Media shtetërore iraniane nxit ekzekutime të reja
Masakra e 1988-ës, ku u vranë mbi 30,000 të burgosur politikë, vazhdon të glorifikohet nga regjimi iranian. Një artikull i fundit në gazetën shtetërore Farhikhtegan ekspozon ideologjinë e dhunshme të regjimit klerikal. Për më tepër, ky artikull mbron ekzekutimet masive si “të përshtatshme dhe të nevojshme”. Kjo tregon se masakra e 1988-ës nuk është një ngjarje e izoluar, por strategji e vazhdueshme e shtypjes.
Justifikimi i dhunës nga media shtetërore
Më 12 gusht, Farhikhtegan përdori rastin e të burgosurit Behrouz Ehsani Eslamlou për të mbrojtur ekzekutimet. Sipas saj, masakra e 1988-ës u krye me “kujdes të madh”. Për më tepër, gazeta pretendon se pa këto ekzekutime, qelizat terroriste të PMOI do të ishin shtuar. Kjo retorikë sulmon opozitën, veçanërisht PMOI-në, duke i paraqitur ekzekutimet si thelbësore për sigurinë. Në fakt, kjo pasqyron strategjinë e regjimit për të eliminuar kundërshtarët politikë.
Paralajmërime ndërkombëtare për përsëritje
Në Samitin për Iranin e Lirë 2025 në Itali, Javaid Rehman, ish-Raportues Special i OKB-së, paralajmëroi për rrezikun e përsëritjes së masakrës së 1988-ës. Ai shprehu solidaritet me familjet e të ekzekutuarve, Mehdi Hassani dhe Behrouz Ehsani. Për shembull, ata u torturuan dhe iu mohua avokati. Gjykata Revolucionare në Teheran i dënoi në gjyqe të padrejta. Kjo tregon se masakra e 1988-ës mund të përsëritet pa ndërhyrje globale.
Thirrjet e medias për ekzekutime të reja
Një editorial i 7 korrikut nga Agjencia e Lajmeve Fars, e lidhur me IRGC-në, mbrojti masakrën e 1988-ës. Për më tepër, ajo bëri thirrje për përsëritjen e këtyre vrasjeve kundër të burgosurve aktualë. Kjo retorikë e quan mospajtimin politik kërcënim për sigurinë. Dr. Rehman paralajmëroi se këto deklarata tregojnë synimin e regjimit për mizori të reja. Për shembull, Saeed Masouri, i burgosur për 25 vjet, është në rrezik. Kjo nxit frikën për ekzekutime masive.
Historia e shtypjes së regjimit
Sipas Dr. Rehman, regjimi ka përdorur dënimin me vdekje si mjet shtypjeje që nga fillimi. Për shembull, nga 1979 deri në 1988, ekzekutimet arbitrare ishin të zakonshme. Në raportin e tij final për Këshillin e OKB-së për të Drejtat e Njeriut, ai i klasifikoi këto si “krime kundër njerëzimit” dhe “gjenocid”. Kjo tregon se masakra e 1988-ës është pjesë e një modeli të vazhdueshëm të dhunës shtetërore.
Thirrja për veprim urgjent global
Dr. Rehman bëri thirrje për ndërhyrje të menjëhershme globale për të parandaluar mizoritë. Për shembull, ai tha se bashkësia ndërkombëtare dështoi në 1988. Tani, OKB-ja dhe shtetet anëtare duhet të veprojnë. Një mekanizëm ndërkombëtar për hetim dhe llogaridhënie është urgjent. Për më tepër, artikujt e Farhikhtegan dhe Fars News tregojnë se politika e eliminimit masiv mbetet aktive. Pa llogaridhënie, masakra e 1988-ës mund të përsëritet në shkallë më të madhe.
Përfundim: Nevoita për veprim
Retorika e medias shtetërore tregon synimin e regjimit për të vazhduar shtypjen. Për shembull, mbrojtja e masakrës së 1988-ës është një sinjal alarmi. Bashkësia ndërkombëtare duhet të veprojë shpejt për të mbrojtur të burgosurit politikë. Nëse nuk veprohet, rreziku i një mizorie të re është i lartë. Prandaj, OKB-ja dhe shtetet demokratike duhet të krijojnë mekanizma për të ndaluar këto krime dhe për të sjellë drejtësi.
