Saturday, July 13, 2024

Deklaratat e Departamentit Amerikan të Shtetit në lidhje me sulmin e përgjakshëm në Ashraf 3

Në pasditen e 21 qershorit, Departamenti Amerikan i Shtetit iu dërgua një email disa gazetarëve ku thuhej: “Policia e Shtetit Shqiptar na ka siguruar se të gjitha veprimet (në Ashraf) janë kryer në përputhje me ligjet në fuqi, duke përfshirë mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të të gjithë personave në Shqipëri. Ne mbështesim të drejtën e Qeverisë së Shqipërisë për të hetuar çdo veprimtari të mundshme të paligjshme brenda territorit të saj.”

Në këtë email, duke përdorur fraza të përsëritura të kopjuara nga deklaratat e mëparshme, duke përfshirë një nga 14 nëntori 2022, thuhet: “SHBA nuk e sheh MEK-un si një lëvizje të qëndrueshme opozitare demokratike që është përfaqësuese e popullit iranian” dhe “po nuk ofron mbështetje ose trajnim” ose “nuk kontribuon me fonde për organizatën”.

Megjithatë, Muxhahedinët dhe Rezistenca Iraniane krenohen që kurrë nuk kanë kërkuar mbështetje dhe ndihmë financiare nga SHBA-ja apo ndonjë fuqi tjetër, në kundërshtim me propagandën 44-vjeçare të fashizmit fetar që sundon Iranin dhe agjentëve të tij. Përkundrazi, ata gjithmonë kanë qenë dhe vazhdojnë të mbështeten te populli iranian.

Megjithatë, vërejtjet e turpshme për përfaqësimin dhe legjitimitetin e lëvizjes së rezistencës dhe Organizatës Muxhahedin-e-Khalq të Iranit nuk kanë asnjë interpretim tjetër përveçse demonstrimit të sinjaleve pozitive ndaj regjimit të mullahëve dhe rreshtimit me sulmuesit që kanë shkelur vlerat universale të lirisë së shprehjes, lirinë e tubimit, të drejtat e azilkërkuesve dhe traktatet ndërkombëtare si Konventa në lidhje me Statusin e Refugjatëve, Deklarata Universale e të Drejtave të Njeriut dhe Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut, që çuan në vrasjen e një anëtari të MEK-ut dhe plagosjen e mbi 100 të tjerëve.

Autori i një përmbajtjeje të tillë duhet të mësojë nga përmbysja e Shahut se atyre u mungon autoriteti për të vendosur se kush përfaqëson popullin iranian. Përgjegjësia për përcaktimin se kush e përfaqëson popullin iranian i takon vetë popullit iranian në zgjedhje të lira brenda një republike demokratike. Kjo përgjegjësi lind pas përmbysjes së regjimit fetar fashist që është qetësuar nga administratat e njëpasnjëshme të Shteteve të Bashkuara për shumë vite.

Në këtë drejtim, është më mirë t’i referohemi Rezolutës 100 të Dhomës së Përfaqësuesve në Kongresin Amerikan, të nënshkruar nga shumica e përfaqësuesve (239 përfaqësues) dhe deklaratave të mijëra ligjvënësve nga vende të ndryshme, duke përfshirë shumicën e përfaqësuesve nga 30 organe legjislative, duke përfshirë Asambleja Kombëtare Franceze, të dyja Dhomat Britanike, Senati dhe Parlamenti Italian, Parlamenti Norvegjez, Senati Holandez dhe Senati Irlandez, të cilët kanë mbështetur kryengritjen e popullit iranian për një republikë demokratike të bazuar në ndarjen e fesë dhe shteti.

Këto deklarata theksojnë: “Këtu theksojmë rëndësinë e së drejtës së popullit për vetëvendosje. I takon popullit të Iranit të zgjedhë të ardhmen e tij. Ne qëndrojmë me popullin iranian dhe ndajmë vlerat republikane si zgjedhjet e lira, liria e tubimit dhe shprehjes, heqja e dënimit me vdekje, barazia gjinore, ndarja e fesë nga shteti dhe e drejta për autonomi për pakicat etnike iraniane dhe një jo-bërthamore. Irani, siç përshkruhet në planin 10-pikësh të formuluar nga Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit.

Të gjithë kujtojnë përcaktimin terrorist të MEK-ut dhe Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit si një “gjest vullneti të mirë” ndaj Khatamit, “Presidentit reformist” të regjimit klerikal. Pas 15 vitesh, Departamenti Amerikan i Shtetit revokoi përcaktimin e padrejtë pas vendimit të gjykatës. Për rreth 70 vjet, historia e qetësimit të diktatorëve në Iran mund të gjurmohet në grushtin e shtetit të 19 gushtit 1953 kundër Dr. Mohammad Mossadegh. Pasojat e këtyre politikave njihen gjerësisht. Megjithatë, është e sigurt se do të vijë një ditë kur popullit iranian i kërkohet falje për këto politika.

Pavarësisht nga dënimi dhe zemërimi në rritje ndërkombëtar rreth sulmit në Ashraf 3, Ministri i Brendshëm i vendit dhe Shefi i Policisë vazhdojnë të mohojnë veprimet e dhunshme dhe të padrejta të kryera kundër banorëve të Ashraf. Ata hedhin poshtë provat e shumta të disponueshme në mediat shqiptare, rrjetet sociale dhe mediat ndërkombëtare, duke përfshirë foto dhe video që dokumentojnë incidentin.

Ministri i Brendshëm shqiptar thotë, “As njërin prej tyre nuk e ka prekur policia… Duhet të tërhiqet ajo deklaratë dhune dhe ata vetë të shohin pamjet e njerëzve të tyre brenda dhe nëse ka pasur një oficer duke prekur dikë, duhet ta quajnë dhunë, edhe pse prekja e dikujt nuk është dhunë.”

Është gjithashtu e habitshme që ata pretendojnë se policia përdori vetëm sprej piper për t’u mbrojtur nga sulmet e banorëve! Megjithatë, qindra foto dhe video tregojnë një realitet krejtësisht tjetër. Pamjet tregojnë se policia fillimisht vendosi dy mitralozë në një nga ndërtesat me hyrjen në Ashraf 2, duke synuar brenda Ashraf.

Këndvështrimi i zyrtarit për përdorimin e sprejit të piperit për vetëmbrojtje kundër sulmeve të MEK mund të kuptohet mirë këtu.

A mban dikush tjetër përgjegjësi për vrasjen e anëtarit të MEK-ut, Ali Mostashari, përveç komandantëve dhe autorëve të sulmit?

Ka dalë në dritë se të ashtuquajturit “raportues vendas” me identitet të panjohur kanë përdorur gënjeshtra për të mbuluar të vërtetën me një tjetër gënjeshtër. Në raportin e saj më 20 qershor, Associated Press deklaroi: “Anëtarët e MEK në Shqipëri u kanë thënë me krenari gazetarëve vendas se si kanë hakuar ose depërtuar në sistemet e komunikimit të qeverisë së Teheranit dhe institucioneve iraniane.”

Kjo është një gënjeshtër e hapur dhe nuk ka asnjë lidhje me MEK-un në Shqipëri. MEK dhe banorët e Ashrafit nuk kanë bërë kurrë deklarata të tilla për asnjë gazetar, pavarësisht nga koha apo vendi.

Sekretariati i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)-Paris

21 qershor 2023