Khavaran: Varreza e Viktimave të Masakrës së 1988-ës
Propaganda e Baghi-t: Rishkrimi i Historisë së Krimeve
Më 21 gusht 2025, një artikull në gazetën Etemad, me titull “Khavaran: Një Sfidë që Duhet Kapërcyer,” shkruar nga Emadeddin Baghi, ish-anëtar i regjimit dhe kolumnist i Kayhan, përpiqet të riformulojë masakrën e 1988-ës. Artikulli paraqet ekzekutimet masive të të burgosurve politikë si veprime të detyrueshme pas Operacionit Drita e Përjetshme të Ushtrisë Kombëtare Çlirimtare (NLA).
Megjithatë, dëshmitë e të burgosurve tregojnë se masakra e 1988-ës u planifikua muaj më parë dhe kishte filluar para operacionit të NLA-së.
Për më tepër, Baghi citon selektivisht Ajatollah Montazeri-n për të lënë përshtypjen se ai pranonte vrasjen e “operativëve të MEK-ut,” duke anashkaluar dënimin e tij të plotë të masakrës si “krimi më i madh” i diktaturës klerikale.
Përpjekjet e Baghi-t për të mbrojtur Ali Khamenei-n, atëherë president, janë po aq cinike. Ai pretendon se një audio e Montazeri-t tregon se Khamenei nuk dinte për ekzekutimet dhe “u përpoq t’i ndalonte ato.” Ky pretendim mbetet i paverifikuar dhe mungon prova e besueshme.
Në fakt, kjo është një përpjekje për të pastruar figurën e një prej liderëve kryesorë të regjimit nga përfshirja direkte në masakrën e 1988-ës.
Për më tepër, Baghi mbështet vendimin e komunës së Teheranit për të shkatërruar varrezat e Khavaranit, ku u varrosën fshehurazi shumë të ekzekutuar. Ai justifikon shndërrimin e këtyre varrezave në parqe duke përmendur traditat e zhvillimit urban dhe boshllëqe ligjore.
Përpjekjet për të Fshirë Kujtesën Kolektive
Në realitet, kjo është një strategji për të fshirë kujtesën kolektive dhe për të bërë të padukshme dhunën e sponsorizuar nga shteti. Duke shkatërruar varrezat, regjimi përpiqet të bllokojë çdo rrugë drejt së vërtetës dhe llogaridhënies për masakrën e 1988-ës.
Më e neveritshme është mënyra se si Baghi shfrytëzon familjet e viktimave, të ashtuquajturat nëna të Khavaranit. Ai pretendon se dënojnë sulmet izraelite dhe amerikane. Sugjeron “shpërblim” me qasje në Khavaran si një gjest i vullnetit të mirë. Kjo manipulon dhimbjen e tyre. Përdoret si propagandë për të glorifikuar regjimin që vrau të dashurit e tyre.
Frika e Regjimit nga PMOI dhe Kërkesa për Drejtësi
Ky manipulim nuk është vetëm cinik, por edhe kriminal. Baghi përdor gjakun e viktimave për të ushqyer narrativën e rreme të unitetit kombëtar të regjimit. Përpjekjet për rishkrimin e historisë tregojnë frikën e regjimit nga ndikimi i PMOI/MEK. Masakra e 1988-ës synonte eliminimin e PMOI-së. Ajo donte të varroste idealet me viktimat. Por kolapsi ekonomik, protestat e përhapura dhe një përçarje në strukturën e pushtetit po sjellin në jetë idealet në rrugë.
Regjimi e di se kujtimi i të masakruarve dhe lëvizja që ata përfaqësonin vazhdon të jetë një kërcënim. Kjo është arsyeja pse ata përpiqen të fshijnë të kaluarën e tyre të përgjakshme. Përpjekjet e regjimit tregojnë frikën nga pakënaqësia sociale dhe opozita e organizuar. Kërkesat për drejtësi dhe liri po rriten, të nxitura nga masakra e 1988-ës. Qëndresa sfidon regjimin. Kjo histori e errët nxit luftën për një Iran të lirë dhe të drejtë.
