Bashkimi për Ndryshim të Regjimit dhe një Iran Laik e Demokratik
Më 31 korrik 2025, Parlamenti Italian priti “Samitin për Iranin e Lirë”, një tubim politik në mbështetje të luftës së popullit iranian për liri kundër regjimit kriminal të mullahëve. Ky samit u zhvillua në një kohë kur Irani po përballet me disa kriza të brendshme dhe ndërkombëtare, përfshirë:
- Përballjen e ashpër midis tiranisë dhe lirisë
- Shkeljet sistematike të të drejtave të njeriut nga regjimi në pushtet
- Vazhdimin e ekzekutimeve masive si mjet për mbijetesë politike
- Rezistencën e guximshme të të burgosurve politikë
- Luftën e vazhdueshme të grave iraniane kundër mizogjinisë institucionale
- Ndjekjen e palodhur të drejtësisë nga një lëvizje në rritje e familjeve të pikëlluara
- Protestat e gjera të sektorëve të punës që kërkojnë të drejtat e tyre të vjedhura
- Aktivistët mjedisorë që përballen me shkatërrimin ekologjik të drejtuar nga shteti
- Dhe përpjekjet e guximshme të Njësive të Rezistencës që thyejnë atmosferën e frikës
Samiti në Itali vendosi në qendër të diskutimeve “Opsionin e Tretë”, refuzimin e luftës dhe pajtimit me regjimin e Iranit, si dhe nevojën për ndryshim të regjimit nga populli dhe Rezistenca e Iranit.
Shtatë Shtyllat e Ardhmes Demokratike të Iranit
Fjalimet dhe diskutimet në këtë ngjarje u përqendruan rreth një kornize me shtatë pika — një vizion politik koheziv që përshkruan si ankesat e sotme, ashtu edhe zgjidhjet e së nesërmes. Shtatë shtyllat janë:
- Refuzimi kategorik i të gjitha formave të diktaturës, përfshirë mullahët në pushtet dhe shahun e rrëzuar
- Vizioni për një Iran të lirë dhe demokratik
- Promovimi i një alternative politike të besueshme dhe të qëndrueshme
- Fokus i menjëhershëm në gjendjen e të burgosurve politikë
- Thirrja për një udhëheqje të parimore për të menaxhuar rrëzimin e regjimit
- Mbështetja e Planit me 10 Pika të Maryam Rajavit për një Iran të ardhshëm
- Një udhërrëfyes për të shpëtuar Iranin nga tirania dhe varësia
Secila nga këto tema u trajtua gjerësisht nga pjesëmarrësit në samit, duke ofruar një argument koheziv se pse ndryshimi demokratik në Iran tani kërkon më shumë se slogane — ai kërkon unitet, qartësi strategjike dhe një arkitekturë politike të ndërtuar për qëndrueshmëri.
Fronti Kombëtar i Solidaritetit: Një Ide që i ka Ardhur Koha
Ndër propozimet kryesore të diskutuara ishte ripohimi i Frontit Kombëtar të Solidaritetit për Rrëzimin e Diktaturës Fetare, i miratuar për herë të parë nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) në vitin 2002. Ky front tani ka fituar një rëndësi të re si një udhërrëfyes sistematik, i bazuar në përvojë, për ndërtimin e një koalicioni midis forcave pro-demokracisë dhe kundër diktaturës.
Në fjalimin e saj, Maryam Rajavi, Presidente e zgjedhur e NCRI-së, ridefinoi vizionin e këtij fronti duke theksuar tre parimet e tij themelore:
- Ai bashkon ata që janë të përkushtuar për një republikë demokratike dhe të pavarur. 2
- Ai refuzon në mënyrë eksplicite diktaturën fetare në të gjitha format e saj, përfshirë regjimin klerikal.
- Ai bazohet në ndarjen e fesë nga shteti.
Ky themel parimor e veçon Frontin e Solidaritetit nga thirrjet e paqarta për “unitet kombëtar” që historikisht kanë maskuar oportunizmin dhe kanë çuar në tradhti — siç ilustrohet nga slogani mashtrues i Khomeinit “Të gjithë së bashku” gjatë revolucionit të vitit 1979.
Në kontrast, ky front i jep përparësi transparencës ideologjike, besueshmërisë afatgjatë dhe objektivave të përbashkëta mbi kompromise taktike dhe aleanca afatshkurtra.
Një Model i Provuar i Organizimit Politik
Rëndësia e këtij propozimi qëndron jo vetëm në qartësinë e tij morale, por edhe në prakticitetin e tij operacional. Në vend që të pozicionohet si një organ politik hierarkik, Fronti i Solidaritetit është një rrjet i aktorëve të pavarur të bashkuar rreth qëllimeve të përbashkëta, konkretisht rrëzimit të regjimit teokratik dhe vendosjes së një republike demokratike laike.
Kyç për këtë qasje është një udhërrëfyes i qartë tranzicional:
- Pushteti do t’i transferohet një Asambleje Kushtetuese brenda gjashtë muajve nga ndryshimi i regjimit.
- Ky organ do të hartojë dhe ratifikojë një kushtetutë të re demokratike.
- Po ashtu, ai do të emërojë qeverinë e përkohshme, duke përfunduar mandatin tranzicional të NCRI-së.
Ky model shmang kurthet e aleancave të drejtuara nga personalitetet ose ideologjikisht jokonsistente. Ai i zëvendëson ato me një strukturë që vlerëson përgjegjësinë kolektive, përfshirjen pa pajtim dhe unitetin e parimor.
Një Ftesë — dhe një Sfidë
Ndërsa Irani gjendet në një udhëkryq historik — i shënuar nga shtypja e thelluar brenda vendit dhe izolimi jashtë tij — Samiti për Iranin e Lirë në Itali lëshoi një thirrje dhe një sfidë:
- Një thirrje për të gjithë patriotët iranianë që të ngrihen për të përmbushur kërkesat e këtij momenti
- Një sfidë për forcat e opozitës që të lartësojnë luftën përtej agjendave individuale dhe drejt një rezultati të përbashkët demokratik
Në këtë frymë, Fronti Kombëtar i Solidaritetit nuk është thjesht një slogan — ai është një ftesë për veprim, një doktrinë strategjike dhe një provë për të gjithë ata që pretendojnë se qëndrojnë me popullin e Iranit.
