Protestat në Iran – Dita 10: Përplasje të Ashpra në Bazarin e Teheranit; Forcat e Sigurisë Tërhiqen nga Abdanan

Nga
Shahriar Kia
-
95

Më 6 janar 2026, dita e 10-të e kryengritjes në Iran: Përplasje të ashpra në Bazarin e Teheranit, greva tregtarësh dhe tërheqje e forcave shtypëse nga Abdanan.Dita e 10-të: Një Pikë Kthese në Kryengritjen Mbarëkombëtare

Më 6 janar 2026, dita e dhjetë e kryengritjes mbarëkombëtare kundër diktaturës fetare në Iran, shënoi një pikë kthese të rëndësishme. Protestat, të cilat filluan si reagim ndaj krizës ekonomike të thellë – me rënien dramatike të rials dhe inflacionin galopant – u përhapën në mbi 110 qytete, duke evoluar në një lëvizje politike që kërkon rrëzimin e regjimit. Sipas raportimeve të grupeve të të drejtave të njeriut, deri në atë datë ishin identifikuar të paktën 32 viktima, ndërsa dhuna nga forcat e sigurisë kishte shkaktuar qindra të plagosur dhe arrestime masive.

Iran Protests Day 10: Tehran Bazaar Resumes Strike, Heavy Clashes in Cities Across Iran

Beteja në Teheran: Bazari i Madh Bëhet Zonë Lufte

Në Teheran, zemra tregtare e qytetit u bë epiqendër e rezistencës së ashpër. Bazari i Madh, zakonisht plot jetë tregtare, u përshkrua nga dëshmitarët si “zonë lufte”. Regjimi dislokoi forca masive – autobusë me trupa, njësi të veshur civilë dhe topa uji – për të thyer grevën e tregtarëve. Megjithatë, tregjet kryesore si Tregu i Çelikut, Tregu i Pajisjeve Shtëpiake dhe Tregu i Arta mbetën të mbyllura. Kur forcat shtypëse tentuan të hapin me forcë dyqanet ose të shpërndajnë turmat, u përballën me rezistencë të organizuar.

Në zona si Bouzarjomehri dhe Galoubandak, ajri u mbush me gaz lotsjellës, por të rinjtë rebelë qëndruan, duke ndezur zjarre në koshin e plehrave për të neutralizuar gazin dhe duke ngritur barrikada.

Sloganet Politike: Refuzim i Plotë i Regjimit

Klarësia politike e lëvizjes u shfaq qartë në Sheshin Gomrok, ku protestuesit bllokuan rrugët dhe brohoritën: “Poshtë shtypësi, qoftë shahu apo mullahu” – një slogan që refuzon si regjimin aktual klerikal, ashtu edhe kthimin në diktaturën monarkike të së kaluarës, duke shprehur dëshirën për një republikë demokratike.

Çlirimi i Abdananit dhe Rezistenca në Malekshahi

Ndërsa në kryeqytet zhvillohej luftë urbane e ashpër, në provincat perëndimore regjimi pësoi humbje të ndjeshme. Në Abdanan (provincia Ilam), turmat masive dhe vendosmëria e popullit e tejkaluan aparatin shtypës. Pas një tubimi të madh në muzg, ku qielli jehonte me brohoritje si “Këtë vit është vit gjaku, Seyyed Ali [Khamenei] do të rrëzohet”, forcat e sigurisë u detyruan të ikin. Protestuesit pushtuan stacionin lokal të policisë – simbol i fuqisë shtypëse të shtetit – dhe rrugët u mbushën me festime dhe betime hakmarrjeje: “Do t’i vras ata që vranë vëllain tim”. Për një natë, Abdanan u çlirua praktikisht nga kontrolli i regjimit.

Ngjarje të ngjashme ndodhën në Malekshahi, ku ceremonia mortore për të rinjtë e vrarë Farez Aghamohammadi dhe Mohammadreza Karami u shndërrua në demonstratë masive anti-regjim. Pavarësisht bllokimit të rrugëve dhe hapjes së zjarrit ndaj të pikëlluarve, populli qëndroi dhe detyroi trupat të tërhiqen.

Krime Lufte: Sulme ndaj Spitaleve dhe Civilëve

Regjimi, i paaftë për të shtypur kryengritjen me metoda standarde, kaloi në dhunë të verbër dhe krime lufte. Në Teheran, forcat shtypëse hodhën gaz lotsjellës brenda territorit të Spitalit Sina pranë Hassanabadit, duke rrezikuar pacientët, stafin mjekësor dhe vizitorët; në një akt tjetër brutal, gaz u hodh në stacionin e metrosë së mbushur, duke bllokuar civilë, përfshirë gra dhe fëmijë. Në Yazdanshahr, forcat kaluan nga gazi në municion të gjallë, duke qëlluar mbi turmat paqësore që brohorisnin “Liri, liri, liri”.

Operacione Natën: Sulme ndaj Qendrave të Regjimit

Ndërsa regjimi intensifikonte shtypjen ditën, të rinjtë rebelë zgjeruan operacionet natën. Në Mardabad (Yazd), u dogj një bazë Basij e IRGC-së; në Qazvin, zyra e Fondacionit Khomeini dhe një bazë tjetër Basij; në Fardis (Karaj), ndërtesa e këshillit qytetar u dogj në orët e hershme të mëngjesit.

Deklarata e Maryam Rajavi: Lëvizja Nuk Tërhiqet

Znj. Maryam Rajavi, Presidente e Zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), lavdëroi qëndresën e protestuesve dhe unitetin e tregtarëve. Ajo theksoi se, pavarësisht dislokimit masiv të forcave, regjimi “dështoi të përmbajë protestat dhe u detyrua të tërhiqet nga disa vende”. “Kjo lëvizje nuk tregon shenja tërheqjeje”, deklaroi ajo, duke përshëndetur tregtarët dhe të rinjtë që janë ngritur “për të fshirë Khamenein dhe regjimin e tij kriminal nga historia e Iranit”.

Muri i Frikës Ka Rënë

Ndërsa kryengritja hyn në ditën e njëmbëdhjetë, vendosmëria e popullit iranian duket më e fortë se shtypja e regjimit. Ngjarjet e 6 janarit ilustrojnë një regjim që po humbet kontrollin, nga grevat në Teheran deri te betejat e hapura në Ilam dhe Isfahan, ku muri i frikës është shembur përfundimisht.

(Ky përmbledhje bazohet në raportin e NCRI-së, i cili paraqet një perspektivë opozitare. Burime të pavarura konfirmojnë protesta të gjera, greva në Teheran dhe përplasje në provincën Ilam, por pretendimet për “çlirim” të plotë të qyteteve si Abdanan mbeten të pa-verifikuara plotësisht nga media mainstream. Numri i viktimave varion nga 25-36 sipas grupeve të të drejtave të njeriut.)

ARTIKUJ TË NGJASHËMMË SHUMË NGA AUTORI