Kryengritja Kombëtare – Nr. 19
Demonstrata natën dhe përleshje godit-e-ik, me thirrje “Vdekje Khameneit”, shpërthejnë në Teheran dhe qytete të tjera. Greva godet Pazarin e Teheranit, raportohen përleshje të armatosura në Nurabad Mamasani, dhe varrime për dëshmorët mbahen në Hafshejan, Kuhdasht dhe Malekshahi.
Në mbrëmjen e së dielës, më 4 janar 2026, dita e tetë e kryengritjes kombëtare, Teherani dhe shumë qytete të tjera ishin dëshmitarë të demonstratave intensive dhe përleshjeve mes të rinjve rebelë dhe forcave shtypëse. Kryengritja tani është përhapur në 107 qytete në të gjithë Iranin gjatë tetë ditëve të fundit.
Pavarësisht alarmit të lartë të forcave ushtarake, shtetërore të sigurisë dhe inteligjencës në Teheran, banorët protestuan në pjesë të ndryshme të qytetit, duke përfshirë Jomhouri, Moshiriyeh, Sadeghieh, Narmak (Haft Hoz), Tehransar, Valiasr Town, Jannat Abad, Chaharrah-e Sirous dhe rrugë të tjera qendrore, duke bërtetur “Vdekje Khameneit”.
Të dielën në mëngjes, forcat e sigurisë përdorën gaz lotsjellës dhe armë me plumba gomë kundër tregtarëve dhe dyqanxhinjve protestues në rrugët Saadi dhe Hafez dhe rreth pasazheve Alaeddin dhe Charsou. Të rinjtë sfidues rezistuan sulmit duke i vënë zjarrin koshave të plehrave dhe duke krijuar bllokada rrugore. Në Rrugën Molavi, agjentët e regjimit hapën zjarr ndaj shitësve të perdeve që po demonstronin. Në Universitetin Tarbiat Modares dhe konviktet e Universitetit Khajeh Nasir, studentët bërtitën: “Ky komb nuk do të jetë komb derisa mullatë të varrosen.” Përleshjet mes studentëve dhe forcave shtypëse vazhduan vonë në natë. Studentët në Tarbiat Modares në Teheran dhe Birjand u betuan të vazhdojnë kryengritjen me thirrje “Basixhi, IRGC, ju jeni ISIS-i ynë”.
Në Kermanshah, qytetarët që protestonin në rrugët Jafarabad dhe Shariati bërtitën “Vdekje diktatorit, vdekje Khameneit” dhe detyruan policinë të ikte.
Në Nurabad Mamasani (provincën Fars), demonstratat u përshkallëzuan në konfrontime të armatosura me agjentët e regjimit, me përleshje godit-e-ik që vazhdojnë në rrugë. Në Isfahan, të rinjtë sfidues u përleshën me forcat shtypëse te Si-o-Se-Pol, Ura Khaju dhe Chaharbagh, duke u vënë zjarrin automjeteve të tyre. Në Fuladshahr, Isfahan, të rinjtë trimë u përballën me forcat policore që po qëllonin mbi protestuesit. Regjimi, nga frika e përhapjes së kryengritjes studentore, mbylli Universitetin e Teknologjisë së Isfahanit për nëntë ditë.
Në Malekshahi, provincën Ilam, një turmë e madhe mori pjesë në varrimin e tre dëshmorëve në varrezat e qytetit, duke bërtetur: “Do të vras, do të vras atë që vrau vëllain tim” dhe “Vdekje Khameneit.” Ceremonia e varrimit për Reza Azimzadeh u shndërrua në protestë nga banorët e zemëruar. Të rinjtë bllokuan rrugët duke i vënë zjarrin dhe duke krijuar barrikada.
Të dielën natën, forcat shtypëse sulmuan gjithashtu Spitalin Khomeini në Ilam, ku ishin të shtruar të plagosurit nga përleshjet e fundit, dhe rrahën të plagosurit. Banorët u dyndën në vendngjarje për të ndihmuar të plagosurit, duke i vënë zjarrin, duke krijuar barrikada dhe duke bllokuar rrugët vonë në natë.
Në Kuhdasht, provincën Lorestan, trupi i dëshmorit Amir Hesam Khodayari u shoqërua në procesion funerali me thirrje “Nënë, nënë, është koha për luftë.” Në Hafshejan (provincën Chaharmahal dhe Bakhtiari), trupi i dëshmorit 15-vjeçar Soroush Soleimani, i cili u vra të shtunën, më 3 janar 2026, nga zjarri direkt i forcave të regjimit, u varros mes thirrjesh “Kjo lule e venitur është dhuratë për atdheun” dhe “Është ditë zie sot, ditë zie, Hafshejani trim është në zi sot”.
Në Mehdi Shahr, provincën Semnan, u mbajt një tubim proteste me thirrjen “Vdekje diktatorit”.
Të dielën pasdite, protestuesit bllokuan rrugën Ahvaz-Andimeshk në Abdolkhan, Ahvaz, duke i vënë zjarrin gomave.
Në Qorveh, provincën Kurdistan, të rinjtë protestues u përleshën me policinë.Në Mashhad (Ahmadabad dhe Shandiz), banorët, të udhëhequr nga gra heroike, u përleshën me forcat e sigurisë duke bërtitur “Vdekje diktatorit”.
Në Sari, Mashkan-e Niriz, Yazd, Lahijan, Sarableh, Hamedan, Bushehr, Yasuj, Zahedan, Qazvin, Dorud, Khorramabad dhe Dezful (Abdol Khan), të rinjtë rebelë morën kontrollin e rrugëve duke i vënë zjarrin, duke bllokuar rrugët dhe duke u përleshur me mercenarët e regjimit.
Sekretariati i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit
5 Janar 2026
