Liria e Iranit 2025: Tubimi i të Rinjve Thërret për një Republikë Demokratike dhe Refuzon Si Monarkinë As Teokracinë

238
Tubimi Rinor Liria e Iranit 2025: Thirrje për Republikë Demokratike kundër Monarkisë dhe Teokracisë
Maryam Rajavi mirëpret pjesëmarrësit e Tubimit të të Rinjve Liria e Iranit 2025 në Paris — 25 Tetor, 2025
Tubimi Global i të Rinjve: “Liria e Iranit 2025” në Paris

Të shtunën, më 25 tetor 2025, një tubim ndërkombëtar i të rinjve me titull “Liria e Iranit 2025”, që zgjati tetë orë, mblodhi mbështetës të rinj të Rezistencës Iraniane nga e gjithë Evropa, Shtetet e Bashkuara, Kanadaja dhe Australia. Takimi, i mbajtur në prani të Presidentes së zgjedhur të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), Maryam Rajavi, në prag të përvjetorit të kryengritjes së nëntorit 2019 në Iran, u lidh drejtpërdrejt me asambletë e njëkohshme të të rinjve në Bon, Londër dhe Cyrih. Figura politike nga disa vende iu bashkuan gjithashtu në internet si vëzhgues.

Folës nga 32 Shoqata: Të Rinjtë si Forcë e Organizuar për Ndryshim

Gjatë zhvillimit të ngjarjes, folës nga 32 shoqata rinore — atletë, inxhinierë dhe specialistë teknikë, avokatë dhe ekspertë ligjorë, mjekë dhe staf mjekësor, studentë, akademikë, studiues, familje të aktivistëve të vrarë, dhe pjesëmarrës të rinj në protestat e 2019-ës dhe 2022-ës brenda Iranit — morën fjalën. Mesazhi i përsëritur gjatë gjithë ditës ishte se brezi i ri i Iranit nuk e sheh veten si audiencë të politikës, por si një forcë e organizuar për ndryshim.

Liria e Iranit 2025-Tubimi i të Rinjve Thërret për një Republikë Demokratike dhe Refuzon Si Monarkinë As Teokracinë

Maryam Rajavi: “Fati Troket në Derë – Koha për Revolucion Demokratik”

Në fjalimin e saj kryesor, zonja Maryam Rajavi deklaroi se “populli i Iranit dhe Rezistenca Iraniane kanë arritur në një moment të jashtëzakonshëm në histori”. Ajo tha se fatmira tani “troket në derë, duke na thirrur për të përmbushur detyrën tonë të madhe historike dhe për të ngritur për liri”. Ajo përshëndeti “brezin e rebeluar të të rinjve” të cilët, me guximin dhe organizimin e tyre, do të “rrëzojnë sundimin tiranik të mullave”. Zonja Rajavi përmendi kryengritjen e nëntorit 2019 që shpërtheu në 200 qytete, ku protestuesit goditën më shumë se 1.890 qendra të shtypjes dhe u vranë mbi 1.500 demonstrues. Ajo ripërsëriti se regjimi tani përballet me fazën e tij më vendimtare: “Ose vazhdimi i këtij regjimi, ose një revolucion demokratik — ose sundimi i Udhëheqësit të Lartë të mullave, ose një republikë e themeluar mbi votën e popullit”.

Maryam Rajavi Addresses Youths’ Gathering – Free Iran 2025 (Oct 25, 2025)

Republikë Sekulare: Refuzimi i Sundimit të Mullave dhe Kostot e Familjeve

Folësit përsërisnin vazhdimisht se alternativa e tillë është një republikë sekulare dhe demokratike.

Dimensioni gjeneracional — dhe kostoja e paguar nga familjet gjatë dekadave — ishte një nga temat qendrore.

Dis të folësit u prezantuan përmes humbjeve në familjet e tyre.

Ashraf 3: Simbol i Rezistencës dhe Modeli i Rindërtimit të Shpejtë

Gjatë gjithë takimit, disa folës nënvizuan “Ashraf 3”, e përshkruar nga skena si “një simbol i rezistencës, këmbënguljes dhe vendosmërisë së palëkundur”, dhe “shtëpia e 1.000 grave të quajtura heroina dhe 1.000 ish-të burgosurve politikë”. Pjesëmarrësit e prezantuan atë si provë se, pas goditjeve me raketa në Kampin Liberty një dekadë më parë që vranë 24 anëtarë të PMOI-së, lëvizja mund të riorganizojë dhe të rindërtojë fizikisht në një kohë të shkurtër. Argumenti i ofruar ishte se i njëjti model i rindërtimit të shpejtë mund të zbatohet “ditën pas” ndryshimit në Iran.

Rezoluta Rinore: Rrëzimi i Diktaturës 105-Vjeçare dhe Kriza Ekonomike

Ngjarja u mbyll me leximin e një rezolute të përbashkët nga përfaqësuesit e të rinjve. Teksti përshkroi Iranin si në një nga periudhat më kritike të historisë së tij moderne. Ai përmendi 105 vite diktaturë nën Shah dhe mullahët. U theksua papunësia masive, inflacioni i pakontrolluar dhe varfëria e përhapur. Teksti përmendi edhe korrupsionin, mungesat e ujit e energjisë elektrike, si dhe krizat në strehim e arsim. Ai tha se nuk ka asnjë perspektivë reforme nën sundimin absolut të klerit.

Rezoluta deklaroi se “zgjidhja për Iranin është rrëzimi i këtij regjimi dhe themelimi i demokracisë dhe sovranitetit popullor”, dhe argumentoi se për herë të parë si “një shoqëri shpërthyese” ashtu edhe “një alternativë e organizuar demokratike” janë të pranishme. Ajo përmendi PMOI-në, me “60 vjet luftë kundër Shahut dhe mullave”, dhe Këshillin Kombëtar të Rezistencës së Iranit, me “44 vjet këmbëngulje në parimet demokratike dhe revolucionare”, si atë alternativë.

PMOI dhe Njësitë e Rezistencës: Opsioni i Tretë – As Luftë, As Dorëzim

Ajo lavdëroi “Njësitë e Rezistencës”, duke thënë se ata kanë kryer mijëra operacione kundër IRGC-së dhe qendrave të shtypjes. Sipas saj, veprimet e tyre kanë përhapur një kulturë rezistence edhe mes të burgosurve jo-politikë. Ajo përmendi “luftën 12-ditore” të fundit, duke thënë se ajo tregoi diçka të qartë. Ndryshimi i regjimit në Iran nuk do të vijë nga ndërhyrja e huaj apo diplomacia. Ai do të vijë nga populli dhe rezistenca e tyre e organizuar. Kjo u përshkrua si “opsioni i tretë i Maryam Rajavi: as luftë, as dorëzim”.

Kundër Monarkisë: Premtimet e të Rinjve për Mbështetje dhe Rindërtim

Rezoluta refuzoi çdo kthim në monarki, duke i quajtur princin dhe monarkistët “aleatë de facto të regjimit klerikal”. Ajo i akuzoi ata se punojnë në favor të mullave. Sipas rezolutës, ata pengojnë rrugën drejt rrëzimit të regjimit. Sloganet përfundimtare ishin eksplicite: “As Shah, as Udhëheqës i Lartë”, dhe “Vdekje për Khomeinin”.

Nënshkruesit u identifikuan si specialistë të rinj, akademikë, inxhinierë, mjekë dhe sipërmarrës nga Evropa, Amerika Veriore dhe Australia. Ata premtuan “mbështetje aktive politike dhe praktike” për Njësitë e Rezistencës, PMOI-në dhe “zemrën e Rezistencës, Ashraf 3”. Ata thanë se detyra e tyre është të bllokojnë komplotet dhe marrëveshjet kundër lirisë dhe pavarësisë së Iranit. Po ashtu, kërkuan që të gjitha palët ndërkombëtare të njohin luftën e Njësave të Rezistencës.

Ata u zotuan të ofrojnë mbështetje financiare për lëvizjen dhe të përdorin aftësitë e tyre për rindërtim. Qëllimi i tyre është krijimi i një “Irani të lirë dhe të zhvilluar” pas rënies së regjimit aktual. Ata theksuan se nuk kanë asnjë pritshmëri personale. Deklarata përfundoi me një betim për të ndjekur misionin “deri në frymën e fundit”. Ajo u mbyll me fjalët: “Rroftë Irani. Rroftë liria. Vdekje për Khomeinin. Lavdi për Rajavin.”