëzimin e plotë të diktaturës teokratike” dhe refuzojnë shtypjen “në të gjitha format e saj”. Duke iu referuar chants qendror të rally-t, ai vuri në dukje se “Poshtë shtypësi, qoftë Shahu apo Udhëheqësi Suprem” kap këtë refuzim.

Stevenson kritikoi mediat që, sipas tij, kanë mundësuar këtë narrativë duke shmangur shqyrtimin e rekordit të shtypjes së monarkisë së mëparshme. Ai argumentoi se demokracia nuk mund të imponohet “nga sallat e konferencave në hotele në Evropë” dhe se legjitimiteti vjen vetëm nga ata që kanë duruar burgim, torturë dhe ekzekutim brenda Iranit. Ai përfundoi me një apel të qartë: “Qëndroni me popullin iranian, jo me ndonjë formë diktature, të kaluar apo të tashme.”

Përfundimi i rally-t

Rally përfundoi me chants të rinovuar “Jo Shah, Jo Mullahë”, duke përforcuar mesazhin qendror: ngrihja iraniane kërkon një ndarje vendimtare nga të gjitha format e diktaturës dhe thirrje për një Iran të themeluar në liri, barazi dhe kutinë e votimit.