‘Lumë gjaku’; Realiteti i tmerrshëm i masakrës së protestuesve në Iran

Pamjet e tmerrshme në spitalet e Iranit

Në një raport mbi përshkallëzimin e shtypjes së protestave në Iran, The Telegraph, gazeta ditore britanike, shkroi se spitalet janë mbushur me trupa dhe njerëz të plagosur, dhe mjekët raportojnë morgje të tejmbushura, mungesa të rënda të furnizimeve mjekësore dhe forcat e sigurisë që qëllojnë drejtpërdrejt ndaj protestuesve.

Shumë viktima nuk arrijnë kurrë në spital

Trupat dhe të plagosurit mbërrijnë vazhdimisht në spitale. Disa sjellen me ambulance me sirena që nuk ndalen kurrë; të tjerë mbërrijnë të grumbulluar njëri mbi tjetrin në kamionçina, të zhytur në gjak. Të tjerë ende sjellen me makina private nga të afërm të tmerruar që hyjnë në oborrin e spitalit duke i bërë boritë dhe duke bërtitur për ndihmë.

Kjo është pamja e institucioneve mjekësore në Iran, siç raportohet nga The Telegraph. Kjo ndodh ndërsa shumë nga të plagosurit nuk janë transferuar në spitale për shkak të kushteve të sigurisë, dhe të afërmit e tyre po përpiqen t’i trajtojnë në shtëpi.

Kanë dalë gjithashtu raporte për trupa që mbahen në shtëpi nga frika se mund të sekuestrohen nga forcat e regjimit dhe agjentët e shtypjes.

Sipas The Telegraph, disa nga të plagosurit janë çuar në spitale më këmbë nga të afërmit e tyre; njerëz që nuk pritën transportin, por mbajtën të dashurit e tyre në krahë ose në shpatulla dhe vrapuan.

Viktimat: burra, gra, fëmijë – plagë të rënda dhe vdekje në rrugë

Disa janë gjallë por po luftojnë për të marrë frymë. Të tjerë vdiqën para se të arrinin në spital.Ata kanë plagë armësh zjarri, goditje të rënda në kokë dhe fytyra të shkatërruara nga plumbat e grimcave. Trupa aq keq të dëmtuar sa mjekët nuk dinë nga të fillojnë.

Spitale në prag të kolapsit

Rrëfimi dhe raporti i The Telegraph vazhdojnë: Agimi sjell të plagosur të rinj. Pasdite, mbërrijnë edhe më shumë. Natën, nuk ka fare qetësi. Gati tre javë protesta të pandërprera kanë dërguar viktimat e shtypjes së regjimit në spitalet e Iranit me një ritëm që stafi mjekësor nuk mund ta përballojë.

Dhomat e emergjencës janë të njomura në gjak. Morgjet kanë tejmbushur. Qeset e trupave janë zhvendosur në oborr sepse nuk ka më hapësirë brenda për t’i ruajtur.

Mjekët brenda Iranit, që flasin me botën e jashtme përmes lidhjeve të kufizuara Starlink, përshkruajnë një sistem shëndetësor në prag të shembjes. Ata raportojnë ditë pune pa gjumë, lodhje ekstreme dhe mungesa të çdo gjëje.

Një mjek pranë Teheranit thotë se trupat dhe të plagosurit sjellen me kamionë, ambulance dhe makina private, dhe shumë kanë vdekur sepse nuk ka pasur as kohë për t’u kujdesur për ta.Ai thotë se stafi mjekësor rrëzohet nga lodhja dhe se “lumë gjaku po rrjedhin në spitale”.

Dëshmi të vrasjeve të gjera

Sipas The Telegraph, regjimi i Iranit ka përpjekur të fshehë shkallën e kësaj masakre, por dëshmitë e dërguara nga brenda vendit ka të ngjarë të tregojnë një pjesë të saj.Aktivistët, dëshmitarët okularë dhe familjet e pikëlluara, pavarësisht rreziqeve serioze, kanë arritur të nxjerrin dokumentacionin e ngjarjeve jashtë Iranit.

The Telegraph shkruan se intensiteti i kësaj shtypjeje e ka kthyer atë në një nga shembujt më të përgjakshëm në historinë e fundit.

Gazeta e krahason masakrën e janarit 2025 në Iran me vitet e hershme të luftës civile në Siri ose masakrën e protestuesve studentë gjatë shtypjes së Sheshit Tiananmen në Kinë.

Zjarri i drejtpërdrejtë dhe bastisjet në spitale

Dëshmitarët okularë kanë thënë se forcat Basij dhe agjentët e sigurisë kanë qëlluar me municion të gjallë ndaj protestuesve dhe i kanë ndjekur në rrugica.

Raportet flasin gjithashtu për rrahje të rënda të protestuesve të plagosur.

The Telegraph shkroi se edhe spitalet nuk janë të sigurta dhe se forcat e sigurisë kanë bastisur qendrat mjekësore për të arrestuar të plagosurit dhe për të transferuar trupat, një veprim që duket i synuar për të fshehur dëshmitë.

Regjimi i Iranit tani ka braktisur çdo pretendim të përmbajtjes. Dëshmitarët raportojnë praninë e snajperistëve në çati. Qëllimi nuk është më shpërndarja e turmave, por vrasja e protestuesve.

Intensiteti i shtypjes është shenjë e frikës së regjimit. Një regjim thellësisht i shqetësuar për të ardhmen e tij që ka gjetur shtypjen e përgjakshme si mjetin e vetëm të mbijetesës. Megjithatë, përvoja tregon se regjimi i Iranit përballet me ditë të vështira përpara dhe duket se ka pak gjasa të dalë i sigurt nga kjo situatë.