Një konfrontim i ashpër ndërpartiak shpërtheu në Dhomën e Komuneve më 3 shkurt 2026, ndërsa deputetët shtynë qeverinë të kalojë nga dënimi dhe sanksionet në veprim emergjent kundër Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), mes raporteve në rritje për vrasje masive, arrestime masive dhe errësirë interneti brenda Iranit.
Konfrontimi i ashpër ndërpartiak në Dhomën e Komuneve
Dy ndërhyrjet më serioze erdhën nga Bob Blackman dhe Jim Shannon, të cilët e kornizuan dhunën e regjimit si sistemike dhe IRGC-në si motorin qendror të represionit.
Deklaratat e forta nga Bob Blackman dhe Jim Shannon
Blackman tha se “IRGC dhe policia e ashtuquajtur morale kanë vrarë 30,000 njerëz në rrugët e Iranit”, duke shtuar se forcat “ndjekën të plagosurit deri në shtëpitë ose spitalet e tyre dhe i vranë”. Ai përmendi debatin e gjatë për një ndalim të plotë të Gardës dhe u bëri thirrje qeverisë të përshpejtojë legjislacionin, duke vënë në dukje se deputetët kishin shkruar ndërpartiak për të ofruar mbështetje për ta kaluar shpejt.
Shannon e quajti situatën “jashtëzakonisht të rëndë”, duke cituar vlerësime se “rreth 6,500 njerëz janë vrarë me plumb në kokë… dhe mijëra janë plagosur”, me “rreth 60,000 njerëz… të burgosur”. Ai kërkoi presion për lirimin e të burgosurve politikë dhe insistoi në të drejtat bazë si “e drejta për gjyq të drejtë, qasje në avokat dhe qasje për familjet”.
Problemi qendror: Errësira e internetit si pjesë e represionit masiv
Sesioni u kthye vazhdimisht te një problem qendror: errësira e Iranit nuk është rastësore — është pjesë e mekanizmave të represionit masiv, duke shkëputur familjet nga informacioni, duke penguar dokumentimin dhe duke turbulluar gjurmën e provave nga e cila do të varen ndjekjet e ardhshme penale.
Përgjigjja e qeverisë nga ministri Hamish Falconer
Duke u përgjigjur në emër të qeverisë, ministri i Jashtëm Hamish Falconer tha se Britania e ka dënuar mbylljen dhe “nuk do të ndalojë” kërkesat që Irani të mbrojë “liritë themelore, përfshirë qasjen në informacion dhe komunikim”.
Britain must stand up for the Iranian people and confront this vile, despotic regime with strength and resolve.
This is not a time to be silent or timid. pic.twitter.com/V6uCRKEDtG
— Priti Patel MP (@pritipatel) February 3, 2026
Sanksionet dhe hapat e rinj kundër ndikimit iranian
Falconer dënoi atë që e përshkroi si “sulme të tmerrshme ndaj protestuesve” dhe tha se dhuna dhe brutaliteti janë bërë më të qartë, duke theksuar se errësira e internetit e bën “të pamundur… arritjen e një shifre të besueshme” për vdekjet dhe arrestimet.
Falconer tha se qeveria ka “futur 550 sanksione” dhe tregoi hapa të rinj për ta bërë më të vështirë që dikush në Mbretërinë e Bashkuar të veprojë në emër të Teheranit, duke vendosur Iranin në “niveli më të lartë” të Skemës së Regjistrimit të Ndikimit të Huaj, duke krijuar kërkesa shtesë raportimi dhe opsione zbatimi për policinë dhe shërbimet e sigurisë.
Kërkesa për proskrimin e plotë të IRGC-së: urgjencë por vonesë
Për kërkesën qendrore — proskrimin e plotë të IRGC-së — Falconer u përpoq të mbante dy linja njëkohësisht: urgjencën, por vonesën. Ai u tha deputetëve se dëshiron që legjislacioni të “miratohet sa më shpejt të jetë e mundur”, duke e quajtur prioritet “urgjent”, ndërsa paralajmëroi vazhdimisht se nuk do të “shkojë përpara” orarit parlamentar dhe duke theksuar se procesi i nevojshëm duhet të jetë “analog me shtetin”, duke reflektuar kuadrin e rishikimit Hall.
#Iran News: #UK Parliament Condemns Clerical Regime’s Role in Regional Destabilization Amid Houthi Strikeshttps://t.co/J3HIOX99WS
— NCRI-FAC (@iran_policy) May 2, 2025
Deputetët kërkojnë veprim sistemik kundër shtetit represiv
Deputetë të tjerë shtynë qeverinë të trajtojë shtypjen jo si çështje e disa zyrtarëve, por si makineri shtetërore. Danny Beales argumentoi se abuzimet “janë sistemike; janë veprime në të gjithë shtetin”, duke shtyrë përsëri për veprim të plotë kundër IRGC-së dhe për shpejtësi të krahasueshme me legjislacionin tjetër emergjent të kaluar nga Parlamenti.
Sulmi më i gjerë ndaj kapaciteteve represive të regjimit
Opozita kërkoi gjithashtu një goditje më të gjerë ndaj kapaciteteve të regjimit për të shtypur. Priti Patel i quajti pretendimet për viktima “si në luftë” dhe pyeti se çfarë po bën qeveria për të “neutralizuar mjetet e represionit të regjimit”, përfshirë kanalet e shmangies së sanksioneve si shitjet e naftës dhe përdorimi i kriptovalutave. Ajo kërkoi masa të shpejta kundër IRGC-së, duke thënë: “Nuk mund të presim”.
#Iran News: UK Parliament Report Highlights Regime's Diminishing Influence in the #MiddleEasthttps://t.co/FAXf5AXz16
— NCRI-FAC (@iran_policy) January 30, 2025
Kërcënimi i regjimit përtej kufijve të Iranit
Debati u kthye vazhdimisht te arritja e regjimit përtej kufijve të Iranit. Emily Thornberry përmendi një paralajmërim se oreksi i regjimit për tentativa vrasjesh në Mbretërinë e Bashkuar është rritur dhe pyeti se çfarë po bëhet për të mbrojtur disidentët dhe gazetarët. Falconer u përgjigj se i kishte thënë ambasadorit iranian se çdo dhunë e lidhur me Iranin “në rrugët e Mbretërisë së Bashkuar… do të trajtohet në termat më seriozë”, dhe se mesazhi i Britanisë ka qenë i qartë.
Akuzat morale dhe krahasimet me Nuremberg
Sir Julian Lewis dha akuzën morale — duke krahasuar qartë IRGC-në me organizata të trajtuara më vonë si kriminale në Nuremberg, dhe duke sfiduar ministrat pse Mbretëria e Bashkuar ende heziton. Mesazhi i tij nuk ishte i butë: “Për hir të Zotit, vazhdoni dhe zbatoni gjetjet dhe rekomandimet e Jonathan Hall”.
Dëshmitë tronditëse nga një përbërës britaniko-iranian
Detaji më tronditës erdhi nga James Frith, i cili transmetoi dëshmi nga një përbërës britaniko-iranian: një grua e arrestuar në mënyrë të përsëritur për fushata për të drejtat e grave dhe fëmijëve, “e përdhunuar dhe e torturuar në paraburgim”, dhe pastaj e shkëputur nga familja mes errësirës. Ai raportoi se të afërmit përshkruanin njerëz të shtënë në rrugë dhe “trupat që mbaheshin nëse familjet nuk paguanin shuma të mëdha — shuma bazuar në sasinë e plumbave” të përdorur për të vrarë. Është pikërisht ky lloj akuzash që e kthen “shtypjen” në një sistem terrori dhe nxjerrjeje — dhe pse deputetët shtynë ministrat për ruajtjen e provave dhe mekanizmat e përgjegjësisë.
Kërkesa për përgjegjësi ligjore dhe hapa konkrete
Zëdhënësi liberal-demokrat James MacCleary e vendosi argumentin e përgjegjësisë në termat më të mprehtë ligjorë, duke thënë se udhëheqësit e regjimit kanë kryer “krime kundër njerëzimit në shkallë katastrofike”. Ai u bëri thirrje hapave konkretë që shkojnë përtej deklaratave — emërime më të larta, mbledhje provash, rrugë në OKB dhe një pistë në Gjykatën Ndërkombëtare Penale — krahas proskrimit të IRGC-së.
