Më 5 Mars 2026, znj. Rajavi, presidentja e zgjedhur e Rezistencës Kombëtare të Iranit, mbajti një fjalim historik online të titulluar “Irani në Udhëkryq”.
Në fjalimin e saj gjatë konferencës online, znj. Maryam Rajavi thekson se vdekja e Ali Khameneit shënon fundin e diktaturës fetare dhe kohën e duhur për rrëzimin e regjimit nga populli iranian, Ushtria Çlirimtare dhe kryengritja e organizuar. Ajo vë në dukje forcën aktive në terren të Njësiteve të Rezistencës, të cilat po shtojnë aktivitetet kundër qendrave shtypëse, duke konfirmuar se rrëzimi është i mundur vetëm përmes rezistencës së organizuar të popullit.
Znj. Rajavi shpall formimin e një qeverie të përkohshme nga NCRI (bazuar në Planin me Dhjetë Pika), e cila do të transferojë sovranitetin te populli, do të sigurojë demokraci, ndarje të fesë nga shteti, barazi gjinore, pluralizëm dhe të drejta për minoritetet etnike. Kjo qeveri do të mbajë zgjedhje të lira brenda gjashtë muajve për një asamble kushtetuese që do të hartojë kushtetutën e re. Ajo refuzon si vazhdimin e diktaturës fetare ashtu edhe kthimin në monarkinë e vjetër, duke theksuar se e ardhmja e Iranit vendoset vetëm nga populli iranian, pa ndërhyrje të jashtme, dhe bën thirrje për mbrojtjen e civilëve, lirimin e të burgosurve politikë dhe mbështetje ndërkombëtare për alternativën demokratike kundër terrorizmit dhe për paqe në rajon.
Ja fjalimi i saj i plotë:
Maryam Rajavi: Shpallja e Qeverisë së Përkohshme Ngre Flamurin e Demokracisë dhe Sovranitetit Popullor
Konferenca e sotme i kushtohet situatës së jashtëzakonshme në Iran.
Historia e Iranit ndodhet në një moment kritik, i formësuar nga zhvillimet afatgjata gjatë pesë dekadave të fundit.
Ali Khamenei ka vdekur. Tani është koha që e gjithë regjimi i diktaturës fetare të rrëzohet nga populli iranian, Ushtria Çlirimtare dhe kryengritja e tyre e organizuar.
Një Forcë Aktive në Terren
Tani, mbetjet e Khameneit kanë propozuar një këshill udhëheqës të përkohshëm për të emëruar një udhëheqës të ri suprem. Në të njëjtën kohë, ata vazhdojnë të përdorin kërcënime dhe presione për të eliminuar çdo mundësi të një kryengritjeje popullore nga njerëzit që kanë arritur kufijtë e durimit të tyre. Në këto kushte, agjentët e regjimit frikësojnë Organizatën e Mujahedinëve Popullorë të Iranit dhe lëshojnë kërcënime për sulme me raketa ndaj tyre në Ashraf-3 në Shqipëri.
Megjithatë, është e pamundur për ta që të shpëtojnë nga rrëzimi. Sepse kryengritja e janarit në Iran nuk u shua pavarësisht shtypjes së përgjakshme të regjimit dhe do të kthehet me një forcë shumë më të madhe kundër këtij regjimi.
Në ditët e fundit, Njësi Rezistence kanë rritur aktivitetet e tyre dhe kanë sulmuar qendrat e përdorura për shtypjen e popullit.
Këto aktivitete mbartin një mesazh të rëndësishëm: ka një forcë aktive në terren në Iran. Ajo është e organizuar dhe e aftë për të organizuar. Është e gatshme të bëjë sakrifica dhe, në kombinim me kryengritjen, mund të arrijë rrëzimin e këtij regjimi.
Unë gjithmonë kam thënë dhe përsëris se rrëzimi është i mundur vetëm nga populli i Iranit dhe rezistenca e tyre e organizuar.
Një Garanci për Transferimin e Pushtetit te Populli
Të nderuar personalitete,
Më 28 shkurt, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit shpalli një qeveri të përkohshme për transferimin e sovranitetit te populli i Iranit dhe krijimin e një republike demokratike bazuar në Planin me Dhjetë Pika të Rezistencës. Shpallja e qeverisë së përkohshme, historia e së cilës daton që nga tetori 1981, garanton demokracinë dhe sovranitetin popullor pas rrëzimit të diktaturës fetare të mullahëve, në kundërshtim me të gjitha përpjekjet për të vazhduar një diktaturë fetare ose për t’u kthyer në një diktaturë të varur.
Ne luftojmë për të krijuar një republikë bazuar në liri dhe demokraci, ndarjen e fesë nga shteti, pluralizmin dhe barazinë gjinore; një sistem që mbron të drejtat e shkelura të bashkëqytetarëve tanë — baluçëve, kurdëve, arabëve dhe turkmenëve — që kanë pësuar shtypje të dyfishtë si nën regjimin e Shahut ashtu edhe nën regjimin aktual.
Këto pozicione, përveç Planit me Dhjetë Pika, janë të detajuara në platformën e qeverisë së përkohshme dhe në rezolutat e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit. Plani për Autonominë e Kurdistanit Iranian (miratuar në nëntor 1983), Plani për Ndarjen e Fesë nga Shteti (miratuar në 1985) dhe Plani për të Drejtat dhe Liritë e Grave (miratuar në prill 1987) janë ndër to.
Sipas programit të NCRI-së, qeveria e përkohshme duhet të mbajë zgjedhje të lira brenda maksimumit gjashtë muajsh për të formuar një asamble kushtetuese. Kur të formohet asambleja kushtetuese, misioni i qeverisë së përkohshme përfundon dhe i gjithë pushteti i kalon përfaqësuesve të popullit në këtë asamble.
Asambleja Kushtetuese ka disa detyra, duke përfshirë hartimin e një kushtetute për republikën e re dhe emërimin e një qeverie të përkohshme për të drejtuar punët e vendit derisa kushtetuta e re të hartohet dhe miratohet.
Duhet ta përsëris se, në dritën e kushteve shoqërore në Iran dhe rolit të grave iraniane në luftë, çdo alternativë e qëndrueshme ndaj këtij regjimi duhet të mbrojë pjesëmarrjen aktive dhe të barabartë të grave në udhëheqje si për rrëzimin e regjimit ashtu edhe për epokën pas rrëzimit.
Pa angazhim ndaj demokracisë, është e pamundur të mobilizohet populli për të rrëzuar regjimin. As nuk është e mundur të kapërcehen problemet e mëdha politike, shoqërore dhe ekonomike pas rënies së tij.
Në të vërtetë, mbetjet e regjimit të Shahut, që promovojnë kthimin në diktaturën e vjetër si alternativë ndaj sundimit fetar, po punojnë në favor të regjimit aktual para çdo gjëje tjetër.
Asgjë nuk i ndihmon më shumë mbetjet e regjimit të Khameneit sesa bindja e njerëzve se rënia e tij do të sjellë një diktaturë monarkike — një që ndryshon emrin e ministrisë së inteligjencës në SAVAK.
Ndërsa, përtej heqjes së një diktature, lufta e popullit tonë me më shumë se 100,000 dëshmorë ka synuar gjithmonë dhe vazhdon të synojë rrëzimin e të gjitha formave të diktaturës.
Siç ka deklaruar Massoud Rajavi, Udhëheqësi i Rezistencës Iraniane: “Kjo është një luftë midis së kaluarës dhe së tashmes nga njëra anë dhe së ardhmes nga ana tjetër. Është një konflikt midis regresit dhe progresit.”
Ka qenë një luftë e gjatë dhe e vështirë që ka vazhduar për 120 vjet për të çliruar Iranin nga të gjitha format e diktaturës. Fashizmi që filloi me sloganin “Vetëm një parti, partia e Zotit” dhe tani po arrin ditët e fundit nuk mund të ringjallet me sloganin fashist “Rroftë Shahu”.
Asnjë e Ardhme për Iranin Nuk Mund të Krijohet nga Jashtë
Të nderuar mysafirë,
Lidhur me luftën që ka filluar mbi programet bërthamore dhe raketore të regjimit dhe grupet proxy të IRGC-së, më lejoni të theksoj në emër të Rezistencës Iraniane se palët e përfshira duhet të ushtrojnë kujdesin maksimal për të parandaluar humbjen e jetëve ose dëmtimin e objekteve civile, arsimore dhe mjekësore të vendit.
Në mes të bombardimeve, jetët e të burgosurve janë në rrezik më të madh se kurrë. Unë u bëj thirrje komunitetit ndërkombëtar dhe mbrojtësve të të drejtave të njeriut të ushtrojnë presion dhe të detyrojnë regjimin të lirojë menjëherë të gjithë të burgosurit, veçanërisht të burgosurit politikë.
Në përfundim, dëshiroj të theksoj se vetëm populli i Iranit ka të drejtën legjitime për të përcaktuar të ardhmen politike të vendit të tyre. Asnjë e ardhme për Iranin nuk mund të krijohet nga jashtë.
Përvoja e hidhur e grushtit të shtetit kundër qeverisë kombëtare të Dr. Mohammad Mosaddegh nuk duhet të përsëritet.
Ai grusht shteti imponoi një diktaturë të dhunshme njëpartiake mbi popullin e Iranit për 25 vjet, hapi rrugën për ngritjen e Khomeinit në Iran dhe dha një nga goditjet më të mëdha ndaj demokracisë në rajon.
Tani është koha të njihet lufta e popullit iranian, Njësite Rezistence dhe Ushtria Çlirimtare kundër Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) për të rrëzuar regjimin.
Ambasadat e regjimit që veprojnë si qendra për spiunazh dhe terrorizëm duhet të mbyllen.
Mbështetja e alternativës demokratike nuk është vetëm qëndrimi me dëshirat e popullit iranian, por është gjithashtu e nevojshme për luftën kundër terrorizmit dhe për krijimin e paqes dhe stabilitetit në rajon dhe në botë.
Të dashur miq dhe mbështetës të Rezistencës Iraniane,
Në këtë moment shumë të ndjeshëm në historinë e Iranit dhe rajonit, ju uroj të gjithëve të ngrini ndërgjegjësimin për rrymat mashtruese që, përmes propagandës së rreme, promovojnë kthimin në diktaturën e mëparshme — një përpjekje që do të përfitonte vetëm regjimin klerikal.
Gjithashtu ju bëj thirrje t’i jepni mbështetje më aktive popullit të Iranit në rezistencën e tyre për të krijuar një republikë demokratike.
Rroftë liria.
Fitorja revolucionit demokratik të popullit të Iranit.
