Sulme kimike ndaj nxëneseve në Iran vazhdojnë. Prindërit protestojnë kundër autoriteteve. Khamenei dhe IRGC mbajnë përgjegjësi. Regjimi mohon, por populli nuk beson.
Sulme kimike nxënese Iran zgjerohen në më shumë qytete. Ato godasin vajza të pafajshme. Prindërit revoltuan. Ata protestojnë fuqishëm. Vendasi bashkohen me ta. Autoritetet mbajnë përgjegjësi. Megjithatë, zyrtarët pretendojnë se nuk dinë asgjë. Populli iranian dyshon. Regjimi ka siguri të hekurt. Kamerat mbushin rrugët. Prandaj, mosbesimi shtohet. Këto akte lidhen me represionin e përgjithshëm.
Vazhdimi i Sulmeve Kimike ndaj Nxëneseve në Iran
Nxënset vuajnë gaz toksik në shkolla. Sulmet ndodhin çdo ditë. Për shembull, vajzat sëmuren papritur. Ato ndiejnë dhimbje të forta. Prindërit i dërgojnë në spital. Gjithashtu, autoritetet premtojnë hetime. Por, asgjë nuk ndryshon. Kjo frikëson familjet. Nxënset refuzojnë të shkojnë në mësim. Megjithatë, regjimi vazhdon heshtjen. Këto sulme kimike nxënese Iran pengojnë ardhmërinë e tyre.
Protestat e Prindërve kundër Sulmeve Kimike në Iran
Prindërit dalin në rrugë. Ata kërkojnë drejtësi. Vendasi i mbështesin. Protestat shpërthejnë në qytete të mëdha. Për më tepër, ata akuzojnë autoritetet. Regjimi shtyp demonstruesit. Por, zemërimi rritet. Kjo lëvizje bashkon komunitetet. Prandaj, presioni shtohet. Populli refuzon frikën.
Përgjegjësia e Khameneit dhe IRGC në Sulmet Kimike
Njerëzit fajësojnë Ali Khamenein. Ai drejton mjerimin. Gjithashtu, dënojnë IRGC-në. Korpusit shtypës i shton dhunën. Basij-at godasin paqësorët. Njësi sigurie bashkohen. Megjithatë, lideri suprem mohon gjithçka. Populli nuk beson. Siguria e tyre është e fortë. Kamerat regjistrojnë gjithçka. Prandaj, dyshimet mbeten. Kjo shton tensionet. Bota ndjek me shqetësim. Iranët meritojnë mbrojtje të menjëhershme.
