Konferenca e Parlamentit Evropian kërkon veprim më të fortë të BE-së ndaj Iranit

Nga
Shkrimtar i stafit
-
3
Konferenca në Parlamentin Evropian kërkoi veprime më të forta të BE-së kundër regjimit iranian, ndalimin e ekzekutimeve politike dhe mbështetje për rezistencën demokratike të Iranit.
Presidentja e zgjedhur e NCRI-së, znj. Maryam Rajavi, i drejtohet Parlamentit të BE-së në Bruksel më 22 prill 2026

Eurodeputetët kërkojnë “Fund Heshtjes” për Ekzekutimet në Iran; Njihni NCRI-në si Alternativën Demokratike

Më 22 prill 2026, një konferencë e rëndësishme në Parlamentin Evropian në Bruksel mblodhi ligjvënës dhe figura ndërkombëtare për të diskutuar krizën në përshkallëzim të të drejtave të njeriut në Iran dhe përgjigjen e Bashkimit Evropian ndaj saj. Me titullin “Irani: Veproni për të ndalur ekzekutimet — Ku qëndron BE-ja?”, aktiviteti u përqendrua në rritjen e ekzekutimeve politike në Iran dhe bëri thirrje për një ndryshim të madh në politikën evropiane ndaj Teheranit.

Pjesëmarrësit argumentuan se regjimi iranian është bërë gjithnjë e më i paqëndrueshëm dhe mbijeton kryesisht përmes represionit. Folësit hodhën poshtë si teokracinë aktuale ashtu edhe çdo rikthim të monarkisë, duke mbështetur Këshillin Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) dhe Planin e tij me Dhjetë Pika si alternativën e vetme të besueshme demokratike për të ardhmen e Iranit.

Maryam Rajavi kërkon njohjen e rezistencës

Maryam Rajavi, presidente e zgjedhur e NCRI-së, mbajti fjalimin kryesor të konferencës. Ajo e përshkroi konfliktin kryesor në Lindjen e Mesme si një përplasje mes popullit iranian dhe diktaturës fetare në pushtet. Rajavi theksoi se regjimi nuk ka aftësi për reforma dhe mbështetet tërësisht në dhunë dhe represion për të ruajtur pushtetin.

Ajo argumentoi se qeveria iraniane i frikësohet më shumë rezistencës së brendshme sesa kërcënimeve të jashtme. Rajavi përmendi aktivitetet në rritje të opozitës brenda Iranit, përfshirë një sulm ndaj selisë së Liderit Suprem Ali Khamenei nga 250 luftëtarë të PMOI-së në shkurt 2026. Sipas saj, ky operacion tregoi forcimin në rritje të lëvizjeve të organizuara të rezistencës.

Rajavi dënoi gjithashtu ekzekutimet e fundit të të burgosurve politikë, veçanërisht anëtarëve të PMOI-së, dhe i bëri thirrje Evropës të ndërmarrë masa më të forta kundër Teheranit. Ajo kërkoi që qeveritë evropiane të njohin qeverinë e përkohshme të shpallur nga lëvizja e rezistencës dhe të mbyllin ambasadat iraniane në Evropë.

Një tjetër pjesë e rëndësishme e fjalimit të saj ishte kundërshtimi ndaj përpjekjeve për rikthimin e monarkisë së mëparshme. Ajo argumentoi se projektet monarkiste promovohen artificialisht dhe largojnë vëmendjen nga lufta reale demokratike brenda Iranit. Rajavi këmbënguli se ndryshimi i vërtetë mund të vijë vetëm përmes rezistencës së organizuar dhe kryengritjes popullore të udhëhequr nga vetë populli iranian.

Ligjvënësit evropianë dënojnë ekzekutimet

Disa anëtarë të Parlamentit Evropian kritikuan ashpër përdorimin e ekzekutimeve dhe represionit nga regjimi iranian.

Eurodeputeti spanjoll Javier Zarzalejos hapi konferencën duke theksuar se mbështetja për një Iran demokratik bazohet në parime dhe jo në interesa politike afatshkurtra. Ai deklaroi se e ardhmja e Iranit duhet të vendoset vetëm nga populli iranian. Zarzalejos i dënoi ekzekutimet e fundit si pjesë e një modeli më të gjerë represioni dhe argumentoi se Bashkimi Evropian nuk mund të qëndrojë në heshtje përballë shkeljeve kaq të rënda të të drejtave të njeriut.

Ai vlerësoi Planin me Dhjetë Pika të NCRI-së për promovimin e demokracisë, zgjedhjeve të lira, barazisë gjinore dhe një Irani pa armë bërthamore. Sipas tij, ky plan paraqet mundësinë e një Irani që respekton trashëgiminë e tij kulturore duke përqafuar vlerat demokratike.

Eurodeputeti lituanez Petras Auštrevičius paralajmëroi se kriza iraniane nuk është vetëm një çështje rajonale, por edhe një kërcënim për sigurinë evropiane. Ai vuri në dukje se kapacitetet ushtarake të Teheranit mund të kërcënojnë në të ardhmen kryeqytetet evropiane. Sipas tij, problemi iranian nuk do të zgjidhet përmes luftës apo politikave të pajtimit, por përmes mbështetjes së forcave demokratike brenda vendit.

Auštrevičius kritikoi gjithashtu institucionet evropiane që u japin hapësirë figurave monarkiste në vend që të dëgjojnë kërkesat e qytetarëve iranianë dhe grupeve demokratike të opozitës.

Thirrje për politika më të ashpra të BE-së

Shumë folës kërkuan që Bashkimi Evropian të mbajë një qëndrim shumë më të ashpër ndaj Teheranit.

Eurodeputeti portugez Francisco Assis kritikoi atë që e quajti dështim moral të disa qarqeve politike evropiane. Ai dënoi “kulturën e vdekjes” të regjimit iranian dhe shprehu zemërim për ekzekutimin e të rinjve të burgosur politikë.

Assis argumentoi se regjimi iranian po përdor konfliktet rajonale për t’u paraqitur si viktimë, ndërkohë që po shton represionin brenda vendit. Ai kërkoi që çdo marrëveshje e ardhshme me Teheranin të kushtëzohet me përmirësime të verifikueshme në fushën e të drejtave të njeriut. Përveç kësaj, ai kërkoi mbylljen e ambasadave iraniane në Evropë dhe dëbimin e ambasadorëve iranianë.

Eurodeputeti spanjoll Antonio López-Istúriz White kritikoi dekada të tëra të politikave evropiane që mbështetën liderë iranianë të paraqitur si “moderatorë”. Ai argumentoi se këto politika kanë dështuar dhe se populli iranian kërkon thjesht paqe, demokraci dhe liri.

Mbështetje për demokracinë dhe të drejtat e grave

Disa folës theksuan rëndësinë e demokracisë, sekularizmit dhe të drejtave të grave për të ardhmen e Iranit.

Eurodeputeti italian Leoluca Orlando e përshkroi rezistencën iraniane si një lëvizje për liri dhe argumentoi se bashkimi i fesë me shtetin ka dëmtuar si politikën ashtu edhe vetë fenë. Ai mbështeti fuqishëm angazhimin e NCRI-së për barazinë gjinore dhe udhëheqjen e grave.

Përfaqësuesja holandeze Anna Strolenberg iu drejtua veçanërisht grave iraniane. Ajo foli për takimet me gra që kishin humbur familjarë, por që vazhdonin të luftonin për liri dhe drejtësi. Strolenberg lavdëroi guximin e tyre dhe shprehu shpresën që gratë iraniane të mund të marrin pjesë lirisht në politikë në të ardhmen.

Kritika ndaj politikës së “pajtimit” të BE-së

Ish-kryeministri belg Guy Verhofstadt kritikoi ashpër politikën aktuale të Bashkimit Evropian ndaj Iranit. Ai argumentoi se vitet e “pajtimit” kanë sjellë vetëm më shumë represion, destabilizim rajonal dhe përparim në programin bërthamor të regjimit.

Verhofstadt dënoi heshtjen ndaj ekzekutimeve në Iran dhe tha se BE-ja duhet ta bëjë ndalimin e ekzekutimeve kusht për çdo marrëdhënie të ardhshme me Teheranin. Ai kërkoi gjithashtu që Garda Revolucionare Islamike (IRGC) të shpallet organizatë terroriste.

Herta Däubler-Gmelin, ish-Ministrja Federale e Drejtësisë e Gjermanisë, u mbështet në kujtesën historike për të paralajmëruar kundër rivendosjes së dinastisë Pahlavi. Duke kujtuar kohën e saj si studente në Berlin, ajo foli për “situatat shtypëse” të krijuara nga policia e sigurisë SAVAK e Shahut kundër demonstruesve të rinj. Ajo shprehu “neveri” për deklaratat e fundit për shtyp nga djali i Shahut, të cilat ajo tha se mbronin të atin dhe propozuan një “Fazë Emergjence” që do të rivendoste një sistem të dështuar sundimi.

Një mesazh i përbashkët

Gjatë gjithë konferencës, folësit ndanë të njëjtin mesazh: e ardhmja e Iranit nuk duhet t’i përkasë as regjimit fetar në pushtet dhe as një monarkie të rikthyer, por popullit iranian dhe aspiratave të tij demokratike.

Pjesëmarrësit i bënë thirrje Bashkimit Evropian të heqë dorë nga politikat e heshtjes dhe pajtimit dhe të mbështesë në mënyrë aktive lëvizjet demokratike të rezistencës brenda Iranit. Përmes mbështetjes së NCRI-së dhe Planit të saj me Dhjetë Pika, ata paraqitën një vizion për një Iran të bazuar në demokraci, të drejta të njeriut, barazi gjinore, qeverisje laike dhe marrëdhënie paqësore ndërkombëtare.

ARTIKUJ TË NGJASHËMMË SHUMË NGA AUTORI