“Jo Ekzekutimeve të Martave” Shënon Javën e 102-të Ndërsa Makina e Ekzekutimeve në Iran Përshpejtohet

76

Më 6 janar 2026, fushata “Jo Ekzekutimeve të Martave” shënon javën e 102-të me greva urie në 55 burgje iraniane. Java e 102-të: Greva Urie në 55 Burgje

Më 6 janar 2026, fushata e udhëhequr nga të burgosurit në Iran “Jo Ekzekutimeve të Martave” shënoi javën e saj të 102-të radhazi me greva urie të koordinuara në 55 burgje anembanë vendit. Kjo ndodh në një kohë kur ekzekutimet janë përshkallëzuar ndjeshëm dhe protestat mbarëkombëtare vazhdojnë për ditën e dhjetë radhazi.

Rritja Dramatiche e Ekzekutimeve në 2025

Në deklaratën e saj më të fundit, fushata lidh drejtpërdrejt rritjen e ekzekutimeve me përpjekjen e regjimit për të shtypur një shoqëri që kërkon ndryshim rrënjësor. Të burgosurit e përshkruajnë sistemin sundues si një “qeveri ekzekutimesh” dhe raportojnë se në vitin 2025 u ekzekutuan mbi 2,200 persona, duke përfshirë 19 të burgosur politikë dhe ideologjikë. Kjo shifër, sipas burimeve opozitare si NCRI, përfaqëson një rekord të paprecedentë, ndonëse organizata të pavarura të të drejtave të njeriut si Iran Human Rights (IHR) dhe HRANA vlerësojnë numrin në rreth 1,500-1,922 ekzekutime për të njëjtin vit, me një rritje të ndjeshme krahasuar me vitet e mëparshme.

Rreziku i Menjëhershëm për të Burgosurit Politikë

Fushata paralajmëron se dënime të reja me vdekje vazhdojnë të shqiptohen. Këtë javë, i burgosuri politik Seyed Mohammad Mousavi, nga Shadgan, i mbajtur në burgun Sheiban të Ahvazit, u dënua me vdekje, duke u bashkuar me dhjetëra të burgosur të tjerë politikë jeta e të cilëve është në rrezik. Që nga fillimi i muajit Dey (22 dhjetor 2025), autoritetet kanë ekzekutuar 167 persona, përfshirë një grua, duke nënvizuar ritmin përshpejtues të vrasjeve shtetërore.

Solidaritet me Protestat Mbarëkombëtare

Java e 102-të e grevave të urisë përkon me ditën e dhjetë të protestave mbarëkombëtare, të nxitura nga kolapsi i thellë ekonomik dhe shtypja politike. Deklarata thekson se kërkesa kryesore e protestuesve është zëvendësimi i sistemit aktual autoritar, që sundon prej 47 vitesh. Të burgosurit shprehin solidaritet me kryengritjen, duke përshëndetur viktimat dhe duke deklaruar: “Do të qëndrojmë pranë popullit heroik dhe lirisëkërkues të Iranit deri në fund.”

Sfidë ndaj Dhunës dhe Torturës së Regjimit

Deklarata sfidë drejtpërdrejt përdorimin e dhunës, arrestimeve, torturave dhe rrëfimeve të detyruara nga regjimi, duke insistuar se këto taktika kanë dështuar të heshtin lëvizjen. Ata e kornizojnë luftën aktuale si pjesë të një konfrontimi të gjatë me diktaturën, duke përfunduar se fundi i saj do të jetë realizimi i lirisë, barazisë dhe demokracisë për të gjithë iranianët.

Burgjet Kryesore të Përfshira në Greva

Më 6 janar 2026, të burgosurit nisën greva urie në 55 burgje, duke përfshirë objektet kryesore si Evin, Qezel Hesar, Burgu i Madh i Teheranit, Gharchak, Sheiban dhe Sepidar në Ahvaz, Adel Abad në Shiraz, Zahedan, Mashhad, Tabriz, Urmia, Sanandaj, Ilam dhe dhjetëra të tjera. Shkalla dhe vazhdimësia e fushatës – tani mbi dy vjet – e kanë bërë “Jo Ekzekutimeve të Martave” një nga format më të qëndrueshme të rezistencës së organizuar brenda sistemit burgimor të Iranit.

Burgjet si Fronte të Rezistencës

Ndërsa ekzekutimet intensifikohen dhe protestat zgjerohen, deklarata bën të qartë se burgjet e Iranit nuk janë hapësira heshtjeje nënshtrimi, por fronte aktive në luftën më të gjerë për ndryshim. Duke sinkronizuar grevat e urisë me protestat në rrugë, fushata dërgon një mesazh të bashkuar: dhuna shtetërore nuk mund të rikthejë legjitimitetin, dhe frika ka humbur fuqinë e saj.

Java e 102-të e “Jo Ekzekutimeve të Martave” qëndron si një aktakuzë ndaj politikës së ekzekutimeve të regjimit iranian dhe një deklaratë se rezistenca – brenda dhe jashtë mureve të burgut – vazhdon pa u ndalur.